To ψήφισμα που κατέθεσε η «Λαϊκή Συσπείρωση» στο συνέδριο της ΚΕΔΕ για τις σχολικές υποδομές και την Παιδεία

Ψήφισμα κατέ­θεσε η παρά­ταξη Λαϊκή Συσπεί­ρωση στο συνέ­δριο της ΚΕΔΕ  για τις σχο­λι­κές υπο­δο­μές και την Παιδεία . Ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

Η πολι­τική που εφαρ­μό­ζε­ται δια­χρο­νικά απ’ όλες τις κυβερ­νή­σεις και συνε­χί­ζει με μεγα­λύ­τερη ένταση η σημε­ρινή κυβέρ­νηση της ΝΔ, αντι­με­τω­πί­ζει τη μόρφωση των παιδιών μας ως βάρος για τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, τις δημο­σιο­νο­μι­κές αντοχές της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και τα κοστο­λο­γη­μένα προ­γράμ­ματα των μνη­στή­ρων της εξου­σίας.

Η μετα­φορά της συντή­ρη­σης και ανά­πτυ­ξης της σχο­λι­κής στέγης στους Δήμους, χωρίς το απα­ραί­τητο προ­σω­πικό και τη χρη­μα­το­δό­τηση, χωρίς νομο­θε­τικό πλαίσιο που θα επι­τα­χύ­νει τη δημιουρ­γία νέων σύγ­χρο­νων δομών, όξυνε το πρό­βλημα, κατα­γρά­φο­ντας τον 21ο αιώνα σχολεία σε κοντέι­νερ, «βροχή» πτώσης σοβάδων, νηπια­γω­γεία σε ισόγεια πολυ­κα­τοι­κιών, γερα­σμένα κτίρια, νέα σχολεία που δεν προ­χω­ρούν, επι­κίν­δυ­νες μηχα­νο­λο­γι­κές και ηλε­κτρο­λο­γι­κές εγκα­τα­στά­σεις, ατελείς προ­σει­σμι­κούς ελέγ­χους, ανύ­παρ­κτη πυρο­προ­στα­σία, ακα­τάλ­ληλα ειδικά σχολεία με την πλειο­ψη­φία των μαθητών με ειδικές ανάγκες να μη βρί­σκουν δημόσιο σχολείο που θα καλύ­πτει τις ανάγκες τους.

Όσο σημα­ντική κι αν είναι η προ­σπά­θεια που κατα­βάλ­λουν καθη­με­ρινά οι εργα­ζό­με­νοι των Δήμων, δεν μπορούν ούτε να μετα­μορ­φώ­σουν τα σχολεία, ούτε να υπο­κα­τα­στή­σουν την υπο­χρέ­ωση του κράτους στην ουσια­στική ανα­βάθ­μιση και επι­σκευή των σχο­λι­κών υπο­δο­μών, ιδίως όταν μεσο­σταθ­μικά δίνο­νται 20-30 ευρώ ανά μαθητή ετησίως για το επι­σκευα­στικό πρό­γραμμα κάθε Δήμου.

Τα οξυμένα προ­βλή­ματα δεν λύνο­νται με το πρό­γραμμα «Μαριέττα Γιαν­νά­κου», που αφορά κατά βάση απο­σπα­σμα­τι­κές παρεμ­βά­σεις για μόλις το 3% των σχο­λείων. Πρό­γραμμα που επι­βλέ­πουν οι ελά­χι­στοι μηχα­νι­κοί των Κτι­ρια­κών Υπο­δο­μών (ΚΤΥΠ ΑΕ). Δεν λύνο­νται με «φασόν» προ­γράμ­ματα ενερ­γεια­κής ανα­βάθ­μι­σης που προ­βλέ­πουν θερ­μο­προ­σώ­ψεις χωρίς έλεγχο στα­τι­κών, που απαι­τούν τακτο­ποί­ηση αυθαι­ρε­σιών, πανά­κριβα σχέδια ΔΗΣΜΕ και ΣΕΑΚ αντι­με­τω­πί­ζο­ντας πρα­κτικά τα δημόσια σχολεία ως ιδιώτες.

Η ίδια απα­ρά­δε­κτη λογική επι­κρα­τεί και στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των σχο­λείων. Από το μάθημα μέχρι την καθα­ριό­τητα. Τερά­στιες οι ελλεί­ψεις και σε εκπαι­δευ­τι­κούς, παράλ­ληλη στήριξη, τμήματα ένταξης. Οι ανάγκες καθα­ριό­τη­τας αντι­με­τω­πί­ζο­νται με ανε­παρκή χρη­μα­το­δό­τηση, περιο­ρι­σμέ­νες ανθρω­πο­ώ­ρες και συμ­βα­σιού­χους εργα­ζό­με­νους, αντί για επαρκές μόνιμο προ­σω­πικό με πλήρη δικαιώ­ματα. Οι σχο­λι­κοί τρο­χο­νό­μοι, χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως «εθε­λο­ντές», ενώ οι σχο­λι­κοί φύλακες είναι είδος υπό εξα­φά­νιση. Οι δια­γω­νι­σμοί για τη σχολική μετα­φορά συν­θλί­βο­νται από το «Του­ρι­στικό Θαύμα».

