Η δικαίωση που ήρθε 15 μήνες αργά για τον Γεράσιμο Καλογηράτο

Ο άνθρω­πος που είδε στις 15 Οκτω­βρίου 2021 να παγώ­νουν οι λογα­ρια­σμοί του σε 5 τρά­πε­ζες για 850.902 ευρώ δεν πρόλαβε να ακούσει το δικα­στή­ριο να λέει ότι το χρέος αυτό δεν υπήρχε πια. Πέθανε στις 12 Ιουνίου 2025, με την ανακοπή του ακόμη στα συρ­τά­ρια του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, και την υπόθεση την τελεί­ω­σαν τα παιδιά του. Η ουσία της από­φα­σης Α296/2026 είναι απλή και σκληρή. Οι οφειλές από τον «Ιάλυσσο» του 2001 είχαν παρα­γρα­φεί από τις 16 Αυγού­στου 2016. Η ΔΟΥ Ρόδου έστειλε την ατομική ειδο­ποί­ηση 5 χρόνια μετά, το 2021, για ένα ποσό που είχε φου­σκώ­σει με 560.867 ευρώ προ­σαυ­ξή­σεις πάνω σε βασική οφειλή 290.034. Και το αν ο άνθρω­πος ήταν καν πρό­ε­δρος της ΔΑΝΕ όταν γεν­νή­θηκε το χρέος δεν χρειά­στηκε ούτε να εξε­τα­στεί.

Το θετικό είναι ότι το πλαίσιο που δικαί­ωσε τους κλη­ρο­νό­μους δεν έπεσε από τον ουρανό. Η δεκα­ε­τής παρα­γραφή του νόμου 4387/2016 και η διόρ­θωσή της με τον 4997/2022 ήρθαν ακριβώς για να στα­μα­τή­σουν οι αξιώ­σεις που κοι­μού­νται 20 χρόνια και ξυπνούν όταν ο οφει­λέ­της δεν μπορεί πια να απα­ντή­σει. