Νέα έρευνα για τυχόν τέλεση του αδικήματος της απιστίας στην Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου

Ακόμη ένα κεφά­λαιο στην δικα­στική έρευνα γύρω από τους λόγους, που ανα­κλή­θηκε η άδεια της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου και τέθηκε υπό εκκα­θά­ριση , άνοιξε λίγες μόλις μέρες μετά την υποβολή στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ειση­γή­σεως της πρώην Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος 9 μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, δύο γενικών διευ­θυ­ντών και ενός ειδικού οικο­νο­μι­κού συμ­βού­λου, για την πράξη της απι­στίας από κοινού και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με περιου­σιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ, που φέρο­νται να τέλεσαν στη Ρόδο, κατά το χρονικό διά­στημα από 18 Οκτω­βρίου 2011 έως 30 Ιουνίου 2013, εις βάρος ιδρυ­τι­κού στε­λέ­χους της τρά­πε­ζας.

Με παραγ­γε­λία της Εισαγ­γε­λέως κι αφού ελή­φθη­σαν αντί­γραφα της τελευ­ταίας δικο­γρα­φίας δια­βι­βά­στηκε στο Πται­σμα­το­δι­κείο Ρόδου η ογκώδης δικο­γρα­φία με παραγ­γε­λία να διε­ρευ­νη­θεί τυχόν τέλεση του αδι­κή­μα­τος της απι­στίας στην υπη­ρε­σία (εις βάρος των συμ­φε­ρό­ντων της τρά­πε­ζας) κατά συναυ­τουρ­γία και κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ως ύποπτοι για την τέλεση των αδι­κη­μά­των είναι σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, οι ίδιοι ως άνω κατη­γο­ρού­με­νοι πλην των γενικών διευ­θυ­ντών, ενώ ήδη έχει κινηθεί η δια­δι­κα­σία για την δια­βί­βαση της δικο­γρα­φίας στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών και συγκε­κρι­μένα σε Πται­σμα­το­δίκη των Αθηνών προ­κει­μέ­νου αρχικώς να ληφθεί κατά­θεση από εντε­ταλ­μένο της εται­ρείας Ορκωτών Λογι­στών που έχει ανα­λά­βει την εκκα­θά­ριση της τρά­πε­ζας.

Σχετική αναφορά στην περαι­τέρω έρευνα, που παραγ­γέλ­θηκε, έγινε χωρίς συγκε­κρι­μένα στοι­χεία στην εισή­γηση της Εισαγ­γε­λέως προς το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ενώ οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι στη­ρί­ζε­ται στα δια­λαμ­βα­νό­μενα σε διάταξη πρώην Αντει­σαγ­γε­λεώς Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Γεωργία Δούρου.

Επι­κα­λού­μενη συγκε­κρι­μένα το από Αύγου­στο 2012 Πόρισμα Ελέγχου της Δ/νσης Επο­πτείας Πιστω­τι­κού Συστή­μα­τος της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, που διε­νερ­γή­θηκε μεταξύ 05-06-2012 έως και 08-06-2012, το από 08-12-2013 Ειση­γη­τικό Σημεί­ωμα της ίδιας Δ/νσης προς την Επι­τροπή Πιστω­τι­κών και Ασφα­λι­στι­κών Θεμάτων της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, τα πρα­κτικά της συνά­ντη­σης μεταξύ στε­λε­χών της ΤτΕ και μελών του Δ.Σ. της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου της 6ης-12-2013, το από 3-10-2013 Ενη­με­ρω­τικό Δελτίο και τον Απο­λο­γι­σμό 2012 της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, την από 24-05-2013 έκθεση ελέγχου του ορκωτού λογιστή, Ιωάννη Ανα­στα­σιάδη και λοιπά έγγραφα της δικο­γρα­φίας, έκρινε ότι η επι­δεί­νωση της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης της Τρά­πε­ζας, που οδήγησε στην παύση της λει­τουρ­γίας της και στην θέση της υπό εκκα­θά­ριση, ξεκί­νησε από τα τέλη του έτους 2009.

Η Αντει­σαγ­γε­λέας έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι την περίοδο από 31-12-2009 έως 31-12-2012 τα συνο­λικά απα­σχο­λού­μενα κεφά­λαια μειώ­θη­καν κατά 16%, και οι κατα­θέ­σεις κατά 18%.

