Σύμφωνα με σχετική έρευνα του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, στην κορυφή των προ-κρατήσεων βρίσκεται φέτος η Πάρος, με ποσοστό 94%, ενώ ακολουθούν η Νάξος με 93%, η Σαντορίνη και η Κέρκυρα με 92%, η Μήλος και η Σκιάθος με 90%, καθώς και η Κύθνος και η Λευκάδα με 89%. Υψηλά ποσοστά πληρότητας καταγράφονται επίσης στη Σκόπελο (88%), στην Κέα (Τζια) και τη Ζάκυνθο (87%), στη Ρόδο και την Κεφαλονιά (86%), στα Χανιά (85%) και στην Άνδρο (84%). Η Μύκονος, παρά τη διεθνή της αναγνωρισιμότητα, εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό προ-κρατήσεων μεταξύ των προορισμών της έρευνας, στο 76%, γεγονός που συνδέεται και με τη σημαντικά μεγαλύτερη διαθέσιμη προσφορά καταλυμάτων.

Η αυξημένη ζήτηση αποτυπώνεται και στις ζητούμενες τιμές των κατοικιών βραχυχρόνιας μίσθωσης. Ωστόσο, η φετινή εικόνα δείχνει ότι η υψηλή πληρότητα δεν συνεπάγεται απαραίτητα και υψηλότερο κόστος διαμονής. Για μία τετραμελή οικογένεια που επιλέγει ολόκληρη κατοικία για τέσσερις διανυκτερεύσεις, το συνολικό κόστος ξεκινά από μόλις 628 ευρώ στη Ζάκυνθο, 670 ευρώ στη Λευκάδα, 680 ευρώ στη Σαντορίνη, 749 ευρώ στα Χανιά, 768 ευρώ στη Νάξο και 800 ευρώ στην Κεφαλονιά. Αντίθετα, υψηλότερα επίπεδα τιμών καταγράφονται στη Μήλο (από 1.700 ευρώ), στην Κέρκυρα (από 1.150 ευρώ), στην Πάρο (από 1.115 ευρώ), στην Άνδρο (από 1.108 ευρώ) και στη Μύκονο (από 1.008 ευρώ), ενώ η Κέα, η Σκόπελος, η Ρόδος, η Κύθνος και η Σκιάθος κινούνται σε ενδιάμεσα επίπεδα τιμών.

Όπως αναφέρει ο κ. Μπάκας, πρόεδρος του δικτύου, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, οι ζητούμενες τιμές εμφανίζονται αυξημένες, ανάλογα με τον προορισμό, κυρίως λόγω της διατήρησης της υψηλής ζήτησης για την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου και της σταδιακής μείωσης της διαθέσιμης προσφοράς όσο πλησιάζουν οι ημερομηνίες αιχμής. Παρά τα υψηλά ποσοστά προ-κρατήσεων, η αγορά εξακολουθεί να προσφέρει επιλογές για διαφορετικούς προϋπολογισμούς, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και κατά την κορύφωση της θερινής περιόδου υπάρχουν προορισμοί που συνδυάζουν υψηλή ζήτηση με σχετικά προσιτό κόστος διαμονής.• Οι τιμές αφορούν ολόκληρη κατοικία βραχυχρόνιας μίσθωσης (τύπου Airbnb), κατάλληλη για 4μελή οικογένεια, για 4 διανυκτερεύσεις την εβδομάδα του Δεκαπενταύγουστου.
• Τα ποσοστά προ-κρατήσεων αποτυπώνουν την εικόνα της αγοράς στις αρχές Ιουλίου, περίοδο κατά την οποία η ζήτηση για τον Αύγουστο παραμένει ιδιαίτερα υψηλή

Ηπειρωτικοί παραθαλάσσιοι προορισμοί: Υψηλή ζήτηση και φέτος με τις προ-κρατήσεις να αγγίζουν το 93%
Σύμφωνα με την έρευνα, οι ηπειρωτικοί παραθαλάσσιοι προορισμοί συνεχίζουν και το φετινό καλοκαίρι να αποτελούν μία από τις βασικές επιλογές των Ελλήνων για τις διακοπές του Δεκαπενταύγουστου. Η αυξημένη ζήτηση αποτυπώνεται στα υψηλά ποσοστά προ-κρατήσεων, τα οποία στις αρχές Ιουλίου κυμαίνονται από 84% έως και 93%, επιβεβαιώνοντας ότι και φέτος οι δημοφιλείς περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας θα κινηθούν με ιδιαίτερα υψηλές πληρότητες.

Στην κορυφή της ζήτησης βρίσκεται η Χαλκιδική με προ-κρατήσεις που αγγίζουν το 93%, ενώ ακολουθούν η Πάργα (91%), τα Σύβοτα (90%), η Καλαμάτα, το Ναύπλιο και η Μεσσηνία (89%), το Τολό και η Λεπτοκαρυά Πιερίας (88%), η Ναύπακτος, οι παραθαλάσσιοι οικισμοί του Πηλίου και το Παράλιο Άστρος (87%), καθώς και το Ξυλόκαστρο, η Πρέβεζα, το Γύθειο, η Καβάλα και οι παραθαλάσσιες περιοχές του Νομού Ηλείας, όπου οι προ-κρατήσεις διαμορφώνονται από 84% έως 86%.

