Τουριστική πολιτική και τοπική ανάπτυξη-Παράδειγμα τουριστικής ανάπτυξης  προς αποφυγή η Ρόδος

Είναι γνωστή η σημασία του του­ρι­σμού για την τοπική ανά­πτυξη και ιδιαί­τερα των νησιών μας. Όμως η επι­δί­ωξη πρέπει να είναι ο ποιο­τι­κός του­ρι­σμός που αναζητά κάτι περισ­σό­τερο από ήλιο και θάλασσα τα οποία όπως ξέρουμε υπάρ­χουν σε όλη τη Μεσό­γειο και όχι μόνο.

Να μην ξεχνάμε ότι η συγκυ­ρία των πολέμων και της ανα­τα­ρα­χής στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο ευνοούν την ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος προς την Ελλάδα. Δυστυ­χώς, όμως, δε θα είναι πάντα έτσι. Χρειά­ζε­ται δια­φο­ρο­ποί­ηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος έτσι ώστε οι του­ρί­στες να μην περιο­ρί­ζο­νται στα προ­ϊ­ό­ντα που υπάρ­χουν σχεδόν παντού, δηλαδή τον ήλιο και τη θάλασσα.

Παρά­δειγμα του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης  προς αποφυγή είναι τα τελευ­ταία χρόνια η Ρόδος. Εκεί το τερά­στιο πλήθος των του­ρι­στών χαμηλού εισο­δή­μα­τος αναζητά μόνο φθηνά δωμάτια στα μεγάλα του­ρι­στικά συγκρο­τή­ματα. Αντί­στοιχα, τα μεγάλα αυτά του­ρι­στικά  συγκρο­τή­ματα που χτί­στη­καν αλό­γι­στα στις προη­γού­με­νες δεκα­ε­τίες με γεν­ναίες επι­δο­τή­σεις χρειά­ζο­νται πλη­ρό­τητα για να επι­βιώ­σουν. Έτσι προ­σφέ­ρουν χαμηλές τιμές στα διεθνή του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία με το σύστημα «όλα πλη­ρω­μένα» πράγμα που είναι εις βάρος της υπό­λοι­πης τοπικής οικο­νο­μίας ενώ παράλ­ληλα αμεί­βουν με άθλιους μισθούς τους επο­χιακά εργα­ζό­με­νους σε αυτά. Όσο για την δια­φο­ρο­ποί­ηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος με αξιο­ποί­ηση την τοπική αγρο­τική παρα­γωγή ούτε λόγος να γίνεται. Τα περισ­σό­τερα του­ρι­στικά εστια­τό­ρια προ­σφέ­ρουν άθλια κουζίνα στους του­ρί­στες χρη­σι­μο­ποιώ­ντας εισα­γό­μενα αγρο­τικά προ­ϊ­ό­ντα χαμηλής ποιό­τη­τας και όσο τον δυνατόν χαμηλής τιμής.

Έτσι, πριο­νί­ζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθο­νται. Δεν σκέ­φτο­νται δηλαδή ότι με τον τρόπο αυτό καταρ­ρα­κώ­νουν  τη φήμη του νησιού τους. Ο δρόμος της τοπικής ανά­πτυ­ξης δεν βρί­σκε­ται στις «αρπα­χτές» των τοπικών εμπόρων και των μεγάλων ξενο­δο­χεια­κών συγκρο­τη­μά­των αλλά στη διάχυση της του­ρι­στι­κής δαπάνης σε ολό­κληρη την τοπική οικο­νο­μία. Χρειά­ζε­ται συνεπώς αξιο­ποί­ηση όλων των τοπικών πολι­τι­στι­κών στοι­χείων που δια­θέ­τει ένας τόπος από τα μνημεία και τα τοπικά έθιμα μέχρι την τοπική κουζίνα και την τοπική δια­τροφή. Επι­πλέον, είναι απα­ραί­τητο να υπάρξει κάποιος στοι­χειώ­δης πολε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός και κάποιος έλεγχος στην αμε­τρο­επή φαντα­σία των νεο­ελ­λή­νων μικρε­μπό­ρων. Η εικόνα που παρου­σιά­ζουν τα περισ­σό­τερα σύγ­χρονα χωριά είναι του­λά­χι­στον άθλια διότι η οπτική ρύπανση με το βασί­λειο του «κιτς» είναι παντα­χού παρούσα.

Η ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού  προ­ϊ­ό­ντος συνο­λι­κό­τερα περνάει και από την οπτική εντύ­πωση που αφήνει ένας τόπος στους του­ρί­στες που τον επι­σκέ­πτο­νται και είναι πραγ­μα­τικά λυπηρό ο τόπος μας και τα νησιά μας που δια­θέ­τουν απί­στευ­τες φυσικές ομορ­φιές να «βεβη­λώ­νο­νται» από αυτού του τύπου τα κατα­σκευά­σματα των νεο­ελ­λή­νων. Οι τοπικοί άρχο­ντες έχουν  μπροστά τους πολύ μεγάλη προ­σπά­θεια προ­κει­μέ­νου να φθάσουν σε ένα στοι­χειω­δώς ανεκτό δομη­μένο περι­βάλ­λον ξεκι­νώ­ντας από τη σήμανση των τοπο­θε­σιών που πολλές φορές είναι ανύ­παρ­κτη μέχρι την επι­σκευή των περισ­σό­τε­ρων επαρ­χια­κών δρόμων.

Η του­ρι­στική ανά­πτυξη ενός τόπου θέλει αρετή και τόλμη και ξεπέ­ρα­σμα των τοπικών πελα­τεια­κών και άλλων δικτύων που κρατούν συχνά σ’ αυτή την απα­ρά­δε­κτη κατά­σταση τους περισ­σό­τε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρα μας.

insider.gr