Ο κόσμος θέλει κάτι άλλο

Μετά την ανα­κοί­νω­ση της ημε­ρο­μη­νί­ας των εκλο­γών από τον πρω­θυ­πουρ­γό για τις 21 Μαΐου, σε αρένα έχει με­τα­τρα­πεί το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό. Εξαι­ρε­τι­κά σκλη­ρές αντι­πα­ρα­θέ­σεις στα τη­λε­πα­ρά­θυ­ρα, στη Βουλή και κάθε φορά που εκ­πρό­σω­ποι των κομ­μά­των βρί­σκο­νται μαζί. Απο­κα­λύ­ψεις σκαν­δά­λων, σκαν­δα­λο­λο­γία, φήμες, υπό­νοιες και επα­να­φο­ρά υπο­θέ­σε­ων που μας απα­σχό­λη­σαν και την… προη­γού­με­νη δε­κα­ε­τία, συμ­φη­φι­σμοί. Τσα­κω­μοί άνευ προη­γου­μέ­νου βου­λευ­τών για ψύλ­λου πή­δη­μα με το δια­κύ­βευ­μα να είναι προ­φα­νώς η επι­κρά­τη­ση (όπως πι­στεύ­ουν) στην τη­λε­ο­πτι­κή αρένα. Αλή­θεια, πόσο επη­ρε­ά­ζο­νται οι τη­λε­θε­α­τές και οι ακρο­α­τές από τόσο σκλη­ρές αντι­πα­ρα­θέ­σεις; Ει­δι­κά οι νέοι πόσο εν­δια­φέ­ρο­νται για τις πο­λι­τι­κές σκια­μα­χί­ες που όμως δεν έχουν ου­σια­στι­κό πε­ριε­χό­με­νο, παρά μόνο φωνές και αλ­λη­λο­κα­τη­γο­ρί­ες; Την ίδια ώρα, αυ­ξά­νο­νται οι ψη­φο­φό­ροι που πη­γαί­νουν στην «γκρί­ζα ζώνη» των ανα­πο­φά­σι­στων και κα­νείς δεν μπο­ρεί να προ­βλέ­ψει πού θα κα­τα­λή­ξουν. Πά­ντως, η αυ­το­δυ­να­μία οποιου­δή­πο­τε κόμ­μα­τος συ­γκε­ντρώ­νει πια πολύ λι­γό­τε­ρες πι­θα­νό­τη­τες σε σχέση με αυτές που είχε πριν το δυ­στύ­χη­μα. Συ­μπε­ρα­σμα­τι­κά πά­ντως το μόνο που μπο­ρού­με με ασφά­λεια να πούμε δια­βά­ζο­ντας τις δη­μο­σκο­πή­σεις είναι πως πολύς κό­σμος θέλει κάτι άλλο από αυτό που του προ­σφέ­ρε­ται. Η κοι­νω­νία ζη­τά­ει επι­τα­κτι­κά πρώτα απ’ όλα σε­βα­σμό και ει­λι­κρί­νεια! Και κυ­ρί­ως ζη­τά­ει να μην προ­σβάλ­λε­ται η νοη­μο­σύ­νη της. Αυτό που δεν έχουν αντι­λη­φθεί οι «κα­βγα­τζή­δες» βου­λευ­τές, είναι ότι μόνο χα­μέ­νοι βγαί­νουν, καθώς έχουν κου­ρά­σει! Όποιος μπο­ρεί αυτό να το κα­τα­λά­βει θα βγει στο τέλος κερ­δι­σμέ­νος.