Το σκεπτικό της απόφασης για Γ. Γιαννόπουλο – Γ. Τσιγάρο

Το σκεπτικό και την αιτιολόγηση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου για την αποδοχή εν μέρει της αιτήσεως των κ.κ. Γ. Γιαννόπουλου, πρώην δημάρχου του Δήμου Ροδίων, Ι. Τσιγάρου, πρώην προέδρου του δημοτικού συμβουλίου και πρώην αντιδημάρχου και Αντ. Γονιδάκη, δημοτικού υπαλλήλου, για την ακύρωση της διάταξης της τακτικής Ανακρίτριας Ρόδου με την οποία τους επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της καταβολής χρηματικής εγγύησης, της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής τους μια φορά κάθε μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα Ρόδου δημοσιεύει σήμερα η “δ”.
Το δικαστικό συμβούλιο που έκανε εν μέρει δεκτή την εισήγηση της Αντεισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Αιμιλίας – Σοφίας Μέρη αναφέρει μεταξύ άλλων στο διατακτικό του τα εξής:
«Ο πρώτος των κατηγορουμένων Γεώργιος Γιαννόπουλος επικαλείται οικονομική αδυναμία να καταβάλει το ποσό της εγγυοδοσίας των 20.000 ευρώ καθότι τυγχάνει οικογενειάρχης με δύο παιδιά εκ των οποίων το ένα σπουδάζει στο εξωτερικό ενώ το άλλο είναι μαθητής λυκείου με αυξημένες φροντιστηριακές απαιτήσεις. Από τα έγγραφα της δικογραφίας και ειδικότερα, το εκκαθαριστικό του σημείωμα προκύπτει ότι τα ετήσια εισοδήματά του ανέρχονται σε 48.000 ευρώ. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η εμφάνιση ενώπιον του AT του τόπου της κατοικίας του κάθε 1η ημέρα εκάστου μήνα εμποδίζει την επαγγελματική του δραστηριότητα και τη μετακίνηση στα τριγύρω νησιά για επαγγελματικούς λόγους ενώ η απαγόρευση εξόδου ουσιαστικά του απαγορεύει να επισκέπτεται τον υιό του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ενόψει των ανωτέρω, το Συμβούλιο αυτό κρίνει ότι ο σκοπός του 286 ΚΠΔ μπορεί να επιτευχθεί ως προς τον πρώτο προσφεύγοντα α- με την επιβολή ποσού των 15.000 ευρώ το οποίο είναι ανάλογο με την ποινή που του επιβάλλεται για τις διωκόμενες πράξεις ενόψει και του ύψους του υπαιξερεθέντος ποσού, και β – με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης της εξόδου από τη χώρα. Ο δε όρος της εμφάνισης κάθε 1η ημέρα εκάστου μηνός ενώπιον του AT του τόπου της κατοικίας του πρέπει να αρθεί.
2 – Ως προς τον δεύτερο των προσφευγόντων, Αντώνιο Γονιδάκη: α.- το ποσό της επιβληθείσας εγγυοδοσίας είναι ανάλογο με την ποινή που του επιβάλλεται για τις διωκόμενες πράξεις ενόψει και του ύψους του υπαιξερεθέντος ποσού, ώστε να μη συντρέχει λόγος μείωσης αυτού πολλώ δε μάλλον άρσης αυτού λαμβανομένου δε υπόψη του ύψους των ετησίων οικογενειακών του εισοδημάτων ανερχομένων στο ποσό των 53.923 ευρώ, απορριπτόμενου του σχετικού λόγου της προσφυγής. Περαιτέρω δε , ο σκοπός του 286 ΚΠΔ μπορεί να επιτευχθεί ως προς τον προσφεύγοντα αυτό με την επιβολή και του περιοριστικού όρου της απαγόρευσης της εξόδου από τη χώρα, ενώ ο όρος της εμφάνισης κάθε 1n ημέρα εκάστου μηνός ενώπιον του AT του τόπου της κατοικίας του πρέπει να αρθεί, και
3.-Ως προς τον τρίτο των προσφευγόντων, Ιωάννη Τσιγάρο: ισχυρίζεται ότι αδυνατεί για οικονομικούς λόγους να καταβάλει την επιβληθείσα εγγυοδοσία εκ 10.000 ευρώ ενώ η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα αποτελεί εμπόδιο για τη μετάβασή του σε ιατρούς στο εξωτερικό. Το ποσό της επιβληθείσας εγγυοδοσίας είναι ανάλογο με την ποινή που επιβάλλεται για τις διωκόμενες πράξεις ενόψει και του ύψους του υπαιξερεθέντος ποσού, ώστε να μη συντρέχει λόγος μείωσης αυτού πολλώ δε μάλλον άρσης αυτού λαμβανομένου δε υπόψη ότι ουδέν έγγραφο προσκόμισε περί το ύψος των ετησίων του εισοδημάτων ή από το οποίο να προκύπτει η οικονομική του αδυναμία να καταβάλει την τεθείσα εγγυοδοσία ύψους 10.000, απορριπτόμενου του σχετικού λόγου της προσφυγής. Ως προς τον περί απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα περιοριστικό όρο, ο προσφεύγων δεν επικαλείται κάποιο λόγο ο οποίος θα καθιστούσε την επιβολή του ως άνω όρου υπερμέτρως δυσμενή για το πρόσωπό του, περιοριζόμενος να αναφέρει γενικά και αόριστα ότι πρέπει να μεταβεί στο εξωτερικό για ιατρικούς λόγους χωρίς όμως να επικαλείται συγκεκριμένους λόγους υγείας μη αντιμετωπίσιμους στην Ελλάδα. Περαιτέρω δε το Συμβούλιο αυτό κρίνει ότι ο σκοπός του άρθρου 286 ΚΠΔ επιτυγχάνεται μόνο με την επιβολή των δύο ανωτέρω όρων και συνεπώς ο όρος της εμφάνισης κάθε 1η ημέρα εκάστου μηνός ενώπιον του AT του τόπου της κατοικίας του πρέπει να αρθεί.
Κατόπιν τούτων, πρέπει οι εν λόγω προσφυγές κατά των ως άνω διατάξεων να γίνουν δεκτές ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμες”.