Εξελίξεις στην υπόθεση της διαθήκης Διαμαντίδη

Νέα διάσταση προσέλαβε η ένδικη διαφορά συγγενούς του αποθανόντος, σε ηλικία 93 ετών, στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκοµείου Ρόδου, ιδιοκτήτη της εφηµερίδας «Πρόοδος» Γεωργίου Διαµαντίδη µε τους εκ διαθήκης φερόµενους ως κληρονόµους του και τους εµπλεκόµενους στην διαδικασία σύνταξης της διαθήκης του.

Ο εγγονός της εκλιπούσης αδελφής του Διαµαντίδη κ. Ιωάννης Κιουπέλης του Κωνσταντίνου έχει ζητήσει µε µήνυση που υπέβαλε τον Αύγουστο του 2009, η οποία εκκρεμεί στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, την άσκηση ποινικών διώξεων για παράβαση καθήκοντος, για ψευδή βεβαίωση, για πλαστογραφία, για ηθική αυτουργία στις πράξεις αυτές, αλλά και για το αδίκηµα της κακουργηµατικής απάτης σε βάρος όσων ενεπλάκησαν στη διαδικασία σύνταξης της διαθήκης του συγγενούς του, την ακύρωση της οποίας έχει ζητήσει και ενώπιον των αστικών δικαστηρίων.
Ο ιδιοκτήτης της εφηµερίδας απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών, τη 18η Ιανουαρίου 2007, και ώραν 15.00, συνεπεία καρδιακής ασυστολίας, στη Μονάδα Εντατικής Παρακολουθήσεως Εµφραγµάτων (ΜΕΠΕ) του Γενικού Περιφερειακού Νοσοκοµείου Ρόδου, όπου είχε εισαχθεί επειγόντως την 14η Ιανουαρίου 2007 και ενοσηλεύετο, ένεκα συγκοπτικού επεισοδίου, εντεροραγίας, στεφανιαίας νόσου, συνδρόµου νοσούντος φλεβοκόµβου, νεφρικής ανεπάρκειας, υποτροπιαζούσης κολπικής µαρµαρυγής και εκκολπωµατώσεως.
Ο μηνυτής υποστηρίζει ότι από την εισαγωγή του στο νοσοκοµείο η κατάσταση της υγείας του ήταν κρίσιµη και έµεινε καθ’ όλην την διάρκεια της νοσηλείας του στη ΜΕΘ, όπου οι επισκέψεις, πλην ιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού, ήταν λίαν περιορισµένες και ολιγόλεπτες.
Υποστηρίζει ακόµη ότι είχε συνεχώς µάσκα παροχής οξυγόνου, σωληνώσεις µεταγγίσεων πλάσµατος και συµπυκνωµένων ερυθρών αιµοσφαιρίων, τακτική φαρµακοληψία και αδιάκοπη παρακολούθηση από τους θεράποντες ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό της ως άνω κλινικής.
Διατείνεται παραπέρα ότι η κατάσταση της υγείας του παρά τη φροντίδα των ιατρών ήταν συνεχώς επιδεινούµενη µε επανειληµµένες αιµορραγικές κενώσεις και ισχαιµικές κρίσεις την 15η Ιανουαρίου και έµφραγµα µυοκαρδίου την 16η Ιανουαρίου 2007. Φέρεται να παρουσίασε δύσπνοια και κοιλιακή ταχυκαρδία την 21.00 της 17ης Ιανουαρίου 2007 και την επόµενη ηµέρα 18 Ιανουαρίου 2007 και µε οξύ στεφανιαία σύνδροµο την ίδια ηµέρα οπότε και κρίθηκε επιβεβληµένη από τους θεράποντες ιατρούς η µεταφορά του, διασωληνοµένου όντος, σε Νοσοκοµείο των Αθηνών κληθέντος προς τούτου την 18η Ιανουαρίου 2007 του ΕΚΑΒ.
Ευρισκόµενος στην προεκτεθείσα κατάσταση της υγείας του, όπως ισχυρίζεται ο κ. Κιουπελής, δεν είχε τη δυνατότητα σύνταξης της διαθήκης του τρεις ώρες πριν το θάνατό του, ενώπιον συµβολαιογράφου και 3 µαρτύρων.
Υποστηρίζει ακόμη ότι του είχαν χορηγηθεί κατασταλτικά και ναρκωτικά φάρµακα και συγκεκριµένα Μορφίνη και Aloperidin. Τα φάρµακα αυτά του χορηγήθηκαν, σύµφωνα µε στοιχεία που επικαλείται ο κ. Κιουπελής, την 16η Ιανουαρίου 2007 και 17 Ιανουαρίου 2007, τονίζοντας ότι δεν θα μπορούσε κάτω από την επήρεια των ισχυρών αυτών ναρκωτικών ο Διαµαντίδης να είχε πλήρη διαύγεια και να υπαγόρευσε τη διαθήκη του 3 ώρες πριν πεθάνει.
Ο κ. Κιουπελής αναφέρθηκε εξάλλου και σε γραφολογική γνωµοδότηση. Η γραφολόγος, που είχε ορίσει, αποφαίνεται στη γνωµοδότησή της ότι η υπογραφή του Γεωργίου Διαµαντίδη στο κείµενο της διαθήκης δεν είναι δική του, πιθανολογώντας παραπέρα, ότι τέθηκε µε την υποβοήθηση αγνώστου ατόµου. H πλευρά του μηνυτή διενήργησε και δεύτερη γραφολογική εξέταση, που αποφάνθηκε ομοίως ότι η υπογραφή δεν είναι του εκλιπόντος.

