Ενας καθηγητής με εξωστρέφεια και όραμα, που συνάρπασε τους φοιτητές του

Από τη με­γά­λη ανα­γνω­ρι­σμέ­νη αυ­θε­ντία του Κα­ρα­θε­ο­δω­ρή ξε­πή­δη­σε το όραμα να ιδρυ­θεί το παρόν Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου με έδρα την Μυ­τι­λή­νη που απλώ­νε­ται σε όλο το γα­λά­ζιο ελ­λη­νι­κό Αι­γαίο. Ένα από τα Τμή­μα­τα του Πα­νε­πι­στη­μί­ου που ιδρύ­θη­κε με ευοί­ω­νες προ­ο­πτι­κές σε και­νο­τό­μες κα­τευ­θύν­σεις ήταν το Με­σο­γεια­κών Σπου­δών, το οποίο πρω­το­λει­τούρ­γη­σε το 1999 με όραμα.

Το 1999 ξε­κί­νη­σε το Τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών με πρώτο εκλεγ­μέ­νο κα­θη­γη­τή Α’ βαθ­μί­δας τον Ιω­άν­νη Λυ­ριν­τζή που ορ­γά­νω­σε τη στε­λέ­χω­ση με δι­δα­κτι­κό και τε­χνι­κό προ­σω­πι­κό και ίδρυ­σε το Ερ­γα­στή­ριο Αρ­χαιο­με­τρί­ας, το πρώτο θε­σμο­θε­τη­μέ­νο σε ελ­λη­νι­κό ΑΕΙ και με πρώτη θε­σμο­θε­τη­μέ­νη έδρα Αρ­χαιο­με­τρί­ας. Ένα ερ­γα­στή­ριο που κα­τέ­στη­σε πα­γκό­σμια γνω­στό και προ­δια­γρά­φο­νταν ευοί­ω­νες προ­ο­πτι­κές, με τις προ­ο­δευ­τι­κές, πρω­τό­τυ­πες και πρω­το­πο­ρια­κές ενό­τη­τες μα­θη­μά­των, που απο­τε­λού­σαν το όραμα του κα­θη­γη­τή Λυ­ριν­τζή που άρ­χι­σε από το 1999 να τα υλο­ποιεί.

Η αφυ­πη­ρέ­τη­ση του κ. Λυ­ριν­τζή, φέτος, ήταν το έναυ­σμα για μια από καρ­διάς συ­νέ­ντευ­ξη μαζί του στην ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ, η οποία είναι απο­κα­λυ­πτι­κή για τη συ­νει­σφο­ρά του στο Τμήμα, στο Πα­νε­πι­στή­μιο, στη χώρα μας, και στην το­πι­κή κοι­νω­νία του νη­σιού.

Κύριε Κα­θη­γη­τά τι υλο­ποι­ή­σα­τε ως όραμα για το Τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών;

Κα­ταρ­χάς ευ­χα­ρι­στώ τη ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ για την ευαι­σθη­σία να πα­ρα­χω­ρή­σω συ­νέ­ντευ­ξη για την πο­ρεία και συ­νει­σφο­ρά μου 21 συ­να­πτά έτη από τις πα­νε­πι­στη­μια­κές ρο­δια­κές επάλ­ξεις στον διε­θνή ακα­δη­μαϊ­κό στίβο.

Η αντί­δρα­σή μου ήταν…«μα­ταιο­δο­ξία»! όμως με πεί­σα­τε με τα επι­χει­ρή­μα­τα σας…. Αν­θρώ­πι­νη η ανα­πό­λη­ση που πα­ντρεύ­ε­ται με νέο δυ­να­μι­σμό και αυτό με ευ­χα­ρι­στεί να το μοι­ρα­στώ κυ­ρί­ως με νέους εκ­κο­λα­πτό­με­νους και αυ­ρια­νούς επι­στή­μο­νες.

