Η λίστα μεγάλωσε…

Ένας 54χρο­νος δο­λο­φό­νη­σε την πρώην σύ­ζυ­γό του μη­τέ­ρα τεσ­σά­ρων παι­διών. Αυτή είναι η 13η γυ­ναι­κο­κτο­νία στη χώρα μας από την αρχή της χρο­νιάς. Η λίστα με­γά­λω­σε. Το κάδρο των τε­ρά­των γε­μί­ζει. Αυτό που δεν μπο­ρού­με με τί­πο­τα να χω­νέ­ψου­με, στην πε­ρί­πτω­ση αυτή,  είναι πως είχε προ­α­ναγ­γεί­λει το έγκλη­μα και κα­νείς δεν τον είχε πάρει στα σο­βα­ρά. Η άτυχη Νε­κτα­ρία είχε απευ­θυν­θεί στην Αστυ­νο­μία, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας ότι κιν­δυ­νεύ­ει. Οι αστυ­νο­μι­κοί ωστό­σο φαί­νε­ται πως δεν είχαν προ­βεί στην πα­ρα­μι­κρή ενέρ­γεια, ούτε καν σύ­στα­ση, ενώ σοκ προ­κα­λεί πως «στον κύκλο του δια­μή­νυε πως ήταν απο­φα­σι­σμέ­νος να τη σκο­τώ­σει». Αντι­με­τω­πί­ζου­με ως κοι­νω­νία ένα φαι­νό­με­νο, που προ­σλαμ­βά­νει ανη­συ­χη­τι­κές δια­στά­σεις. Αυτό της θα­νά­τω­σης γυ­ναι­κών από συ­ζύ­γους και συ­ντρό­φους τους, τέως ή νυν. Πείτε το «γυ­ναι­κο­κτο­νία», πείτε το όπως θέ­λε­τε, το φαι­νό­με­νο υπάρ­χει και αρ­χί­ζει να γί­νε­ται τρο­μα­κτι­κό. Ο κα­θέ­νας μας λοι­πόν πρέ­πει να ει­σφέ­ρει αυτό που μπο­ρεί για την πε­ρι­στο­λή του. Η Πο­λι­τεία, η δι­καιο­σύ­νη, όλοι εμείς με τα γνω­στά στε­ρε­ό­τυ­πά μας, με τις βαθιά ρι­ζω­μέ­νες πα­τριαρ­χι­κές λο­γι­κές, το­ξι­κές εκ­δο­χές «αρ­ρε­νω­πό­τη­τας» και την σιωπή μας. Υ.Γ.  «Αιτία του φο­νι­κού η σχέση της με φίλο του» ο τί­τλος. Για μια γυ­ναί­κα που εν πάσει πε­ρι­πτώ­σει είχε χω­ρί­σει με τον δο­λο­φό­νο της και είχε δι­καί­ω­μα να επι­λέ­γει πως θα ζήσει, να δια­χει­ρι­στεί από εκεί και πέρα τη ζωή της. Αλλά άσχε­τα απ’ αυτό, είναι δυ­να­τόν να «παί­ζουν» τέ­τοιοι τί­τλοι σε δελ­τία ει­δή­σε­ων και να μην πα­ρεμ­βαί­νει κα­νέ­νας θε­σμός; Πόσες φορές πρέ­πει να δο­λο­φο­νη­θεί το θύμα για να στα­μα­τή­σει η βία σε βάρος του;