Την παραίτησή του, από την Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης του Δήμου Ρόδου υπέβαλε ο κ. Δημ. Κούκουλας, αποστέλλοντας αρμοδίως την ακόλουθη αποκαλυπτική επιστολή:
«Προς Επιτροπή Τουριστικής Ανάπτυξης, Δήμου Ροδίων
Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού
Γραφείο κ. Εμμανουήλ Καμπουρόπουλου
Αντιδημάρχου Δημοτικής Ενότητας Ρόδου και Τουρισμού
Πλατεία Ελευθερίας, Ρόδος 85100
Κοιν. Δήμαρχο Ροδίων κ. Στάθη Κουσουρνά
Ρόδος 18 Ιουλίου 2011
ΘΕΜΑ: Υποβολή παραίτησης από την θέση του μέλους της επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης του Δήμου Ροδίων
Αγαπητέ Πρόεδρε,
Κατ αρχή θέλω να ευχαριστήσω την Δημοτική Αρχή του Δήμου Ροδίων για την τιμή που μου έκανε να με συμπεριλάβει στα μέλη της επιτροπής Τουριστικής Ανάπτυξης, με την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα τουρισμού. Όλα τα τελευταία χρόνια που δραστηριοποιούμε επαγγελματικά στο νησί, προσπαθώ με δημόσιο λόγο να εκφράσω την άποψή μου σε θέματα που έχουν σχέση με την σύμμετρη περιφερειακή ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό του τουριστικού προϊόντος της Ρόδου με στοιχεία από το περιβάλλον και τον τοπικό λαϊκό πολιτισμό. Μπορώ δε να ισχυρισθώ ότι είμαι από τους λίγους που προσπαθούν να μετεξελίξουν την άποψη που δημόσια διατυπώνουν σε παραγωγικές δράσεις στο νησί.
Να σας θυμίσω project μου, όπως είναι:
• η δημιουργία του κοινωνικού δικτύου των Δωδεκανησίων της Διασποράς “DodecanesianDream” (2009),
• η ανάπτυξη του online οδηγού και ημερολογίου εκδηλώσεων της Ρόδου “RodosEvents” (2007),
• η δημιουργία του Λαογραφικού Μουσείου Μαλώνας “Grandma Tsambika’s House”(2008),
• η δράση δημιουργίας του Ecomuseum of Rodos (2009),
• αλλά και η κατασκευή του ανοικτού μουσείου φύσης και τοπικού λαϊκού πολιτισμού KAMINARI eco park (2010).
Όμως με πολύ μεγάλη μου λύπη, πίκρα και απογοήτευση θα σας πω πως σε αυτό το νησί, μέχρι σήμερα κανείς εκπρόσωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν ενδιαφέρθηκε για τίποτα από όλα τα παραπάνω. Λες και όλοι με τον τρόπο τους ήθελαν να τιμωρήσουν τον πολίτη, γιατί αποφάσισε να κάνει ένα βήμα παραπέρα και προσπάθησε να υλοποιήσει κάτι από αυτά που έχουν προκύψει ως πορίσματα μέσα από μελέτες, συσκέψεις επιτροπών και τοπικά συνέδριά τους. Να τον τιμωρήσουν με μια απαξιωτική αντιμετώπιση, επειδή αλίμονο, προφανώς ξεπέρασε την κόκκινη γραμμή και μπήκε στα χωράφια τους. Τι άλλο μπορώ να υποθέσω;
Να αναφερθώ ενδεικτικά:
• στο Λαογραφικό Μουσείο Μαλώνας το οποίο παρότι έχει από τις 26 Οκτωβρίου 2008 ανοίξει τις πόρτες του, ούτε ένας εκπρόσωπος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν το έχει, έστω και από απλή περιέργεια, μέχρι σήμερα επισκεφθεί;
