Προβληματική

περίοδο που στα έδρανά της κάθο­νταν τα μέλη της ναζι­στι­κής Χρυσής Αυγής. Ομως, αυτή η Βουλή είναι ακόμα πιο προ­βλη­μα­τική, με πληθώρα βου­λευ­τών που έχουν θέσεις ακραίες και μηδα­μινή εμπει­ρία. Ανα­μέ­νο­νται φωνές, ασέβεια, ελλη­νι­κού­ρες, μαρ­γα­ρι­τά­ρια, θυμιατά και φυσικά… μηνύ­ματα από τη φυλακή. Συν την Πλεύση Ελευ­θε­ρίας που είναι ουσια­στικά κόμμα ενός ανθρώ­που. Της προ­έ­δρου της. Της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου που ετοι­μά­ζε­ται για ένα «one woman show» στην ελλη­νική Βουλή. Δήλωσε άλλωστε από μόνη της ότι “κάνει για 100”. Το έχει ξανα­κά­νει ως πρό­ε­δρος της Βουλής και επα­νέρ­χε­ται δρι­μύ­τερη. Κλέ­βουμε… εκκλη­σία δηλαδή αν προ­βλέ­ψουμε ότι με αυτό το πολι­τικό προ­σω­πικό, το επίπεδο  θα πέσει κατα­κό­ρυφα τα επόμενα χρόνια. Ας ελπί­σουμε και ας προ­σπα­θή­σουμε να μην έχει παρα­κάτω…Υ.Γ. Και το ερώτημα είναι: Αν θεω­ρή­σουμε δεδο­μένο ότι έχουμε ένα 16% «ψεκα­σμέ­νων», είναι καλό να εκφρά­ζο­νται αυτό­νομα στη Βουλή ή θα ήταν καλύ­τερο να κρύ­βο­νται κάτω από τις φτε­ρού­γες των μεγάλων πολυ­συλ­λε­κτι­κών κομ­μά­των; Κατά τη γνώμη μου, καλύ­τερα να είναι εκτός των μεγάλων σχη­μα­τι­σμών! Δια­φο­ρε­τικά λει­τουρ­γούν σαν τη μούχλα. Μολύ­νουν, δηλαδή, τα κόμματα εξου­σίας που ανα­γκά­ζο­νται κατά περί­σταση να τους κάνουν τα χατίρια. Ας μη θυμη­θούμε λεπτο­μέ­ρειες από το 2015, αλλά και από το 2012.