Από την εκλο­γή μου ως πρώ­τος πρό­ε­δρος του Τμή­μα­τος, ει­σή­γα­γα σύγ­χρο­να μα­θή­μα­τα με βάση, πρώ­τον την εξω­στρέ­φεια, και, δεύ­τε­ρο τις Νέες Τε­χνο­λο­γί­ες. Θεωρώ ότι πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε αυτή η προ­σπά­θεια με την ει­σα­γω­γή μα­θη­μά­των Αρ­χαιο­με­τρί­ας, Μου­σειο­λο­γί­ας και Προ­λη­πτι­κής Συ­ντή­ρη­σης, Αι­γυ­πτιο­λο­γί­ας, νέων τε­χνο­λο­γιών στις Αρ­χαιο­γνω­στι­κές Επι­στή­μες, σύν­δε­ση Αρ­χαί­ας Ελ­λη­νι­κής Γραμ­μα­τεί­ας με το σύγ­χρο­νο κόσμο και εξει­δι­κευ­μέ­να θέ­μα­τα στα αντι­κεί­με­να αυτά, που δεν υπήρ­χαν ακόμη σε άλλα ομοει­δή Τμή­μα­τα που φέ­ρουν ει­δι­κεύ­σεις Αρ­χαιο­λο­γί­ας, Διε­θνών Σχέ­σε­ων και Γλωσ­σο­λο­γί­ας π.χ. διε­θνείς ορ­γα­νι­σμοί, βιο­γλωσ­σο­λο­γία, αρ­χαιο­α­στρο­νο­μία, ανα­σύ­στα­ση αρ­χαιο­πε­ρι­βάλ­λο­ντος, στρα­τη­γι­κή και διε­θνείς σχέ­σεις στην αρ­χαία Ελ­λά­δα κ.α.

Με αί­σθη­μα εξω­στρέ­φειας, κα­θιέ­ρω­σα έδρα Αι­γυ­πτιο­λο­γί­ας, και την πα­ρου­σία μας στην Αί­γυ­πτο ερευ­νώ­ντας τον αι­γυ­πτια­κό υλικό πο­λι­τι­σμό. Με πρω­τό­κολ­λα συ­νερ­γα­σί­ας ανέ­πτυ­ξα σχέ­σεις με ΑΕΙ από τις ΗΠΑ, Τσε­χία, Κίνα, Ισπα­νία. Υπο­στή­ρι­ξα την διε­νέρ­γεια αρ­χαιο­λο­γι­κών ανα­σκα­φών, που έφε­ραν στο φως πο­λύ­τι­μα ευ­ρή­μα­τα για πρώτη φορά και αφο­ρού­σαν στον πο­λι­τι­σμό του Αι­γαί­ου.

Με το Ερ­γα­στή­ριο Αρ­χαιο­με­τρί­ας πε­τύ­χα­με να ανα­πτύ­ξου­με και­νο­τό­μες φυ­σι­κές με­θό­δους στη χρο­νο­λό­γη­ση αρ­χαί­ων μνη­μεί­ων και ανα­πτύ­ξα­με τον νέο κλάδο της επί­δρα­σης της Αστρο­νο­μί­ας στους αρ­χαί­ους πο­λι­τι­σμούς.

Ανοί­χτη­κα σε σύγ­χρο­νους το­μείς της επι­στη­μο­νι­κής αρ­χαιο­λο­γί­ας όπως η κυ­βερ­νο­αρ­χαιο­λο­γία (ψη­φια­κή αρ­χαιο­λο­γία και πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά). Από τα πρώτα χρό­νια λει­τουρ­γί­ας του Τμή­μα­τος επε­δί­ω­ξα την συ­νέρ­γεια των τριών κα­τευ­θύν­σε­ων (αρ­χαιο­λο­γί­ας και ιστο­ρί­ας με γλωσ­σο­λο­γία και διε­θνείς σχέ­σεις) ξε­τυ­λί­γο­ντας το όραμα σε κάθε νε­ο­ε­κλε­γέ­ντα μέλος ΔΕΠ.

