Εγκλήματα χωρίς τιμωρία

Θα πλή­ξε­ται και θα εκνευ­ρι­σθεί­ται, ούτε τό ύφος ούτε το περιε­χό­μενο αυτού που ακο­λου­θεί, έχουν την όποια σχέση με το Ντο­στο­γε­σφ­κικό αρι­στούρ­γημα.

Ένα είναι το μόνο βέβαιο, τα εγκλή­ματα έχουν δια­πρα­χθεί, οι εγκλη­μα­τίες, ανήκουν στις κατη­γο­ρίες των γνωστών αγνώ­στων ή στην κατη­γο­ρία των φίλων του φίλου μου.

Υπάρχει μάλλον και κάτι κοινό, με το γνωστό ψυχό­δραμα, το ψυχο­λο­γικό σασπένς, ταλαι­πω­ρού­νται οι υπεύ­θυ­νοι της εννόμου τάξεως, τους βασα­νί­ζουν ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα, από την μια το καθήκον, άπό την άλλη εκείνο το περί­εργο συναί­σθημα, που τους σπρώ­χνει και τους υπεν­θυ­μί­ζει, πως ο φίλος τον φίλο, εύκολο σου φαντά­ζει να κρε­μά­σεις, τον φίλο και τον κολλητό σου;

Κουβάρι μπερ­δε­μένο, σκού­ζουν και φωνά­ζουν πολλοί, για το έγκλημα με τις παρα­λίες του νησιού και μάλιστα τις λεγό­με­νες του­ρι­στι­κές.

Ποιός Μέγας Αλέ­ξαν­δρος, να κόψει το κουβάρι, ως Δημόσιο Αγαθό οι του­ρι­στι­κές παρα­λίες ( έχουν και ψαχνό) και λόγω του λίπους, οι εγκά­θε­τοι της Εται­ρείας ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΑΕ στην Διοί­κηση του ΤΑΙΠΕΔ και των θυγα­τρι­κών του, απο­φά­σι­σαν, ότι αυτοί είναι ιδιο­κτή­τες και όρισαν τον ΔΗΜΟ, δια­χει­ρι­στή άνομων συμ­φε­ρό­ντων.

Να βάλω το χέρι στη φωτιά, δεν θέλω να το πιστέψω, ότι οι καλύ­τε­ρες παρα­λίες έχουν από κάποιους κατα­λη­φθεί, πριν από κάθε Δημόσια πρό­σκληση ενδια­φέ­ρο­ντος, ότι έχουν γίνει εργα­σίες, έχουν γίνει, λένε οι κακές γλώσσες και καταγ­γε­λίες, αλλά οι κατέ­χο­ντες, καλά κρατούν.

Γιατί τόση, οσφυο­καμ­ψία, τί έχει να κερ­δί­σει ο Δήμος, με την συναί­νεση του σε αυτό, το άνομο και αμαρ­τωλό καθε­στώς, που δημιουρ­γούν οι έξ Αθηνών υπο­τα­κτι­κοί των ισχυρών οικο­νο­μι­κών συμ­φε­ρό­ντων και των συμ­φε­ρό­ντων της Α.Ε.

Χρόνια βιώ­νουμε, αυτό το πλιά­τσικο του Κράτους των Αθηνών, εις βάρος των νησιών μας και ειδικά της ΡΟΔΟΥ.

Οι μεγάλες αλλοιώ­σεις και κατα­στρο­φές ΔΟΜΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΔΟΜΗΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, στο νησί μας, ήταν απο­τε­λέ­σματα δια­φό­ρων Κυβερ­νη­τι­κών απο­φά­σεων και πάντα, με την αιτιο­λο­γία της ανά­πτυ­ξης και της προόδου.

Αρνού­μαι να δεχτώ και να κατα­λάβω, γιατί τόσα χρόνια δε δίνο­νται οι παρα­λίες στους ΔΗΜΟΥΣ, τι φοβού­νται οι παρά­νο­μοι «παρα­κρα­τη­τές», μη τυχόν κάποιος παλαβός Δήμαρ­χος, οικειο­ποι­η­θεί τις παρα­λίες και τις διεκ­δι­κή­σει για τον εαυτό του ;

Τα διάφορα σοφί­σματα που ακο­λου­θούν την δια­χεί­ρηση της ακί­νη­της Δημό­σιας περιου­σίας απο το ΤΑΙΠΕΔ, δεν έχουν ούτε ηθικό ούτε Νομικό έρεισμα, Κυβερ­νή­σεις που να το πιστεύ­ουν δεν είχαμε.

Όσα αρνη­τικά, μετά από Κυβερ­νη­τι­κές απο­φά­σεις, εφαρ­μό­ζο­νται στα νησιά μας και ειδικά στη Ρόδο, με το πέρασμα των χρόνων, αφήνουν το δικό τους

στίγμα, το δικό τους απο­τύ­πωμα, στις πλάτες αυτών, που τοπικά είχαν την ευθύνη.

