Διογκώνεται η απογοήτευση των πολιτών! Σε εξαιρετικά δυσχερή θέση έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός

Αθήνα, 29

«Αυτό που με ανη­συ­χεί και με στε­νο­χω­ρεί περισ­σό­τερο από όλα είναι ότι έχουμε χάσει κάθε βάση επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας και κάθε έρεισμα αξιο­πι­στίας». Με τη φράση αυτή υπουρ­γός της κυβέρ­νη­σης, από εκεί­νους που βρί­σκο­νται στην πρώτη γραμμή των μετώπων που έχουν ανοίξει με ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου, περι­γρά­φει το πολι­τικό αδιέ­ξοδο στο οποίο έχει περιέλ­θει η κυβέρ­νηση της Αρι­στε­ράς υπό τον Αλ. Τσίπρα, απο­δε­χό­με­νος ουσια­στικά τη μετα­τροπή της ευκαι­ρίας σε ναυάγιο.

Ο ίδιος υπουρ­γός, σε κατ’ ιδίαν συζή­τηση η οποία επι­βάλ­λει τη δια­τή­ρηση της ανω­νυ­μίας του, εκτιμά ότι η κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ βρί­σκε­ται σήμερα σε ένα πολι­τικό αδιέ­ξοδο και εκφρά­ζει την ανη­συ­χία του για τις δυνα­τό­τη­τες πολι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης της δια­φαι­νό­με­νης κυβερ­νη­τι­κής – κατ’ αρχάς – κρίσης.

«Δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο, είναι φανερό σε όσες συζη­τή­σεις κάνουμε» ανα­φέ­ρει η ίδια πηγή και ενδει­κτικά σημειώ­νει: «Oύτε καν οι εκλογές δεν φαί­νε­ται να είναι επιλογή, καθώς δεν υπάρχει ορατό πολι­τικό επι­χεί­ρημα, πέραν της λογικής “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Αλλά δεν ξέρω αν έχουμε φθάσει σε αυτό το σημείο ακόμη. Εκτός αν όλα επι­βλη­θούν από τις συν­θή­κες»…

Εναν χρόνο μετά την ανάληψη της δια­κυ­βέρ­νη­σης από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Αλ. Τσίπρας έχει κερ­δί­σει μεν άλλες δύο ανα­με­τρή­σεις στην κάλπη, πλην όμως έχει δει τις υπο­σχέ­σεις, τις δεσμεύ­σεις του και τις εξαγ­γε­λίες του να ναυα­γούν σε όλα τα μέτωπα (κατάρ­γηση Mνημονίου, αυξή­σεις συντά­ξεων, παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας, εξω­τε­ρική πολι­τική, διεθνής αξιο­πι­στία κ.ά.).

Επι­προ­σθέ­τως έχει δει το κόμμα του να δια­σπά­ται, πρώην συντρό­φους του να τον χλευά­ζουν και τη Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου να τον προει­δο­ποιεί ότι «θα φύγει με ελι­κό­πτερο».

Βου­λευ­τές (και υπο­στη­ρι­κτές) σε από­γνωση

Η κυβερ­νη­τική αδρά­νεια σε όλα τα πεδία πλην του επι­κοι­νω­νια­κού έχουν επι­φέ­ρει μια πρω­το­φανή παρά­λυση και στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Με την αξιο­λό­γηση, από την οποία για μία ακόμη φορά κρί­νε­ται η τύχη της χώρας, να βρί­σκε­ται σε στάδιο παρα­τε­τα­μέ­νης εκκρε­μό­τη­τας, οι βου­λευ­τές της Αρι­στε­ράς δεν είναι σε θέση να δια­τυ­πώ­σουν ούτε καν το ακριβές αντι­κεί­μενο των ενστά­σεών τους ή και των αντι­δρά­σεών τους.

