Απάντηση σε Δελτίο Τύπου της βουλευτή του ΜέρΑ25, Φωτεινής Μπακαδήμα

Από το Γρα­φείο Τύπου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου εκ­δό­θη­κε η πα­ρα­κά­τω ανα­κοί­νω­ση:

“Όσο με­γα­λύ­τε­ρη η ενοχή, τόσο με­γα­λύ­τε­ρο το θρά­σος και η αμε­τρο­έ­πεια

Το ζή­τη­μα του ΦΠΑ των νη­σιών είναι μια συ­ζή­τη­ση που καίει το ΜέρΑ25 γιατί τους εκ­θέ­τει. Αν υπήρ­χε αιδώς , θα είχαν ζη­τή­σει συγ­γνώ­μη

Απά­ντη­ση σε Δελ­τίο Τύπου της βου­λευ­τή του ΜέρΑ25, Φω­τει­νή; Μπα­κα­δή­μα:

Όσο με­γα­λύ­τε­ρη η ενοχή, τόσο με­γα­λύ­τε­ρο το θρά­σος και η αμε­τρο­έ­πεια.

Η στο­χο­ποί­η­ση σε βαθμό εμ­μο­νής της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Αρχής, η σειρά των φαι­δρών απο­κα­λύ­ψε­ων, οι πο­μπώ­δεις ανα­κοι­νώ­σεις του ΜέρΑ25, που στη­ρί­ζο­νται σε φα­ντα­σιώ­σεις και την εμπά­θεια των απο­τυ­χό­ντων να εκλε­γούν το­πι­κών συ­νερ­γα­τών τους, σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν μπο­ρούν να γί­νουν το πλυ­ντή­ριο της ευ­θύ­νης του επι­κε­φα­λής του κόμ­μα­τος της κας Μπα­κα­δή­μα, για την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά.

Η μνήμη χρυ­σό­ψα­ρου είναι δικό της χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό, όχι των νη­σιω­τών.

Την αιδώ που ανα­ζη­τεί στους άλ­λους, θα πρέ­πει να την ανα­ζη­τή­σει στον δικό της πο­λι­τι­κό χώρο.

Κι αν δεν γνω­ρί­ζει ή αν έχει «ξε­χά­σει» τα γε­γο­νό­τα, της θυ­μί­ζου­με ότι ο αρ­χη­γός του δικού της πο­λι­τι­κού φορέα ήταν εκεί­νος που προ­σέ­φε­ρε στους δα­νει­στές το ηθικό έρει­σμα για την κα­τάρ­γη­ση του ει­δι­κού φο­ρο­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος των νη­σιών.

Στις δικές του προ­τά­σεις με το επι­χεί­ρη­μα της “προ­α­γω­γής της ισο­νο­μί­ας” (!) αι­τιο­λο­γή­θη­κε ιδε­ο­λο­γι­κά και υλο­ποι­ή­θη­κε η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών.

Το ζή­τη­μα του ΦΠΑ των νη­σιών είναι μια συ­ζή­τη­ση που καίει γιατί τους εκ­θέ­τει.

Η πα­ρά­δο­ση του μο­να­δι­κού μέ­τρου στή­ρι­ξης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της νη­σιω­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας έχει ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο και αυτό έχει κα­τα­γρα­φεί ιστο­ρι­κά.

Αν υπήρ­χε αιδώς, θα είχαν σιω­πή­σει, αντί να πε­ρι­φέ­ρουν το θρά­σος, το ψέμα και τον λαϊ­κι­σμό τους.

Αν υπήρ­χε αιδώς , θα είχαν ζη­τή­σει συγ­γνώ­μη.”

Το Γρα­φείο Τύπου