Handelsblatt: Σύμφωνος ο Σόιμπλε με την πρόταση του ESM για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Σύμ­φω­να με την οι­κο­νο­μι­κή επι­θε­ώ­ρη­ση Handelsblatt η ευ­ρω­ζώ­νη προ­ε­τοι­μά­ζει «τις πρώ­τες μι­κρές διευ­κο­λύν­σεις για την Ελ­λά­δα». Η εφη­με­ρί­δα επι­κα­λεί­ται σχε­τι­κό έγ­γρα­φο του Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας (ESM).

Κατά με την Handelsblatt, ο Ευ­ρω­παϊ­κός Μη­χα­νι­σμός Στα­θε­ρό­τη­τας (ESM) επι­διώ­κει να απαλ­λά­ξει τον Ελ­λά­δα από τον κίν­δυ­νο των υψη­λών επι­το­κί­ων. «Τη Δευ­τέ­ρα ο επι­κε­φα­λής του ESM Κλά­ους Ρέ­γκλινγκ θα πα­ρου­σιά­σει τα σχε­τι­κά μέτρα στους υπουρ­γούς Οι­κο­νο­μι­κών της ευ­ρω­ζώ­νης. Από το (γερ­μα­νι­κό) υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών δια­φαί­νε­ται συ­γκα­τά­θε­ση στις βρα­χυ­πρό­θε­σμες διευ­κο­λύν­σεις για το χρέος» ση­μειώ­νει η γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα. Και προ­σθέ­τει τα εξής: «Στο έγ­γρα­φο πε­ριέ­χο­νται τρία δια­φο­ρε­τι­κά μέτρα. Η πε­ρί­ο­δος απο­πλη­ρω­μής δα­νεί­ων από τον πα­λαιό Μη­χα­νι­σμό Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρο­ποί­η­σης (EFSF) πα­ρα­τεί­νε­ται κατά τέσ­σε­ρα έτη, κατά μέσο όρο. Επι­πλέ­ον, θα μπο­ρού­σαν να δια­γρα­φούν κά­ποια τέλη για την Ελ­λά­δα, ώστε η χώρα να εξοι­κο­νο­μή­σει τον επό­με­νο χρόνο 220 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Αλλά το κε­ντρι­κό ζή­τη­μα είναι να προ­στα­τευ­θεί η Αθήνα από τον κίν­δυ­νο των αυ­ξα­νό­με­νων επι­το­κί­ων. (…) Για να επι­τευ­χθεί αυτό, ο ESM θα μπο­ρού­σε να εκ­δώ­σει δά­νεια με προ­θε­σμία εξό­φλη­σης 30 ετών ή να αξιο­ποι­ή­σει τα λε­γό­με­να swaps επι­το­κί­ων».

Σύμ­φω­να πάντα με την Handelsblatt, όλα αυτά τα μέτρα «θα μπο­ρού­σαν, σύμ­φω­να με τους υπο­λο­γι­σμούς του ESM, να μειώ­σουν το χρέος κατά 21,8 μο­νά­δες του ΑΕΠ μέχρι το 2060». Μία τέ­τοια εξέ­λι­ξη «είναι ση­μα­ντι­κή για το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο (ΔΝΤ), την πα­ρα­μο­νή του οποί­ου στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα επι­θυ­μούν οι Ευ­ρω­παί­οι. Κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές (στο Βε­ρο­λί­νο) ανα­φέ­ρουν ότι τώρα πλέον το ΔΝΤ θα μπο­ρού­σε να συ­μπε­ρι­λά­βει τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα στην ανά­λυ­σή του για τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους. Ωστό­σο το ΔΝΤ επι­μέ­νει σε πε­ραι­τέ­ρω διευ­κο­λύν­σεις, κάτι που απορ­ρί­πτει ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε». Η εφη­με­ρί­δα προ­σθέ­τει ότι, το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, υπάρ­χει πι­θα­νό­τη­τα τη­λε­φω­νι­κής συν­διά­σκε­ψης για το ελ­λη­νι­κό ζή­τη­μα με τη συμ­με­το­χή του Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε και άλλων υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών της ευ­ρω­ζώ­νης με εκ­προ­σώ­πους της ΕΕ, του ΔΝΤ και της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ).