Οι φοι­τη­τές μας απέ­κτη­σαν σύγ­χρο­νες γνώ­σεις με απο­τέ­λε­σμα τη με­γα­λύ­τε­ρη από­δο­ση και επι­τυ­χία τους σε με­τα­πτυ­χια­κά προ­γράμ­μα­τα και σπου­δές στο εξω­τε­ρι­κό και σε αρ­χαιο­λο­γι­κούς φο­ρείς. Όλα αυτά συ­νο­δεύ­τη­καν με το­πι­κά, πε­ρι­φε­ρεια­κά και διε­θνή συ­νέ­δρια, και είχαν ως απο­τέ­λε­σμα την έκ­δο­ση βι­βλί­ων στην ελ­λη­νι­κή και αγ­γλι­κή γλώσ­σα, πλή­θος δη­μο­σιεύ­σε­ων σε διε­θνή πε­ριο­δι­κά, έκ­δο­ση διε­θνούς πε­ριο­δι­κού επι­λεγ­μέ­νο στον διε­θνή δεί­κτη ανα­φο­ρών, πλη­θώ­ρα διε­θνών συ­νε­δρί­ων κ.α.

Όμως από την πλευ­ρά της εκ­παί­δευ­σης και με­τα­φο­ράς γνώ­σης και του ορά­μα­τός σας φαί­νε­ται ότι οι φοι­τη­τές σας έχουν δια­μορ­φω­μέ­νη άποψη.

Στο ερώ­τη­μά μας σε συ­ντο­μία ποια η συμ­βο­λή του κα­θη­γη­τή Λυ­ριν­τζή στην πρό­ο­δο σας, μας απά­ντη­σαν:

Λιό­λιου Αθηνά (αρ­χαιο­λό­γος, Μά­στερ Μου­σειο­λο­γί­ας, Ρόδος): “Τον κα­θη­γη­τή Ιω­άν­νη Λυ­ριν­τζή τον συ­νά­ντη­σα πρώτη φορά το 1999 στις αί­θου­σες του νε­ο­σύ­στα­του Τμή­μα­τος Με­σο­γεια­κών Σπου­δών και η επαφή μου μαζί του έφθα­σε στο σή­με­ρα αλ­λά­ζο­ντας ρό­λους συ­νερ­γα­σί­ας αφού εκτός από φοι­τή­τρια συ­νερ­γά­στη­κα με τον κα­θη­γη­τή τα τε­λευ­ταία χρό­νια και επι­φορ­τι­σμέ­νη με διοι­κη­τι­κά κα­θή­κο­ντα γραμ­μα­τεί­ας του Προ­γράμ­μα­τος Με­τα­πτυ­χια­κών Σπου­δών: “Εφαρ­μο­σμέ­νες Αρ­χαιο­λο­γι­κές Επι­στή­μες”, το οποίο δι­ηύ­θυ­νε. Συ­νά­ντη­σα λοι­πόν, τον κα­θη­γη­τή στην αρχή της υλο­ποί­η­σης δύο κύ­ριων ορα­μά­των του στα οποία είχαν ενερ­γό εμπλο­κή οι φυ­σι­κές επι­στή­μες των οποί­ων είναι διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νος ως επα­ΐ­ων, συμ­βάλ­λο­ντας πρω­το­πό­ρα στην ελ­λη­νι­κή και διε­θνή παι­δεία. Η επαφή μου μαζί του υπήρ­ξε ση­μα­ντι­κή στην προ­σω­πι­κή μου ανέ­λι­ξη όχι μόνο μέσα από την με­τα­λα­μπά­δευ­ση γνώ­σης την οποία αξιο­ποί­η­σα σε αρ­χαιο­λο­γι­κές ανα­σκα­φι­κές έρευ­νες (ευ­λο­γή­θη­κα να ερ­γα­στώ σε αυτό το συ­ναρ­πα­στι­κό πεδίο της αρ­χαιο­λο­γι­κής έρευ­νας) αλλά κυ­ρί­ως με επη­ρέ­α­σε η και­νο­το­μία της σκέ­ψης του, η τολ­μη­ρό­τη­τα, η απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και η άνευ όρων επι­δί­ω­ξη του φαι­νο­με­νι­κά ανέ­φι­κτου, προ­σπερ­νώ­ντας κάθε σκό­πε­λο, ολο­κλη­ρώ­νο­ντας ορά­μα­τα που στην πε­ρί­πτω­ση του κα­θη­γη­τή Ι. Λυ­ριν­τζή είχαν τε­ρά­στια αξία φω­τί­ζο­ντας τις Αν­θρω­πι­στι­κές Επι­στή­μες διε­θνώς με φάρο το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου στη Ρόδο”.