Το συνολικό κόστος διαμονής για μία τετραμελή οικογένεια σε ολόκληρη κατοικία βραχυχρόνιας μίσθωσης για τέσσερις διανυκτερεύσεις ξεκινά από περίπου 650 ευρώ στην Ακράτα και φθάνει έως 1.180 ευρώ στη Χαλκιδική, παραμένοντας αισθητά χαμηλότερο από το αντίστοιχο κόστος που καταγράφεται στους περισσότερους δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς.

Σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, οι ζητούμενες τιμές στους ηπειρωτικούς παραθαλάσσιους προορισμούς εμφανίζονται αυξημένες κατά 4% έως 8%, ποσοστό χαμηλότερο από αυτό που καταγράφεται στα νησιά, όπου οι αυξήσεις κυμαίνονται από 6% έως 11%. Η ηπιότερη αυτή μεταβολή οφείλεται κυρίως στη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα κατοικιών, αλλά και στη δυνατότητα ανάπτυξης νέων καταλυμάτων σε αρκετές περιοχές της ηπειρωτικής χώρας.

Γιατί οι οικογένειες επιλέγουν την ηπειρωτική Ελλάδα
Η επιλογή των ηπειρωτικών προορισμών δεν σχετίζεται μόνο με το χαμηλότερο κόστος διαμονής. Για πολλές οικογένειες, ο σημαντικότερος παράγοντας είναι το συνολικό κόστος του ταξιδιού.

Η μετακίνηση με ιδιωτικό αυτοκίνητο περιορίζει σημαντικά τις δαπάνες, καθώς αποφεύγεται το υψηλό κόστος των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, το οποίο για μία τετραμελή οικογένεια με όχημα μπορεί να επιβαρύνει αισθητά τον συνολικό προϋπολογισμό των διακοπών. Παράλληλα, η ευκολότερη πρόσβαση επιτρέπει μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τη διάρκεια των διακοπών, αλλά και τη δυνατότητα πραγματοποίησης περισσότερων από ενός ταξιδιών μέσα στο καλοκαίρι.

Επιπλέον, οι περισσότεροι ηπειρωτικοί προορισμοί βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση από τα μεγάλα αστικά κέντρα, γεγονός που τους καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικούς για τετραήμερες αποδράσεις .

Παρά το γεγονός ότι το κόστος διαμονής παρουσιάζει και φέτος αύξηση, οι ηπειρωτικοί παραθαλάσσιοι προορισμοί εξακολουθούν να αποτελούν μία οικονομικότερη επιλογή για πολλές οικογένειες, προσφέροντας συνδυασμό ποιοτικής διαμονής, εύκολης πρόσβασης και σημαντικά χαμηλότερου συνολικού κόστους διακοπών σε σχέση με αρκετούς νησιωτικούς προορισμούς.

Γιατί επιλέγουν τις βραχυχρόνιες μισθώσεις
Σύμφωνα με στοιχεία της Airbnb, περισσότερο από 85% των κατοικιών που επιλέγονται από οικογένειες διαθέτουν τουλάχιστον δύο υπνοδωμάτια, περίπου 90% διαθέτουν πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα, περίπου 80% πλυντήριο ρούχων και περισσότερο από 65% ιδιωτικό εξωτερικό χώρο, χαρακτηριστικά που διευκολύνουν σημαντικά τη διαμονή οικογενειών με παιδιά.

Παράλληλα, έρευνα της Vrbo καταγράφει ότι το 67% των ταξιδιωτών που επιλέγουν κατοικίες βραχυχρόνιας μίσθωσης δηλώνουν ως βασικό λόγο τους μεγαλύτερους χώρους, την ιδιωτικότητα και την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών μιας οικογένειας, ενώ η Airbnb έχει αναφέρει ότι τα οικογενειακά ταξίδια μέσω της πλατφόρμας αυξήθηκαν κατά περίπου 60% σε σχέση με τα προ πανδημίας επίπεδα, επιβεβαιώνοντας τη διαρκώς αυξανόμενη προτίμηση των οικογενειών προς αυτού του τύπου τη διαμονή.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται πλέον και στην ελληνική αγορά. Οι κατοικίες που μπορούν να φιλοξενήσουν τέσσερα ή περισσότερα άτομα εξαντλούν τη διαθεσιμότητά τους αρκετές εβδομάδες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο, ιδιαίτερα στους δημοφιλέστερους νησιωτικούς προορισμούς, γεγονός που διατηρεί τόσο τις προ-κρατήσεις όσο και τις ζητούμενες τιμές σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα

Πηγή: insider.gr

Ακίνητα – Βραχυχρόνιες μισθώσεις: Υψηλές προ-κρατήσεις για τον Δεκαπενταύγουστο – Τι συμβαίνει σε νησιά και ηπειρωτική Ελλάδα

Ο Πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, στην ομιλία του τόνισε την ανάγκη για εθνική ενότητα και αναφέρθηκε στη διαχρονική ελληνική ταυτότητα της θάλασσας.

Παρά τις απουσίες αρκετών πολιτικών αρχηγών και τις βαθιές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, εντούτοις το κλίμα ήταν μάλλον ήπιο στο σαλονάκι του πρώτου ορόφου, αλλά και στο «όρθιο» πηγαδάκι που σχηματίστηκε μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη, Νίκου Ανδρουλάκη, Δημήτρη Κουτσούμπα και Νικήτα Κακλαμάνη, πριν ανέβει στο βήμα ο Κώστας Τασούλας για την καθιερωμένη ομιλία του.