Η πλευρά των μηνυομένων με τη σειρά της προσκόμισε στα πλαίσια της ίδιας έρευνας γραφολογική εξέταση πραγματογνώμονα, που όρισε, ο οποίος αποφάνθηκε ότι η υπογραφή Διαμαντίδη στην διαθήκη είναι γνήσια.
Στα πλαίσια της προκαταρκτικής εξέτασης η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου ανέθεσε σε πραγματογνώμονα γραφολόγο τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Η έκθεση ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα και σύμφωνα με τις πληροφορίες κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η υπογραφή στη διαθήκη είναι του Διαμαντίδη αλλά δεν αποκλείει να τέθηκε με υποβοήθηση. Αποφαίνεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ότι δεν τέθηκε με καθοδήγηση.
Στην υπόθεση μετά και την συγκεκριμένη τροπή αναμένονται εξελίξεις.
Θυμίζουμε εξάλλου ότι την 15η Μαρτίου 2007 η κ. Ελένη Διαµαντίδη υπέβαλε αίτηση ενώπιον του Πολυµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου για την ακύρωση της διαθήκης του εκλιπόντος αδελφού της. Την 13η Απριλίου 2007 απεβίωσε και η Ελένη Διαµαντίδη και έκτοτε την υπόθεση χειρίζεται ο κ. Ιωάννης Κιουπελής.
Με την υπ΄αριθµ. 168/2011 απόφαση του Πολυµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η αγωγή που ασκήθηκε για την ακύρωση της διαθήκης.
Το δικαστήριο συγκεκριµένα απέρριψε την αγωγή των κ.κ. Ιωάννη Κιουπελή, Ιπποκράτη Κιουπελή, Ευαγγέλου Κιουπελή και Ελένης Κιουπελή, συγγενών του Γεωργίου Διαµαντίδη, κατά της χήρας κ. Mirgaleeya Zaytyna και κατά του «Δηµοσιογραφικού Ιδρύµατος Γεωργίου Διαµαντίδη», διότι αυτή ασκήθηκε πριν το πέρας της τετράµηνης προθεσµίας που τάσσει ο νόµος για την αποποίησή της από τους κληρονόµους.

Με άλλα λόγια το δικαστήριο έκρινε ότι οι ενάγοντες όφειλαν πριν την υποβολή της αγωγής να περιµένουν για να διαπιστώσουν αν η κ. Mirgaleeya Zaytyna ή το «Δηµοσιογραφικό Ίδρυµα Γεωργίου Διαµαντίδη» θα προχωρούσαν σε αποποίηση της κληρονοµιάς του εκλιπόντος.
Κατά της συγκεκριμένης αποφάσεως έχει ασκηθεί έφεση που εκκρεμεί.