Οι διαρ­κείς υπο­σχέ­σεις του κ. Τσίπρα ότι δεν πρό­κει­ται να περι­κο­πούν οι κύριες συντά­ξεις είναι αδύ­να­τον να υπο­στη­ρι­χθούν από μεγάλη μερίδα της ΚΟ, η οποία αφενός γνω­ρί­ζει ότι πρό­κει­ται για μια κενο­λο­γία, αφε­τέ­ρου έχει ήδη βρεθεί αντι­μέ­τωπη με τόσο πολλές μετα­μορ­φώ­σεις και ανα­τρο­πές που βρί­σκε­ται πλέον σε οριακό σημείο και με ελά­χι­στες δυνα­τό­τη­τες άρθρω­σης πει­στι­κού λόγου. Κάτι που φαί­νε­ται ήδη και στις μαζικές επι­θε­τι­κές αντι­δρά­σεις σε βάρος κυβερ­νη­τι­κών βου­λευ­τών ανά την επαρχία, οι οποίες κατά κανόνα προ­έρ­χο­νται από αγα­να­κτι­σμέ­νους ψηφο­φό­ρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κλίμα σε βάρος της κυβέρ­νη­σης της Αρι­στε­ράς επι­δει­νώ­νε­ται δε από τη σπουδή με την οποία καλ­λι­τέ­χνες οι οποίοι είχαν στη­ρί­ξει σθεναρά το κόμμα και τον κ. Τσίπρα επι­χει­ρούν σήμερα να τηρή­σουν απο­στά­σεις ασφα­λείας ή πάντως να εκφρά­σουν τις επι­φυ­λά­ξεις ή την απο­γο­ή­τευσή τους: από την Ελενα Ακρίτα και τον Στάθη Δρογώση ως τον Γιάννη Αγγε­λάκα και τον Αλκίνοο Ιωαν­νίδη, ο οποίος, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, έπειτα και από τις τελευ­ταίες μεθο­δεύ­σεις στο Μέγαρο Μου­σι­κής, έχει δια­μη­νύ­σει ότι δεν επι­θυ­μεί να συνε­χί­σει να είναι μέλος του ΔΣ.

Η δια­πλοκή

ως μπού­με­ρανγκ (;)

Tο φαι­νό­μενο που παρα­τη­ρεί­ται και το οποίο σημειώ­νουν κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές είναι η διαρκής περι­χα­ρά­κωση του πρω­θυ­πουρ­γού σε έναν κλειστό κύκλο εντός του Μεγάρου Μαξίμου, με ελά­χι­στους κυβερ­νη­τι­κούς παρά­γο­ντες να έχουν τη δυνα­τό­τητα παρέμ­βα­σης σε αυτόν. Ο κύκλος περί τον κ. Τσίπρα περι­λαμ­βά­νει πολύ συγκε­κρι­μένα πρόσωπα, και ειδι­κό­τερα τον υπουργό Επι­κρα­τείας Ν. Παππά, τον υπουργό Υπο­δο­μών Χρ. Σπίρτζη και κάποιους εξω­θε­σμι­κούς παρά­γο­ντες. Μεταξύ αυτών και εκδότης περιο­δι­κού, με τον οποίο μάλιστα η συγκε­κρι­μένη παρέα έχει κατά το πρό­σφατο παρελ­θόν εντο­πι­στεί σε του­ρι­στικό κατά­λυμα της Πελο­πον­νή­σου, όπου είχαν εκδρά­μει από κοινού. Στο έντυπο του προ­νο­μια­κού συνο­μι­λητή της ομάδας του Μαξίμου δημο­σιεύ­ο­νται τακτι­κώς κείμενα στα οποία εκφρά­ζε­ται, συμπλη­ρώ­νε­ται ή και εξυ­πη­ρε­τεί­ται επι­με­λώς η επίσημη κυβερ­νη­τική γραμμή, κυρίως δε σε ό,τι αφορά την «επι­ση­μο­ποί­ηση» της φημο­λο­γίας σε βάρος των λεγό­με­νων «συστη­μι­κών» Μέσων και τις δήθεν υπο­θέ­σεις δια­φθο­ράς και φορο­δια­φυ­γής που υπο­τί­θε­ται ότι αφορούν στελέχη της σημε­ρι­νής αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης.  Στο περι­βάλ­λον αυτό, κοι­νο­βου­λευ­τικά στελέχη της πλειο­ψη­φίας σημειώ­νουν το εξής – κατά την ανάλυσή τους – παρά­δοξο: τη στιγμή που η κυβέρ­νηση Τσίπρα – Καμ­μέ­νου δεν έχει να επι­δεί­ξει ούτε ένα βάσιμο στοι­χείο προόδου έστω ως προς την ανα­κού­φιση κάποιας κοι­νω­νι­κής ομάδας, το σύνολο της ενέρ­γειάς της σπα­τα­λιέ­ται στον πόλεμο κατά της δια­πλο­κής και στις ανοι­χτές επι­θέ­σεις κατά δημο­σιο­γρά­φων και εκδο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων. Παρά ταύτα οι πρό­σφα­τες απο­κα­λύ­ψεις σχετικά με το κύκλωμα των διά του Τύπου εκβια­στών έφεραν σε ιδιαί­τερα δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου. Κομβικό σημείο των απο­κα­λύ­ψεων, με βάση τις απο­μα­γνη­το­φω­νη­μέ­νες συνο­μι­λίες που περι­λαμ­βά­νο­νται στη δικο­γρα­φία, είναι το γεγονός ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι επι­κα­λού­νται επα­νει­λημ­μέ­νως τον υπουργό Επι­κρα­τείας Ν. Παππά, στον οποίο έχουν δώσει το ευφά­ντα­στο προ­σω­νύ­μιο «Αρχι­μαν­δρί­της», υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ενερ­γούν προς όφελός του.

