O Σ. Bερύκιος αλίευσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στα νερά της Pόδου, το ξενικό ψάρι “Sillago”

Στα νερά της Ρόδου, αλιεύ­τηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τον ερα­σι­τέ­χνη αλιέα Σάββα Βερύκιο το ψάρι Sillago_suezensis, Silver_sillago, στη θαλάσ­σια περιοχή της Πανα­γίας Τσα­μπί­κας.

Στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος #WoD’ 19, που χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το Ίδρυμα Vodafone, συλ­λέ­χθη­καν από τον Φεβρουά­ριο μέχρι τον Ιούλιο του 2019 περισ­σό­τε­ρες από 185 κατα­γρα­φές ξενικών ειδών, μεταξύ των οποίων και το Sillago, που εμφα­νί­στηκε για πρώτη φορά στα νερά της Ελλάδας.

Η κατα­γραφή ξενικών ειδών είναι ανα­γκαία και συμ­βάλ­λει στην εκπλή­ρωση των ενω­σια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας, καθώς με βάση τον Κανο­νι­σμός (ΕΕ) αριθ. 1143/2014 πρέπει να υπάρχει πρόληψη και δια­χεί­ριση της εισα­γω­γής και εξά­πλω­σης των χωρο­κα­τα­κτι­κών ειδών.

Οι κατα­γρα­φές από τους επιστήμονες-πολίτες χρη­σι­μο­ποιού­νται από το πρό­γραμμα «Σε ξενίζει… Μοι­ρά­σου το μαζί μας-Is it Alien to you? Share it!!!» ώστε να εξε­τά­ζε­ται η εξά­πλωση των ήδη υπαρ­χό­ντων ξενικών ειδών ή ακόμα και η μελ­λο­ντική εξά­πλωση ειδών σε νέες περιο­χές.

Μιλώ­ντας στην “δ” ο ερα­σι­τέ­χνης αλιέας Σάββας Βερύ­κιος, περιέ­γραψε ότι είχε πάει για ψάρεμα με τον γιο του και μεταξύ των άλλων ψαριών, αλίευσε και δύο ψάρια τα οποία δεν είχε ξαναδεί, γι’ αυτό και ενδια­φέρ­θηκε περαι­τέρω. Αρχικά, όπως δήλωσε, απευ­θύν­θηκε σε φίλους και στο κατά­στημα απ’ όπου προ­μη­θεύ­ε­ται τα είδη αλιείας αλλά κανείς δεν το είχε ξαναδεί το ψάρι αυτό. Ένας φίλος με τον οποίον συνη­θί­ζουν να ψαρεύ­ουν μαζί, τον ενη­μέ­ρωσε για μια σελίδα στο facebook την οποία δια­χει­ρί­ζο­νται υδρο­βιο­λό­γοι, όπου και απευ­θύν­θηκε.

Ένας από τους υδρο­βιο­λό­γους της οργά­νω­σης “iSea”, αντα­πο­κρί­θηκε και μέσω ενός Ιταλού υδρο­βιο­λό­γου, έλαβαν την απά­ντηση ότι πιθα­νό­τατα πρό­κει­ται για το ψάρι Sillago.

«Οι υδρο­βιο­λό­γοι μού ζήτησαν να στείλω τα ψάρια στη Θεσ­σα­λο­νίκη, όπου είναι η έδρα της Οργά­νω­σης “iSea” για να τα εξε­τά­σουν. Μετά από αρκετό καιρό που βγήκαν τα απο­τε­λέ­σματα, με ειδο­ποί­η­σαν ότι πρό­κει­ται για ένα ξενικό ψάρι, που δεν υπάρχει στα νερά μας. Ειμαι ο πρώτος που κατα­γε­γραμ­μένα σε όλη την Ελλάδα, αλίευσα αυτό το ψάρι και απ’ ότι με πλη­ρο­φό­ρη­σαν είναι βρώσιμο και δεν είναι επι­κίν­δυνο για τον άνθρωπο, όπως για παρά­δειγμα το λιο­ντα­ρό­ψαρο που κι αυτό εισέ­βαλε στα νερά μας στα τελευ­ταία χρόνια», δήλωσε στη “δ” ο κ. Σάββας Βερύ­κιος.

Όπως έκανε γνωστό, αλίευσε δύο ψάρια τα οποία έστειλε στην οργά­νωση και μάλιστα η περί­πτωση αυτή δημο­σιεύ­θηκε προ­σφά­τως σε ερευ­νη­τικό διεθνές επι­στη­μο­νικό περιο­δικό που ασχο­λεί­ται με τα νέα και τις ανα­κα­λύ­ψεις της θαλάσ­σιας ζωής.