Τα χρήματα που δίνο­νται για λει­τουρ­γι­κές δαπάνες των σχο­λείων αφορούν μόλις σε 70 ευρώ ανά μαθητή ετήσια (!), ενώ με τις αυξή­σεις σε πετρέ­λαιο και καύσιμα, την αβά­στα­χτη φορο­λο­γία του Ειδικού Φόρου Κατα­νά­λω­σης (ΕΦΚ) και ΦΠΑ,  που κατα­βάλ­λο­νται κανο­νικά για τα σχολεία, γεμί­ζο­ντας τα ταμεία του κράτους, για να τρο­φο­δο­τή­σουν την πολε­μική εμπλοκή και την χρη­μα­το­δό­τηση «επεν­δύ­σεων» μεγάλων ομίλων. Η κατάρ­γηση των Σχο­λι­κών Επι­τρο­πών, η χρόνια υπο­χρη­μα­το­δό­τηση, υπο­στε­λέ­χωση των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών, η προ­ώ­θηση της λεγό­με­νης «αυτο­νο­μίας» των σχο­λι­κών μονάδων και η είσοδος χορηγών απο­τε­λούν πλευρές της ίδιας πολι­τι­κής. Η οικο­νο­μική αφαί­μαξη των γονιών συμ­βα­δί­ζει με «χρυσούς χορη­γούς» και επι­χει­ρη­μα­τική «φιλαν­θρω­πία» ιδρυ­μά­των όπως του Ωνάση, που το κράτος χάρισε τα δημόσια σχολεία για να φτια­χτούν σχολεία για λίγους και εκλε­κτούς. Τελικά με κάθε τρόπο ενι­σχύ­ε­ται η κατη­γο­ριο­ποί­ηση των σχο­λείων και υπο­νο­μεύ­ε­ται ο ενιαίος χαρα­κτή­ρας της παρε­χό­με­νης γνώσης και μόρ­φω­σης για όλους τους μαθητές. Ένα σύστημα που θεωρεί κόστος τη δημόσια εκπαί­δευση βρίσκει απέ­να­ντί του την οργα­νω­μένη νεολαία όχι μόνο στην χώρα μας αλλά και σε όλη την Ευρώπη, στη Γαλλία, την Ιταλία, την Πορ­το­γα­λία, την Ισπανία, το Βέλγιο, την Αλβανία.

Η ΚΕΔΕ στέ­κε­ται στο πλάι μαθητών, εκπαι­δευ­τι­κών και γονιών και απαι­τώ­ντας εδώ και τώρα:

·      Γενναία αύξηση της κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης για τη σχολική στέγη, με ολο­κλη­ρω­μένο πρό­γραμμα μεγάλης κλί­μα­κας επι­σκευών και συντη­ρή­σεων, αλλά και ανέ­γερ­σης νέων, σύγ­χρο­νων και ασφαλών σχο­λείων.

·      Ορι­στική λύση στη στέγαση των σχο­λείων ειδικής αγωγής, με άμεση κρατική παρέμ­βαση και δια­δι­κα­σία κατε­πεί­γουσα στην ανεύ­ρεση κατάλ­λη­λων χώρων.

·      Πρό­γραμμα άμεσης αντι­κα­τά­στα­σης των προ­κα­τα­σκευα­σμέ­νων αιθου­σών και ανέ­γερ­σης κατάλ­λη­λων κτιρίων για τα νηπια­γω­γεία.

·      Ολο­κλη­ρω­μέ­νους δευ­τε­ρο­βάθ­μιους αντι­σει­σμι­κούς ελέγ­χους για όλα τα σχολεία, και τρι­το­βάθ­μιους όπου απαι­τού­νται, με κάλυψη των ευρη­μά­των τους.

·      Νομι­μο­ποί­ηση όλων των δημό­σιων σχο­λι­κών υπο­δο­μών και εξει­δι­κευ­μένο κρατικό πρό­γραμμα για την ανα­βάθ­μιση των μηχα­νο­λο­γι­κών και ηλε­κτρο­λο­γι­κών υπο­δο­μών τους.

·      Μόνιμες προ­σλή­ψεις στις τεχνι­κές υπη­ρε­σίες των Δήμων, στη σχολική καθα­ριό­τητα και στη φύλαξη.

·      Οι «εθε­λο­ντές» τρο­χο­νό­μοι να μονι­μο­ποι­η­θούν και να αξιο­ποι­η­θούν ως φύλακες, με πλήρη εργα­σιακά και ασφα­λι­στικά δικαιώ­ματα.

·      Άμεση κάλυψη όλων των εκπαι­δευ­τι­κών κενών στα σχολεία, γενικά και ειδικά, με μόνιμες προ­σλή­ψεις και αξιο­πρε­πείς μισθούς. Εξα­σφά­λιση της παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης για κάθε μαθητή.

·      Προ­σλή­ψεις σχο­λι­κών νοση­λευ­τών για επαρκή και πλήρη κάλυψη όλων των σχο­λείων και των επει­γου­σών νοση­λευ­τι­κών αναγκών όλων των μαθητών με σοβαρές παθή­σεις, όπως ορί­ζε­ται από την ιατρική επι­στήμη.

·      Υπο­δο­μές σίτισης και πρό­σληψη τρα­πε­ζο­κό­μων σε κάθε σχολείο πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης για την ολο­κλη­ρω­μένη δια­τρο­φική κάλυψη και δια­παι­δα­γώ­γηση της νέας γενιάς

·      Ενιαίο Δημόσιο Φορέα Μετα­φο­ράς Μαθητών, εξο­πλι­σμένο με τον απα­ραί­τητο στόλο οχη­μά­των και προ­σω­πικό.

·      Να μειωθεί κάτω από το επίπεδο της βιο­μη­χα­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας η χρέωση της κιλο­βα­τώ­ρας για τα δημόσια σχολεία, να θεσμο­θε­τη­θεί ειδικό τιμο­λό­γιο για τις ανάγκες σε θέρ­μανση, μηδε­νικά τιμο­λό­για για της ανάγκες τους σε ύδρευση – απο­χέ­τευση. Να καταρ­γη­θεί ο ΦΠΑ και ο ειδικός φόρος κατα­νά­λω­σης στις συναλ­λα­γές τους.