Οικουμενικός Πατριάρχης: Το οικολογικόν πρόβλημα αποκαλύπτει ότι τα προβλήματά μας είναι παγκόσμια και κοινά

Με ιδιαί­τερη λαμπρό­τητα, σύμφωνα με τη μακραί­ωνη εκκλη­σια­στική τάξη και παρά­δοση, εορ­τά­στηκε, σήμερα, στο Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο η αρχή της Ινδί­κτου -η εκκλη­σια­στική πρωτοχρονιά- και η Σύναξη προς τιμήν της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου της Παμ­μα­κα­ρί­στου, της οποίας η εικόνα φυλάσ­σε­ται στον Πάν­σε­πτο Πατριαρ­χικό Ναό. Η σημε­ρινή ημέρα είναι αφιε­ρω­μένη, από το 1989, και στην προ­σευχή υπέρ της προ­στα­σίας του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος.

Στο μήνυμά του ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης έκανε ιδιαί­τερη αναφορά στην επέτειο των 30 ετών από τότε που η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλη­σία καθιέ­ρωσε την εορτή της Ινδί­κτου ως «Ημέρα προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος». Υπεν­θύ­μισε δε ότι στο πλαίσιο της πρω­το­βου­λίας του αυτής το Οικου­με­νικό Πατριαρ­χείο απευ­θύν­θηκε εκτός από τους ορθό­δο­ξους πιστούς και προς όλους τους χρι­στια­νούς ή τους εκπρο­σώ­πους άλλων θρη­σκειών, προς πολι­τι­κούς ηγέτες, περι­βαλ­λο­ντο­λό­γους και άλλους επι­στή­μο­νες, προς τους δια­νο­ού­με­νους και σε κάθε άνθρωπο καλής θελή­σεως.

«Αι περι­βαλ­λο­ντι­καί δράσεις του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου ελει­τούρ­γη­σαν ως έναυσμα διά την θεο­λο­γίαν, να προβάλη με έμφασιν την αλή­θειαν της χρι­στια­νι­κής ανθρω­πο­λο­γίας και κοσμο­λο­γίας, την ευχα­ρι­στια­κήν θεώ­ρη­σιν και χρήσιν της δημιουρ­γίας και το πνεύμα του ορθο­δό­ξου ασκη­τι­σμού ως βάσιν διά την κατα­νό­η­σιν των αιτίων και αντι­με­τώ­πι­σιν του οικο­λο­γι­κού προ­βλή­μα­τος», επι­ση­μαί­νει στο μήνυμά του ο Πανα­γιώ­τα­τος και σε άλλο σημείο του τονίζει: «Το ενδια­φέ­ρον του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου διά την προ­στα­σίαν της κτίσεως δεν εγεν­νήθη ως αντί­δρα­σις εις την σύγ­χρο­νον οικο­λο­γι­κήν κρίσιν, δεν είναι δημιούρ­γημά της. Αυτή ήτο απλώς η αφορμή και η ευκαι­ρία διά να εκφράση, να ανα­πτύξη, να δια­κη­ρύξη και να προβάλη η Εκκλη­σία τας οικο­φι­λι­κάς αρχάς της. Θεμέ­λιον της αδια­πτώ­του μερί­μνης της Εκκλη­σίας διά το φυσικόν περι­βάλ­λον είναι αυτή αύτη η εκκλη­σιο­λο­γική ταυ­τό­της και η θεο­λο­γία της. Ο σεβα­σμός και η προ­στα­σία της κτίσεως είναι διά­στα­σις της πίστεώς μας, περιε­χό­με­νον της ζωής μας εν Εκκλη­σία και ως Εκκλη­σίας. Η ιδία η ζωή της Εκκλη­σίας είναι ‘’βιωμένη οικο­λο­γία”, έμπρα­κτος σεβα­σμός και μέριμνα διά την δημιουρ­γίαν και πηγή των οικο­λο­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των της. Κατ᾿ ουσίαν, το ενδια­φέ­ρον της Εκκλη­σίας διά την προ­στα­σίαν της κτίσεως είναι προ­έ­κτα­σις της Θείας Ευχα­ρι­στίας εις όλας τας δια­στά­σεις της σχέσεώς της με τον κόσμον. Η λει­τουρ­γική ζωή της Εκκλη­σίας, το ασκη­τι­κόν ήθος, η ποι­μα­ντική δια­κο­νία, η σταυ­ρο­α­να­στά­σι­μος βιοτή των πιστών, ο άσβε­στος πόθος της αιω­νιό­τη­τος, συγκρο­τούν μίαν κοι­νω­νίαν προ­σώ­πων διά την οποίαν η φυσική πραγ­μα­τι­κό­της δεν είναι αντι­κεί­με­νον, χρη­στι­κόν υλικόν διά την κάλυψιν των αναγκών του ατόμου και της ανθρω­πό­τη­τος, αλλά ενέρ­γημα, πεπραγ­μέ­νον, δημιούρ­γημα του προ­σω­πι­κού Θεού, ο οποίος μας καλεί να το σεβα­σθώ­μεν και να το προ­στα­τεύ­σω­μεν, καθι­στά­με­νοι ‘’συνερ­γοί” αυτού, ‘’οικο­νό­μοι”, ‘’φύλακες” και ‘’ιερείς” της δημιουρ­γίας, να καλ­λιερ­γή­σω­μεν ευχα­ρι­στια­κήν σχέσιν με την κτίσιν».

Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης υπο­γραμ­μί­ζει ότι το οικο­λο­γικό πρό­βλημα απο­κα­λύ­πτει πως ο κόσμος μας απο­τε­λεί ενότητα, ότι τα προ­βλή­ματά μας είναι παγκό­σμια και κοινά. «Διά την αντι­με­τώ­πι­σιν των κιν­δύ­νων απαι­τεί­ται πολύ­πλευ­ρος κινη­το­ποί­η­σις, σύγκλι­σις, συμπό­ρευ­σις, σύμπρα­ξις. Είναι αδια­νό­η­τον, η ανθρω­πό­της να γνωρίζη την σοβα­ρό­τητα του προ­βλή­μα­τος και να συνε­χίζη να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται ως να μη εγνώ­ρι­ζεν. Ενώ κατά τας τελευ­ταίας δεκα­ε­τίας, το κυρί­αρ­χον πρό­τυ­πον οικο­νο­μι­κής ανα­πτύ­ξεως εν τω πλαισίω της παγκο­σμιο­ποι­ή­σεως, με πρό­ση­μον τον φετι­χι­σμόν των οικο­νο­μι­κών δεικτών και την μεγι­στο­ποί­η­σιν του κέρδους, ώξυνε τα οικο­λο­γικά και κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα, εξα­κο­λου­θεί να κυριαρχή ευρέως η άποψις ότι ‘’δεν υπάρχει άλλη εναλ­λα­κτική επιλογή” και ότι η μη συμ­μόρ­φω­σις προς την άτεγ­κτον νομο­τέ­λειαν της οικο­νο­μίας θα οδηγήση εις ανε­ξε­λέγ­κτους κοι­νω­νι­κάς και οικο­νο­μι­κάς κατα­στά­σεις. Τοιου­το­τρό­πως, αγνο­ού­νται και δυσφη­μί­ζο­νται αι εναλ­λα­κτι­καί μορφαί ανα­πτύ­ξεως και η ισχύς της κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης και της δικαιο­σύ­νης.