Διακοπές στη Λέρο
Άπαντες πάντως φιλοδοξούν να πάνε διακοπές όπως δήλωναν χθες στα πηγαδάκια του Προεδρικού Μεγάρου.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης αποκάλυψε ότι πρόκειται να πάει μερικές μέρες στη Λέρο, μαζί με τον γιο του Μαρίνο την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αμέσως μετά το «σαλονάκι» με τους αρχηγούς αποχώρησε για να δει την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν – Ο φετινός νεωτερισμός της εκδήλωσης ήταν το Aperol που προσφερόταν, προς αντικατάσταση του «σκληρού αλκοόλ»

Πηγή: realvoice995.gr

Στην Λέρο τον Δεκαπενταύγουστο για διακοπές ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης

Στον απόηχο του Δεκαπενταύγουστου, η Πάτμος γιόρτασε με δύο πανηγύρια, στην Παναγία του Γεραννού, στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, και το πανηγύρι στην παραλία του Κάμπου. Δύο γιορτές που δείχνουν ότι η παράδοση αντέχει και συνεχίζει, όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν λογαριάζουν κόπο, αλλά βάζουν μπροστά την αγάπη τους για τον τόπο.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καμπιωτών «Η Ευαγγελίστρια» απέδειξε για άλλη μια φορά τι σημαίνει προσφορά. Το Διοικητικό Συμβούλιο και όλα τα μέλη, με αγάπη και φροντίδα, θυσίασαν χρόνο, κόπο και προσωπική ξεκούραση για να χαρίσουν στους επισκέπτες μας μια εμπειρία που δύσκολα θα ξεχάσουν. Και σε εμάς τους ίδιους ξυπνούν μνήμες από την παράδοσή μας ,την φιλοξενία μας και την ταυτότητά μας, μνήμες που μας ενώνουν σαν κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι κράτησαν ζωντανό το πανηγύρι της Παναγίας μέχρι νωρίς το πρωί και αναβίωσαν τελευταία χρόνια, το πανηγύρι του Χριστού, γιορτές που κουβαλούν μέσα τους την ψυχή της Πάτμου.

Δεν είναι απλό, στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, να αφήνεις τη δουλειά σου και να αφιερώνεσαι σε κάτι που δεν φέρνει κέρδος, αλλά φέρνει χαρά και περηφάνια σε όλους μας. Αυτό σημαίνει αγάπη για τον τόπο. Αυτό σημαίνει πραγματική προσφορά.
Και γι’ αυτό έχουμε όλοι μας, θεσμικοί παράγοντες, επαγγελματίες και πολίτες, την υποχρέωση να τους στηρίζουμε με κάθε τρόπο. Γιατί ο τουρισμός μπορεί να είναι σημαντικός, αλλά η παράδοσή μας και η ταυτότητά μας είναι αυτές που δίνουν στον τόπο αξία, ψυχή και προοπτική.

Τέλος, ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους όσους συμβάλλουν στη διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων και πανηγυριών. Με το ίδιο μεράκι και την ίδια αφοσίωση να συνεχίσουν αυτό το έργο, γιατί είναι πραγματικά άξιοι πρεσβευτές της παράδοσης μας.

Οι εκδηλώσεις στην Πάτμο για τον Δεκαπεντάυγουστο

Η καταξιωμένη καθηγήτρια γαστρονομίας βρέθηκε για ακόμη μια φορά στον «πλωτό κήπο», όπως αποκαλεί την Κω ακόμη και μέσα στα βιβλία της, για να περάσει λίγες ημέρες διακοπών μαζί με την αγαπημένη της φίλη, Σεβαστή Κοπανέζου Εδιάρογλου, ιδιοκτήτρια του εστιατορίου Barbouni.

Τις συναντήσαμε το πρωινό της Παναγίας στο πάντα φιλόξενο Albergo Gelsomino. Η Μαρία Εκμεκτσίογλου μας μίλησε για τα γαστρονομικά φεστιβάλ στα οποία συμμετέχει φέτος το καλοκαίρι, τα σχέδιά της γύρω από το νέο της βιβλίο, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε αγαπημένα της τοπικά προϊόντα, όπως το βραβευμένο θυμαρίσιο μέλι Thymeli της οικογένειας Kopanezos.

Η Μαρία τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για τα Δωδεκάνησα, καθώς σχεδόν κάθε καλοκαίρι επισκέπτεται τα νησιά μας. Πριν λίγες ημέρες βρέθηκε στη Λέρο, ενώ φέτος επέλεξε να γιορτάσει τον Δεκαπενταύγουστο στην Κω.

Επόμενη στάση της, η Κρήτη, για γαστρονομικές εμπειρίες γεμάτες κουλτούρα και τοπικά αρώματα.

Σάντυ Λαδικού

Πηγή: vimatisko.gr

Η Μαρία Εκμεκτσίογλου γιόρτασε τον Δεκαπενταύγουστο στην Κω

Το πρωί, μετά τη λειτουργία, η μικρή πλατεία της Ολύμπου γεμίζει κόσμο. Ντόπιοι, επισκέπτες αλλά και Ολυμπίτες της διασποράς που επιστρέφουν ειδικά για τη γιορτή, συναντιούνται σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη συγκίνηση. Οι γυναίκες φορούν τις περίφημες παραδοσιακές φορεσιές του χωριού, οι αγκαλιές και τα κεράσματα δίνουν τον τόνο, ενώ τα τραπεζώματα με γλυκά και αντίδωρα ολοκληρώνουν το πρωινό σκηνικό.