Κο­ντό­που­λος Ιω­άν­νης (βιο­αρ­χαιο­λό­γος, δι­δά­κτωρ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Γιορκ, με­τα­δι­δά­κτο­ρας Παν/μιο Βρυ­ξελ­λών, με­τα­δι­δά­κτο­ρας Marie Curie Παν/μιο Κο­πεγ­χά­γης): «Ο κ. Λυ­ρι­τζής έχει δια­δρα­μα­τί­σει έναν ση­μα­ντι­κό ρόλο στην μέχρι τώρα πο­ρεία μου στον ακα­δη­μαϊ­κό χώρο, αλλά και εκτός αυτού. Ήταν εκεί­νος που βλέ­πο­ντάς τον στην τη­λε­ό­ρα­ση να μιλά για τον κλάδο της αρ­χαιο­με­τρί­ας και το τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών, όταν ήμουν ακόμα μα­θη­τής λυ­κεί­ου, με ενέ­πνευ­σε και επέ­λε­ξα το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου για τις προ­πτυ­χια­κές μου σπου­δές. Ένα ση­μείο σταθ­μός για την με­τέ­πει­τα ζωή μου. Η σχέση μα­θη­τή-δα­σκά­λου/μέ­ντο­ρα που άρ­χι­σε να ανα­πτύσ­σε­ται κατά τη διάρ­κεια των σπου­δών μου στη Ρόδο έχει εδραιω­θεί και εξε­λι­χθεί και σε ισχυ­ρή δια­προ­σω­πι­κή σχέση, κάτι που με έχει βοη­θή­σει στη βελ­τί­ω­σή μου και ως ερευ­νη­τή αλλά και ως αν­θρώ­που.

Του εύ­χο­μαι από καρ­διάς καλή συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση! Όντας ένα αει­κί­νη­το πνεύ­μα, ένας άν­θρω­πος πο­λυ­πράγ­μων, με εξαι­ρε­τι­κά υψηλό γνω­σια­κό επί­πε­δο, και μια προ­σω­πι­κό­τη­τα με ιδιαί­τε­ρα ψυ­χι­κά και πνευ­μα­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, είμαι βέ­βαιος ότι θα συ­νε­χί­σει να δια­δρα­μα­τί­ζει τον ση­μα­ντι­κό του ρόλο σε εθνι­κό και διε­θνές επί­πε­δο»