Παράλ­ληλα, διο­γκώ­θη­καν τα καθυ­στε­ρού­μενα δάνεια και η κερ­δο­φο­ρία της Τρά­πε­ζας, από το 2009, άρχισε να μειώ­νε­ται με τα προ­βλή­ματα να γίνο­νται εντο­νό­τερα το 2010 και το 2011 μέχρι το 2012, οπότε κατέ­γραψε ζημίες.

Απο­τέ­λε­σμα τούτων, σύμφωνα με την Εισαγ­γε­λέα, ήταν η μείωση των Ιδίων Κεφα­λαίων και η δια­μόρ­φωση του Δείκτη Κεφα­λαια­κής Επάρ­κειας καθώς και του Δείκτη Κύριων Στοι­χείων Βασικών Ιδίων Κεφα­λαίων (Core Tier I Capital) σε επίπεδο κατώ­τερο του ελα­χί­στου επι­τρε­πο­μέ­νου από το σχετικό θεσμικό πλαίσιο.

Θεωρεί ότι τα μέλη του Δ.Σ. της Τρά­πε­ζας, δεν προ­έ­βη­σαν εγκαί­ρως στις ενέρ­γειες εκείνες, που ήταν ανα­γκαίες για τη διόρ­θωση των οικο­νο­μι­κών μεγεθών, την συγκρά­τηση των κεφα­λαίων και την διάσωση της.

Συνο­πτικά έκρινε ότι έγινε δεκτός μεγάλος αριθμός αιτή­σεων εξαρ­γύ­ρω­σης μερίδων από 01-01-2011 έως 08-11-2011, ενώ προ­έ­βη­σαν στη ρευ­στο­ποί­ηση συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων σε διά­φο­ρους μερι­διού­χους και μετά την 09-11-2011.

Ετερος σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας, που συνε­τέ­λεσε στην υπο­κε­φα­λαιο­ποί­ηση της Τρά­πε­ζας, σύμφωνα με την Εισαγ­γε­λέα, υπήρξε η πολύ κακή ποιό­τητα του δανεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κίου γενικά και η αύξηση των καθυ­στε­ρού­με­νων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων, η οποία πιθα­νο­λο­γεί ότι δεν ήταν από­το­κος απο­κλει­στικά της οικο­νο­μι­κής κρίσης, αλλά και της έλλει­ψης ορθής πιστο­δο­τι­κής πολι­τι­κής.

Επι­κα­λεί­ται και τμήμα σχε­τι­κού ελέγχου της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος από τον οποίο δια­πι­στώ­θη­καν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

-Σημαντικές παρεκ­κλί­σεις από τα προ­βλε­πό­μενα στον Κανο­νι­σμό Χρη­μα­το­δο­τή­σεων, καθόσον στις σχε­τι­κές ειση­γή­σεις δεν τεκ­μη­ριω­νό­ταν ο σκοπός του δανείου και δεν απο­σα­φη­νί­ζο­νταν οι πιστω­τι­κές και λει­τουρ­γι­κές ανάγκες, που επρό­κειτο να καλυ­φθούν μέσω των αιτού­με­νων χορη­γή­σεων, δεν ανα­λύ­ο­νταν τα βασικά οικο­νο­μικά μεγέθη του αιτού­ντος και η δυνα­τό­τητα εξυ­πη­ρέ­τη­σης των υπο­χρε­ώ­σεων του.

-Σε σημα­ντικό αριθμό πιστού­χων του επι­χει­ρη­μα­τι­κού χαρ­το­φυ­λα­κίου, ακόμη και υψηλού κιν­δύ­νου, δεν ζητή­θη­καν πρό­σφατα οικο­νο­μικά στοι­χεία ή δεν διε­νερ­γή­θηκε ανάλυση βάσει πρό­σφα­των οικο­νο­μι­κών κατα­στά­σεων.

-Σημαντικού ύψους ανοίγ­ματα παρέ­με­ναν ακά­λυ­πτα.

-Εγκρίθηκαν και ανα­νε­ώ­θη­καν χρη­μα­το­δο­τή­σεις, παρά την αρνη­τική γνω­μο­δό­τηση της Μ.Δ.Κ. ή την επι­σή­μανση της για την παρέκ­κλιση του πιστω­τι­κού κιν­δύ­νου εκτός των ανω­τά­των επι­τρε­πτών ορίων, σύμφωνα με την πιστο­λη­πτική δια­βάθ­μιση των εται­ρειών.

