Δημήτρης Καραγεώργης: Η συνύπαρξη και η ύπαρξη μας

Κανένας δεν πρέπει να ξεχνά ότι ανέ­κα­θεν ο προ­ε­κλο­γι­κός αγώνας στη Νίσυρο, ενόψει δημο­τι­κών εκλογών , ήταν ένας έντονος προ­ε­κλο­γι­κός αγώνας. Μέχρι το 1998 που τέθηκε σε ισχύ ο « Καπο­δί­στριας» οι εκλογές τόσο στο Δήμο Μαν­δρα­κίου όσο και στις Κοι­νό­τη­τες γινό­ντου­σαν με αντι­πα­ρα­θέ­σεις « και κόντρες » μεταξύ υπο­ψη­φίων δημάρ­χων ή κοι­νο­ταρ­χών που έδιναν την εικόνα του διχα­σμού και ίσως ένας τρίτος παρα­τη­ρη­τής να σχη­μά­τιζε την εικόνα και να του δημιουρ­γού­ταν η εντύ­πωση ότι βλέπει μπροστά του ένα λαό διχα­σμένο μέχρι του σημείου ακόμα και να πίστευε ότι είναι αδύ­να­τον αυτοί οι άνθρω­ποι να ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ πάνω στο νησί μετά τις εκλογές. Μετά το 1998 οι εντά­σεις και οι αντι­πα­λό­τη­τες περι­στρε­φό­ντου­σαν περί τον ενιαίο Δήμο Νισύρου ήσαν πιο έντονες ακόμη, πολλές δε φορές το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών και η εν γένει εκλο­γική δια­δι­κα­σία είχαν συνέ­χεια στα διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια με υποβολή ενστά­σεων από τους ηττη­μέ­νους.

Γινό­ντου­σαν οι εκλογές , ορκι­ζό­ντου­σαν οι νέοι άρχο­ντες μας , η ζωή επα­νερ­χό­ταν στους κανο­νι­κούς της ρυθμούς , όλα ξεχνιό­ντου­σαν και η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ μας έμενε αλώβητη.

Οι φετινές δημο­τι­κές εκλογές δεν δια­φέ­ρουν από τις προη­γού­με­νες. Υπάρχει και πάλι μια έξαρση , θα έλεγα παθών . όμως αυτή τη φορά 18 μέρες πριν την διε­νέρ­γεια των εκλογών προ­βλη­μα­τι­ζό­μα­στε όχι για την μετά τις εκλογές ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ μας αλλά για αυτή καθ’ αυτή την ΥΠΑΡΞΗ μας . Ύπαρξη δεν σημαί­νει μόνο υπάρχω, ζω και αναπνέω . Ύπαρξη σημαί­νει ζω, υπάρχω, αναπνέω , συμ­με­τέχω , προ­βλη­μα­τί­ζο­μαι , μιλώ, ακού­γο­μαι , συν­δια­λέ­γο­μαι , εκφράζω άποψη και τόσα άλλα σαν πολίτης , σαν Έλληνας πολίτης , σαν Νισύ­ριος πολίτης . Νισύ­ριος πολίτης που με τη ψήφο μου θα καθο­ρίσω τη πορεία του τόπου μου , θα εκλέξω αυτούς που εγώ επιθυμώ ή θα ακο­λου­θήσω την πορεία αυτών που οι άλλοι Νισύ­ριοι, οι πολλοί , θα εκλέ­ξουν, σεβό­με­νος τη θέληση και επιλογή της πλειο­ψη­φίας . Δεν θα πάψω όμως να ΥΠΑΡΧΩ .

Σήμερα , κατά την άποψη μου αντι­με­τω­πί­ζουμε πρό­βλημα ΥΠΑΡΞΗΣ μας. Προ­σω­πικά πιστεύω ότι τίθεται « εν αμφι­βόλω » η ΥΠΑΡΞΗ μας , η ύπαρξη του κυρί­αρ­χου Νισύ­ρι­κου λαού που αυτός και μόνο αυτός , όπου και αν βρί­σκε­ται ,πρέπει να έχει λόγο για τον τόπο του . Για να μην παρε­ξη­γηθώ θα πρέπει να επι­ση­μάνω ότι μέσα στο Νισύ­ρικο λαό , όσον αφορά την εκλο­γική δια­δι­κα­σία, συμπε­ρι­λαμ­βάνω και τους υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου μόνι­μους κατοί­κους του νησιού μας, ανε­ξαρ­τή­τως εθνικής τους προ­έ­λευ­σης , που έχουν, νόμιμα, τα δικαιώ­ματα «του εκλέ­γειν και εκλέ­γε­σθαι ».

Μέσα στα καθή­κο­ντα του κάθε Δημάρ­χου ο οποίος εκλέ­γε­ται από το λαό του είναι η δια­φύ­λαξη της ταυ­τό­τη­τας του λαού αυτού , της συνοχής του και της πολι­τι­στι­κής του ταυ­τό­τη­τας .

Δυστυ­χώς , αυτό δεν βλέ­πουμε να το ενστερ­νί­ζε­ται ο σημε­ρι­νός Δήμαρ­χος Νισύρου και όσοι στη­ρί­ζουν την παρά­ταξη του . Η αθρόα, κατά εκα­το­ντά­δες , εγγραφή , όχι μόνο χωρίς δια­μαρ­τυ­ρία αλλά και με τη στήριξη του Δημάρ­χου , στους εκλο­γι­κούς κατα­λό­γους της Νισύρου αλλο­δα­πών , ( να μη ξεχνάμε ότι περί αλλο­δα­πών πρό­κει­ται , να μη μασάμε συνέ­χεια πολίτης ευρω­παϊ­κής ένωσης) θέτει κατά την άποψη μου σε μεγάλο και άμεσο κίνδυνο την ΥΠΑΡΞΗ μας , την αυθε­ντι­κό­τητά μας , την ταυ­τό­τητα μας αφού Νισύ­ριος πλέον έχων άποψη για το νησί μας θα είναι « όποιος δηλώσει Νισύ­ριος » κατά την έκφραση « στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώ­σεις ».

Υπεύ­θυ­νοι και υπό­λο­γοι απέ­να­ντι μας είναι και όσοι στη­ρί­ζουν με τη συμ­με­τοχή τους μια παρά­ταξη της οποίας ηγείται ένας άνθρω­πος που έβαλε πάνω από την ΥΠΑΡΞΗ μας το προ­σω­πικό του συμ­φέ­ρον και την « καρέκλα » . Ο Νισύ­ρι­κος λαός είμαι βέβαιος με τη ψήφο του θα δώσει την απά­ντηση του στις 18 Μαίου γιατί θέλει , μπορεί και τιμώ­ντας τη μνήμη αυτών που έκτισαν τον Παρά­δεισο που λέγεται Νίσυρος θα συνε­χί­σει να ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ αλλά και να ΥΠΑΡΧΕΙ με μια νέα Δημο­τική Αρχή εμπλου­τι­σμένη με αρετές που δυστυ­χώς σήμερα δεν τι βλέ­πουμε .

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