Ζητούν αποζημίωση 800.000 ευρώ από μία Αγγλίδα συγγραφέα

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 800.000 ευρώ για βλάβες που υπέ­στη­σαν διεκ­δι­κούν από μια Αγγλίδα συγ­γρα­φέα με αγωγή που υπέ­βα­λαν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, 8 κάτοι­κοι της Χάλκης (από 100.000 ευρώ έκαστος).

Με την ίδια αγωγή ζητούν να απει­λη­θεί κατά της ενα­γό­με­νης προ­σω­πική κράτηση διάρ­κειας ενός έτους, ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης της εκδο­θη­σο­μέ­νης από­φα­σης, να κηρυ­χθεί η απόφαση προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή και να κατα­δι­κα­στεί η ενα­γό­μενη στην δικα­στική τους δαπάνη.

Η συγ­γρα­φέας έχει παρα­πεμ­φθεί με απευ­θείας κλήση σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου κατη­γο­ρού­μενη για συκο­φα­ντική δυσφή­μιση.

Εξέδωσε συγκε­κρι­μένα βιβλίο κατά την παρα­μονή της στη Χάλκη, το έτος 2009, στο οποίο υπο­στη­ρί­ζει ότι εγί­νο­ντο όργια σε μονα­στήρι!!

Η δίωξη σε βάρος της κινή­θηκε μετά από μήνυση των 8 κατοί­κων του νησιού κατά της ίδιας και της εκδό­τριας εται­ρείας.

Όπως εκθέ­τουν, πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν από τρίτους ότι η κατη­γο­ρού­μενη είχε εκδώσει βιβλίο με τίτλο «Greek Expectations», στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται άκρως δυσφη­μι­στικά, μειω­τικά, προ­σβλη­τικά και ψευδή για το πρόσωπό τους, τα οποία προ­σβάλ­λουν βάναυσα την τιμή και υπόληψή τους.

Ανα­ζή­τη­σαν το βιβλίο και δια­πί­στω­σαν ότι στις σελίδες 187-188 κάνει προ­σω­πική αναφορά σε εκεί­νους, γρά­φο­ντας επί λέξει τα κατω­τέρω ψευδή και συκο­φα­ντικά:

«….Ανέβηκα με την Σάλλυ, ο Φίλ δεν ενδια­φε­ρό­ταν καθόλου για το όλο θέμα. Καθί­σαμε σε μια ταράτσα, έχοντας τα κελιά πίσω μας, παρα­τη­ρώ­ντας τη θέα κάτω. Η αυλή ήταν φωτι­σμένη λαμπερά με φώτα που κρέ­μο­νταν από το κεντρικό αρχαίο κυπα­ρίσσι. Ό ιερέας τελούσε την λει­τουρ­γία, η εικόνα περι­φέρ­θηκε τριγύρω για να φιλή­σουν οι πιστοί και ο άρτος ευλο­γή­θηκε. Όμως, κάτι συνέ­βαινε στο κελί πίσω μας, το οποίο μας τράβηξε την προσοχή και μας απέ­σπασε από την θρη­σκευ­τική τελετή από κάτω. Αν και ήμασταν γυναί­κες του κόσμου όντως, η Σάλλυ κι εγώ, μάλλον σοκα­ρι­στή­καμε όταν συνει­δη­το­ποι­ή­σαμε τι συνέ­βαινε την ίδια ώρα που ο παπάς έψαλλε τις ευλο­γίες του.

Όμως δεν μπο­ρού­σαμε να κάνουμε λάθος για το γεγονός ότι μέσα στο κελί είχε δυο κορί­τσια τα οποία προ­σκα­λού­σαν μια σειρά από νεαρούς άνδρες μέσα στο δωμάτιο, φαι­νό­ταν για στο­μα­τικό σεξ, κι αυτό τονί­σθηκε όταν το ένα από το κορί­τσια εμφα­νί­στηκε σύντομα, σκου­πί­ζο­ντας το στόμα της επι­δει­κτικά, ενώ ο προη­γού­με­νος (τελευ­ταίος) πελάτης της απο­μα­κρύν­θηκε, προ­σαρ­μό­ζο­ντας χωρίς συστολή, τα γεν­νη­τικά του όργανα στο παντε­λόνι του. Φάνηκε ότι οι κόρες του επι­στάτη του Μονα­στη­ριού είχαν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από τον πατέρα τους από την πρώιμη ηλικία και επο­μέ­νως δεν σκέ­φτη­καν τίποτα παρά να βοη­θή­σουν στην εκτό­νωση της σεξουα­λι­κής έντασης των νεαρών, όμως σε ώρα ανάρ­μο­στη. Θα μπο­ρού­σαμε να πούμε άτι άφησε μόνο μια άσχημη γεύση στο στόμα!.»

