Ψάρευαν γκιζάνι σε λιμνοδεξαμενή!

Σε μια απί­στευτη καταγ­γε­λία σε βάρος ημε­δα­πού, που ψάρευε ανήμερα της Καθαράς Δευ­τέ­ρας μαζί με δύο ακόμη άτομα, εκ των οποίων το ένα το ανήλικο παιδί του, το προ­στα­τευό­μενο ψάρι “γκιζάνι” από λιμνο­δε­ξα­μενή, προέβη δικη­γό­ρος της Ρόδου:

Στην καταγ­γε­λία της, που συνο­δεύ­ε­ται από φωτο­γρα­φικό υλικό, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Σας στέλνω αυτό το μήνυμα για να σας καταγ­γείλω το εξής συμβάν, που έλαβε χώρα στην Ελεούσα, κατά τις 5 και μισή το από­γευμα. Ενώ στα­μα­τή­σαμε στη λιμνο­δε­ξα­μενή (στη θέση “Πεβε­ρά­νιο”) για να βγά­λουμε φωτο­γρα­φίες, στο σημείο αυτό βρί­σκο­νταν ήδη 3 άτομα (2 ενή­λι­κες και ένα παιδί), ο ένας εκ των οποίων τάιζε ψωμί τα ψαράκια του είδους γκιζάνι και στη συνέ­χεια με μια κίτρινη απόχη τα ψάρευε με μεγάλο καμάρι (!), δεί­χνο­ντας στο μικρό­τερο αγόρι, πώς να τα ψαρεύει κι εκείνο στο μέλλον! Βλέ­πο­ντας αυτήν την ανε­γκέ­φαλη κίνηση, καθώς είναι γνωστό πως το γκιζάνι είναι προ­στα­τευό­μενο είδος natura κατο­χυ­ρω­μένο μάλιστα από την εθνική και ενω­σιακή νομο­θε­σία και δυστυ­χώς απει­λού­μενο υπό εξα­φά­νιση, προ­βή­καμε σε παρα­τη­ρή­σεις προς τον επι­τή­δειο ”ψαρά”.

Παρά τις έντονες παρα­τη­ρή­σεις μας , που στόχο είχαν να τον απο­τρέ­ψουν από αυτήν την ανε­γκέ­φαλη κίνηση, λέγο­ντάς του ότι δε χρειά­ζε­ται να στερεί τη ζωή από ένα προ­στα­τευό­μενο μικρό ψάρι του γλυκού νερού, εκείνος συνέ­χιζε επι­δει­κτικά να βουτάει την απόχη , ισχυ­ρι­ζό­με­νος αυτο­λε­ξεί ότι: ”εγώ τα έφερα αυτά τα ψάρια και όχι οι Ιταλοί. Αν είσαι γνήσιος Ροδίτης , θα ξέρεις ότι εμείς φέραμε τα ψάρια και ότι δεν είναι προ­στα­τευό­μενα!!!”.

Δυστυ­χώς, τα λόγια μας δεν έπιασαν τόπο και αρχί­ζαμε να τον βγά­ζουμε φωτο­γρα­φίες, αλλά ούτε αυτές τον πτόησαν.

Όταν δε βγάζαμε βίντεο, εκείνος ειρω­νικά επε­δεί­κνυε την απόχη και φώναζε “τράβα με κι άλλες φωτο­γρα­φίες! είναι προ­στα­τευό­μενο είδος!”.

Τέτοιου είδους ”άνθρω­ποι”, που μόνο στα λόγια αγαπούν και σέβο­νται το φυσικό περι­βάλ­λον του τόπου μας, κατα­στρέ­φουν επι­δει­κτικά πια, χωρίς ίχνος ντροπής και δεν υπο­λο­γί­ζουν τις συνέ­πειες των πράξεών τους, οδη­γώ­ντας το φυσικό περι­βάλ­λον σε αυτήν την κατά­ντια.

Δυστυ­χώς η κατα­στροφή δεν περιο­ρί­ζε­ται στο σημε­ρινό συμβάν με το ψάρεμα ενός ψαριού απει­λού­με­νου υπό εξα­φά­νιση, αλλά και με την παρά­νομη υλο­το­μία, αφού κόβουν δέντρα αιώνων πάνω στο δρόμο».