Μπι­νό­γλου Θε­ο­δώ­ρα (διε­θνείς σχέ­σεις, Mάστερ, Ρόδος): «Πρώτα χρό­νια φοι­τή­τρια στο νε­οϊ­δρυ­θέν Τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών και ο κ. Λυ­ρι­τζης προ­κα­λεί δέος και θαυ­μα­σμό με τη στάση του και το βάθος των γνώ­σε­ων του σε ένα αντι­κεί­με­νο τόσο ξένο και συ­νά­μα τόσο ελ­κυ­στι­κό για όλους εμάς. Όμως εκεί που κέρ­δι­σε τον αμέ­ρι­στο σε­βα­σμό μου ήταν ότι είχα τη χαρά και τιμή να γνω­ρί­σω τον ζεστό χα­ρα­κτή­ρα του που με άμεσο και ευθύ τρόπο επι­κοι­νω­νού­σε με εμάς και όσα μας προ­βλη­μά­τι­ζαν και μας στε­νο­χω­ρού­σαν. Κυ­ρί­ως, όμως, αυτό που κρα­τάω πάνω από ολα από αυτόν τον εξαι­ρε­τι­κό δά­σκα­λο είναι ότι με ό,τι κα­τα­πιά­νο­μαι στη ζωή μου να το αγα­πάω τόσο ώστε στη συ­νέ­χεια να το βελ­τιώ­νω να το εξε­λίσ­σω και να γί­νο­μαι κα­λύ­τε­ρη μέσα από αυτό»

Πα­πα­δη­μό­που­λος Θέμης (αρ­χαιο­λο­γία, ΜΒΑ Του­ρι­σμού, Πα­νε­πι­στή­μιο Πει­ραιώς): «Ο κύ­ριος Λυ­ριν­τζής ήταν ο πρώ­τος κα­θη­γη­τής που συ­νά­ντη­σα στο Πα­νε­πι­στή­μιο, στο νε­ο­σύ­στα­το Τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών- κάπου στο 1999… Πα­θια­σμέ­νος με το αντι­κεί­με­νο τού νε­ο­ε­κλεγ­μέ­νος κα­θη­γη­τής τότε και ο ίδιος, πε­ρά­σα­με αρ­κε­τές ώρες δι­δα­σκα­λί­ας και συ­ζή­τη­σης για το μέλ­λον των απο­φοί­των του τμή­μα­τος, καθώς και το ρόλο της αρ­χαιο­λο­γί­ας και αρ­χαιο­με­τρί­ας σε μία χώρα που δια­θέ­τει άπει­ρους πο­λι­τι­στι­κούς πό­ρους.

Το νησί της Ρόδου απο­τέ­λε­σε ένα επί­κε­ντρο γνώ­σης και δια­λό­γου, καθώς τα διε­θνή συ­νέ­δρια που λάμ­βα­ναν χώρα έδω­σαν πραγ­μα­τι­κά μία εξω­στρέ­φεια που λεί­πει γε­νι­κά από τη σύγ­χρο­νη εκ­παι­δευ­τι­κή εμπει­ρία. Επι­πλέ­ον εί­χα­με την ευ­και­ρία να τα­ξι­δέ­ψου­με, δε θα ξε­χά­σω το πρώτο τα­ξί­δι στο εξω­τε­ρι­κό στη Μαρ­μα­ρί­δα και το δεύ­τε­ρο στην Αί­γυ­πτο, στις πυ­ρα­μί­δες της Γκί­ζας- 20 ετών τότε. Επί­σης ανα­σκα­φές σε ελ­λη­νι­κά νησιά, όπου σε κά­ποιες τρα­βού­σα­με κλήρο για να επι­λε­γούν ποιοι θα συμ­με­τά­σχουν. Θα μπο­ρού­σαν να γί­νουν και άλλα; προ­φα­νώς ναι. Το συ­γκε­κρι­μέ­νο τμήμα, εάν υπήρ­χαν και άλλοι άν­θρω­ποι σαν τον κύριο Λυ­ριν­τζή με εξω­στρέ­φεια και όραμα για τα γνω­στι­κά τους αντι­κεί­με­να, θα μπο­ρού­σε να είναι το κέ­ντρο της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου και οι από­φοι­τοί του οι ρυθ­μι­στές μιας ακα­δη­μαϊ­κής –και όχι μόνο- πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Δυ­στυ­χώς επει­δή στη χώρα μας δε θέ­λου­με να δούμε πέρα από τη μύτη μας πα­ρα­μέ­νου­με μι­κροί, στα μυαλά και στις δυ­να­τό­τη­τε».

