Το νομοσχέδιο Δούκα για την άντληση εσόδων από τα καταπατημένα κτήματα του Δημοσίου σε όλη την Ελλάδα βγάζει από τα συρτάρια η κυβέρνηση προκειμένου να αντλήσει πόρους από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Ηδη βουλευτές του ΠΑΣΟΚ προετοιμάζουν το έδαφος λέγοντας ότι “το 40% των ακινήτων του Δημοσίου έχει καταπατηθεί” κι ότι απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις και πως πρέπει να μπει σε τάξη το πολύπαθο πρόβλημα της διαχείρισης των ακινήτων.
Το σχέδιο που είχε προετοιμάσει ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών της Ν.Δ. κ. Π. Δούκας προέβλεπε το δικαίωμα εξαγοράς ακινήτων που είχαν καταπατηθεί από τους ίδιους τους χρήστες, εφόσον το Δημόσιο (υπουργεία, Δήμοι) δεν έκριναν απαραίτητη την ανάκτησή τους.
Το σχέδιο προέβλεπε μεταξύ άλλων τα εξής για:
-Αστικά ακίνητα που βρίσκονται μέσα σε σχέδιο πόλης ή μέσα σε οικισμό που προϋφίσταται του έτους 1923 ή μέσα σε οικισμό κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, του οποίου τα όρια έχουν καθορισθεί με νόμο μεταγενέστερα.
-Αγροτικά ακίνητα τα οποία από τη φύση τους προορίζονται για αγροτική, κτηνοτροφική ή γεωργική εν γένει εκμετάλλευση και δεν ανήκουν στην προηγούμενη κατηγορία των αστικών ακινήτων.
Δικαίωμα εξαγοράς
1. Οποιοσδήποτε κατέχει αυθαίρετα δημόσιο ή ανταλλάξιμο ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου και υπάγεται στην αρμοδιότητα του υπουργείου Οικονομικών, καταγεγραμμένο ή μη, με ή χωρίς κτίσματα, είτε έχει τίτλους είτε όχι, δικαιούται να ζητήσει από την αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών την εξαγορά αυτού, μέσα σε προθεσμία έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, εφόσον το ακίνητο κατέχεται χωρίς διακοπή τουλάχιστον για είκοσι (20) έτη, που έχουν συμπληρωθεί στις 31-12-2003, και η κατοχή του συνεχίζεται μέχρι και την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Στο χρόνο της αυθαίρετης κατοχής του αιτούντος συνυπολογίζεται και ο χρόνος που το ακίνητο ήταν στην κατοχή των φερομένων ως δικαιοπαρόχων του με καθολική ή ειδική με συμβολαιογραφικό έγγραφο διαδοχή.
2. Η έκταση που μπορεί να εξαγορασθεί, σύμφωνα με την παρ. 1 του παρόντος άρθρου, ορίζεται ως εξής: α) επί αστικών ακινήτων κατεχόμενη έκταση ίση με το ελάχιστο εμβαδόν αρτίου οικοπέδου κατά το οικείο σχέδιο πόλεως. Σε περίπτωση που απομένει μετά την εξαγορά του αρτίου οικοπέδου υπόλοιπο τμήμα μη άρτιο εξαγοράζεται και αυτό υποχρεωτικά από τον αιτούντα,
β) επί αγροτικών ακινήτων σε όση έκταση κατέχει ο αυθαίρετος κάτοχος, ενιαία ή μη και μέχρι σαράντα (40) στρέμματα, με την προϋπόθεση ότι η έκταση χρησιμοποιείται αποκλειστικά για αγροτική, κτηνοτροφική ή και γεωργική εν γένει εκμετάλλευση. Σε περίπτωση μη συνδρομής μίας των ανωτέρω προϋποθέσεων, ο αυθαίρετος κάτοχος μπορεί να εξαγοράσει μέχρι δέκα (10) στρέμματα.
3. Ο αυθαίρετος κάτοχος δύναται να εξαγοράσει και τις επιπλέον των ανωτέρω, κατά την παρ. 2, ορίων κατεχόμενες δημόσιες εκτάσεις, έναντι της αντικειμενικής αξίας αυτών προσαυξημένης κατά είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) και όπου δεν ισχύει το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού έναντι της αγοραίας αξίας μειωμένης κατά είκοσι τοις εκατό (20%). Η ανωτέρω εξαγορά των επιπλέον κατεχομένων εκτάσεων θα γίνεται με άμεση καταβολή του τιμήματος αυτού και χωρίς οιαδήποτε περαιτέρω μείωση του τιμήματος που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου.
4. Η εξαγορά δημοσίου ή ανταλλαξίμου κτήματος του παρόντος νόμου, επί του οποίου έχουν ανεγερθεί αυθαίρετα κτίσματα, σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιεί τα κτίσματα αυτά.
5. Οπου από άλλες ειδικές διατάξεις παρέχεται η δυνατότητα εξαγοράς δημοσίου κτήματος από αυθαίρετο κάτοχο, χωρίς να προβλέπεται προθεσμία για την υποβολή αιτήσεως εξαγοράς, ισχύουν οι προθεσμίες του παρόντος νόμου, με όλες τις έννομες συνέπειες.
6. Περισσότεροι κάτοχοι του ιδίου κτήματος δικαιούνται να εξαγοράσουν ο καθένας το τμήμα που κατέχει, εφόσον είναι εφικτός ο φυσικός διαχωρισμός, εφαρμοζομένων αναλόγως των οριζομένων στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος.
Εάν ο διαχωρισμός είναι ανέφικτος, τούτο εξαγοράζεται εξ ολοκλήρου και εξ αδιαιρέτου από τους κατόχους κατά το ποσοστό που αντιστοιχεί στο κατεχόμενο από τον καθένα τμήμα.
Για όσα εκ των τμημάτων του παραπάνω εδαφίου δεν υποβληθεί εμπροθέσμως από τους κατόχους αίτηση εξαγοράς, αυτά εκποιούνται στους λοιπούς κατόχους που έχουν υποβάλει τη σχετική αίτηση, σε ποσοστό ανάλογο με την κατεχόμενη μερίδα.
Οταν ο ένας από τους κατόχους έχει ανεγείρει κτίσμα ή είναι συνιδιοκτήτης, προτιμάται για την εξαγορά, κατά τα ανωτέρω εδάφια, ο ανεγείρας ή ο συνιδιοκτήτης, εφόσον ο τελευταίος είναι συνιδιοκτήτης κατά τα περισσότερα μερίδια.
7. Εάν τα αυθαιρέτως κατεχόμενα δημόσια ή ανταλλάξιμα ακίνητα δεν είναι καταγεγραμμένα, το δικαίωμα εξαγοράς ενεργοποιείται με τη δήλωση καταγραφής. Η δήλωση αυτή θεωρείται ταυτόχρονα και ως αίτηση εξαγοράς.
8. Σε περίπτωση που τα παραχωρούμενα ακίνητα βρίσκονται σε παραμεθόριες περιοχές κατά την έννοια του Ν. 1892/1990, για την παραχώρηση στον αυθαίρετο κάτοχο απαιτείται και η τήρηση των ρυθμίσεων του νόμου αυτού.
https://www.dimokratiki.gr/arxeio/sto-stochastro-ta-katapatimena/













