Σε επιφυλακή οι πιλότοι των Canadair

Είναι 10.30 το πρωί στην αε­ρο­πο­ρι­κή βάση της Ελευ­σί­νας και οι πι­λό­τοι της 355 Μοί­ρας Τα­κτι­κών Με­τα­φο­ρών, από το πρώτο φως, βρί­σκο­νται σε επι­φυ­λα­κή λόγω των προ­βλέ­ψε­ων για υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες. Ένα τε­λευ­ταίο πυ­ρο­σβε­στι­κό αε­ρο­πλά­νο, που βρί­σκε­ται ακόμη στη βάση, με το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό κί­τρι­νο χρώμα – γαλ­λι­κής κα­τα­σκευ­ής, Canadair CL-215 πρέ­πει να ανα­χω­ρή­σει αμέ­σως με προ­ο­ρι­σμό την Κα­βά­λα.

«Αυτού του τύπου τα αε­ρο­πλά­να έχουν ένα όριο απο­γεί­ω­σης με εξω­τε­ρι­κή θερ­μο­κρα­σία το μέ­γι­στο 38 βαθ­μών Κελ­σί­ου», λέει ο αντι­σμή­ναρ­χος ιπτά­με­νος, Χρυ­σι­κός Δη­μή­τριος και πα­ρο­τρύ­νει τους πι­λό­τους να βια­στούν. «Δεν πρέ­πει κα­νέ­να αε­ρο­σκά­φος να κα­θη­λω­θεί στο έδα­φος», προ­σθέ­τει και εξη­γεί ότι όλοι βρί­σκο­νται «σε υψηλή ετοι­μό­τη­τα», λόγω του καύ­σω­να, καθώς «όταν οι θερ­μο­κρα­σί­ες είναι υψη­λές, ο κίν­δυ­νος πυρ­κα­γιάς είναι ακόμη με­γα­λύ­τε­ρος».