Το απόγευμα όμως, όλα αλλάζουν. Ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι στρώνεται λιτά, με ψωμί, ελιές, πίτες, ρακή και ουίσκι. Οι παλαιότεροι κάθονται πρώτοι, ψάλτες και χωριανοί, μαζί με τον ιερέα που ξεκινά με ύμνους. Σιγά σιγά, η ψαλμωδία μετατρέπεται σε έμμετρους αυτοσχεδιασμούς, κάτι ανάμεσα σε μαντινάδες και χρονικό του χωριού. Μέσα από τους στίχους ξεδιπλώνονται γεγονότα της χρονιάς, αναμνήσεις, ακόμη και χιουμοριστικές «προσωπικές» αναφορές.

Καθώς βραδιάζει, γύρω από τον πρώτο κύκλο συγκεντρώνονται κι άλλοι – ντόπιοι, επισκέπτες, ξενιτεμένοι. Ο ένας κύκλος διαδέχεται τον άλλον και, κάποια στιγμή, ξεκινά ο «κάτω χορός», ο αργός και τελετουργικός χορός της Ολύμπου. Με τα χέρια σταυρωτά, άνδρες και γυναίκες κινούνται γύρω από τους κύκλους με βήματα αργά, σχεδόν μυσταγωγικά. Ένας γύρος μπορεί να κρατήσει δεκαπέντε λεπτά – εδώ τίποτα δεν βιάζεται.

Η νύχτα κυλά έτσι μέχρι το ξημέρωμα, χωρίς φωνές, χωρίς υπερβολές, χωρίς το γνώριμο ξεφάντωμα άλλων πανηγυριών. Στην Όλυμπο, ο Δεκαπενταύγουστος βιώνεται ως μια συλλογική εμπειρία, μια μυστική γιορτή που συνδέει τους ανθρώπους με την παράδοση, την πίστη και την ίδια την ταυτότητα του χωριού.

Πηγή: tornosnews.gr

Ο Δεκαπενταύγουστος στην Όλυμπο Καρπάθου: Μια εμπειρία πέρα από το πανηγύρι

Σύμφωνα με στοιχεία των κρατήσεων των ακτοπλοϊκών εταιρειών από το λιμάνι του Πειραιά θα πραγματοποιηθούν σήμερα 15/08, 22 αναχωρήσεις πλοίων με συνολικά 15.761 επιβάτες. Από το λιμάνι της Ραφήνας, 11 απόπλοι με 4.032 επιβάτες, ενώ από το λιμάνι του Λαυρίου επτά αναχωρήσεις πλοίων δρομολόγια με 1.700 επιβάτες.

Χθες παραμονή του 15Αυγουστου η κίνηση από τα λιμάνια της Αττικής ήταν αυξημένη καθώς από τον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν 27 απόπλοι πλοίων ενώ αναχώρησαν για τα νησιά του Αιγαίου 27.463 επιβάτες.

Για τον Αργοσαρωνικό πραγματοποιήθηκαν 49 απόπλοι πλοίων συμβατικών και ταχύπλοων με 10.289 επιβάτες. Από το λιμάνι της Ραφήνα αναχώρησαν 11 πλοία με 9.149 επιβάτες και από το Λαύριο 9 πλοία με 3.038 επιβάτες.

Το λιμενικό σώμα είναι σε αυξημένη επιφυλακή ενώ καλεί τους οδηγούς των οχημάτων να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις των στελεχών του λιμενικού για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους.

Πηγή: prootothema.gr

΄Εφυγαν και οι τελευταίοι εκδρομείς του Δεκαπενταύγουστου από τα λιμάνια της Αττικής

Στην Ελλάδα, ειδικότερα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποτινάσσουν ό,τι ζοφώδες, «ενδύονται» το φως, την αγάπη, την αισιοδοξία και γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, που εύστοχα πήρε την ονομασία «το Πάσχα του καλοκαιριού», με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο. Κατά μυριάδες προσκυνούν με βαθύτατη ευλάβεια τις άγιες εικόνες της, ζητούν τις πρεσβείες της, εναποθέτουν σε Αυτήν τις ελπίδες τους, προσεύχονται, υμνούν και χαίρουν. Διότι η Κοίμησή Της δεν είναι πένθιμο γεγονός, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

«Ο θάνατος δεν είναι πλέον θάνατος. Ο θάνατος ακτινοβολεί αιωνιότητα και αθανασία. Ο θάνατος δεν είναι πλέον ρήξη, αλλά ένωση. Δεν είναι λύπη, αλλά χαρά. Δεν είναι ήττα, αλλά νίκη. Αυτά είναι όσα εορτάζουμε την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας Παρθένου, καθώς τα προεικονίζουμε, τα προγευόμαστε και τα απολαμβάνουμε από τώρα, στην αυγή της μυστικής και αιώνιας Ημέρας», κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν, που συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της Θεολογίας του 20ού αι.

Η μορφή Της λατρεύεται από τον ευσεβή λαό μας, που νιώθει την Παναγία ως μητέρα όλων των ανθρώπων, ως μεσίτρια προς τον Μονογενή της Υιό και Λόγο του Θεού, ως συμπαραστάτισσα σε κάθε δύσκολη στιγμή της επίγειας ζωής.

Εκκλησιαστική παράδοση
Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, εκοιμήθη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.

Η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας δεν επικεντρώνονται στο ιστορικό και πραγματικό πλαίσιο ούτε στην ημερομηνία και στον τόπο όπου η Μητέρα όλων των μητέρων ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή της. Αντ’ αυτού, η Εκκλησία εισέρχεται στην ουσία και στο νόημα του θανάτου Της, μνημονεύοντας τον θάνατο Αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με την χριστιανική πίστη, κατέβαλε τον θάνατο, ανέστη εκ νεκρών, και υποσχέθηκε την τελική ανάσταση και τη νίκη της αθάνατης ζωής.