Πώς συν­δέ­θη­κε η δρα­στη­ριό­τη­τά σας με την το­πι­κή κοι­νω­νία;

Από το 1999 ανοί­χτη­κα στο κοινό της Ρόδου. Κα­θιέ­ρω­σα τον «Κλε­ο­βού­λιο Κύκλο Πα­νε­πι­στη­μια­κών Δια­λέ­ξε­ων» ανοι­χτών στο κοινό της Ρόδου, με την συ­μπα­ρά­στα­ση και συ­νερ­γα­σία του Δήμου Ρο­δί­ων, και του Κέ­ντρου Συγ­γρα­φέ­ων και Με­τα­φρα­στών Ρόδου. Αξιό­λο­γοι ακα­δη­μαϊ­κοί δά­σκα­λοι κοι­νω­νού­σαν ση­μα­ντι­κά θέ­μα­τα της ζωής και πε­ρι­βάλ­λο­ντος με το ρο­δια­κό κοινό, με συ­ζή­τη­ση και όμορ­φες μου­σι­κές στιγ­μές στο κλεί­σι­μο με Ρό­διους καλ­λι­τέ­χνες. Λει­τούρ­γη­σε 3 χρό­νια με επι­τυ­χία. Με το Κέ­ντρο Συγ­γρα­φέ­ων & Με­τα­φρα­στών Ρόδου συ­νερ­γα­στή­κα­με σε διε­θνή συ­νέ­δρια και εκ­δό­σεις. Ξε­κί­νη­σα συ­νερ­γα­σία με το­πι­κό Σύλ­λο­γο Ξε­να­γών Ρόδου με ενη­με­ρω­τι­κές δια­λέ­ξεις. Συν­δέ­θη­κα με το Σπίτι της Ευ­ρώ­πης για κοινά προ­γράμ­μα­τα και ομι­λί­ες. Συ­νερ­γά­στη­κα εκ­παι­δευ­τι­κά και ερευ­νη­τι­κά άψογα με την Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου με εξαί­ρε­τους αν­θρώ­πους όπως τον κ. Ι. Πα­πα­χρι­στο­δού­λου, κ. Α. Γιαν­νι­κου­ρή, κ. Ι. Κόλ­λια.

Κύριε Λυ­ριν­τζή, η συ­νει­σφο­ρά σας στον Ακα­δη­μαϊ­κό τομέα, είναι ανε­κτί­μη­τη. Ανα­γνω­ρί­ζε­ται η πνευ­μα­τι­κή διά­στα­ση και διε­θνή ακτι­νο­βο­λία που πήρε η Ρόδος – όπως της άξιζε – με το νέο Τμήμα που εσείς ου­σια­στι­κά βά­λα­τε τα θε­μέ­λια, και του προσ­δώ­σα­τε τη φυ­σιο­γνω­μία του σύγ­χρο­νου πα­νε­πι­στη­μια­κού ιδρύ­μα­τος. Διορ­γα­νώ­σα­τε μνη­μειώ­δη πα­γκό­σμια συ­νέ­δρια, πάντα με τη συμ­με­το­χή Ρο­δι­τών και φο­ρέ­ων της Ρόδου, όπως και πα­γκό­σμια μνη­μειώ­δη συ­νέ­δρια. Θέλω να πι­στεύω, ότι αυτό ανα­γνω­ρί­ζε­ται από το Πα­νε­πι­στή­μιό σας και από τους κα­θη­γη­τές που ήρθαν μετά από σας.