Ο εικα­ζό­με­νος ενα­γκα­λι­σμός εκ μέρους κάποιων κέντρων της κυβέρ­νη­σης με δήθεν «αντι­συ­στη­μικά» Μέσα έχει προς το παρόν εντεί­νει την αμη­χα­νία πολλών βου­λευ­τών, οι οποίοι σπεύ­δουν να δηλώ­σουν αμέ­το­χοι της δια­δι­κα­σίας.

Από τη μη «φτω­χο­ποί­ηση» στην «πλη­βειο­ποί­ηση»

• Ανα­ζη­τεί «σωσίβιο» στην απρό­θυμη Μέρκελ

Στο πεδίο της καθη­με­ρι­νής πολι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης η κυβερ­νη­τική τακτική μοιάζει με την τελευ­ταία γραμμή άμυνας. Κατά τα λεγό­μενα πρώην στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ, η τακτική του Μεγάρου Μαξίμου είναι προ­φα­νής. Εχοντας να επι­δεί­ξει μηδα­μινά απο­τε­λέ­σματα στην απο­τροπή της «φτω­χο­ποί­η­σης», όπως ήταν η κεντρική προ­ε­κλο­γική εξαγ­γε­λία της, η κυβέρ­νηση μοιάζει να έχει υιο­θε­τή­σει την «πλη­βειο­ποί­ηση», όπως λένε.

Στο πλαίσιο αυτό, επι­στρα­τεύ­ο­νται επι­χει­ρή­ματα αριθ­μη­τι­κού τύπου, όπως  ότι οι ρυθ­μί­σεις για το Ασφα­λι­στικό των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών δεν πλήτ­τουν δήθεν την πολυ­πληθή ομάδα των χαμηλά αμει­βο­μέ­νων ή ότι τα αντί­στοιχα μέτρα για τους αγρότες ενι­σχύ­ουν «το 95% του αγρο­τι­κού κόσμου». Η τακτική αυτή εκδη­λώ­νε­ται όσο τα στοι­χεία της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος φανε­ρώ­νουν την πραγ­μα­τι­κό­τητα: σύμφωνα με σχετική επι­σή­μανση στην τελευ­ταία έκθεση του Ι. Στουρ­νάρα, ο δείκτης σχε­τι­κής φτώ­χειας στην Ελλάδα αυξή­θηκε το 2015 κατά 8%, ενώ το προη­γού­μενο έτος είχε μειωθεί κατά 7,1.

Κατά την αντι­πο­λί­τευση, η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία που επι­στρα­τεύει η κυβέρ­νηση συνιστά μια απε­γνω­σμένη προ­σπά­θεια εφαρ­μο­γής ενός αντί­στρο­φου κοι­νω­νι­κού αυτο­μα­τι­σμού από εκείνον για τον οποίο κατη­γο­ρούσε στο παρελ­θόν η Αρι­στερά όλες τις προη­γού­με­νες «αστικές» κυβερ­νή­σεις.

Σύμφωνα πάντως με επι­ση­μάν­σεις προ­σώ­πων που στο παρελ­θόν συνέ­βα­λαν καθο­ρι­στικά στην ένταξη και πρόοδο της χώρας στην ευρω­παϊκή κοι­νό­τητα, το ναυάγιο της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα φανε­ρώ­νε­ται με τον πλέον δρα­μα­τικό τρόπο στη διεθνή απο­μό­νωση της χώρας, ακόμη και στο πεδίο που θα μπο­ρούσε να διεκ­δι­κή­σει με αξιώ­σεις και να επι­τύ­χει την κοι­νο­τική αλλη­λεγ­γύη: την προ­σφυ­γική και μετα­να­στευ­τική κρίση.

Οι καθυ­στε­ρή­σεις, πράξεις και παρα­λεί­ψεις της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ στο πεδίο του Προ­σφυ­γι­κού έχουν από τη μία πλευρά απο­σιω­πή­σει ευθύνες των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων, όμως από την άλλη έχουν δώσει αφορμή σε όλες τις αντι­δρα­στι­κές κυβερ­νη­τι­κές δυνά­μεις της («παλαιάς» και «νέας») Ευρώπης να εφαρ­μό­σουν πολι­τι­κές απο­μό­νω­σης της Ελλάδας και επι­βο­λής μιας καρα­ντί­νας, η οποία έχει ουσια­στικά απο­κό­ψει τη χώρα όχι μόνο από την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια, αλλά και από το στενό βαλ­κα­νικό της περι­βάλ­λον.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες, ο κ. Τσίπρας έχει φθάσει σήμερα να ανα­ζη­τεί έρεισμα στον μονα­δικό ίσως ισχυρό (όμως πιθανώς διόλου πρόθυμο) συνο­μι­λητή του στην Ενωση: την Ανγκελα Μέρκελ.