Στην Κοίμηση, αποκαλύπτεται όλο το χαρμόσυνο μυστήριο αυτού του θανάτου και γίνεται χαρά, επειδή η Παρθένος Μαρία είναι μία από μας. Ο ίδιος ο θάνατος γίνεται ζωή θριαμβεύουσα. Έτσι στη γιορτή δεν υπάρχει ούτε λύπη, ούτε νεκρώσιμα μοιρολόγια, ούτε στενοχώρια, αλλά μόνο φως και ζωή.

Υμνογραφία
Η εκκλησιαστική υμνογραφία είναι πολύ πλούσια στον χαρακτηρισμό της Παναγίας, αλλά και γεμάτη από επαίνους και ύμνους προς το πρόσωπό Της.

Το μεγαλύτερο όμως εγκώμιο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι ο Ακάθιστος Ύμνος, η απογείωση της υμνολογίας στο πρόσωπο της Θεοτόκου, καθώς ιστορεί με ποιητικό και λυρικό τρόπο όλο αυτό το σχέδιο της σωτηρίας.

Προσωνυμίες
Οι προσωνυμίες της Παναγίας πλείστες όσες: η Μαριάμ έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα των ανθρώπων, εξ ου η προσωνυμία της ως Παναγία αλλά και ως Θεοτόκος.

Όμως, υπάρχει και μια πληθώρα «Θεοτοκονυμίων», όπως λέγονται, ανάλογα με τις ιδιότητες ή τα χαρίσματά της, από τον τόπο ή τον τρόπο που βρέθηκε εικόνα Της ή βρίσκεται ο ναός Της, από την τεχνοτροπία του ναού Της, από τον εικονογραφικό τύπο παραστάσεώς Της, από την παλαιότητα της εικόνας Της, από την ομορφιά και το κάλλος Της, από τα εγκώμιά της, από τον χρόνο που γιορτάζει η εκκλησία Της κ.λπ.

Εορτάζεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με το Νέο Ημερολόγιο σήμερα, 15 Αυγούστου, και στις 28 Αυγούστου σύμφωνα με το Παλαιό (Παλαιoημερολογίτες).

Στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, η Κοίμησή Της τιμάται με λιγότερο εμφατικό τρόπο, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα.

Μάλιστα, οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

Νηστεία
Κατά την Ορθόδοξη παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αι. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν από τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αι., συνενώθηκαν σε μία νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.

Περιλάλητοι εορτασμοί
Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

Παναγία της Τήνου

Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού.

Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στην Πάρο, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.

Παναγία της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο

Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στον δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι.

Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την χρονολογεί στον 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνας Της.

Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

Το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» στην Καβάλα

Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

Tο ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης στην Πάτμο

Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

H Παναγιά στην Όλυμπο Καρπάθου

Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές.
Σύμφωνα με τον μύθο, τα μικρά άκακα φιδάκια που εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας είναι οι καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

Πηγή: protothema.gr

Δεκαπενταύγουστος: Οι παραδόσεις και τα έθιμα για την Κοίμηση της Θεοτόκου σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και στα νησιά μας

Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, στις Κορακιές Χανίων και αμέσως μετά έκανε την ακόλουθη δήλωση:

“Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, στην πατρίδα μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, γιορτάζουμε τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Σήμερα, Δεκαπενταύγουστος, στο μέσο του καλοκαιριού, αναλογιζόμαστε και παίρνουμε δύναμη από την Παναγία μας για να αντιμετωπίσουμε τόσο τις προσωπικές όσο και τις συλλογικές δυσκολίες.

Μητσοτάκης: «Ο Δεκαπενταύγουστος είναι πάντα μια μέρα γιορτής, ενότητας και αυτοπεποίθησης»

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι πάντα μια ημέρα γιορτής, ενότητας και αυτοπεποίθησης. Και η ημέρα σήμερα είναι πρωτίστως αφιερωμένη σε αυτούς που αγωνίζονται για να μας κρατούν κάθε μέρα ασφαλείς: στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και στους αγωνιστές της Πυροσβεστικής, στους εθελοντές μας, όλους όσοι δίνουν κάθε μέρα τον δύσκολο και συχνά άνισο αγώνα με την κλιματική κρίση.

Σήμερα δεν είναι μέρα για πολιτικές δηλώσεις. Εγώ αυτό το οποίο εύχομαι είναι να μπορούμε να βρίσκουμε πάντα τη δύναμη εκείνη να πορευόμαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα με ενότητα.

Αντιμετωπίζουμε μεγάλες δυσκολίες, όμως με αυτοπεποίθηση και με μια αίσθηση η οποία αναβλύζει μέσα από την ίδια τη δύναμη που μας δίνει η αναφορά μας στην Παναγία, μπορούμε να τα καταφέρουμε και να προχωρήσουμε μπροστά.

Εύχομαι χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες στην πατρίδα μας και απανταχού της γης”.

Πηγή: capital.gr

Κ. Μητσοτάκης: Η ημέρα είναι πρωτίστως αφιερωμένη σε αυτούς που αγωνίζονται για να μας κρατούν ασφαλείς

Παιδιά κάποτε, θυμόμαστε τις γιαγιάδες με το λευκό μαντήλι, να μας οδηγούν στην εκκλησία με το κερί τυλιγμένο σε λαδόκολλα. Μετά τη λειτουργία, οι ευχές «Καλή Παναγιά» και «Χρόνια Πολλά» γίνονταν σαν φυλαχτό στην καρδιά. Και ύστερα, το πανηγύρι: λουκουμάδες, τραγούδια, κλαρίνα και χοροί που έσμιγαν γενιές, εκεί όπου η χαρά και η πίστη αγκαλιάζονταν.