Το παρα­πάνω κείμενο-δημοσίευμα του βιβλίου, όπως τονί­ζε­ται, είναι εξό­φθαλμα ψευδές και υβρι­στικό, προ­σβάλ­λει και μειώνει την προ­σω­πι­κό­τητα των μηνυτών, ακόμα και των μη ανα­φε­ρο­μέ­νων ρητά στο κείμενο προ­σώ­πων μελών της οικο­γε­νείας και βλά­πτουν την τιμή, υπόληψη και αξιο­πρέ­πεια τους ως πρόσωπα γνωστά και ευυ­πό­λη­πτα στην μικρή κοι­νω­νία του νησιού και λόγω της μακρό­χρο­νης ιστο­ρίας και παρά­δο­σης που έχει συν­δέ­σει το όνομα της οικο­γε­νείας τους με συγκε­κρι­μένο μονα­στήρι, λόγω της ανι­διο­τε­λούς προ­σφο­ράς ολό­κλη­ρης της οικο­γε­νείας επί σειράν ετών, «πάππου προς πάππου» και ιδίως του πρώτου από αυτούς και αυστηρή προ­σή­λωσή τους στις θρη­σκευ­τι­κές και ηθικές αρχές, αξίες και παρα­δό­σεις.

Σημειώ­νουν δε ότι με το παρα­πάνω κείμενο του εν λόγω βιβλίου «βράζει» και «βοά» όλο το νησί, όχι μόνο αυτοί που κατοι­κούν στο νησί αλλά και ανά την οικου­μένη, με απο­τέ­λε­σμα, η προ­σβλη­τική, κακο­ή­θης, παρά­νομη, άνευ στοι­χειώ­δους σεβα­σμού και ευσυ­νει­δη­σίας, προ­σβλη­τική και κατα­σκευα­σμένη αυτή ενέρ­γεια, της συγ­γρα­φέως, ήταν η κατα­συ­κο­φά­ντησή τους και ο δια­συρ­μός τους.

Όπως εξέ­θε­σαν εδέ­χο­ντο δεκάδες τηλε­φω­νή­ματα, συγ­γε­νών, φίλων και άλλων πολιτών τόσο της Ρόδου, όσο και άλλων περιο­χών της χώρας και του εξω­τε­ρι­κού και ανα­γκά­ζο­ντο να εξηγούν ότι ουδεμία σχέση έχουν με τις ψευδείς, ατεκ­μη­ρί­ω­τες, άδικες και απρό­κλη­τες σαθρές αυτές, κατη­γο­ρίες και ανα­φο­ρές ενα­ντίον τους, τις οποίες κανένας μέχρι σήμερα δεν μπορεί να κατα­νο­ή­σει και να εξη­γή­σει, παρά μόνο ότι απώτερο απο­κλει­στικό σκοπό είχαν τον εύκολο και γρήγορο πλου­τι­σμό της Αγγλί­δας, λόγω του εξαι­ρε­τι­κού και αυξη­μέ­νου ενδια­φέ­ρο­ντος, που θα παρου­σί­αζε το εν λόγω βιβλίο εκ της ειδι­κώ­τε­ρης αυτής ψευδούς και συκο­φα­ντι­κής ανα­φο­ράς στα πρόσωπά τους σε συν­δυα­σμό με την άμεση σύνδεση της οικο­γε­νείας τους με το Μονα­στήρι.

