Η τοπική ιστορία της Δωδεκανήσου μέσω των αιθουσών του σχολείου στο 1ο Δημοτικό Ιαλυσού

Μια εξαι­ρε­τική πρω­το­βου­λία προ­γραμ­μά­τισε και υλο­ποί­ησε την τρέ­χουσα εβδο­μάδα ο Σύλ­λο­γος Διδα­σκό­ντων του 1ου Δημο­τι­κού Σχο­λείου Ιαλυσού. Συγκε­κρι­μένα ο Σύλ­λο­γος Διδα­σκό­ντων του σχο­λείου σε συνε­δρί­αση του απο­φά­σισε ομόφωνα την ονο­μα­το­δο­σία όλων των αιθου­σών του σχο­λείου με ονόματα ηρώων και προ­σώ­πων που σχε­τί­ζο­νται με την ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου από τα αρχαία χρόνια (κλασ­σική αρχαιό­τητα) έως και τη σύγ­χρονη ιστορία των νησιών μας.

Υπεύ­θυνη και εμπνεύ­στρια της ιδέας ήταν η δασκάλα του σχο­λείου Μαρία Αρβα­νι­τάκη, η οποία ειση­γή­θηκε και σε συνερ­γα­σία με όλους τους εκπαι­δευ­τι­κούς του σχο­λείου η πρόταση τις τελευ­ταίες ημέρες πήρε σάρκα και οστά. Το σχολείο δια­θέ­τει 13 τμήματα και αίθουσα μου­σι­κής, εικα­στι­κών, αίθουσα εκδη­λώ­σεων (θέατρο) και εργα­στήρι πλη­ρο­φο­ρι­κής. Σε όλες λοιπόν τις αίθου­σες δόθηκε ένα όνομα το οποίο το οποίο παρα­πέ­μπει σε πρόσωπα που έδρασαν και προ­σέ­φε­ραν με το δικό τους μονα­δικό τρόπο όχι μόνο στη Δωδε­κά­νησο αλλά σε όλο τον ελλα­δικό χώρο. Σκοπός της πρω­το­βου­λίας αυτής είναι η καθη­με­ρινή επαφή των μαθητών του σχο­λείου με το ιστο­ρικό παρελ­θόν του τόπου τους αλλά και της παρου­σίας του Δωδε­κα­νη­σια­κού στοι­χείου στο πέρασμα των αιώνων.

ε κάθε αίθουσα δόθηκε το όνομα ενός προ­σώ­που που προ­σέ­φερε στον αθλη­τι­σμό, στη φιλο­σο­φία, στην αρχι­τε­κτο­νική, στη ρητο­ρική, στη μουσική, στην αντί­σταση και στον αγώνα για την ελευ­θε­ρία των νησιών. Στις αίθου­σες τοπο­θε­τή­θη­καν ιδιαί­τερα καλαί­σθη­τες χαρα­κτι­κές πινα­κί­δες με τα ονόματα των προ­σώ­πων αυτών και τοπο­θε­τή­θηκε και δεύτερη πινα­κίδα η οποία με συνο­πτικό τρόπο πλη­ρο­φο­ρεί τους μαθητές και τις μαθή­τριες του σχο­λείου για την προ­σφορά και τη δράση αυτού του προ­σώ­που. Αυτό διότι υπάρχει κενό στη διδα­σκα­λία της τοπικής ιστο­ρίας και η πρω­το­βου­λία αυτή απο­σκο­πεί στο να καλύψει το έλλειμμα αυτό. Έτσι οι μαθητές πλη­ρο­φο­ρού­νται για την προ­σφορά των προ­γό­νων τους Δωδε­κα­νη­σίων με εύληπτο τρόπο. Τα ονόματα που δόθηκαν είναι: 7ης Μαρτίου, Δια­γό­ρας, Χάρης ο Λίνδιος, Κυρά της Ρω, Πολιάδα Αθηνά, Ίππαρ­χος, Δει­νο­κρά­της ο Ρόδιος, Τερ­ψι­χόρη, Κλε­ο­βού­λος ο Λίνδιος, Δωριέας, Ακου­σι­λάος, Δαμά­γη­τος, Αισχί­νης, Καλ­λι­πά­τειρα, Φερε­νίκη, Εμμα­νουήλ Ξάνθος και Τιμο­κρέων. Όπως μπορεί να δείτε και από τις φωτο­γρα­φίες υπάρχει μια αντι­στοι­χία της χρήσης αίθου­σας με την ονο­μα­το­δο­σία της. Στην αίθουσα των εικα­στι­κών δόθηκε το όνομα του Δει­νο­κράτη του Ρόδιου. Στην επε­ξη­γη­μα­τική πινα­κίδα οι μαθητές πλη­ρο­φο­ρού­νται ότι ο Δει­νο­κρά­της ήταν αρχι­τέ­κτο­νας και πολε­ο­δό­μος του Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου, έζησε τον 4ο αιώνα π.χ. και ήταν ατός που σχε­δί­ασε και οικο­δό­μησε την Αλε­ξάν­δρεια της Αιγύ­πτου, ανα­κα­τα­σκεύ­ασε το ναό της Αρτέ­μι­δος Εφέσου και δημιούρ­γησε το ταφικό μνημείο της Αμφί­πο­λης. Η αίθουσα μου­σι­κής ονο­μά­στηκε Τερ­ψι­χόρη κα στη σχετική πινα­κίδα τα παιδιά του σχο­λείου πλη­ρο­φο­ρού­νται ότι ήταν μια από τις εννέα μούσες, προ­στά­τιδα της μου­σι­κής και παράλ­ληλα γνω­ρί­ζουν και τα ονόματα των υπό­λοι­πων μουσών. Η αίθουσα εκδη­λώ­σεων του σχο­λείου ονο­μά­στηκε «7ης Μαρτίου», ημέρα της Ενσω­μα­τώ­σεως της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα. Αναμ­φι­σβή­τητα πρό­κει­ται για πρω­το­βου­λία και και­νο­το­μία του σχο­λείου πολύ σημα­ντική με στόχο που οδηγεί στη γνώση της τοπικής ιστο­ρίας της Δωδε­κα­νή­σου.