Ο ρόλος των γονέων και της σχολικής κοινότητας

Οι γονείς μπορούν να υπο­στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θεια, φρο­ντί­ζο­ντας για ένα ισορ­ρο­πη­μένο πρωινό και οργα­νώ­νο­ντας, όπου είναι δυνατόν, το κολα­τσιό των παιδιών. Η επι­κοι­νω­νία με το σχολείο και η ενη­μέ­ρωση για τις δια­θέ­σι­μες επι­λο­γές βοηθούν στην καλύ­τερη οργά­νωση της καθη­με­ρι­νής δια­τρο­φής.

Γράφει ο ΜΟΡΑΡΗΣ Κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ M.Sc ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ- ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ, Ειδί­κευση  την Αθλη­τική Δια­τροφή

Οι εκπαι­δευ­τι­κοί μπορούν να εντά­ξουν απλές δρα­στη­ριό­τη­τες δια­τρο­φι­κής αγωγής στην εκπαι­δευ­τική δια­δι­κα­σία. Η ανά­γνωση ετι­κε­τών, η ανα­γνώ­ριση ομάδων τρο­φί­μων και η συζή­τηση για την ενυ­δά­τωση μπορούν να μετα­τρέ­ψουν τη θεωρία σε καθη­με­ρινή γνώση.

Οι υπεύ­θυ­νοι των κυλι­κείων, από την πλευρά τους, έχουν την ευθύνη να εφαρ­μό­ζουν τις προ­βλε­πό­με­νες προ­δια­γρα­φές και να δια­σφα­λί­ζουν την υγιεινή και την ασφά­λεια των τρο­φί­μων. Η τήρηση των κανόνων συντή­ρη­σης, η αποφυγή επι­μο­λύν­σεων και η ορθή δια­χεί­ριση των προ­ϊ­ό­ντων είναι εξίσου σημα­ντι­κές με τη δια­τρο­φική τους σύνθεση.

Τέλος, η πολι­τεία οφείλει να παρέχει σαφείς οδηγίες, να ενη­με­ρώ­νει εγκαί­ρως τους εμπλε­κό­με­νους και να δια­σφα­λί­ζει την απο­τε­λε­σμα­τική εφαρ­μογή του πλαι­σίου.

Η δια­τρο­φική αγωγή δεν είναι μια λίστα  απα­γο­ρεύ­σεων

Η σωστή δια­τροφή δεν διδά­σκε­ται με χαρα­κτη­ρι­σμούς όπως «καλό» και «κακό» φαγητό ούτε με την καλ­λιέρ­γεια φόβου γύρω από συγκε­κρι­μένα τρόφιμα.

Τα παιδιά χρειά­ζε­ται να μάθουν ότι η ισορ­ρο­πία δια­μορ­φώ­νε­ται από το σύνολο των καθη­με­ρι­νών επι­λο­γών, τη συχνό­τητα κατα­νά­λω­σης, την ποι­κι­λία και την κάλυψη των αναγκών τους.

Χρειά­ζε­ται επίσης να κατα­νο­ή­σουν ότι η τροφή δεν προ­σφέ­ρει μόνο ενέρ­γεια. Συμ­βάλ­λει στην ανά­πτυξη, στην υγεία των οστών, στη λει­τουρ­γία του οργα­νι­σμού και στην κάλυψη των αναγκών τους κατά τη μάθηση και τη σωμα­τική δρα­στη­ριό­τητα.

Η δια­τρο­φική εκπαί­δευση πρέπει να είναι πρα­κτική, κατα­νοητή και προ­σαρ­μο­σμένη στην ηλικία των μαθητών. Με αυτόν τον τρόπο, οι γνώσεις μπορούν στα­διακά να μετα­τρα­πούν σε συνή­θειες που θα τους συνο­δεύ­ουν και στην ενήλικη ζωή.

Το κυλι­κείο ως επέν­δυση στη δημόσια υγεία

Το νέο θεσμικό πλαίσιο για τα σχολικά κυλι­κεία απο­τε­λεί μια σημα­ντική ευκαι­ρία να συζη­τή­σουμε ευρύ­τερα για το πώς θέλουμε να δια­μορ­φώ­νε­ται το δια­τρο­φικό περι­βάλ­λον των παιδιών μας.

Η επι­τυ­χία του δεν θα κριθεί μόνο από τη δημο­σί­ευση των κανόνων, αλλά από την ουσια­στική εφαρ­μογή τους, την ενη­μέ­ρωση των μαθητών και την καθη­με­ρινή συνερ­γα­σία όλων των εμπλε­κο­μέ­νων.

Ως διαι­το­λό­γος – δια­τρο­φο­λό­γος, θεωρώ ότι η δια­τροφή στο σχολείο πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μέρος της πρό­λη­ψης και της αγωγής υγείας. Δεν αρκεί να ζητάμε από τα παιδιά να κάνουν καλύ­τε­ρες επι­λο­γές. Οφεί­λουμε να δημιουρ­γούμε ένα περι­βάλ­λον που να τις καθιστά εφικτές.

Γιατί το ζητού­μενο δεν είναι απλώς να αλλάξει το περιε­χό­μενο του σχο­λι­κού κυλι­κείου. Είναι να βοη­θή­σουμε τα παιδιά να απο­κτή­σουν γνώση, αυτο­νο­μία και μια ισορ­ρο­πη­μένη σχέση με το φαγητό.

Η υγιεινή δια­τροφή δεν ξεκινά όταν εμφα­νι­στεί ένα πρό­βλημα υγείας. Καλ­λιερ­γεί­ται από την παιδική ηλικία, με γνώση, συνέ­πεια και συνερ­γα­σία. Και το σχολείο μπορεί να απο­τε­λέ­σει έναν από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους συμ­μά­χους σε αυτή την προ­σπά­θεια.

Πηγές θεσμι­κού πλαι­σίου: Υπουρ­γείο Υγείας, υπουρ­γική απόφαση Δ1β/Γ.Π.οικ. 21739/2026 (ΦΕΚ Β΄ 3060/2-6-2026), τρο­πο­ποί­ηση του Σεπτεμ­βρίου 2026 και εγκύ­κλιος διευ­κρι­νί­σεων της 8ης Οκτω­βρίου 2026.