Xρηματική αποζημίωση συνολικού ύψους 3 εκατ. ευρώ διεκδικεί με αγωγή που υπέβαλε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, από το Ολλανδικό Βασίλειο, ένας κάτοικος Ρόδου υποστηρίζοντας ότι οι αρχές της χώρας αυτής δεν έπραξαν τα δέοντα για να του επιστραφούν τα απαχθέντα παιδιά του από την πρωήν σύζυγό του.
Θεωρεί ότι η ολλανδική κυβέρνηση έχει συνευθύνη για την αρπαγή και την κατακράτηση των ανήλικων τέκνων του από την Ολλανδέζα πρώην σύζυγό του.
Ο ενάγων παντρεύθηκε με μια Ολλανδέζα το 1984 και αμέσως μετά την τέλεση του γάμου εγκαταστάθηκε στη Ρόδο σε οικία του, που απετέλεσε τη μόνιμη οικογενειακή στέγη.
Από το γάμο απέκτησαν δύο κορίτσια, που έχουν την ελληνική και την ολλανδική υπηκοότητα. Με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου το 2006 απαγγέλθηκε η λύση του γάμου τους, ενώ εκδόθηκε και απόφαση ολλανδικού δικαστηρίου για το ίδιο θέμα.
Την 21 Ιουνίου 1998 τα ανήλικα τέκνα τους αναχώρησαν αεροπορικώς για την Ολλανδία προκειμένου να πραγματοποιήσουν τις θερινές διακοπές τους με τη μητέρα της τέως συζύγου του και γιαγιά τους. Η μετάβασή τους στην Ολλανδία έγινε με τη συναίνεσή του, η οποία αφορούσε όμως το περιορισμένο χρονικό διάστημα των θερινών τους διακοπών (μέχρι τέλη Ιουλίου 1998).
Αναφέρει παραπέρα ότι η τέως σύζυγός του κατάφερε και έλαβε ληξιαρχικές πράξεις γέννησης των παιδιών τους άνευ έννομου δικαιολογημένου συμφέροντος και τα ενέγραψε στο Δήμο ¶µστελφιν και εν συνεχεία την 24η Αυγούστου 1998 σε σχολείο αν και έως τότε φοιτούσαν στο 17ο σχολείο Αγ. Αποστόλων και έχασαν και ένα χρόνο φοίτησης.
Μετά από αίτησή του προς τις αρχές της Ολλανδίας εκδόθηκαν τελεσίδικες αποφάσεις με τις οποίες κρίθηκε ότι υπήρξε παράνοµη µετακίνηση (απαγωγή) των ως άνω τέκνων εκ µέρους της τότε συζύγου του και διατάχθηκε η άµεση επιστροφή τους στη Ρόδο.
Έπειτα από αναζήτησή τους από τις αρµόδιες Ολλανδικές Αρχές τα τέκνα του επέστρεψαν την 30η Μαρτίου 2000 στη Ρόδο, όπου έκτοτε διέµεναν µαζί του.
Με απόφαση του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου το 2000 του ανατέθηκε αποκλειστικά η επιµέλεια των ανηλίκων τέκνων η οποία κατέστη αμετάκληση με απόφαση του Ζ’ Τµήµατος του Αρείου Πάγου.
Στις 24 Δεκεµβρίου 2002 και ενώ ζούσε αρμονικά την καθημερινότητα της μέσης ελληνικής οικογένειας με τα παιδιά του, η σύζυγός του, με ακόμη δύο άτομα απήγαγε τα παιδιά από τη Ρόδο.
Ειδικότερα αναχώρησαν από τη Ρόδο στην Αθήνα, με αεροπλάνο της Ολυμπιακής Αεροπορίας και από την Αθήνα για το ¶μστερνταμ την επόμενη ημέρα.
Ο Ροδίτης καταγγέλλει ότι η Ολλανδική πρεσβεία χορήγησε άδεια στη μητέρα για να μπορέσει να ταξιδέψει μαζί της η μεγάλη τους κόρη παράνομα ενώ η μικρή τους κόρη ήταν κάτοχος σε ισχύ διαβατηρίου από την πρώτη παράνομη μετακίνησή της στην Ολλανδία.
Διατείνεται παραπέρα ότι οι Ολλανδικές υπηρεσίες στις οποίες κατέφυγε για να καταγγείλει τις παράνομες ενέργειες της τέως συζύγου του επί σκοπώ να επαναφέρει τα ανήλικα τεκνά του στο φυσικό τους περιβάλλον που μεγάλωσαν και είχαν συνηθίσει, συνήργησαν στις παράνομες πράξεις της γυναίκας του.
Ο Δήμος ¶µστελφιν αγνόησε τις καταγγελίες και τα αιτήματά του σχετικά με τις διαδικασίες εγγραφής των παιδιών στα Ολλανδικά δημοτολόγια. Το σχολείο του ίδιου Δήμου, όπως αναφέρει, δέχτηκε εκ νέου τα τέκνα του χωρίς οι εκπρόσωποί του, κατά την εγγραφή των παιδιών του, να ζητήσουν εκ νέου πληροφορίες για τον πατέρα και την μετακίνηση των παιδιών από την Ελλάδα στην Ολλανδία.
Οι αστυνομικοί της Ολλανδίας, δεν του έδιναν καμία σημασία και καμία πληροφορία για τα τέκνα του, επιμένοντας ότι η πρώην σύζυγός του είχε την επιμέλειά τους.
Το χειρότερο όμως όλων, όπως τονίζει, είναι η προσβολή του από το Ολλανδικό Δημόσιο το οποίο όχι μόνο δεν απάντησε στις νόμιμες προσκλήσεις του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, αγνοώντας διεθνείς και διμερείς υποχρεώσεις του, αλλά και δια του οργάνου του, του Εθνικού Γραφείου Είσπραξης Συνεισφορών Συντήρησης, τον ενήγαγε αιτούμενο την καταβολή μηνιαίας διατροφής ποσού 113,54 ευρώ για κάθε τέκνο και διατροφή ποσού 17.933,58 ¤ για την παρελθούσα και ήδη δήθεν απαιτητή ανάλογη υποχρέωσή του.
Ως είναι λογικό το Ελληνικό Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου) απέρριψε την ανωτέρω αγωγή αφού έχει κριθεί τελεσίδικα το θέμα της επιμέλειας και άρα και της διατροφής η οποία ανατέθηκε στον ίδιο.
“Από την 23η Δεκεμβρίου 2002 μέχρι σήμερα και για όλη μου τη ζωή ζω έναν εφιάλτη, καθημερινά σκέπτομαι την απαγωγή και την κατακράτηση, έχω προβεί σε δεκάδες αν όχι εκατοντάδες ενέργειες προς κάθε κατεύθυνση, προς τα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Εξωτερικών, στα οποία οι Ολλανδικές αρχές αρνούνται να επιστρέψουν τα τέκνα στην Ελλάδα, καθώς και κάθε τι προς τη δικαίωσή μου και την επιστροφή των τέκνων μου στη Ρόδο” τονίζει ο Ροδίτης ο οποίος ετοιμάζει και προσφυγή ενώπιον των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων.