• στο κοινωνικό δίκτυο DodecanesianDream, την σκοπιμότητα δημιουργίας του οποίου φαίνεται πως κανείς από τις τοπικές αρχές δεν πίστεψε, παρότι σήμερα τα παιδιά μας αναζητούν την επιβίωσή τους μεταναστεύοντας;
• στο πάρκο Ecomuseum που θα μπορούσε να δώσει ζωή και αναπτυξιακή διέξοδο στους κατοίκους των περί την Μαλώνα χωριών της κεντροανατολικής πλευράς του νησιού και έμεινε μέχρι σήμερα μόνο στα πορίσματα του 1ου Τοπικού Συνεδρίου για την ανάπτυξη των Ειδικών Μορφών Τουρισμού;
• ή στην ακόμα πιο ακραία περίπτωση δημιουργίας του KAMINARI Eco Park, που η ολοκλήρωσή του οδηγήθηκε σε αδιέξοδα από πράξεις αθλίων, προφανώς επειδή τολμήσαμε να ακουμπήσουμε τοπικά συμφέροντα, αναδεικνύοντας το ζήτημα στο Μάκκαρη ποταμό, (ή μήπως επειδή ο αδελφός μου συμμετείχε με την παράταξή σας στις πρόσφατες εκλογές);
Ειδικότερα για το KAMINARI σας επισυνάπτω το έγγραφο που πρόσφατα απηύθυνα στις πολιτικές αρχές της περιοχής.
Αγαπητέ Πρόεδρε,
Λυπούμαι, αλλά δεν βλέπω σε τι θα μπορούσα να βοηθήσω με την συμμετοχή μου στην επιτροπή σας. Όταν η άποψη που έχω αναφορικά με την μορφή ανάπτυξης του τόπου μου και για την οποία αγωνίζομαι, δεν έχει μέχρι σήμερα πείσει κανένα από όλους εσάς, τις τοπικές Αρχές, θα είναι λάθος μου να συμμετέχω στην όποια επιτροπή καταθέτοντας “αιρετικές” απόψεις, τις οποίες φαίνεται πως κανείς σας μέχρι σήμερα δεν δείχνει να εκτιμά, επικροτεί ή να παίρνει στα σοβαρά. Για αυτό το λόγο και επειδή έχω ανάγκη να παραμείνω παραγωγικός με τον δικό μου τρόπο και να αγωνιστώ για την επιβίωσή μου, σας υποβάλλω την παραίτησή μου από την επιτροπή σας αυτή.
¶λλωστε αυτό επιβάλλουν και λόγοι ηθικής τάξης, αφού είναι πλέον ανάγκη να αμυνθώ για να υπερασπιστώ το όνειρό μου για δημιουργία του KAMINARI Eco Park, από την επίθεση των ζηλόφθονων αθλίων “κουκουλοφόρων”και την δικαστική παρέμβαση που αυτοί έχουν προκαλέσει στην υλοποίηση της επένδυσής μας.
Τελειώνοντας αφού σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνατε, θέλω να σας επισημάνω πως το κομμάτι της τοπικής κοινωνίας στο οποίο ανήκω και εγώ, δεν έχει άλλα περιθώρια για την οικονομική του επιβίωση. Για αυτό μαζί με την λειτουργία των όποιων επιτροπών σας, που τα αποτελέσματα ή συμπεράσματά τους συνιστούν συνήθως ευσεβείς πόθους, ασχοληθείτε επιτέλους με το παραγωγικό κομμάτι αυτού του τόπου. (και το 2008 κάναμε στον Προφήτη Ηλία το 1ο Τοπικό συνέδριο για τις Ειδικές Μορφές Τουρισμού που εμπλουτίζουν το τουριστικό προϊόν του νησιού, αλλά τίποτα δεν ακολούθησε μετά).
