Αλέξανδρος Κολιάδης: Η κατάσταση δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασμό – Στις μάχες κατά της πυρκαγιάς, κανένας δεν είναι μόνος

Με αφορ­μή την φωτιά στην Κω, ο Δή­μαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης έκανε την ακό­λου­θη ανάρ­τη­ση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης::

Η κα­τά­στα­ση δεν επι­τρέ­πει κα­νέ­ναν εφη­συ­χα­σμό. Στις μάχες κατά της πυρ­κα­γιάς, κα­νέ­νας δεν είναι μόνος.

Η φωτιά στην Κω θύ­μι­σε σε όλους μας τις εφιαλ­τι­κές στιγ­μές που ζή­σα­με στη Ρόδο το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι αλλά και τη σπου­δαιό­τη­τα της συ­νερ­γα­σί­ας, της αλ­λη­λεγ­γύ­ης και της ετοι­μό­τη­τας. Η Κως, δυ­στυ­χώς, χρειά­στη­κε να πε­ρά­σει τη με­γά­λη δο­κι­μα­σία που πε­ρά­σα­με κι εμείς στη Ρόδο έναν χρόνο πριν.

Ευ­τυ­χώς, δεν κιν­δύ­νευ­σαν αν­θρώ­πι­νες ζωές χάρις στις συ­ντο­νι­σμέ­νες ενέρ­γειες της Δη­μο­τι­κής Αρχής Κω και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, των το­πι­κών φο­ρέ­ων αλλά και των εκα­το­ντά­δων εθε­λο­ντών που προ­στά­τευ­σαν τις πε­ριου­σί­ες των συ­μπο­λι­τών τους.

Η κοι­νω­νία των πο­λι­τών επέ­δει­ξε για άλλη μια φορά πως μπρο­στά στον κίν­δυ­νο μπο­ρεί να αυ­το­ορ­γα­νω­θεί και να κερ­δί­σει την μάχη με τον χρόνο. Κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν άμεσα και έσπευ­σαν να βοη­θή­σουν στην εκ­κέ­νω­ση των ξε­νο­δο­χεί­ων και στη φι­λο­ξε­νία των χι­λιά­δων επι­σκε­πτών του νη­σιού και των κα­τοί­κων που ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τα σπί­τια τους.

Η ει­κό­να σή­με­ρα το πρωί είναι κα­λύ­τε­ρη στη γει­το­νι­κή Κω, πα­ρα­μέ­νου­με ωστό­σο ως οφεί­λου­με, σε εγρή­γορ­ση.

Η Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία του Δήμου Ρόδου ήδη απέ­στει­λε στην Κω οχή­μα­τα και αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό ενώ πολ­λοί εθε­λο­ντές από το νησί μας πα­ρα­μέ­νουν σε επι­φυ­λα­κή και αι­σθά­νο­μαι την ανά­γκη να τους ευ­χα­ρι­στή­σω που για άλλη μια φορά είναι έτοι­μοι να μπουν με αυ­το­θυ­σία στην πρώτη γραμ­μή της μάχης ενά­ντια στις φλό­γες.

Βιώ­νου­με ήδη τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής κρί­σης. Η κα­τά­στα­ση δεν επι­τρέ­πει κα­νέ­ναν εφη­συ­χα­σμό. Η προ­ε­τοι­μα­σία και η εγρή­γορ­ση αλλά και η αλ­λη­λεγ­γύη, είναι τα «όπλα» μας απέ­να­ντι στο δύ­σκο­λο κα­λο­καί­ρι που έχου­με μπρο­στά μας.