3 Σύροι δουλέμποροι οδήγησαν σε θάνατο τρεις μετανάστες

• Προ­κά­λε­σαν ναυάγιο στην παραλία «Ζέφυρος»

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα καθί­σουν δύο Σύροι δια­κι­νη­τές, που φέρο­νται να προ­κά­λε­σαν ναυάγιο στην περιοχή “Ζέφυρος”, οδη­γώ­ντας στο θάνατο τρεις μετα­νά­στες, μεταξύ αυτών κι ένα 5χρονο αγοράκι.
Πρό­κει­ται για τους Α. Β. R. του J. 27 ετών και K. Η. του A. R. 26 ετών, που φέρο­νται ως οι υπαί­τιοι της τρα­γω­δίας που εκτυ­λί­χθηκε στη θαλάσ­σια περιοχή του Ζέφυρος.
Κατη­γο­ρού­νται ειδι­κό­τερα για πρό­κληση ναυα­γίου, για μετα­φορά με πλωτό μέσο από το εξω­τε­ρικό στο εσω­τε­ρικό της χώρας πολιτών τρίτης χώρας, που δεν έχουν δικαί­ωμα εισόδου, από κοινού και από κερ­δο­σκο­πία, κατά συρροή, εκ της οποίας πράξης επήλθε θάνατος και μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για άνθρωπο και για παρά­νομη είσοδο στη χώρα.
Απο­λο­γού­με­νοι ενώπιον της τακτι­κής Ανα­κρί­τριας οι δύο δια­κι­νη­τές, έγγαμοι, γονείς ανή­λι­κων παιδιών (δύο παιδιά έκαστος) υπο­στή­ρι­ξαν ότι ανα­γκά­στη­καν πριν από ένα μήνα να φύγουν εσπευ­σμένα από την πατρίδα τους, αφή­νο­ντας πίσω τις οικο­γέ­νειές τους λόγω της αντι­κα­θε­στω­τι­κής δράσης που ανέ­πτυ­ξαν και κιν­δύ­νευαν να συλ­λη­φθούν από τις δυνά­μεις του Ασάντ.
Αφού πέρασαν τα σύνορα με την Τουρκία βρέ­θη­καν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη με τελικό προ­ο­ρι­σμό τη Σουηδία, όπου υπάρχει μεγάλη συριακή κοι­νό­τητα.
Στην αρχή πίστε­ψαν, όπως είπαν, ότι θα μπο­ρού­σαν να ταξι­δέ­ψουν αερο­πο­ρι­κώς μέσω τρίτης χώρας, όταν όμως το σχέδιό τους απέτυχε, καθώς απαι­τείτο η έκδοση VISA, ανα­γκά­στη­καν να ανα­ζη­τή­σουν θαλάσ­σια οδό δια­φυ­γής, μέσω κυκλω­μά­των, που ανθούν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη.
Μετά από μικρή προ­σπά­θεια τους έφεραν, όπως ισχυ­ρί­στη­καν, σε επαφή με κάποιο που έδειχνε Ευρω­παίος, μιλούσε όμως άπται­στα αραβικά και τούρ­κικα, ο οποίος μετά από παζάρια δέχτηκε να τους μετα­φέ­ρει με πλοίο στα ελλη­νικά παράλια, ζητώ­ντας από τον καθένα τους 2.000 δολάρια και δεχό­με­νος τελικά να κατέβει η τιμή στα 1.800 αφού ήταν τρία άτομα, εκ των οποίων τα μισά έλαβε ως προ­κα­τα­βολή.
Μετά από τρεις ή τέσ­σε­ρις μέρες κάποιος άγνω­στος σε εκεί­νους άνδρας τους ζήτησε να μετα­βούν με λεω­φο­ρείο στην παρα­λιακή πόλη Φετιγέ, πράγμα που έκαναν μετά από ταξίδι 12 περίπου ωρών.
Την 20η Απρι­λίου 2015 βρέ­θη­καν στο Φετιγέ και στο σταθμό τους τηλε­φώ­νησε κάποιος ο οποίος τους ζήτησε να καθί­σουν σε ένα καφε­νείο.
Μετά από λίγο εμφα­νί­στηκε ένας Σύρος που τους οδήγησε σε μια κοντινή πανσιόν, όπου και παρέ­μει­ναν μέχρι το βράδυ. Ο ίδιος, που άλλοτε τον φώναζαν Αμπ­ντούλ και άλλοτε Αχμέντ, κατά τις δύο τα ξημε­ρώ­ματα τους έβαλε μαζί με άλλους μετα­νά­στες σ’ ένα μικρό βαν, αφού ζήτησε και πήρε τα υπό­λοιπα χρήματα, και τους οδήγησε σε έναν σκο­τεινό όρμο. Εκεί επι­βι­βά­στη­καν σ’ ένα ξύλινο σκάφος.