Αγαλλιάσετε, στηρίξετε, συντονίσετε και οργανωμένα προβάλετε στους τουρίστες επισκέπτες της Ρόδου τις ήδη υφιστάμενες προσπάθειες και δράσεις μεμονωμένων πολιτών αυτού του νησιού. Πριν συνεχίσετε να προσπαθείτε να ανακαλύψετε ξανά τον τροχό, ρίξτε μια ματιά για να δείτε πόσοι τροχοί περιστρέφονται εδώ και χρόνια δημιουργικά γύρω σας. Για την συνολική επιβίωση του τόπου και της κοινωνίας μας, έχετε υποχρέωση να στηρίξετε όλους εμάς τους “γραφικούς” πολίτες, που ο κάθε ένας στον τομέα του είναι από τα πλέον δημιουργικά και παραγωγικά κύτταρά του και που όλοι μαζί ήδη δημιουργούμε και μεμονωμένα προσφέρουμε αυτό που υποτίθεται πως προσπαθείτε μέσα από τις επιτροπές σας ακόμα να ανακαλύψετε.
Σταματήστε επιτέλους ως τοπικές αρχές να θέλετε τα πάντα σε αυτό το νησί να πρέπει να περάσουν μέσα από τις δομές του κράτους και τις αυτοδιοίκησης που αποδείχθηκαν τόσο αντιπαραγωγικές και εν πολλοίς μας οδήγησαν σήμερα εδώ που βρισκόμαστε και εμπιστευθείτε τον κάθε “ρομαντικό” πολίτη, τον οποίο υποτίθεται πως έχετε εκλεγεί για να υπηρετήσετε. Γιατί ασφαλώς αντιλαμβάνεστε, ότι μέσα από αυτό το βαθύ πηγάδι στο οποίο έχουμε βρεθεί, στο τέλος θα πρέπει να βγούμε όλοι ανεξαιρέτως ζωντανοί. Και εσείς και εμείς. Πως πρακτικές που οδηγούν στο “ο θάνατός σου η ζωή μου”, ή με άλλα λόγια πως “η παρούσα κρίση δημιουργεί ευκαιρίες” στην λογική της ανθρωποφαγίας και του κανιβαλισμού, μην αμφιβάλετε πως ως κοινωνία δεν θα μας οδηγήσουν στο “αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων”, ή “εμού θανόντος γαία πυρί μειχθήτω”.
Φίλε Πρόεδρε,
Έχει έλθει η ώρα, αν και τα περιθώρια έχουν πλέον στενέψει πολύ, πριν αναγκασθούμε να ανεβούμε ή πηδήξουμε από τα κεραμίδια, (γιατί δυστυχώς εκεί μας έχουν οδηγήσει όσοι όλα αυτά τα χρόνια μας κυβερνούν), να αποφασίσετε ως τοπικές αρχές να μας επισκεφθείτε στο “Grandma Tsambika’s House” στη Μαλώνα, ή στα ερείπια του KAMINARI Eco Park, στα βουνά του χωριού. Πέρα από τις επιτροπές, έχετε και υποχρέωση να διαπιστώσετε πως όλοι εμείς, οι “γραφικοί πολίτες” του νησιού, μαζί με δεκάδες άλλους της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα άλλα χωριά, προσπαθούμε να υλοποιήσουμε στη πράξη, τον εμπλουτισμό του τουριστικού προϊόντος, την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, την ανάδειξη των προϊόντων της τοπικής παραγωγής, την περιφερειακή ανάπτυξη του νησιού μας.
Εν κατακλείδι, πως παλεύουμε για να μπορέσουμε να παραμείνουμε όρθιοι στην καταιγίδα που μας χτυπά. Όσοι κυβερνάτε, διοικείτε ή συμμετέχετε στα κοινά, το χρωστάτε αν όχι σε εμένα, τουλάχιστον στα παιδιά μου και τα παιδιά όλων των συμπολιτών μας που ζουν με την ίδια αγωνία επιβίωσης, όπως τα δικά μου.
Με εκτίμηση
Δημήτρης Κούκουλας»