Ημείς οφεί­λο­μεν να δρα­στη­ριο­ποι­η­θώ­μεν έτι περαι­τέρω διά την εφαρ­μο­γήν εν τη πράξει των οικο­λο­γι­κών και κοι­νω­νι­κών συνε­πειών της πίστεώς μας. Είναι εξόχως σημα­ντι­κόν ότι αι καθ᾿ ημάς αρχιε­πι­σκο­παί και μητρο­πό­λεις, πολλαί ενορίαι και Ιεραί Μοναί, έχουν ανα­πτύ­ξει οικο­λο­γι­κάς πρω­το­βου­λίας και πρα­κτι­κάς διά την προ­στα­σίαν του περι­βάλ­λο­ντος, και ποικίλα προ­γράμ­ματα περι­βαλ­λο­ντι­κής αγωγής. Πρέπει να δοθή ιδιαι­τέρα έμφασις εις την εν Χριστώ δια­παι­δα­γώ­γη­σιν των νέων, ώστε αύτη να λει­τουργή ως χώρος καλ­λιερ­γείας και ανα­πτύ­ξεως οικο­λο­γι­κού ήθους και αλλη­λεγ­γύης. Η παιδική και η εφηβική ηλικία απο­τε­λούν ιδιαι­τέ­ρως ευνοι­κάς περιό­δους της ζωής του ανθρώ­που δι᾿ οικο­λο­γι­κήν και κοι­νω­νι­κήν ευαι­σθη­το­ποί­η­σιν. Το Οικου­με­νι­κόν Πατριαρ­χείον, εν επι­γνώ­σει της σπου­δαιό­τη­τος της περι­βαλ­λο­ντι­κής εκπαι­δεύ­σεως, συνε­χί­ζον την σειράν των σχε­τι­κών σεμι­να­ρίων, αφιέ­ρωσε την εν τη Έδρα αυτού οργα­νω­θεί­σαν Γ’ διεθνή Διά­σκε­ψιν της Χάλκης διά την Θεο­λο­γίαν και την Οικο­λο­γίαν (31 Μαΐου – 4 Ιουνίου 2019), εις το θέμα της εντά­ξεως εις τα προ­γράμ­ματα των Θεο­λο­γι­κών Σχολών μαθη­μά­των και προ­γραμ­μά­των σχε­τι­κών με την οικο­λο­γίαν και την οικο­λο­γι­κήν παι­δείαν. Η λύσις των μεγάλων προβλη-μάτων της ανθρω­πό­τη­τος είναι ανέ­φι­κτος χωρίς πνευ­μα­τι­κόν προ­σα­να­το­λι­σμόν».

Ο εορ­τα­σμός της Ινδί­κτου

Σήμερα το πρωί, ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης χορο­στά­τησε κατά τη Θεία Λει­τουρ­γία που τελέ­στηκε στον Πατριαρ­χικό Ναό, σε συγ­χο­ρο­στα­σία με πλήθος Αρχιε­ρέων.

Παρέ­στη­σαν συμπρο­σευ­χό­με­νοι Ιεράρ­χες του Θρόνου, ο Αρχιε­πί­σκο­πος Ανθη­δώ­νος Νεκτά­ριος, Επί­τρο­πος του Πανα­γίου Τάφου στην Πόλη, κλη­ρι­κοί, μοναχοί και μοναχές, ‘Αρχο­ντες Οφφι­κιά­λιοι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλη­σίας, ο πρέσβης της Ελλάδος στην ‘Αγκυρα, Πέτρος Μαυ­ροει­δής, o γενικός πρό­ξε­νος της Ουκρα­νίας στην Πόλη, Oleksandr Gaman, και πιστοί από την Πόλη, την Ελλάδα και άλλες χώρες.

Στο τέλος, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η καθιε­ρω­μένη τελετή της Ινδί­κτου, κατά την οποία ανα­γνώ­στηκε από τον Πατριάρχη η νενο­μι­σμένη ευχή και Πράξη της νέας Ινδι­κτιώ­νος. Στη συνέ­χεια, υπέ­γραψε το σχετικό κείμενο στον Κώδικα της Μεγάλης Εκκλη-σίας και ακο­λού­θως υπέ­γρα­ψαν κατά σειρά όλοι οι συγ­χο­ρο­στα­τή­σα­ντες Αρχιε­ρείς.

Ακο­λού­θως, ο Πατριάρ­χης ευλό­γησε τους πιστούς με τον Αγιασμό της πρω­το­μη­νιάς και έδωσε τις ευχές του για το νέο εκκλη­σια­στικό έτος.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}