-Εγκρίθηκαν χορη­γή­σεις για απο­πλη­ρωμή ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών, κατά παρά­βαση της Ε.Δ. 21/08.12.2008.

-Εγκρίθηκαν δάνεια σε πιστού­χους των οποίων το ετήσιο εισό­δημα υπο­λεί­πε­ται του ελα­χί­στου ποσού δια­βί­ω­σης, που ορι­ζό­ταν από την Τράπεζα.

-Εγκρίθηκαν δάνεια είτε σε υπερ­δα­νει­σμέ­νους πιστού­χους είτε καθ’ υπέρ­βαση του ανώ­τε­ρου απο­δε­κτού επι­πέ­δου του δείκτη ΡΤΙ, κατά παρέκ­κλιση του υπ’ αριθμ. 1635/21-10-2005 εγγρά­φου της ΤτΕ.

-Εγκρίθηκαν στε­γα­στικά δάνεια, που εμφα­νί­ζουν δείκτη δανειο­δό­τη­σης σε σχέση με την αγοραία αξία του ακι­νή­του άνω του 75% και

-Εγκρίθηκαν στε­γα­στικά δάνεια έναντι 2 πιστού­χων, τα οποία αφο­ρού­σαν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια, καθώς δεν κάλυ­πταν στε­γα­στι­κές ανάγκες.

Η Εισαγ­γε­λέας έκρινε, παραγ­γέλ­λο­ντας την άσκηση της ως άνω δίωξης, ότι οι σχη­μα­τι­σθεί­σες από τα όργανα της Τρά­πε­ζας προ­βλέ­ψεις για μελ­λο­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της (λόγω ενδε­χό­με­νης απώ­λειας επι­σφα­λών απαι­τή­σεων ή μελ­λο­ντι­κών φορο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σεων), υπο­λεί­πο­νταν των προ­βλέ­ψεων, που έπρεπε να κάνουν βάσει των λογι­στι­κών κανόνων και της ΠΔ/ΤΕ 2442/1999, ήτοι γεγονός που επη­ρέ­αζε τον υπο­λο­γι­σμό του δείκτη κεφα­λαια­κής επάρ­κειας.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι από την άλλη έχουν τονίσει σε όλους τους τόνους ότι οι εκθέ­σεις της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην αλήθεια με το επι­χεί­ρημα ότι στην περί­πτωση που δεν είχαν αμφι­σβη­τη­θεί οι ρυθ­μί­σεις δανείων στις οποίες προέβη η Συνε­ται­ρι­στική, το ποσό των 5,3 εκα­τομ­μυ­ρίων που συγκε­ντρώ­θηκε κατά την αύξηση του συνε­ται­ρι­στι­κού κεφα­λαίου της θα επαρ­κούσε για την απο­κα­τά­σταση των σχε­τι­κών με την κεφα­λαιακή της επάρ­κεια δεικτών.

Προ­έ­βα­λαν ότι οι επί­μα­χες ρυθ­μί­σεις δανείων είχαν γίνει σύμφωνα με τις σχε­τι­κές κανο­νι­στι­κές δια­τά­ξεις και τις κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και ότι η περί του αντι­θέ­του κρίση της επο­πτι­κής αρχής, η οποία προέβη στην επα­να­τα­ξι­νό­μηση μέρους των ρυθ­μι­σθει­σών απαι­τή­σεων, δεν αιτιο­λο­γεί­ται νομίμως εφόσον οι σχε­τι­κοί έλεγχοι της Υπη­ρε­σίας και της ανε­ξάρ­τη­της εται­ρείας έγιναν σε δείγμα (62%) και όχι στο σύνολο των ρυθ­μί­σεων, κατ’ εφαρ­μο­γήν δια­φο­ρε­τι­κής μεθο­δο­λο­γίας και κατέ­λη­ξαν σε δια­φο­ρε­τικά πορί­σματα.

Περαι­τέρω προ­έ­βα­λαν ότι η Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα συμ­μορ­φώ­θηκε στις υπο­χρε­ώ­σεις, τις οποίες καλο­πί­στως θεω­ρούσε ότι υπείχε και ότι μόνο μετά την ολο­κλή­ρωση της αύξησης του κεφα­λαίου της πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος για την, κατά την Επο­πτική Αρχή, έκταση των υπο­χρε­ώ­σεων της.