Η Αγγλίδα υπε­ρα­μύ­νε­ται της αθω­ό­τη­τας της. Δια­τεί­τε­ται ότι το έτος 2008, καθώς κατοι­κούσε μόνιμα στο νησί, έγραψε ένα βιβλίο, που εκδό­θηκε τον Νοέμ­βριο του 2008, στο οποίο ανα­φέ­ρο­νται φαντα­στικά περι­στα­τικά που εμπνεύ­στηκε από τις εντυ­πώ­σεις ή εμπει­ρίες που συν­δέ­ο­νται με την πρώιμη περίοδο της ζωής της στην Ελλάδα.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι τα ανα­φε­ρό­μενα στο βιβλίο της φαντα­στικά περι­στα­τικά επι­κε­ντρώ­νο­νται σε 3 φαντα­στι­κούς τόπους οι οποίοι ανα­φέ­ρο­νται με φαντα­στι­κές ονο­μα­σίες και δεν απο­κα­λύ­πτε­ται ποιος τόπος είναι ο καθένας.

Αμέσως μόλις ανέθεσε στην εκδο­τική εται­ρεία να προβεί στη έκδοση του βιβλίου της, προέβη σε ανα­θε­ώ­ρηση του, κατά την οποίαν δια­πί­στωσε ότι το συγκε­κρι­μένο μέρος του βιβλίου, ήτοι η δεύτερη παρά­γρα­φος της σελίδας 187, όπως αυτή συνε­χί­ζε­ται στη σελίδα 188, θα μπο­ρούσε να παρερ­μη­νευ­τεί από κάποιους ανα­γνώ­στες και προέβη με διορ­θω­τικό υγρό στη διόρ­θωση της 10ης γραμμής της πρώτης παρα­γρά­φου της σελίδας 188 του βιβλίου, σε όλα τα βιβλία που είχε στην κατοχή της, αφαι­ρώ­ντας την ιδιό­τητα των ανα­φε­ρό­με­νων στο συγκε­κρι­μένο μέρος του βιβλίου, γυναι­κών ως θυγα­τέ­ρων του επι­στάτη του μονα­στη­ριού.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι με αυτό τον τρόπο δεν ανα­φέ­ρε­ται καμία ιδιό­τητα των κορι­τσιών και ξεκα­θα­ρί­ζε­ται ότι επρό­κειτο για δια­δό­σεις. Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι το βιβλίο δεν είχε ακόμα κυκλο­φο­ρή­σει, αφού πρόλαβε και ειδο­ποί­ησε την εκδο­τική εται­ρεία ώστε να προβεί και εκείνη στη διόρ­θωση όσων βιβλίων είχε εκτυ­πώ­σει με διορ­θω­τικό υγρό στα προ­α­να­φε­ρό­μενα σημεία.

Υπο­στη­ρί­ζει μάλιστα ότι το βιβλίο με την αρχική του μορφή δεν κυκλο­φό­ρησε ποτέ και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι μηνυτές προ­έ­βη­σαν στην αφαί­ρεση του διορ­θω­τι­κού από τα συγκε­κρι­μένα σημεία ώστε να δια­πι­στώ­σουν ποια ήταν η αρχική μορφή του κει­μέ­νου.

Μέχρι τον Σεπτέμ­βριο του 2009 είχε κατα­θέ­σει στην εκδο­τική εται­ρεία μία πιο εκτε­τα­μένη ανα­θε­ώ­ρηση του βιβλίου έχοντας αφαι­ρέ­σει εντελώς τη συγκε­κρι­μένη παρά­γραφο, καθώς και τις προη­γού­με­νες και επό­με­νες αυτής. Η τελευ­ταία αυτή έκδοση, την οποίαν και προ­σκό­μισε, κυκλο­φό­ρησε το 2010.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμα ότι δε εγνώ­ριζε ότι οι μηνύ­τριες ήταν κόρες του επι­στάτη και ότι είχαν οποια­δή­ποτε σχέση με το μονα­στήρι. Ούτε εγνώ­ριζε ποιος ήταν ο επι­στά­της του μονα­στη­ριού. Πέραν αυτού, πουθενά δεν ανα­φέ­ρει, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ότι τα συγκε­κρι­μένα φαντα­στικά γεγο­νότα εκτυ­λί­χθη­καν σε συγκε­κρι­μένο νησί.

Τους ενά­γο­ντες εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Καζ. Καζου­λά­κης και την ενα­γό­μενη ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.