“Αληθινή υπερηφάνεια είναι ο δρόμος στην Ευρώπη”-Δήλωση Α. Σαμαρά

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός δεν είχε την παλ­λη­κα­ριά να παρα­δε­χθεί ότι αυτός υπέ­γραψε το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών! Δεν τόλμησε να παρα­δε­χθεί ότι αυτός υπέβαλε πρόταση λιτό­τη­τας, ίδια με εκείνη των δανει­στών. Και ότι τελικά προ­συ­πέ­γραψε την ίδια την πρόταση των δανει­στών!

Η Ελλάδα βρί­σκε­ται σήμερα στη χει­ρό­τερη θέση που έχει βρεθεί τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες! Χωρίς Ευρω­παϊκό δίχτυ προ­στα­σίας. Με τρά­πε­ζες κλει­στές. Με αδυ­να­μία να πλη­ρώ­σει τις στοι­χειώ­δεις υπο­χρε­ώ­σεις της προς τους πολίτες. Και πλήρως απο­μο­νω­μένη από τους εταί­ρους της.

Ουσια­στικά η χώρα βρί­σκε­ται με μια κυβέρ­νηση σε πανικό! Η οποία, αφού έκανε πραγ­μα­τι­κό­τητα τους χει­ρό­τε­ρους εφιάλ­τες των Ελλήνων πολιτών, τους έφερε σε κατά­σταση που δεν είχαν γνω­ρί­σει ποτέ στη ζωή τους! Ούτε που είχαν φαντα­στεί ποτέ…

Η κυβέρ­νηση είπε ψέματα σε όλους και τελικά χρε­ο­κό­πησε τη χώρα! Μείναμε στον αέρα χάνο­ντας κον­δύ­λια 35 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ που είχαν ήδη δια­τε­θεί για τη χώρα με θυσίες του ελλη­νι­κού λαού! Ενώ μας έλεγε επί μήνες ότι δεν θα υπο­γρά­ψει νέο Μνη­μό­νιο, τώρα… παρα­κα­λάει για νέο Μνη­μό­νιο! Και κάνει το εξής απί­στευτο: Ενώ προ­συ­πο­γρά­φει ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός, με οκτώ δισε­κα­τομ­μύ­ρια λιτό­τη­τας την πρόταση των θεσμών, καλεί μετά τους πολίτες να κάνουν τι; Να την κατα­ψη­φί­σουν αυτή την πρόταση!

Ήδη, κάθε μέρα που μένουν κλει­στές οι τρά­πε­ζες, η οικο­νο­μία καταρ­ρέει, ο λογα­ρια­σμός μεγα­λώ­νει, η ανεργία εκτο­ξεύ­ε­ται…

Αυτό είναι το κόστος των αντιευ­ρω­παϊ­κών επι­λο­γών της κυβέρ­νη­σης. Και τώρα υπο­κρί­νε­ται, για να μας πει ότι ακόμα δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται, ότι θέλει δήθεν να παρα­μεί­νει στην Ευρώπη, καταγ­γέλ­λο­ντας ταυ­τό­χρονα όλους τους Ευρω­παί­ους ηγέτες!

Και λέει ψέματα ότι θα πάει να δια­πραγ­μα­τευ­θεί μετά ξανά μαζί τους. Πως θα πάει; Όταν τους έχει καταγ­γεί­λει ως «εχθρούς»; Κι όταν όλοι τους πιστεύ­ουν, ακόμα και οι σοσια­λι­στές Ολάντ, Ρέντσι, Σουλτς, ότι αυτό το δημο­ψή­φι­σμα είναι για ευρώ ή δραχμή;

Η κυβέρ­νηση κατα­σπα­τά­λησε όλη την αξιο­πι­στία της χώρας. Και τώρα η ίδια η Ευρώπη της γύρισε την πλάτη: Τα κοι­νο­τικά κον­δύ­λια κιν­δυ­νεύ­ουν. Οι αγρο­τι­κές επι­δο­τή­σεις κιν­δυ­νεύ­ουν. Ο του­ρι­σμός έχει ήδη υποστεί βαρύ πλήγμα. Όλα όσα κατέ­κτησε η Ελλάδα τα τελευ­ταία σαράντα χρόνια, βρί­σκο­νται πια στον αέρα.