Ενη­με­ρώ­στε μας για το σή­με­ρα με την αφυ­πη­ρέ­τη­ση σας, για τις έρευ­νές σας, τα σχέ­διά σας και για τις δια­κρί­σεις που σας έχουν απο­νε­μη­θεί, καθώς το έργο σας έχει ανα­γνω­ρι­στεί διε­θνώς και μά­λι­στα από τα πρώτα χρό­νια της ανά­λη­ψης σας ως κα­θη­γη­τή στη Ρόδο

«Τα αγαθά κό­ποις κτώ­ντα», και αυτό ισχύ­ει για όλους τους αν­θρώ­πους. Στην Ελ­λά­δα, την όποια ερευ­νη­τι­κή ερ­γα­σία οφεί­λου­με να κά­νου­με γί­νε­ται πα­ράλ­λη­λα με άλλα κα­θή­κο­ντα, όπως διοί­κη­ση, δια­χεί­ρι­ση αν­θρώ­πι­νων και υλι­κών πόρων, και κι­νού­μα­στε σε πολλά ερευ­νη­τι­κά πεδία, που είναι χρο­νο­βό­ρα, και γι’ αυτό, πρέ­πει κά­ποιος να έχει «γερό στο­μά­χι»…Πά­ντως, κατά τη διάρ­κεια της υπη­ρε­σί­ας μου στο Πα­νε­πι­στή­μιο, με­τα­ξύ των δια­κρί­σε­ων που έλαβα, ήταν το Αρι­στείο από το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας για πρω­τό­τυ­πο βι­βλίο μου και το συ­νο­λι­κό έργο μου στην Αρ­χαιο­με­τρία, η εκλο­γή μου ως αντε­πι­στέλ­λον μέλος της Γαλ­λι­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών Γραμ­μά­των και Τε­χνών στη Ντι­ζόν, η εκλο­γή μου ως μέλος της Ευ­ρω­παϊ­κής Ακα­δη­μί­ας Επι­στη­μών και Τε­χνών στην Τάξη των Θε­τι­κών Επι­στη­μών το 2010, και από τον Δε­κεμ­βριο 2020 κο­σμή­το­ρας στην Τάξη Φυ­σι­κών Επι­στη­μών της ίδιας Ακα­δη­μί­ας, την απο­νο­μή του 1ου Διε­θνές Βρα­βεί­ου Αρ­χαιο­με­τρί­ας Costa Navarino από διε­θνή επι­τρο­πή ει­δι­κών από το Πα­νε­πι­στή­μιο Πε­λο­πον­νη­σου, επί­τι­μος κα­θη­γη­τής στα Πα­νε­πι­στη­μια Ρόδου, Ν. Αφρι­κής (2019), Εδιμ­βούρ­γου (2018), Σα­μά­ρας (Ρωσία, 2014).

Το 2013 επι­λέ­χτη­κα από την Κι­νε­ζι­κή Ακα­δη­μία Κοι­νω­νι­κών Επι­στη­μών, ως αντε­πι­στελ­λον μέλος και ανα­γο­ρευ­τής των Άρι­στων Αρ­χαιο­λο­γι­κών Ανα­σκα­φών και Ερευ­νών σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα που διε­ξή­χθη­κε στην Σα­γκάι. Από το χει­με­ρι­νό εξά­μη­νο του 2020 κα­τέ­χω την έδρα του δια­κε­κρι­μέ­νου κα­θη­γη­τή στο Πα­νε­πι­στή­μιο Χεναν της Κίνας στο αντι­κεί­με­νο αρ­χαιο­με­τρί­ας και διε­πι­στη­μο­νι­κών προ­σεγ­γί­σε­ων στην αρ­χαιο­λο­γία, πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μία και πα­λαιο­πε­ρι­βάλ­λον.

