Όταν το ψυγείο της Ρόδου πιάνει φωτιά ανοιχτά της Μυκόνου

106 καρό­τσες από 14 μετα­φο­ρι­κές εται­ρείες του νησιού, ο Λάζαρος Ιωαν­νί­δης μόνος του με 42 τρέιλερ και ένα και­νούρ­γιο αυτο­κί­νητο που έγινε στάχτη, και όλα αυτά κολ­λη­μένα στα γκαράζ ενός πλοίου που ακόμη σιγο­καίει στα υπήνεμα της Τήνου. Το BLUE CARRIER 2 δεν ήταν ένα ακόμη φορτηγό πλοίο, ήταν η εβδο­μα­διαία τρο­φο­δο­σία της Ρόδου. Κάθε ράφι σούπερ μάρκετ, κάθε αποθήκη επι­χεί­ρη­σης και κάθε εργο­τά­ξιο του νησιού εξαρ­τά­ται από αυτή την αλυσίδα Πει­ραιάς, Σύρος, Κως, Ρόδος, και όταν ένας κρίκος της καί­γε­ται, το νησί το νιώθει μέσα σε 48 ώρες. Η αγωνία που εκφρά­ζει ο Κώστας Στυ­λια­νού για τις απο­ζη­μιώ­σεις είναι η αγωνία ενός ολό­κλη­ρου κλάδου που δου­λεύει με περι­θώ­ρια στενά όσο ένα ντόκο.

Το θετικό μέσα στην κατα­στροφή είναι ότι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός δούλεψε όπως πρέπει. Το Λιμε­νικό απο­μά­κρυνε και τους 29 επι­βαί­νο­ντες χωρίς ούτε μια γρα­τζου­νιά, το ΕΚΣΕΔ συντό­νισε από την πρώτη ώρα 5 ρυμουλκά, 3 πυρο­σβε­στικά σκάφη και αντιρ­ρυ­πα­ντικό, και το υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας έστησε τηλε­διά­σκεψη με πλοιο­κτή­τρια και εται­ρεία διά­σω­σης πριν καν σβήσουν οι εστίες. Τώρα το στοί­χημα μετα­το­πί­ζε­ται από τη θάλασσα στην αγορά. Η Blue Star οφείλει να βρει αντι­κα­τα­στάτη δρο­μο­λό­γιο αυτή την εβδο­μάδα, οι ασφα­λι­στι­κές να μην κρυ­φτούν πίσω από πρω­τό­κολλα, και οι έμποροι της Ρόδου να κρα­τή­σουν τις τιμές εκεί που ήταν την Πέμπτη.

Τα εμπο­ρεύ­ματα κάηκαν, η ψυχραι­μία δεν πρέπει.