Και το αληθινά δρα­μα­τικό: Οι πιο αδύ­να­μοι συμπο­λί­τες μας υπο­φέ­ρουν περισ­σό­τερο και απει­λού­νται πιο άμεσα. Σε αυτούς τους ανθρώ­πους, που τόσο αδί­στα­κτα ξεγέ­λασε, δεν βρίσκει να πει ούτε ένα συγ­γνώμη.

Το χει­ρό­τερο: Δεν τους λέει ούτε πώς, ούτε πότε θα τελειώ­σει η αγωνία τους! Τους κοροϊ­δεύει και πάλι. Και μάλιστα, την πιο δρα­μα­τική ώρα για τους συντα­ξιού­χους, προ­χω­ράει σε χιλιά­δες προ­σλή­ψεις στο κομ­μα­τικό κράτος που, αυτές τις ώρες, συνε­χί­ζει να φτιά­χνει.

Είναι μοιραίο το λάθος της κυβέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει σε δημοψήφισμα-παρωδία: Πάνω σε πρόταση συμ­φω­νίας που δεν υπάρχει πια! Σε δια­πραγ­μά­τευση που δεν υπάρχει! Για Πρό­γραμμα που δεν υφί­στα­ται! Με τους πολίτες ανα­στα­τω­μέ­νους να συνω­στί­ζο­νται μπροστά σε κλει­στές τρά­πε­ζες. Με την ίδια την κυβέρ­νηση να καλεί τους πολίτες να ψηφί­σουν ΟΧΙ. Την ώρα που στελέχη της δημόσια ζητούν από τον Πρω­θυ­πουργό να ανα­κα­λέ­σει το δημο­ψή­φι­σμα ή να υπο­στη­ρί­ξει το ΝΑΙ. Αυτοί του­λά­χι­στον άρχισαν να κατα­λα­βαί­νουν…

Εδώ και το Συμ­βού­λιο της Ευρώπης καταγ­γέλ­λει ότι δεν εξα­σφα­λί­ζο­νται οι δημο­κρα­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις έκφρα­σης του ελλη­νι­κού λαού.

Όμως, ο ελλη­νι­κός λαός δεν είπε την τελευ­ταία του λέξη. Και δεν ανέ­χε­ται να τον προ­σβάλ­λει μια κυβέρ­νηση, επειδή έχει δια­φο­ρε­τική άποψη από τη δική της. Ξεχνάνε ότι εδώ είναι Ελλάδα, εδώ είναι Ευρώπη, εδώ είναι Δημο­κρα­τία! Τέτοιοι αυταρ­χι­σμοί δεν έχουν θέση στον τόπο μας.

Όπως έδειξε και η χθεσινή μεγα­λειώ­δης συγκέ­ντρωση στο Σύνταγμα, όλα δεί­χνουν πλέον, ότι πέρα και πάνω από κόμματα, την Κυριακή οι Έλληνες θα πουν ένα ηχηρό ΝΑΙ! Ναι για την Ελλάδα! Ναι για την παρα­μονή της χώρας στον Ευρω­παϊκό δρόμο, στην καρδιά της Ευρώπης, στο ευρώ…

Υπε­ρη­φά­νεια δεν είναι οι ατέ­λειω­τες ουρές μπροστά σε τρά­πε­ζες κλει­στές. Ούτε η αγωνία των πολιτών για τις κατα­θέ­σεις τους…

Αξιο­πρέ­πεια δεν είναι οι συντά­ξεις που πλη­ρώ­νο­νται πια στο μισό και που εισπράτ­το­νται με το στα­γο­νό­με­τρο!

Αληθινή υπε­ρη­φά­νεια είναι ο δρόμος στην Ευρώπη. Και η απο­δο­κι­μα­σία μιας αδί­στα­κτης κυβέρ­νη­σης, που κορόι­δεψε τους πάντες και τώρα θέλει να διχάσει την κοι­νω­νία μας.

Καλώ τον ελλη­νικό λαό να παρα­μεί­νει ήρεμος και πάνω απ’ όλα ενω­μέ­νος. Έχουμε περάσει πολλά δύσκολα. Θα τα κατα­φέ­ρουμε κι αυτή τη φορά. Ενω­μέ­νοι και όρθιοι.

Η υπευ­θυ­νό­τητα των πολιτών θα κερ­δί­σει την ανευ­θυ­νό­τητα αυτής της κυβέρ­νη­σης.

Ναι στην Ελλάδα! Ναι στην Ευρώπη. Ναι στο αύριο των παιδιών μας.