Δρ. Στέφανος Δράκος: «Το δικό μου προσωπικό τηλέφωνο δεν έχει φίλτρο ωραρίου, αρεστών ή ημετέρων»

Κύριε Δράκο, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξή μας, με την ομιλία του προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας Κυριά­κου Μητσο­τάκη, στη ΔΕΘ, το βράδυ του Σαβ­βά­του. Πώς την κρίνετε;

«Ο πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας και αυρια­νός πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, έκανε αυτό ακριβώς που έπρεπε. Μίλησε με πράξεις. Ο κόσμος έχει χορ­τά­σει από εύηχα και κυρίως απατηλά λόγια, από φρούδες υπο­σχέ­σεις. Κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό του απερ­χό­με­νου πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα και των συντρό­φων του. Ο δικός μας πρό­ε­δρος, ο αυρια­νός πρω­θυ­πουρ­γός των Ελλήνων, έχει όραμα, και σχέδιο. Εργά­ζε­ται ώστε να γίνει πρω­θυ­πουρ­γός όλων των Ελλήνων, όχι των αρεστών, ούτε και των ομοϊ­δε­α­τών. Αυτό έχει ανάγκη η χώρα. Έναν άνθρωπο που θα υπη­ρε­τεί την Ελλάδα με ανι­διο­τέ­λεια, με σύνεση, με εγκρά­τεια, αλλά κυρίως με ειλι­κρί­νεια. Αυτό είναι το μεγάλο ζητού­μενο. Ο πρό­ε­δρος μας, λέει ξεκά­θαρα «Οι Έλληνες αξί­ζουμε καλύ­τερα». Μιλά για ιδιω­τική οικο­νο­μία, για θέσεις εργα­σίας, για προ­σέλ­κυση επεν­δυ­τών, για μείωση της φορο­λο­γίας. Εργά­ζε­ται για μέτρα και δράσεις που θα οδη­γή­σουν σε ρευ­στό­τητα, αλλά και για την αξιο­ποί­ηση των χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων της χώρας. Λέει ξεκά­θαρα «τέλος στη γρα­φειο­κρα­τία, στη δια­φθορά».

Εκτι­μάτε πως ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας, κατά την πρό­σφατη ομιλία του, κινή­θηκε στη γνωστή πεπα­τη­μένη οδό;

«Στην ομιλία του κου Τσίπρα, είδαμε απλά τον κο Τσίπρα. Δεν περι­μέ­ναμε να δούμε τίποτα καλύ­τερο. Δεν επρό­κειτο για κάτι πρω­τό­γνωρο. Αυτό είναι, αυτό μπορεί να προ­σφέ­ρει. Παρα­πλη­ρο­φό­ρηση, ψεύδη, απα­τη­λές υπο­σχέ­σεις. Άλλωστε, το έχει ομο­λο­γή­σει και ο ίδιος. Εδώ κατά­φερε σε μία ομιλία να εξα­φα­νί­σει 319.400 ανέρ­γους (!) Όμως, δεν θα ήθελα να πω περισ­σό­τερα για τον κο Τσίπρα, οι Έλληνες και οι Δωδε­κα­νή­σιοι, έχουν κρίση και έχουν βγάλει ήδη τα συμπε­ρά­σματά τους. Δεν περι­μέ­νουν από εμάς να τους περι­γρά­ψουμε τη δυσχερή καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Εμείς πρέπει να δου­λέ­ψουμε για να βελ­τιώ­σουμε αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Αυτή είναι η υπο­χρέ­ωσή μας. Άλλωστε ο πρω­θυ­πουρ­γός των μνη­μο­νίων, αφού υπέ­γραψε τα πάντα, ακόμη και αυτά δεν επαρ­κούν και ετοι­μά­ζε­ται για την νέα μνη­μο­νιακή του επι­δρομή».

Πώς κρίνετε την πιθανή επί­σκεψη του κου Τσίπρα στη Ρόδο;