Η ελληνική λογοτεχνία έχει υμνήσει το πρόσωπο της Παναγίας. Ο Στρατής Μυριβήλης την περιέγραψε ως «τη μεγάλη Μάνα που σκύβει πάνω από τη μοίρα μας», ο Ελύτης την είδε να καθρεφτίζει στο βλέμμα της το φως του Αιγαίου, ενώ ο Παπαδιαμάντης την περπάτησε στα μονοπάτια των νησιών, να παρηγορεί και να προστατεύει.

Και κάθε τόπος έχει τη δική του Παναγία.

Η Παναγία της Τήνου, η Μεγαλόχαρη, προσελκύει χιλιάδες πιστούς που ανεβαίνουν γονατιστοί τον δρόμο προς τον ναό, κρατώντας τάματα και προσευχές. Στην Πάρο, η Παναγία Εκατονταπυλιανή, ένα από τα αρχαιότερα χριστιανικά μνημεία, γεμίζει με φως το νησί. Στο Βέρμιο, η Παναγία Σουμελά γίνεται το πνευματικό κέντρο των Ποντίων όλου του κόσμου. Στην Τήνο πάλι, πέρα από τη Μεγαλόχαρη, το όνομα της Παναγίας είναι άρρηκτα δεμένο με την ιστορική μνήμη: στις 15 Αυγούστου 1940, ανήμερα της γιορτής, το καταδρομικό «Έλλη» τορπιλίστηκε από ιταλικό υποβρύχιο, προμηνύοντας τον πόλεμο που θα ακολουθούσε.

Στη Μηχανιώνα, η θαυματουργή εικόνα βγαίνει στη θάλασσα για να ευλογήσει τα νερά και τους ψαράδες. Στη Λέρο, η Παναγιά του Χάρου συγκινεί με το μοναδικό της έθιμο, στο οποίο το εικόνισμα στολίζεται με φρέσκα κρίνα που ανθίζουν θαυματουργά. Στην Κάσο, η Παναγιά της Ελαφονήσου μαρτυρά τη ναυτική ψυχή του τόπου. Στην Κρήτη, η Παναγία Κερά της Κριτσάς και η Παναγία της Θυμιανής παραμένουν σημεία πίστης και αναφοράς.

Παναγία Τσαμπίκα στην Ρόδο 

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι το ελληνικό καλοκαίρι στο πιο αγνό του πρόσωπο: ταξίδι ψυχής, συνάντηση με την παράδοση και την οικογένεια, μνήμη και πίστη. Στην Παναγία προστρέχουμε στις χαρές και στις λύπες· εκεί αφήνουμε ευχαριστίες, ελπίδες και όνειρα. Και ίσως, όπως τότε που παιδιά περιμέναμε το πανηγύρι με ανυπομονησία, έτσι και σήμερα να προσμένουμε αυτήν την ημέρα, γιατί μέσα της χωράει όλη η Ελλάδα – η γη, η θάλασσα, η μουσική, το άρωμα του θυμιατού, η ζεστασιά των ανθρώπων και η σκέπη της Μεγαλόχαρης.

Καλή Παναγιά σε όλους, με υγεία και φως.

Οι πιο γνωστές Παναγίες της Ελλάδας
Παναγία της Τήνου (Μεγαλόχαρη) – Το μεγαλύτερο προσκύνημα της χώρας, σημείο αναφοράς για εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς κάθε χρόνο.
Παναγία Εκατονταπυλιανή (Πάρος) – Από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα χριστιανικά μνημεία στην Ελλάδα, με ιστορία που φτάνει στον 4ο αιώνα.
Παναγία Σουμελά (Βέρμιο) – Πνευματικό κέντρο του ποντιακού ελληνισμού, με βαθιές ρίζες στη Μικρά Ασία.
Παναγιά της Μηχανιώνας – Γνωστή για το έθιμο να βγαίνει η εικόνα στη θάλασσα για να ευλογήσει τα νερά και τους ψαράδες.
Παναγιά του Χάρου (Λέρος) – Ξεχωριστή για τα κρίνα που ανθίζουν θαυματουργά κάθε Αύγουστο.
Παναγία της Κάσου – Σύμβολο της ναυτικής παράδοσης και της πίστης των νησιωτών.
Παναγία Κερά (Κρήτη) – Βυζαντινός ναός μοναδικής αρχιτεκτονικής και ιστορικής σημασίας.
Παναγία της Θυμιανής (Κρήτη) – Ιερό που συνδυάζει την ομορφιά της φύσης με τη θρησκευτική κατάνυξη.

Πηγή: money-tourism.gr

Δεκαπενταύγουστος: Το ελληνικό Καλοκαίρι στα πόδια της Παναγίας – Τα προσκυνήματα μας

Στην καρδιά του νησιού, οι Μενετές ξυπνούν νωρίς, με την αύρα της θαυματουργής εκκλησίας τους να διαποτίζει τα σοκάκια.

Από το πρωί, τα χέρια των εθελοντών δεν σταματούν, στήνουν το μεγάλο τραπέζι, ετοιμάζουν το μεσημεριανό γεύμα για χιλιάδες προσκυνητές. «Εκείνη με κρατά ζωντανό, για να έρχομαι στη γιορτή της και να μαγειρεύω!» μας έλεγε με σταθερή φωνή ο πρώτος μάγειρας, ο Μανώλης Σεβδαλής.

