“Παράκρουση η συνειδητή συκοφαντία;”-Άρθρο του Φιλήμονα Ζαννετίδη

Δια­βά­ζο­ντας τις ανα­κοι­νώ­σεις και τα δελτία τύπου της παρά­τα­ξης της Συμ­μα­χίας Νοτίου Αιγαίου υπό τον κ. Μανώλη Γλυνό εξάγει κανείς με σιγου­ριά κάποια συμπε­ρά­σματα που δεν μπορεί ουδείς να αμφι­σβη­τή­σει:

 

1. Απόλυτη ταύτιση της παρά­τα­ξης Γλυνού με τις παρα­τά­ξεις Γιάννη Μαχαι­ρίδη και Μπε­νέ­του Σπύρου. Άρα πρέπει να μιλούμε πλέον για μια παρά­ταξη.  Παρά­ταξη δηλαδή Μαχαιρίδη-Γλυνού. 

Αυτό είναι το ποιο ασφαλές συμπέ­ρα­σμα που μπορεί κάποιος να  κατα­λή­ξει εύκολα αφού ανα­τρέ­ξει λίγο στα προη­γού­μενα και βλέ­πο­ντας ωστόσο πρόσωπα που ανα­κοι­νώ­νο­νται ότι θα συμ­με­τέ­χουν στο ψηφο­δέλ­τιο.

 

2.Ανα­τρέ­χο­ντας κανείς στα μέχρι τώρα δελτία τύπου της παρά­τα­ξης Μαχαιρίδη-Σπύρου και τώρα Γλυνού, σε όλα τα χρόνια της θητείας Χατζη­μάρ­κου, θα δια­πι­στώ­σει ότι σε δύο θέματα ύψωσαν τόνους με μεγάλη ένταση που περιεί­χαν προ­σφυ­γές, καταγ­γε­λίες κλπ.

 

Η πρώτη περί­πτωση αφορά τον δια­γω­νι­σμό  για την ανά­δειξη ανα­δό­χου λει­τουρ­γίας  του φράγ­μα­τος Γαδουρά και η δεύτερη τον δια­γω­νι­σμό εξοι­κο­νό­μη­σης ενέρ­γειας του ηλε­κτρι­κού δικτύου Ρόδου με την προ­μή­θεια λαμ­πτή­ρων τύπου LED.

 

Και στις δύο περι­πτώ­σεις τυγ­χά­νει να απο­κλεί­ε­ται οικο­νο­μι­κός φορέας που μέλος της έχει στενή συγ­γέ­νεια  με τον επι­κε­φα­λής της Συμ­μα­χίας.

 

Σε καμιά άλλη περί­πτωση δεν ανέ­βη­καν οι τόνοι στις συνε­δριά­σεις της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής και του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, στη διάρ­κεια της θητείας αυτής της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής. Σε καμιά άλλη περί­πτωση δεν έτυχε να ψαχτούν  ακόμα οι τελείες και τα κόμματα, δασείες και περι­σπω­μέ­νες, όσο σ΄ αυτούς τους συγκε­κρι­μέ­νους δια­γω­νι­σμούς.

 

Μέχρι τώρα ο ανώ­τα­τος αρμό­διος ελεγ­κτι­κός μηχα­νι­σμός της Πολι­τείας μας, που είναι υπη­ρε­σία του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, και απο­τε­λεί­ται από Δικα­στές , ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ τις απο­φά­σεις αυτής της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής.

 

3.Όλα τα δελτία τύπου  που εξέ­δω­σαν τα μέλη της παρά­τα­ξης Μαχαιρίδη- Γλυνού αλλά και ο Χ. Κόκ­κι­νος για τον δια­γω­νι­σμό των LED, βρίθουν από λάσπη και συκο­φα­ντία ενα­ντίον της παρά­τα­ξης Χατζη­μάρ­κου αλλά και υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων.

 

Αυτό φαί­νε­ται ξεκά­θαρα από τις απο­φά­σεις 608,609/2018 ,077/2019 του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

 

Όλοι όσοι μίλησαν για “φωτο­γρα­φικό”  δια­γω­νι­σμό είναι προ­φα­νές ότι ασχο­λή­θη­καν πολύ επι­δερ­μικά και βια­στικά, διότι στά­θη­καν μόνο στην 127/2018 απόφαση της Αρχής Εξέ­τα­σης Προ­δι­κα­στι­κών Προ­σφυ­γών.

Παρα­κάτω δεν τους συμ­φέ­ρει να ανοί­ξουν, να δια­βά­σουν και να δουν ότι τους ίδιους όρους που χαρα­κτη­ρί­στη­καν  “φωτο­γρα­φι­κοί’,  το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο τους ενέ­κρινε σε ελεγ­χό­μενη δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία άλλων ΟΤΑ.

 

Το θέμα είναι μέχρι πού τους συμ­φέ­ρει να βλέπουν. Το μόνο που τους νοιάζει είναι πως θα πλήξουν ηθικά αυτή την  Περι­φε­ρειακή Αρχή. Δεν θα τα κατα­φέ­ρουν ποτέ.

Εξ άλλου, ασχο­λεί­ται η Δικαιο­σύνη που προ­σέ­τρε­ξαν. Ας κάνουν υπομονή. Για όλα θα υπάρξει απά­ντηση.

Τώρα, το πόσο ήθελαν το έργο αυτό, που τόσο έχει ανάγκη το νησί της  Ρόδου, να ξεκι­νή­σει επί θητείας Χατζη­μάρ­κου, φαί­νε­ται με λόγια, πράξεις και έγγραφα. Δεν μπορούν να ξεγε­λά­σουν κανέναν πια. Ο κόσμος τους γνω­ρί­ζει καλά.

 

Τους γνω­ρί­ζει από τον Αύγου­στο  του 2014, όταν πριν παρα­δώ­σουν την Περι­φέ­ρεια, ανέ­θε­ταν εκ των υστέρων την υδραυ­λική μελέτη για τη Γέφυρα Κρε­μα­στής,  ενώ είχαν εγκα­τα­στή­σει,τον εργο­λάβο από τον Μάιο του 2014 και ο κόσμος περί­μενε να γίνει το έργο χωρίς τις προ­βλε­πό­με­νες αδειο­δο­τή­σεις.

 

Τους γνω­ρί­ζει πώς λει­τουρ­γούν με δυο μέτρα και δυο σταθμά, όπως στην περί­πτωση της δημο­πρα­σίας του καθα­ρι­σμού των ρεμάτων της Ρόδου όταν δημο­πρά­τη­σαν τον Αύγου­στο  του 2014 και έγιναν  όλα μια χαρά, ενώ στη συνέ­χεια, όταν εμείς δημο­πρα­τή­σαμε τον ίδιο ακριβώς δια­γω­νι­σμό, ανα­κά­λυ­ψαν ότι υπάρχει κατά­τμηση έργου και δεν το ψήφισαν. Άλλα τότε και άλλα τώρα. Όπως τους συμ­φέ­ρει κάθε φορά.

 

Μπορώ να αναφέρω κι άλλα “μαρ­γα­ρι­τά­ρια” τους. Τι νόημα έχει όμως; Κάποιοι δεν αλλά­ζουν ποτέ και με τίποτα.