Πόσοι άραγες από εμάς ξέρουμε επα­κρι­βώς, «πόσα χιλιό­με­τρα παρα­λιών έχει το νησί μας» και πόσες από αυτές μπο­ρούμε να απο­λαύ­σουμε;

Μια με το ένα, μια με το άλλο, όλο το παρα­λιακό μέτωπο ιδιω­τι­κο­ποι­ή­θηκε, κατά πάσαν πιθα­νό­τητα, παρά­τυπα, αν όχι παρά­νομα, πάντα στο όνομα της προόδου και της ανά­πτυ­ξης.

Δεν αρνή­θηκα ποτέ και δεν αρνού­μαι, την ορθο­λο­γική αξιο­ποί­ηση και των παρα­λιών και των Αρχαιο­λο­γι­κών χώρων.

«Άλλο η ορθο­λο­γική και ενδε­δειγ­μένη αξιο­ποί­ηση και άλλο ο βαν­δα­λι­σμός και η κατα­στροφή»

Θα αναφέρω ένα παλιό μυστικό, από το 1983( ειρήσθω εν παρόδω, τότε ήμουν Πρό­ε­δρος του ΛιμενικουΤαμείου) ξεκί­νησε η προ­σπά­θεια κατα­σκευής μαρίνας στο νησί μας.

Πέρασαν σαράντα χρόνια από τότε, κατα­σκευά­στηκε η μαρίνα, ίσως σε μια θέση όχι και την πλέον κατάλ­ληλη, ( η πρώτη επιλογή στον κόλπο των γυμνι­στών, τορ­πι­λή­στηκε, από άνομα συμ­φέ­ρο­ντα) αλλά ακόμα μέχρι σήμερα δεν έχουν κατα­φέ­ρει, οι ενοι­κια­στές δια­χει­ρι­στές της, να την λει­τουρ­γή­σουν και να απο­δί­δει αυτά που θα έπρεπε.

Οι τελευ­ταίοι, έχουν περάσει αρκετοί ως ενοικιαστές- δια­χει­ρι­στές, μάλλον δεν ήλθαν και καμιά διάθεση δεν έχουν, να επεν­δύ­σουν για την λει­τουρ­γία της ΜΑΡΙΝΑΣ και πρώτο μέλημα τους, ήταν η ενερ­γο­ποί­ηση μιας κατά­πτυ­στης πρό­τα­σης, κατα­στρο­φής του ενα­πο­μεί­να­ντος παρα­λια­κού μετώπου της Πόλης, με την οικο­δό­μηση του περι­βάλ­λο­ντος χώρου της Μαρίνας.

Κτί­ζε­ται σχεδόν όλος ο χώρος, αυτός που τώρα είναι δια­μορ­φω­μέ­νος σαν πάρκο, με τις ελιές και τα μονο­πά­τια, και το σχέδιο τους προ­βλέ­πει, την κατα­σκευή μονο­κα­τοι­κιών και πολυ­κα­τοι­κιών.

Στόχος των σημε­ρι­νών δια­χει­ρι­στών είναι αυτή η εκμε­τάλ­λευση, μόλις ολο­κλη­ρω­θεί το πρό­γραμμα και αφού οικο­νο­μή­σουν όσα οικο­νο­μή­σουν, θα μας μας πούν αντίο και θα πάνε σε άλλη γή, σε άλλα μέρη.

Αυτοί, τοπικοί μας άρχο­ντες όλων των επι­πέ­δων και βαθ­μί­δων, τους επεν­δυ­τές εννοώ, την δουλειά τους κάνουν, επεν­δύ­ουν κάποια λεφτά για να κερ­δί­σουν, εμείς τι θα κερ­δί­σουμε, το κλεί­σιμο και την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση μιάς ακόμα παρα­λίας της πόλης;

Υπάρ­χουν , λένε οι κακές γλώσσες, νόμι­μο­ποι­η­τι­κές απο­φά­σεις συλ­λο­γι­κών οργάνων, αν ισχύει, άξιος ο μισθός των συμ­φω­νού­ντων, αν δεν ισχύει ας ανα­μέ­νουμε αντι­δρά­σεις.

Έχει άραγες ανάγκη η πόλη από δέκα βίλες παρα­πάνω και κάποια δια­με­ρί­σματα;

Ας γινει κατα­νοητό, το παρα­λιακό μέτωπο της νέας ΜΑΡΙΝΑΣ, έχει όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, να γίνει ένα δεύτερο εμπο­ρικό κέντρο με συγκε­κρι­μέ­νες στο­χεύ­σεις.

Είναι ευκαι­ρία να αξιο­ποι­η­θεί η όλη περιοχή, με ανα­και­νί­σεις των κτιρίων που μέρα με τη μέρα κατα­στρέ­φο­νται και γίνο­νται κου­φά­ρια, με την σύνταξη ειδικού κτη­ριο­δο­μι­κού κανο­νι­σμού, να δοθεί στην περιοχή το δικό της χρώμα, εναρ­μο­νι­σμένο με τα χαρα­κτη­ρι­στικά της Πόλης.

Για το έγκλημα της ΔΕΗ θα ανα­φερθώ προ­σε­χώς.

 

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 30/4/2023