Ο ναός της Παναγίας χτίστηκε το 1865, εκεί όπου στέκονταν οι ναοί του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου. Οι τέσσερις μαρμάρινες κολώνες του, ψηλές και στιβαρές, μεταφέρθηκαν από την ερειπωμένη Αγία Αναστασία στην Αρκάσα, πάνω σε κορμούς δέντρων, με όλο το χωριό να σμίγει κάθε Κυριακή στο τράβηγμα και στο γλέντι.

Η καμπάνα του παλιού κωδωνοστασίου, που κάποτε η φωνή της έφτανε ως τα Πηγάδια, σώπασε ύστερα από χτυπήματα κεραυνών. Το σημερινό κωδωνοστάσιο, όπως και το σχολείο, χτίστηκαν με τον κόπο και την αγάπη των απόδημων Μενετιατών.

Η αυλή της Παναγίας έγινε και σκηνή της Ιστορίας, αφού εδώ, στις 5 Οκτωβρίου 1944, υψώθηκε η ελληνική σημαία και άρχισε ο δρόμος για την Ελευθερία.

Απόψε, παραμονή της γιορτής, τα σοκάκια πλημμυρίζουν ζωή. Τα καφενεία ασφυκτικά γεμάτα, τα σπίτια ασπρισμένα και στολισμένα, σαν νύφες φορτωμένες με χρυσά φλουριά. Οι λύρες και τα λαούτα παίρνουν μπρος, μα όλο και συχνότερα η φωνή τους σκεπάζεται από ακούσματα που δεν είναι της Καρπάθου και κάπου, σε πείσμα του καιρού, οι παλιοί αναστενάζουν, φοβούμενοι μη σβήσει η ντόπια μουσική. Να κι αυτό σημάδι των καιρών δεν είναι;

Κι ανάμεσα στο γλέντι και την προσευχή, όλοι —ντόπιοι και ξένοι— κουβαλούν μέσα τους μια προσμονή, για ένα φανερό ή κρυφό θαύμα. Άλλοι το περιμένουν για τον εαυτό τους, άλλοι για αγαπημένα πρόσωπα που λείπουν ή παλεύουν κι όλοι ξέρουν πως, αν η Παναγία θελήσει, μπορεί να το φέρει ακόμη και μέσα στη βοή του χορού ή στη σιωπή που καίει σε ένα κεράκι στην άκρη της εκκλησίας.

Κάπου μακριά από τα φώτα του χωριού, όσοι βρίσκονται ξενιτεμένοι απόψε, νιώθουν την απουσία να τους βαραίνει πιο πολύ. Είναι σαν ο μπονεντης να τους φέρνει μυρωδιά από θυμίαμα και βασιλικό, σαν να ακούν από μακριά τον πρώτο ήχο της λύρας κι η καρδιά τους να σφίγγεται, γνωρίζοντας πως κάθε φιλί, κάθε ευχή, κάθε σταυροκόπημα απόψε, περνά κι από το δικό τους όνομα.

Κι όμως, όταν η νύχτα αγκαλιάσει το χωριό, η μουσική —όποια κι αν είναι— θα φέρει τον κόσμο στον χορό. Τα βάσανα θα μείνουν πίσω, τα μάτια θα γυαλίσουν, και στα πιο ήσυχα διαλείμματα, θα ανέβουν ως Εκείνη οι πιο κρυφές προσευχές και τα τάματα. Γιατί αρκεί ένα φιλί, μια αληθινή προσευχή, για να ειπωθούν όλα μπροστά στην πιο ανοιχτή αγκαλιά του κόσμου —την Παναγία που αύριο γιορτάζει.

Πηγη: karpathiakanea.gr

Παραμονή Δεκαπενταύγουστου στις Μενετές Καρπάθου

Καστός
Το μικρό νησάκι του Καστού, στα δυτικά της Ελλάδας, κοντά στον Κάλαμο και το Μεγανήσι, απέναντι από τον Μύτικα της Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί παράδεισο για όσους αναζητούν την απομόνωση. Για να φτάσει κανείς εκεί, χρειάζεται να πάρει καραβάκι είτε από τη Λευκάδα είτε από τον Μύτικα. Αν και ιδιαίτερα αγαπητός στους ιστιοπλόους, ο Καστός δεν συγκαταλέγεται στους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, γεγονός που τον καθιστά ιδανικό για χαλαρές διακοπές.

Το νησί διαθέτει έναν οικισμό, χωρισμένο σε δύο τμήματα. Το ένα απλώνεται γύρω από το λιμάνι, ενώ το άλλο βρίσκεται λίγο πιο ψηλά και αποκαλείται «πάνω χωριό». Η θέα προς το Ιόνιο από το «πάνω χωριό» είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

Θα βρείτε ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφέ-μπαρ και ταβερνάκια. Στον Καστό, οι μετακινήσεις γίνονται κυρίως με τα πόδια ή με καραβάκια, καθώς τα οχήματα στο νησί είναι ελάχιστα. Οι εύκολα προσβάσιμες παραλίες βρίσκονται στην ανατολική πλευρά, ενώ η δυτική είναι πιο απότομη και βραχώδης, προσβάσιμη μόνο δια θαλάσσης. Οι επιλογές διαμονής είναι περιορισμένες, οπότε καλό είναι να φροντίσετε την κράτησή σας εγκαίρως. Όσον αφορά τον χρόνο εκτός παραλίας, μπορείτε να τον περάσετε περπατώντας τα δρομάκια του νησιού, απολαμβάνοντας ένα καφέ με θέα στο Ιόνιο ή γνωρίζοντας τους φιλόξενους κατοίκους του.