«Ως αστείο. Ειλι­κρινά. Γνω­ρί­ζετε πως είμαι άνθρω­πος χαμηλών τόνων, μετρη­μέ­νος, αλλά η επί­σκεψη του κου Τσίπρα μου μοιάζει κακό­γου­στο αστείο. Τι έχει να πει ένας άνθρω­πος που κατήρ­γησε τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στους νησιώ­τες; Τι έχει να πει στους Ροδίτες, στους Καρ­πά­θιους, που είδαν εν μία νυκτί τον Φ.Π.Α. να εκτι­νάσ­σε­ται; Για να μη θυμηθώ τα αισχρά ψεύδη που εδώ από τη Ρόδο τον Ιανουά­ριο του 2015 είπε στους Έλληνες πολίτες. Είπε «Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται. Η τρόικα φεύγει» και υπέ­γραψε τα πιο δυσχερή μνη­μό­νια που έχει υπο­γρά­ψει ποτέ η Ελλάδα. Είπε «Γιατί με το ΣΥΡΙΖΑ κανένα σπίτι σε χέρια τρα­πε­ζίτη» και είναι η πρώτη φορά που πλει­στη­ριά­ζο­νται πρώτες κατοι­κίες πολιτών. Υπο­σχέ­θηκε «Απαλ­λαγή της Ελλάδας από την ομηρεία του χρέους» και χρέωσε και τις επό­με­νες γενιές. Δεν θα σχο­λιάσω το επί­καιρο και απόλυτα ψευδές «Θα εφαρ­μό­σουμε στο ακέραιο το πλήρως κοστο­λο­γη­μένο πρό­γραμμα της Θεσ­σα­λο­νί­κης», που περι­λάμ­βανε – μεταξύ άλλων – όπως θα θυμάστε καλύ­τερα από εμένα – απο­κα­τά­σταση της 13ης σύντα­ξης σε συντα­ξιού­χους με σύνταξη ως 700 ευρώ, απο­κα­τά­σταση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων, επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ κ.α. Σε ό,τι αφορά δε στον Φ.Π.Α. των νησιών, που ήταν ο μονα­δι­κός πρω­θυ­πουρ­γός που τόλμησε να τον αγγίζει, να θυμίσω πως υπο­στή­ριζε με περίσ­σιο θράσος πως «Είναι σκαν­δα­λώ­δης η δέσμευση της κυβέρ­νη­σης Σαμαρά για μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ στον του­ρι­σμό και στα ακρι­τικά νησιά μας. Γι’ αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύ­ε­ται ότι: Από τις 26 Ιανουα­ρίου θα κλείσει κάθε συζή­τηση για αύξηση του ΦΠΑ στις νησιω­τι­κές περιο­χές». Όπως κατα­λα­βαί­νετε, για το μόνο ευτυχές που θα μπο­ρούσε να δεσμευ­τεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι η απο­χώ­ρησή του από την ηγεσία της χώρας και η προ­κή­ρυξη εκλογών».

Η Ν.Δ. δηλαδή σε πανελ­λα­δικό, αλλά και τοπικό επίπεδο, έχει να προ­σφέ­ρει κάτι δια­φο­ρε­τικό; Γιατί να την εμπι­στευ­τούν οι πολίτες;

«Η Ν.Δ. έχει προ­σφέ­ρει στη χώρα. Οι πολίτες τώρα ξέρουν. Ξέρουν, κρίνουν και συγκρί­νουν. Εγώ δεν χρειά­ζε­ται να πω κάτι παρα­πάνω. Δεν θα δώσω απα­τη­λές υπο­σχέ­σεις και ούτε θα προ­σπα­θήσω να πείσω. Η αλήθεια είναι ορατή, ξεκά­θαρη. Δεν έχει ανάγκη από υπο­βο­λείς. Εμένα οι νησιώ­τες με ξέρουν και παρότι δρα­στη­ριο­ποιού­μαι ως πολι­τευ­τής και δημο­τι­κός σύμ­βου­λος και όχι ως εν ενερ­γεία βου­λευ­τής, ξέρουν καλά πως είμαι δίπλα τους, πως αγω­νί­ζο­μαι σε καθη­με­ρινή βάση, θυσιά­ζο­ντας από τον επαγ­γελ­μα­τικό και προ­σω­πικό μου χρόνο, για να υπη­ρε­τήσω τα νησιά μας, τους ακρίτες μας, στο βαθμό φυσικά που μου το επι­τρέ­πουν σήμερα οι δυνά­μεις μου. Εύχομαι και ελπίζω, να είναι δίπλα μου, για να μπορέσω να προ­σφέρω πολλά περισ­σό­τερα και αύριο».

Θα θέλατε να στεί­λετε κάποιο μήνυμα ειδι­κό­τερα στους Νεο­δη­μο­κρά­τες της Δωδε­κα­νή­σου, στην τοπική Νέα Δημο­κρα­τία;

«Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σας ευχα­ρι­στήσω θερμά για την ερώτηση, διότι μου δίνετε την ευκαι­ρία να ανα­γνω­ρίσω δημόσια πως στη Ν.Δ. υπάρ­χουν αγω­νι­στές. Άνθρω­ποι που υπη­ρέ­τη­σαν και υπη­ρε­τούν τη μεγάλη οικο­γέ­νεια που ακούει στο ιστο­ρικό όνομα «Νέα Δημο­κρα­τία». Άνθρω­ποι ανι­διο­τε­λείς, που απο­χώ­ρη­σαν από την ενεργό πολι­τική ζημιω­μέ­νοι, αλλά παρέ­μει­ναν Νεο­δη­μο­κρά­τες, υπη­ρέ­τες. Αυτοί οι άνθρω­ποι αξίζουν συγ­χα­ρη­τη­ρίων, διότι έκαναν ατομικά, αυτό που πρέπει να πρά­ξουμε συνο­λικά. Έβαλαν την ιδέα, την οικο­γέ­νεια, τα νησιά μας, την πατρίδα, πάνω από τη δική τους προ­σω­πική πληγή, το εγώ τους. Αυτό πρέπει να το πράξουν όλοι και ιδιαι­τέ­ρως εκείνοι που εκτι­μούν πως η δική τους προ­σω­πική δια­δρομή έχει τη μόνη και ουσια­στική αξία. Για να απο­κα­λεί­ται κάποιος Ν.Δ., πρέπει να αγαπά το σύνολο των μελών αυτής της οικο­γέ­νειας, ακόμη και εάν συνο­λικά μπορεί να μην αγα­πιέ­ται… Εγώ έτσι το βλέπω, έτσι πορεύ­ο­μαι. Θέλω όλοι να είμαστε ένα. Ακόμη και εάν πολε­μή­θηκα και πολε­μού­μαι – υπόγεια, σκο­τεινά – εγώ εργά­ζο­μαι για την ενωμένη Ν.Δ. που χωρά τους πάντες και εάν μπορώ να δώσω μία υπό­σχεση τότε θα επιλέξω να υπο­σχεθώ πως κανένα εμπόδιο, όσο μεγάλο και εάν είναι, δεν θα με εμπο­δί­σει να αγω­νι­στώ και να επιτύχω την προ­ά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων της Δωδε­κα­νή­σου. Ήρθε η ώρα να παλέ­ψουμε όλοι μαζί, ενω­μέ­νοι, για τα δημιουρ­γή­σουμε τα νησιά που ορα­μα­τι­ζό­μα­στε. Το αξίζουν. Το αξί­ζουμε».

Σε ό,τι αφορά ειδι­κό­τερα στα Δωδε­κά­νησα και στη δική σας προ­σω­πική δια­δρομή, μιας και είναι ανα­γνω­ρί­σιμο πως ασχο­λεί­στε σε καθη­με­ρινή βάση με ζητή­ματα των νησιών, ποια είναι τα συμπε­ρά­σματα που έχετε απο­κο­μί­σει;

«Οι Δωδε­κα­νή­σιοι είναι ξεχω­ρι­στοί άνθρω­ποι. Άνθρω­ποι με γνώσεις, με παιδεία, αλλά κυρίως με καρδιά. Αρκεί να κάνει κάποιος μία βόλτα στη Ρόδο, στην Κω, στην Κάρπαθο, στην Κάλυμνο ή στο ακρι­τικό Καστε­λό­ριζο, στη μαγευ­τική Χάλκη ή την ιερή Σύμη. Κάθε νησί, μικρό­τερο ή μεγα­λύ­τερο της Δωδε­κα­νή­σου, έχει τη δική του ομορφιά και τη δική του ανε­ξά­ντλητη δύναμη. Όμως η πολι­τεία απου­σί­αζε και απου­σιά­ζει δια­χρο­νικά. Στο Καστε­λό­ριζο για παρά­δειγμα, αγω­νί­ζο­νται για τα αυτο­νό­ητα, για να έχουν γιατρό ή νερό. Τα περισ­σό­τερα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, εάν όχι όλα, στη­ρί­ζο­νται στην ικα­νό­τητα, στην εργα­τι­κό­τητα και στην αγάπη των κατοί­κων τους. Αυτό είναι το δικό μου συμπέ­ρα­σμα. Οι σύγ­χρο­νοι ήρωες της Δωδε­κα­νή­σου, είναι οι κάτοι­κοί της».

Εάν έπρεπε να στα­θείτε σε ένα μόνο σημείο απευ­θυ­νό­με­νος στους Δωδε­κα­νή­σιους, ποιο θα ήταν αυτό;

«Ότι η δική μου πόρτα είναι πάντοτε ανοιχτή. Το δικό μου προ­σω­πικό τηλέ­φωνο δεν έχει φίλτρο ωραρίου, αρεστών ή ημέ­τε­ρων. Θέλω να έρθουν κοντά μου. Να επι­σκε­φθούν το πολι­τικό μου γραφείο. Να μιλή­σουν με τους συνερ­γά­τες μου. Με εμένα. Εμείς λει­τουρ­γούμε ως ομάδα και θέλουμε να προ­σφέ­ρουμε. Για εμάς δεν είναι αγγα­ρεία, ούτε δρόμος επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης. Για εμάς η πολι­τική είναι λει­τούρ­γημα. Έτσι τη βλέ­πουμε, έτσι την υπη­ρε­τούμε και έτσι θέλουμε να συνε­χί­σουμε να την υπη­ρε­τούμε. Όποιοι λοιπόν επι­θυ­μούν να βάλουν πάνω απ’ όλα τα Δωδε­κά­νησα, τους απα­ντα­χού Δωδε­κα­νή­σιους και Δωδε­κα­νή­σιες, τους περι­μέ­νουμε να έρθουν κοντά μας. Τους θέλουμε κοντά μας».