Το Sillago ανήκει στην οικο­γέ­νεια ψαριών Sillaginidae. Ζουν σε ρηχά, προ­στα­τευό­μενα νερά, αν και υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις και ευδο­κι­μεί στην ανα­το­λική ακτή της Αφρικής, στην Ιαπωνία και στη νότια Αυστρα­λία, με τα περισ­σό­τερα είδη να είναι συγκε­ντρω­μένα γύρω από τη Νοτιο­α­να­το­λική Ασία, το ινδο­νη­σιακό αρχι­πέ­λα­γος και την Αυστρα­λία.

H “iSea”

Η iSea είναι μια Περι­βαλ­λο­ντική Οργά­νωση, που ιδρύ­θηκε το 2016 στην Θεσ­σα­λο­νίκη. Κύριος στόχος της είναι η προ­στα­σία των υδά­τι­νων οικο­συ­στη­μά­των της Ελλάδας και της χλω­ρί­δας και πανίδας που δια­βιούν σε αυτά μέσα από την έρευνα, την ευαι­σθη­το­ποί­ηση και την προ­ώ­θηση πολι­τι­κών προ­στα­σίας. Η λει­τουρ­γία της iSea, στη­ρί­ζε­ται και τα κύριο λόγο σε δωρεές από τους υπο­στη­ρι­κτές της οργά­νω­σης αλλά και τις ετήσιες συν­δρο­μές των μελών. Ως σκοπό έχει να να συμ­βά­λει στην προ­στα­σία των υδά­τι­νων οικο­συ­στη­μά­των ευαι­σθη­το­ποιώ­ντας την πολι­τεία, τους δια­χει­ρι­στές και την κοινή γνώμη για λήψη μέτρων εκεί όπου ασκού­νται μη ορθο­λο­γι­κές δράσεις, την επα­γρύ­πνηση και ενη­μέ­ρωση για τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής στα υδάτινα οικο­συ­στή­ματα και την προ­ώ­θηση της αει­φό­ρου ανά­πτυ­ξης στο­χεύ­ο­ντας στην κοι­νω­νική, οικο­νο­μική και περι­βαλ­λο­ντική ευη­με­ρία.

Ως προς τα ξενικά είδη, η οργά­νωση σε συνερ­γα­σία με την επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα, κατα­γρά­φει την εμφά­νιση και την κατα­νομή τους όπως επίσης και των “λεσε­ψια­νών μετα­να­στών” στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες και παράλ­ληλα φρο­ντί­ζει για την ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης. Επι­πλέον κατα­βάλ­λει προ­σπά­θειες προ­κει­μέ­νου να κατα­γρά­ψει, να ερμη­νεύ­σει, να περι­γρά­ψει και να προ­τεί­νει τρόπους αξιο­ποί­η­σης των ειδών που μετα­φέρ­θη­καν στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες λόγω περι­βαλ­λο­ντι­κών αλλαγών (π.χ. λεσε­ψιανά είδη).

Ο ρυθμός εισόδου των “λεσε­ψια­νών μετα­να­στών”, δηλαδή ψάρια, μαλάκια, γαρίδες, καβού­ρια από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώ­ρυ­γας του Σουέζ, είναι επι­τα­χυ­νό­με­νος, αλλά και παράλ­λη­λος με την προ­ο­δευ­τική αύξηση της μέσης θερ­μο­κρα­σίας της Μεσο­γείου. Κάθε χρονιά εισβάλ­λει στη Μεσό­γειο μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός ειδών απ’ ότι το προη­γού­μενο έτος. Τα είδη που έχουν εισβάλ­λει στη Μεσό­γειο εξαι­τίας της προ­ο­δευ­τι­κής αύξησης της θερ­μο­κρα­σίας της, επε­κτεί­νο­νται όλο και βορειό­τερα, με απο­τέ­λε­σμα τον εμπλου­τι­σμό του Αιγαίου με συνεχώς περισ­σό­τε­ρους “λεσε­ψια­νούς μετα­νά­στες”.

Οι συνέ­πειες, πάντως, της επέ­λα­σης των “λεσε­ψια­νών μετα­να­στών” στους ντό­πιους θαλάσ­σιους οργα­νι­σμούς είναι σήμερα άγνω­στες και απαι­τούν ευρύ­τερη επι­στη­μο­νική μελέτη.