Ωστό­σο, για τον αντι­σμή­ναρ­χο η προ­ο­πτι­κή με­γά­λης φω­τιάς δεν υπάρ­χει άμεσα, καθώς εξαρ­τά­ται εκτός από τη θερ­μο­κρα­σία και από την έντα­ση του αέρα που προς το παρόν δεν δεί­χνει να επι­κρα­τεί. Με βάση το σχε­δια­σμό για τις επό­με­νες ημέ­ρες, έχει γίνει με­τα­στάθ­μευ­ση των αε­ρο­πλά­νων της Μοί­ρας σε άλλα αε­ρο­δρό­μια στην πε­ρί­πτω­ση που ξε­πε­ρα­στεί το όριο των 38 βαθ­μών Κελ­σί­ου, έτσι ώστε να είναι όλα τα Canadair  “ετοι­μο­πό­λε­μα”. Η δια­σπο­ρά των αε­ρο­σκα­φών έχει γίνει σε όλη την επι­κρά­τεια και βρί­σκο­νται, ήδη, στην Σάμο, την Αν­δρα­βί­δα, στην Σκύρο και την Χρυ­σού­πο­λη. Ο υπο­σμη­να­γός ιπτά­με­νος, Γιώρ­γος Λα­γο­δή­μος, πρέ­πει να ανα­χω­ρή­σει για την Κα­βά­λα και κάνει τις τε­λευ­ταί­ες προ­ε­τοι­μα­σί­ες στο πι­λο­τή­ριο του CL-215. Παρά το γε­γο­νός ότι αυτά τα αε­ρο­πλά­να απο­κα­λού­νται συχνά “γε­ρα­σμέ­να” λόγω της πα­λαιό­τη­τας τους και πολλά ξε­περ­νούν σε ηλι­κία εκεί­νη των πι­λό­των το­νί­ζει ότι «είναι ασφα­λή» και ότι «όλοι οι Έλ­λη­νες πρέ­πει να ξέ­ρουν ότι εί­μα­στε εδώ (σ.σ. οι πι­λό­τοι) και θα κά­νου­με ότι μπο­ρού­με για να σβή­σου­με τη φωτιά». Ρω­τά­με αν η πα­λαιό­τη­τα των αε­ρο­σκα­φών και τα τε­χνι­κά προ­βλή­μα­τα τούς δη­μιουρ­γούν ανα­σφά­λεια. «Ανα­σφά­λεια όχι, διότι όλη η ενα­σχό­λη­ση και η εκ­παί­δευ­ση στή­νε­ται πάνω σε αυτά τα θέ­μα­τα», απα­ντά ένας πι­λό­τος, που ο ίδιος είχε ένα ατύ­χη­μα στα Δερ­βε­νο­χώ­ρια όταν κα­τέ­πε­σε το αε­ρο­πλά­νο, αλλά ευ­τυ­χώς στά­θη­κε τυ­χε­ρός. Χωρίς κα­νέ­να ψυ­χο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα συ­νε­χί­ζει και σή­με­ρα ως κυ­βερ­νή­της. Εξη­γεί ότι η εκ­παί­δευ­ση τους έχει γίνει με τρόπο που βα­σί­ζε­ται και στην πα­λαιό­τη­τα και είναι έτοι­μοι να αντι­με­τω­πί­σουν τα πάντα. Ο νε­α­ρός πι­λό­τος πε­ρι­γρά­φει την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα της απο­στο­λής τους, καθώς δεν μπο­ρεί να προ­γραμ­μα­τι­σθεί η πτήση των αε­ρο­σκα­φών πυ­ρό­σβε­σης, όπως γί­νε­ται σε άλλες Μοί­ρες της Αε­ρο­πο­ρί­ας που κι­νού­νται με συ­γκε­κρι­μέ­νο σχε­δια­σμό. «Εμείς, δεν μπο­ρού­με ούτε να σχε­διά­σου­με, ούτε να προ­γραμ­μα­τί­σου­με, γιατί δεν ξέ­ρου­με που θα ξε­κι­νή­σει μία φωτιά. Τώρα που μι­λά­με, μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει μία φωτιά στην Κρήτη και ίσως μία φωτιά στην Κέρ­κυ­ρα. Δεν μπο­ρού­με να έχου­με σχε­διά­σει για όλα τα ση­μεία της Ελ­λά­δας», θα πει. «Εί­μα­στε προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι να πάμε πα­ντού και πάμε, όπου μάς δια­τά­ξει η Υπη­ρε­σία», υπο­γραμ­μί­ζει ο Γιώρ­γος Λα­γο­δή­μος. Πά­ντως, ανε­ξάρ­τη­τα της επι­κιν­δυ­νό­τη­τας, εκεί­νο το οποίο απα­σχο­λεί όλους τους πι­λό­τους στην Μοίρα 355 είναι το ίδιο ερώ­τη­μα: Πότε θα γίνει η ανα­νέ­ω­ση του στό­λου. Όλοι γνω­ρί­ζουν ότι αυτό θα μπο­ρού­σε να διευ­κο­λύ­νει τη δου­λειά τους. «Ξέ­ρου­με ότι η οι­κο­νο­μι­κή κρίση είναι εδώ και ίσως μας θίγει πε­ρισ­σό­τε­ρο αλλά, όπως και να το κά­νεις, η πα­λαιό­τη­τα παί­ζει ρόλο». «Είναι λίγο στε­νά­χω­ρο ότι ξέ­ρου­με πως σε αυτή την Μοίρα έχει υπάρ­ξει πα­τέ­ρας και γιος που πέ­τα­ξαν με το ίδιο μέσο», θα μας πει ένας πα­λιός πι­λό­τος που τώρα πλη­σιά­ζει στη σύ­ντα­ξη. Ανε­ξάρ­τη­τα, όμως, των δυ­σκο­λιών, η δίψα που έχουν όλοι αυτοί οι άν­θρω­ποι να προ­σφέ­ρουν τα μέ­γι­στα είναι εμ­φα­νής και συ­νο­ψί­ζε­ται σε αυτό που αυ­θόρ­μη­τα μας λέει ο Γιώρ­γος Λα­γο­δή­μος: «Κά­πο­τε ήμουν σε αναρ­ρω­τι­κή και ξέ­σπα­σε πυρ­κα­γιά. Δεν το άντε­ξα. Ήθελα να ήμουν εκεί και εγώ με τους συ­να­δέλ­φους και να μην χάσω τη χαρά στο πάρτι της κα­τά­σβε­σης».

Τα ΝΕΑ