Ποια είναι τα πεδία των νέων έρευ­νών σας τώρα πλέον; Και τι έχετε να ανα­κοι­νώ­σε­τε, κύριε κα­θη­γη­τά, για τους ανα­γνώ­στες της ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗΣ σχε­τι­κά με την πιο πρό­σφα­τη έρευ­νά σας; Συ­νε­χί­ζω την έρευ­να σε το­μείς αρ­χαιο­με­τρι­κής χρο­νο­λό­γη­σης, σε ανά­λυ­ση ζω­γρα­φι­κών πι­νά­κων – ει­κό­νων με τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη και θε­ω­ρί­ες πο­λυ­πλο­κό­τη­τας όπου ανα­γνω­ρί­ζο­νται οι σχο­λές τέ­χνης στην ζω­γρα­φι­κή αλλά και η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα το προ­σω­πι­κό στοι­χείο κάθε καλ­λι­τέ­χνη. Συ­νε­χί­ζω την ανα­σκα­φι­κή και αρ­χαιο­με­τρι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα που ξε­κί­νη­σα στο Κα­στρού­λι Φω­κί­δας ένας μυ­κη­ναϊ­κός οι­κι­σμός με ηλι­κία πε­ρί­που 3,300 χρό­νια. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα που έχουν δη­μο­σιευ­τεί και άλλα εκτε­λού­νται είναι με­γά­λης ση­μα­σί­ας και αφο­ρούν τις ασχο­λί­ες των κα­τοί­κων, τις δια­τρο­φι­κές τους συ­νή­θειες, το εμπό­ριο, την αυ­το­νο­μία τους, τη σχέση τους με τη θά­λασ­σα, και ακόμη και με­τα­νά­στευ­ση. Η ανα­σκα­φή δεν συ­νε­χί­ζει με το Τμήμα, πλέον, λόγω αφυ­πη­ρέ­τη­σής μου, αλλά με άλλο ίδρυ­μα.

Από τις πλέον πρό­σφα­τες έρευ­νες θεωρώ το νέο απο­τέ­λε­σμα και την ερ­μη­νεία που αφορά το Μα­ντείο των Δελ­φών και συ­γκε­κρι­μέ­να τον ναό του Απόλ­λω­να και τον προ­σα­να­το­λι­σμό του. Απο­δεί­χτη­κε, ότι είχε γε­ω­με­τρι­κή ση­μα­σία με αστρο­νο­μι­κή βάση. Η πα­ρα­τή­ρη­ση των αστε­ρι­σμών της Λύρας και του Κύ­κνου, πότε ανέ­τει­λαν πάνω από την κο­ρυ­φή των Φαι­δριά­δων βρά­χων. Και ένα πο­λι­τι­στι­κό γε­γο­νός που κα­θιε­ρώ­νε­ται υπό την αι­γί­δα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ακα­δη­μί­ας, μετά από ει­σή­γη­σή μου, η τέ­λε­ση των Πυ­θί­ων αγώ­νων και Πυ­θιά­δων με νέες τε­χνο­λο­γί­ες και ει­κο­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, και συ­νά­μα πνευ­μα­τι­κές εκ­δη­λώ­σεις διε­θνών συ­μπο­σί­ων, ως μια ανά­δυ­ση του δελ­φι­κού πνεύ­μα­τος και της ελ­λη­νι­κής παι­δεί­ας στη σύγ­χρο­νη εποχή της ηθι­κής πα­ρακ­μής και του homo economicus προς τον ενά­ρε­το και homo ecumenicus.

Ευ­χα­ρι­στού­με τον κα­θη­γη­τή Ιω­άν­νη Λυ­ριν­τζή, για την συ­νέ­ντευ­ξή του στη ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ, για τις άο­κνες προ­σπά­θειες του να κάνει όλους μας κοι­νω­νούς της Γνώ­σης, όπως και για το έμπρα­κτο εν­δια­φέ­ρον του για το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, και την κοι­νω­νία της Ρόδου. Το εκ­παι­δευ­τι­κό και ερευ­νη­τι­κό του έργο, προ­βάλ­λει διε­θνώς το Πα­νε­πι­στή­μιό μας, τη Ρόδο και τον Ελ­λη­νι­κό Πο­λι­τι­σμό, που σή­με­ρα ιδιαί­τε­ρα έχου­με από­λυ­τη ανά­γκη. Του ευ­χό­μα­στε καλή δύ­να­μη σε ότι κάνει.