Επιδικάστηκε αποζημίωση σε ιατρό θύμα απάτης με εικονικά αμοιβαία κεφάλαια

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 45.865,20 ευρώ υπο­χρε­ώ­νο­νται να κα­τα­βά­λουν σε έναν ιατρό, κά­τοι­κο Ρόδου, μια ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία και πρώην ασφα­λι­στι­κός της σύμ­βου­λος, υπό­λο­γος σε σκαν­δα­λώ­δη υπό­θε­ση ει­κο­νι­κών αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων, με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Το πρω­τό­δι­κο αστι­κό δι­κα­στή­ριο του είχε επι­δι­κά­σει χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 64.950,30 ευρώ και σε δεύ­τε­ρο βαθμό έγινε δεκτή εν μέρει η έφεση που άσκη­σε η ενα­γό­με­νη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία. Με την ίδια από­φα­ση η αγωγή του ια­τρού κρί­θη­κε απα­ρά­δε­κτη ως προς δύο εται­ρεί­ες του ίδιου ασφα­λι­στι­κού ομί­λου.

Τον μήνα Φε­βρουά­ριο του 2007 με τη δια­με­σο­λά­βη­ση ασφα­λι­στή και προ­σω­πι­κού φίλου του, ο ενά­γων επι­σκέ­φθη­κε τα γρα­φεία του ασφα­λι­στι­κού ομί­λου, προ­κει­μέ­νου να εξε­τά­σουν αρ­χι­κά τη δυ­να­τό­τη­τα συ­νερ­γα­σί­ας του ενά­γο­ντος, υπό την ιδιό­τη­τά του ως ια­τρού, με ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες του ομί­λου και δευ­τε­ρευό­ντως να ενη­με­ρω­θεί αυτός για προ­γράμ­μα­τα ασφά­λι­σης και δυ­να­τό­τη­τες επέν­δυ­σης των χρη­μά­των που είχε απο­τα­μιεύ­σει.

Κατά την πρώτη του επί­σκε­ψη στα γρα­φεία της ενα­γό­με­νης συ­να­ντή­θη­κε με τον τρίτο ενα­γό­με­νο ασφα­λι­στή, ο οποί­ος ήταν και του συ­στή­θη­κε, ως ο συ­ντο­νι­στής ασφα­λι­στι­κών συμ­βού­λων και διευ­θυ­ντής ταυ­τό­χρο­να όμως ήταν και αντι­πρό­σω­πος όλων των εται­ρειών του ομί­λου και είχε ανα­λά­βει την προ­ώ­θη­ση των προ­ϊ­ό­ντων τους.

Ο ασφα­λι­στής πρό­τει­νε αρ­χι­κά στον ενά­γο­ντα να συ­νερ­γα­στεί σαν ια­τρός με τις ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες του ομί­λου και του ανέ­φε­ρε ότι για να μπο­ρέ­σει να προ­ω­θή­σει γρη­γο­ρό­τε­ρα το θέμα της συ­νερ­γα­σί­ας τους, σε ό,τι αφο­ρού­σε την πα­ρο­χή των υπη­ρε­σιών του ως ια­τρού, θα έπρε­πε να επεν­δύ­σει σε ομό­λο­γα του ομί­λου, τα οποία όπως τον δια­βε­βαί­ω­σε είχαν με­γά­λη από­δο­ση και ήταν εξα­σφα­λι­σμέ­να ως προς το κε­φά­λαιο.

Κα­τό­πιν με­τα­ξύ τους συ­νεν­νο­ή­σε­ων ο ενά­γων πεί­σθη­κε να επεν­δύ­σει αρ­χι­κώς 1.000 ευρώ, που πα­ρέ­δω­σε σε με­τρη­τά και ακο­λού­θως 100.000 ευρώ σε αμοι­βαία κε­φά­λαια. Πα­ρέ­δω­σε τις 100.000 ευρώ σε τρείς τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές στον ασφα­λι­στή ο οποί­ος του χο­ρή­γη­σε βε­βαί­ω­ση έκ­δο­σης τί­τλου ονο­μα­στι­κών με­ρι­δί­ων αμοι­βαί­ου κε­φα­λαί­ου συ­νο­λι­κού ποσού εκατό χι­λιά­δων 100.000 ευρώ στην οποία ανα­γρα­φό­ταν ως εκτι­μώ­με­νη από­δο­ση πο­σο­στό 8,50%.

Περί τις αρχές του 2008 ο ενά­γων επι­σκέ­φθη­κε τα γρα­φεία του ομί­λου στη Ρόδο και συ­να­ντή­θη­κε με τον ασφα­λι­στή, τον οποίο ενη­μέ­ρω­σε ότι σχε­δί­α­ζε να ξε­κι­νή­σει την ανοι­κο­δό­μη­ση κα­τοι­κιών στο Κιο­τά­ρι και θα χρεια­ζό­ταν χρή­μα­τα για την έκ­δο­ση των αδειών οι­κο­δο­μής και εν συ­νε­χεία για την κα­τα­σκευή τους. Ο ενα­γό­με­νος τον κα­θη­σύ­χα­σε και δια­βε­βαί­ω­σε, ότι κάθε φορά που θα χρεια­ζό­ταν χρή­μα­τα θα έπρε­πε να πη­γαί­νει στα γρα­φεία του ομί­λου στη Ρόδο και να συ­μπλη­ρώ­νει μία αί­τη­ση, και εν συ­νε­χεία, μετά πε­ρί­που 10 ημέ­ρες, τα χρή­μα­τα θα κα­τα­τί­θε­ντο στον λο­γα­ρια­σμό του στην Εθνι­κή Τρά­πε­ζα. Ο ενά­γων ζή­τη­σε στα­δια­κά το συ­νο­λι­κό ποσό των 44.049,70 ευρώ το οποίο και έλαβε.