Όπως περιέ­γρα­ψαν απο­λο­γού­με­νοι, γύρω στις 04.00 τα ξημε­ρώ­ματα ξεκί­νη­σαν το ταξίδι για την Ελλάδα με άσχημο καιρό και μάλιστα αστειευό­με­νοι είπαν στους φίλους τους ότι ούτε σωσίβια τους έδωσαν, ούτε υπάρχει λέμβος δια­φυ­γής, παρά μόνο ένα μικρό φου­σκωτό, δεμένο πίσω από το σκάφος. Το πλήρωμα του σκάφους απο­τε­λείτο, όπως υπο­στή­ρι­ξαν, από δύο Τούρ­κους εκ των οποίων ο ένας σήκωσε την άγκυρα και ο άλλος βρι­σκό­ταν στο τιμόνι.
Ο καιρός άρχισε να επι­δει­νώ­νε­ται αφού πέρασαν τα βουνά της Τουρ­κι­κής ακτο­γραμ­μής και τότε προς έκπληξή τους οι δύο Τούρκοι δια­κι­νη­τές έδεσαν με σχοινί το τιμόνι λέγο­ντάς τους ότι θα τους οδη­γή­σει στη Ρόδο και στη συνέ­χεια μπήκαν στη λέμβο, έκοψαν το σχοινί και επέ­στρε­ψαν στις τουρ­κι­κές ακτές.
Την πράξη τους αυτή, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς τους, την αντι­λή­φθη­καν λίγοι καθώς οι περισ­σό­τε­ροι ευρί­σκο­ντο στο αμπάρι του σκάφους, αλλά σύντομα επι­κρά­τησε πανικός, καθώς το καράβι βρι­σκό­ταν ουσια­στικά ακυ­βέρ­νητο στην ανοικτή θάλασσα.
Τότε εκείνοι κι άλλα δύο – τρία άτομα, έπιασαν το πηδάλιο και όταν χάραζε μπό­ρε­σαν να δούν τη Ρόδο.
Ισχυ­ρί­στη­καν ότι δεν είχαν τον απόλυτο έλεγχο του σκάφους, διότι οι γνώσεις τους σε θέματα ναυ­σι­πλο­ΐας ήταν ανύ­παρ­κτες.
Πλη­σιά­ζο­ντας στο λιμάνι, όπως είπαν, ουσια­στικά παραι­τή­θη­καν από κάθε προ­σπά­θεια καθώς το τιμόνι γύριζε χωρίς να αλλάζει την πορεία του σκάφους και έψαξαν να βρούν, όπως και οι λοιποί επι­βά­τες, κάποιο σημείο για να κρα­τη­θούν, πιστεύ­ο­ντας ότι το σκάφος θα προ­σα­ρά­ξει στα αβαθή.
Λίγα μέτρα από την ακτή το σκάφος κάπου χτύπησε (προ­φα­νώς σε ξέρα) και έγινε κομ­μά­τια. Το επόμενο πράγμα που θυμού­νται, όπως είπαν, είναι κάποια κρύα ακτή και ανθρώ­πους άγνω­στους να προ­σπα­θούν να τους βοη­θή­σουν.
Υπο­στή­ρι­ξαν ότι δεν είναι μέλη κυκλώ­μα­τος δια­κι­νη­τών και ότι ουδέ­ποτε προ­σπά­θη­σαν να εκμε­ταλ­λευ­τούν κάποιον με σκοπό το κέρδος. Δεν προ­κά­λε­σαν ναυάγιο, καθώς όχι μόνο δεν θα είχαν να κερ­δί­σουν κάτι, αλλά αντι­θέ­τως θα κιν­δύ­νευε η ζωή τους και η ζωή του αδελφού του δεύ­τε­ρου που βρι­σκό­ταν στο ίδιο σκάφος. Αν δεν κυβερ­νού­σαν το σκάφος, όπως είπαν, θα είχαν πνιγεί όλοι.
Όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», οι δύο δια­κι­νη­τές ανα­γνω­ρί­σθη­καν από 3 θύματα της τρα­γω­δίας.
Θυμί­ζουμε ότι περι­συ­νε­λέ­γη­σαν συνο­λικά 93 άτομα, ενώ τρεις εξ’ αυτών ανα­σύρ­θη­καν νεκροί. Πρό­κει­ται για τους Αbbas Ahmed του Μahmoud, 23 ετών, υπήκοο Συρίας, Selam Amanuel, 45 ετών, αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων, υπήκοο Ερυ­θραίας και το 5χρονο παιδί της τελευ­ταίας Elud Dawit, αγνώ­στων λοιπών στοι­χείων.