Αγαθονήσι
Από την άλλη πλευρά της Ελλάδας, στα ανατολικά του Αιγαίου, βρίσκεται το μικρό Αγαθονήσι. Με έκταση περίπου 13 τ. χλμ., διαθέτει τρεις οικισμούς: τον Άγιο Γεώργιο, που λειτουργεί ως λιμάνι, το Μικρό Χωριό και το Μεγάλο Χωριό. Η χρήση αυτοκινήτου εδώ είναι σχεδόν περιττή, καθώς οι αποστάσεις είναι μικρές.

Οι μέρες κυλούν με κολύμπι και λιάσιμο σε παραλίες που προσεγγίζονται από μονοπάτια ή δια θαλάσσης και παραμένουν ανέγγιχτες από οργανωμένες υποδομές. Οι βόλτες στα ξωκλήσια του νησιού χαρίζουν υπέροχη θέα στο Αιγαίο, ενώ η ενοικίαση σκάφους προσφέρει την ευκαιρία να γνωρίσετε την ακτογραμμή του με τα μικρά κολπάκια για βουτιές. Για μια γεύση ιστορίας, αξίζει η επίσκεψη στον Αρχαιολογικό Χώρο στο Καστράκι, που άκμασε την Ελληνιστική Εποχή και περιλαμβάνει τμήματα οχυρωμένου οικισμού με λιμάνι, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ιερό, μελισσοκομικές υποδομές και εργαστήριο πορφύρας.

Ψέριμος
Η Ψέριμος, στις ανατολικές εσχατιές του Αιγαίου, προσφέρεται για ήρεμες διακοπές μακριά από την πολυκοσμία. Με έκταση περίπου 14 τ. χλμ., διαθέτει έναν και μοναδικό οικισμό, το λιμάνι, εικόνα που προϊδεάζει για τον αργό ρυθμό της καθημερινότητας εδώ. Τα πρωινά ξεκινούν με την ησυχία του τόπου και έναν ελληνικό καφέ, συζητώντας ποια παραλία θα γίνει το καταφύγιό σας για την ημέρα.

Οι παραλίες προσεγγίζονται με τα πόδια ή με σκάφος. Η πιο κοντινή είναι τα Αυλάκια, μπροστά από τον οικισμό, όμως αξίζει να ανακαλύψετε και άλλες, όπως την Παναγιά τη Γραφιώτισσα με το μισογκρεμισμένο εκκλησάκι, την παραλία Τρεβάθια, το Βαθύ, τον Τάφο, τη Ρούσσα, τη Γλίστρα και τη Μαραθούντα. Στα ανατολικά και βόρεια του νησιού υπάρχουν σημεία με ναυάγια πλοίων, ιδανικά για όσους ασχολούνται με καταδύσεις. Το νησάκι Πλάτη, στα δυτικά, με το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, αποτελεί όμορφη επιλογή για μονοήμερη εκδρομή και ακόμα περισσότερη απομόνωση.

Οινούσσες
Το νησί των Οινουσσών, πατρίδα πολλών καπεταναίων της χώρας μας, ξεχωρίζει για την ιστορία και τη ναυτική του παράδοση. Ο βασικός οικισμός αναπτύσσεται γύρω από το λιμάνι, όπου δεσπόζουν όμορφα νεοκλασικά και παραδοσιακά καπετανόσπιτα. Με έκταση περίπου 15 τ. χλμ. και πληθυσμό κοντά στους 800 κατοίκους, οι Οινούσσες είναι το μεγαλύτερο και πολυπληθέστερο από τα τέσσερα νησιά που παρουσιάζουμε εδώ. Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000. Το ομώνυμο νησιωτικό σύμπλεγμα περιλαμβάνει εννέα νησάκια και βραχονησίδες, με την Οινούσσα ή Αιγνούσα, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι, να είναι το μοναδικό κατοικημένο.

Το νησί διαθέτει παραλίες με εντυπωσιακά νερά, όπως ο Χόχλακας και η Κατσίκα στα βόρεια, το Μπιλάλι, το Φασόλι, την Απήγανο, τη Φώκια, τη Φουρκερού, το Μάρμαρο, την Αλυκή και την Τσελεπή. Μετά τις βουτιές, αξίζει μια βόλτα στα ανηφορικά στενά του οικισμού, μια επίσκεψη στο Ναυτικό Μουσείο, που στεγάζεται στο Μέγαρο Παντελή Α. Λαιμού και φιλοξενεί μοντέλα πλοίων, ναυτικά όργανα, πίνακες, έγγραφα και βιβλία, καθώς και στον Άγιο Νικόλαο, πολιούχο του νησιού, που είναι στολισμένος με τάματα ναυτικών. Εδώ φυλάσσεται και τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου, το οποίο μεταφέρθηκε το 2001 από τη Σικελία.

Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, τα μονοπάτια οδηγούν σε ξωκλήσια με όμορφη θέα. Ξεχωρίζει η διαδρομή προς τον Σταυρό των Οινουσσών, έναν επιβλητικό σταυρό πάνω σε λόφο που χαρίζει πανοραμική θέα σε στεριά και θάλασσα.

Πηγή: travel.gr

Δεκαπενταύγουστος με βουτιές, φύση και απομόνωση – Ήσυχες διακοπές σε 4 νησιά της Ελλάδας