Το Νο­έμ­βριο του 2009 ο ενά­γων ενη­μέ­ρω­σε τον ασφα­λι­στή, ότι είχε προ­χω­ρή­σει στην ανοι­κο­δό­μη­ση των δύο μι­κρών κα­τοι­κιών στο Κιο­τά­ρι και ότι θα χρεια­ζό­ταν ση­μα­ντι­κό μέρος των χρη­μά­των που είχε επεν­δύ­σει για να τα δα­πα­νή­σει για την κα­τα­σκευή τους.

Ο ασφα­λι­στής, δια­βε­βαί­ω­σε τον ενά­γο­ντα πάλι, ότι οποια­δή­πο­τε στιγ­μή μπο­ρεί να εκτα­μιεύ­σει χρη­μα­τι­κά ποσά εξα­γο­ρά­ζο­ντας την επέν­δυ­σή του, η οποία, όπως τον πλη­ρο­φό­ρη­σε, την δε­δο­μέ­νη στιγ­μή είχε ήδη προ­σεγ­γί­σει τις 227.000 €, όμως προς έκ­πλη­ξή του τον ενη­μέ­ρω­σε ότι είχε πάρει την πρω­το­βου­λία να με­τα­φέ­ρει την επέν­δυ­σή του σε ένα άλλο πρό­γραμ­μα της εται­ρεί­ας, το οποίο είχε με­γα­λύ­τε­ρες απο­δό­σεις και του ζή­τη­σε να πε­ρι­μέ­νει λίγο διά­στη­μα για να πάρει τα χρή­μα­τα που ζή­τη­σε, το­νί­ζο­ντάς του ότι δεν θα υπήρ­χε πρό­βλη­μα στην εκτα­μί­ευ­ση του ποσού και ότι δεν υπήρ­χε κα­νέ­νας κίν­δυ­νος, κα­θό­τι οι απο­δό­σεις ήταν εγ­γυ­η­μέ­νες. Ο ενά­γων πεί­σθη­κε από τις δια­βε­βαιώ­σεις του τρί­του ενα­γό­με­νου και προ­χώ­ρη­σε πράγ­μα­τι στην ανοι­κο­δό­μη­ση των κα­τοι­κιών του, εκ­δί­δο­ντας με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές με ανα­γρα­φό­με­νη ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης αρχές του 2010, χρόνο που του προσ­διό­ρι­σε ο τρί­τος ενα­γό­με­νος για την εκτα­μί­ευ­ση μέ­ρους της επέν­δυ­σής του.

Στις αρχές Ια­νουα­ρί­ου του έτους 2010 ο ενά­γων χρειά­στη­κε πράγ­μα­τι χρή­μα­τα για τον πιο πάνω σκοπό προς κά­λυ­ψη των επι­τα­γών που είχε εκ­δώ­σει και έχο­ντας υπό­ψιν του τις ανω­τέ­ρω δια­βε­βαιώ­σεις του τρί­του ενα­γό­με­νου με­τέ­βη στα γρα­φεία του ομί­λου προ­κει­μέ­νου να συ­μπλη­ρώ­σει τη σχε­τι­κή αί­τη­ση για εξα­γο­ρά μέ­ρους της επέν­δυ­σής του, η οποία, σύμ­φω­να με τις δια­βε­βαιώ­σεις του δευ­τέ­ρου ενα­γό­με­νου είχε ανέλ­θει στο ποσό των 227.000 €, μετά εξα­γο­ρά ποσού 100.000 ευρώ.

Ο ασφα­λι­στής του χο­ρή­γη­σε το σχε­τι­κό έντυ­πο της πρώ­της των ενα­γό­με­νων, την οποία του πα­ρέ­δω­σε αφού την συ­μπλή­ρω­σε, όπως και όλες τις προη­γού­με­νες φορές που είχε ανα­λά­βει χρή­μα­τα. Η εκτα­μί­ευ­ση κα­θυ­στε­ρού­σε αδι­καιο­λό­γη­σε οπότε τον επι­σκέ­φθη­κε στις αρχές Μαΐου του 2010 στα γρα­φεία της εται­ρεί­ας και του ζή­τη­σε αγα­να­κτι­σμέ­νος την εξα­γο­ρά όλης της επέν­δυ­σής του. Όμως, περί τα μέσα Μαΐου 2010 ο ενά­γων έλαβε τα­χυ­δρο­μι­κώς επι­στο­λή από την εται­ρεία ότι διέ­κο­ψε τη συ­νερ­γα­σία της με το ασφα­λι­στή και οτι δεν προ­κύ­πτει από τα αρ­χεία τους η κα­τά­θε­ση του ποσού των 101.000 ευρώ για την επέν­δυ­σή του.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του ενά­γο­ντος πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέρ­γος Λε­βέ­ντης.