Ομιλία Δ. Κρεμαστινού για την Ένωση Δωδεκανήσων με Ελλάδα στην Ολομέλεια της Βουλής

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός μίλησε στην επε­τειακή εκδή­λωση της Ολο­μέ­λειας της Βουλής των Ελλήνων για την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, αντί της Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης Φ. Γεν­νη­ματά και παρου­σία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας.

Πέραν των ιστο­ρι­κών ανα­φο­ρών που επι­τάσ­σει η ημέρα μνήμης, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός ανα­φέρ­θηκε και στα σημε­ρινά βασικά προ­βλή­ματα των κατοί­κων της Δωδε­κα­νή­σου, ιδίως στην Οικο­νο­μία και την Υγεία, προ­τρέ­πο­ντας την Κυβέρ­νηση να ασχο­λη­θεί με αυτά εφαρ­μό­ζο­ντας στην πράξη τη ρήτρα του Συντάγ­μα­τος περί προ­στα­σίας της νησιω­τι­κό­τη­τας .

 Ολό­κληρη η ομιλία του, ακο­λου­θεί:

Ομιλία στην Επε­τειακή Ολο­μέ­λεια της Βουλής των Ελλήνων

για την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κά­νη­σου με την Ελλάδα

Εξο­χώ­τατε Πρόεδρε της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας,

Έχουν περάσει 69 χρόνια από την 7^η Μαρτίου του 1948 ημέρα που, παρου­σία του τότε αρχηγού του Ελλη­νι­κού Κράτους Βασιλέα Παύλου, οι Δωδε­κα­νή­σιοι γονυ­πε­τείς και δακρυ­σμέ­νοι με επι­κε­φα­λής τους δημάρ­χους τους έβλεπαν την υπο­στολή της Αγγλι­κής σημαίας και την έπαρση της γαλα­νό­λευ­κης στον ιστό της πλα­τείας του Δημαρ­χείου της Ρόδου. Υπο­στολή της Αγγλι­κής σημαίας που από το 1945 επί τρία χρόνια εκυ­μά­τιζε εκεί.

Αυτοί οι γονυ­πε­τείς στην πλατεία του Δημαρ­χείου δεν ήταν συγκε­κρι­μένα άτομα.

Ήταν ουσια­στικά οι εκπρό­σω­ποι εκα­το­ντά­δων γενεών που ονει­ρευό­ντου­σαν αυτήν την ημέρα.

«Ρόδος του ήλιου νύμφη εσύ και του Αιγαίου κόρη δια­μά­ντι στη Μεσό­γειο που σε ποθούνε όλοι», έγραψε ο ποιητής.

Από τον θεό Απόλ­λωνα Ήλιο που είδετη Ρόδο να ανα­δύ­ε­ται από τα νερά του Αιγαίου και την κατά­κτησε, την πόθησαν και την κατέ­κτη­σαν μια σειρά κατα­κτη­τών. Σαρα­κη­νοί, Βενετοί, Ιωαν­νί­τες Ιππότες, Οθω­μα­νοί, Ιταλοί, Γερ­μα­νοί και,τέλος ήρθαν οι Άγγλοι ως ελευ­θε­ρω­τές. Κάθε κατα­κτη­τής εμφα­νι­ζό­ταν ως ελευ­θε­ρω­τής από τον προη­γού­μενο.

Άλλοι από αυτούς κούρ­σε­ψαν τα νησιά, άλλοι τα εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν.

Αλλά εκείνο που δεν κατά­φε­ραν ήταν να τους αλλά­ξουν τη γλώσσα και τη θρη­σκεία. Δηλαδή την Ελλη­νι­κό­τητα.

Οι κάτοι­κοι παρέ­μει­ναν ανά τους αιώνες συνει­δη­σιακά πάντα Έλληνες, παρό­ντες σε όλους του αγώνες του έθνους, από τα ομηρικά χρόνια με τις τρι­ή­ρεις τους, όπως περι­γρά­φει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, μέχρι και τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο. Με χιλιά­δες ανθρω­πο­θυ­σίες.Με το ολο­καύ­τωμα της Κάσου από τους Οθω­μα­νούς στην επα­νά­σταση του 1821 σημα­το­δό­τη­σαν την παρου­σία τους στους αγώνες για την εθνική ανε­ξαρ­τη­σία. Ο πρώτος Έλληνας αξιω­μα­τι­κός που έπεσε στον Ελλη­νοϊ­τα­λικό πόλεμο υπε­ρα­σπι­ζό­με­νος τα εδάφη της Ελλάδας ήταν ο Δωδε­κα­νή­σιος Αλέ­ξαν­δρος Διάκος από τη Χάλκη.

Όμως, παρ’ όλους τους αγώνες τους, τα Δωδε­κά­νησα δεν κατά­φε­ραν να απε­λευ­θε­ρω­θούν.

Παρα­χω­ρή­θη­καν στην Ελλάδα με εισή­γηση του Μολότωφ, Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών της Σοβιε­τι­κής Ένωσης, Εφόσον οι σύμ­μα­χοι δεν παρα­χω­ρού­σαν νησιά ως βάση στην Σοβιε­τική Ένωση ήταν λογικό η Σοβιε­τική Ένωση να μην επι­θυ­μεί την παρου­σία των Άγγλων στη Δωδε­κά­νησο. Έτσι, με ομόφωνη απόφαση των Συμ­μά­χων μετά από 3 χρόνια απο­χώ­ρη­σαν και οι Άγγλοι.