Η Γερ­μα­νία στο «τι­μό­νι» του G20

Την 1η Δε­κεμ­βρί­ου η Γερ­μα­νία ανα­λαμ­βά­νει την προ­ε­δρία της ομά­δας G20, στην οποία συμ­με­τέ­χουν οι ισχυ­ρό­τε­ρες βιο­μη­χα­νι­κές χώρες της Δύσης, καθώς και οι πιο ση­μα­ντι­κές ανα­δυό­με­νες οι­κο­νο­μί­ες. Μία ση­μα­ντι­κή μέρα για την κα­γκε­λά­ριο Άν­γκε­λα Μέρ­κελ σε μία εποχή αβε­βαιό­τη­τας, επι­ση­μαί­νει η Süddeutsche Zeitung: «Η πα­γκό­σμια ατζέ­ντα των τε­λευ­ταί­ων ετών έχει ανα­τρα­πεί: οι υπο­στη­ρι­κτές του ελεύ­θε­ρου εμπο­ρί­ου εκλεί­πουν, οι κυ­βερ­νή­σεις θέ­λουν να κα­ταρ­γή­σουν τα μέτρα για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, να υψώ­σουν τείχη για τους πρό­σφυ­γες, να χα­λα­ρώ­σουν την επο­πτεία των τρα­πε­ζών και να μειώ­σουν τους φό­ρους για τις επι­χει­ρή­σεις, δη­μιουρ­γώ­ντας νέους φο­ρο­λο­γι­κούς πα­ρα­δεί­σους. Αυτά είναι τα κλασ­σι­κά θέ­μα­τα του G20. Η γερ­μα­νι­κή προ­ε­δρία φα­ντά­ζει ως πεδίο πει­ρα­μα­τι­σμών μετά την απώ­λεια πα­ρα­δο­σια­κών συμ­μά­χων. Η Μ.Βρε­τα­νία, από τους συ­νι­δρυ­τές του G20, θέλει να εγκα­τα­λεί­ψει την ΕΕ. Το Λον­δί­νο είναι απα­σχο­λη­μέ­νο με τον εαυτό του και δεν λο­γί­ζε­ται πλέον ως ισχυ­ρός εταί­ρος. Και οι ΗΠΑ έχουν γίνει εντε­λώς απρό­βλε­πτες μετά την εκλο­γι­κή νίκη του Ντό­ναλντ Τραμπ».

Ακόμη πιο απο­καρ­διω­τι­κός ο απο­λο­γι­σμός από την Tageszeitung του Βε­ρο­λί­νου: «Στη Γαλ­λία, στην Ιτα­λία και στη Μ.Βρε­τα­νία δεν γνω­ρί­ζου­με ποιές θα είναι οι πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Άγνω­στο πα­ρα­μέ­νει τι θα γίνει με την Τουρ­κία. Η Ρωσία, αλλά και η Κίνα, δεν είναι αξιό­πι­στοι εταί­ροι. Η ΕΕ είναι μάλ­λον κενή πε­ριε­χο­μέ­νου και πά­ντως όχι πρω­τα­γω­νι­στής. Ανα­δυό­με­νες αγο­ρές όπως η Βρα­ζι­λία, η Νότια Αφρι­κή και η Νότια Κορέα αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρή κυ­βερ­νη­τι­κή κρίση. Η Αρ­γε­ντι­νή, η Αυ­στρα­λία, η Ινδία, η Ιν­δο­νη­σία, το Με­ξι­κό και η Σα­ου­δι­κή Αρα­βία ασχο­λού­νται με τα του οίκου τους, η Ια­πω­νία και ο Κα­να­δάς με του πα­νί­σχυ­ρους γεί­το­νές τους». Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, επι­ση­μαί­νει η Tageszeitung, η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία «μόνο στους το­μείς, στους οποί­ους επαρ­κεί ο ελά­χι­στος κοι­νός πα­ρο­νο­μα­στής».

dw.de.com