Όμως, όλοι αυτοί οι κατα­κτη­τές των νησιών που προ­σπά­θη­σαν να τα αφελ­λη­νί­σουν, απα­γο­ρεύ­ο­ντας ακόμα και την Ελλη­νική γλώσσα από τα σχολεία, όπως τελευ­ταίο έπραξε το φασι­στικό καθε­στώς του Μου­σο­λίνι, σεβά­στη­καν ένα πράγμα. Την οικο­νο­μία τους. Ακόμα και οι Σουλ­τά­νοι τους παρα­χω­ρού­σαν οικο­νο­μικά προ­νό­μια. Για ποιον, άραγε, λόγο;

Απλού­στατα για να συγκρα­τή­σουν τους πλη­θυ­σμούς πάνω στα νησιά οι οποίοι λόγω των δυσμε­νών γεω­γρα­φι­κών και οικο­νο­μι­κών συν­θη­κών μαζικά τα εγκα­τέ­λει­παν. Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η μαζική μετα­νά­στευση των αρχών του 20^ου αιώνα. Τότε, σε πολλά νησιά παρα­τη­ρή­θηκε δρα­μα­τική ελάτ­τωση των πλη­θυ­σμών τους από χιλιά­δες κατοί­κου­ςπου τότε τα κατοι­κού­σαν σε λίγες εκα­το­ντά­δες σήμερα. Το Καστε­λό­ριζο, η Χάλκη, η Σύμη και όλα τα μικρό­τερα νησιά.

Αυτή η ιδιαι­τε­ρό­τητα της οικο­νο­μίας των νησιών την οποία σεβά­στη­καν όλοι οι κατα­κτη­τές, υπο­χρέ­ωσε τις ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις από την ημέρα της ενσω­μά­τω­σης να δια­τη­ρή­σουν ειδικό τελω­νειακό και φορο­λο­γικό καθε­στώς για τα Δωδε­κά­νησα μέχρις ότου η Ελλάδα κατέστη μέρος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, οπότε ο Ανδρέας Παπαν­δρέου δια­φο­ρο­ποί­ησε το ΦΠΑ των Δωδε­κα­νή­σων από τον ΦΠΑ της υπό­λοι­πης χώρας ούτως ώστε να τα ενι­σχύ­σει οικο­νο­μικά και κυρίως να κατα­στή­σει τον Του­ρι­σμό τους αντα­γω­νι­στικό σε σχέση με τον Του­ρι­σμό της γεί­το­νος χώρας Τουρ­κίας.

Αυτή τη θέση εκρά­τη­σαν μέχρι σήμερα όλες οι ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις πλην της σημε­ρι­νής, η οποία αφού εξίσωσε τον ΦΠΑ της Ρόδου και της Καρ­πά­θου με τον Φ.Π.Α. της υπό­λοι­πης χώρας, μέχρι το τέλος του χρόνου αμε­τά­κλητα επε­κτεί­νει αυτήν την απα­ρά­δε­κτη εξίσωση και στα υπό­λοιπα Δωδε­κά­νησα. Αυτό θα οδη­γή­σει σιγά σιγά στην απώλεια της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας σε του­ρι­στικό επίπεδο με τη γείτονα χώρα και θα προ­κα­λέ­σει τη μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μική συρ­ρί­κνωση και κατα­στροφή των νησιών.

Την ίδια απαί­τηση από την Κυβέρ­νηση που έχουν οι Δωδε­κα­νή­σιοι όσον αφορά την Οικο­νο­μία, έχουν και για την Υγεία. Θεωρούν απα­ρά­δε­κτο να μην έχουν προ­τε­ραιό­τητα στο θέμα της Υγείας όταν είναι το πιο απο­μα­κρυ­σμένο τμήμα της χώρας με το Καστε­λό­ριζο να απέχει 1,5 μίλι από την Τουρκία και 320 μίλια από τον Πειραιά. Από πού να αισθά­νο­νται προ­στα­τευ­μέ­νοι οι Καστε­λο­ρι­ζιοί για την υγεία τους, από το 1,5 μίλι ή από τα 320 μίλια;

Απλά: Ζητούν την υλο­ποί­ηση του σχε­τι­κού άρθρου  του Συντάγ­μα­τος για τη Νησιω­τι­κό­τητα.

Πώς μπορούν αυτοί οι άνθρω­ποι να έρχο­νται στην Αθήνα και να ανα­μέ­νουν πάσχο­ντας από την επάρατη νόσο εβδο­μά­δες ή μήνες σε ξενο­δο­χεία και νοσο­κο­μεία σε λίστα ανα­μο­νής για να κάνουν τις σωτή­ριες για τη ζωή τους ακτι­νο­θε­ρα­πείες και το Υπουρ­γείο Υγείας να έχει ουσια­στικά ανα­στεί­λει τη δημιουρ­γία Ογκο­λο­γι­κού – Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού κέντρου στη Δωδε­κά­νησο που είχε αρχίσει να πραγ­μα­το­ποιεί­ται εδώ και τρία χρόνια;

Τέλος, θεω­ρούμε ακρο­γω­νιαίο λίθο το σεβασμό των συν­θη­κών που επι­κύ­ρω­σαν οι μεγα­λύ­τε­ροι πολι­τι­κοί της Ελλάδας και της Τουρ­κίας, ο Ελευ­θέ­ριος Βενι­ζέ­λος και ο Κεμάλ Ατα­τούρκ και εξα­σφά­λι­σαν την ειρήνη στο Αιγαίο πέλαγος. Ειρήνη που σήμερα, άφρονες φωνές, για εσω­τε­ρι­κούς λόγους, προ­σπα­θούν να θέσουν σε κίνδυνο.

Με τις σκέψεις αυτές σήμερα η Δωδε­κά­νη­σος παρου­σία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας μέσα στη Βουλή των Ελλήνων εορ­τά­ζει την ιστο­ρική αυτή επέτειο θέτο­ντας παράλ­ληλα τις βασικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επι­βί­ωσή της.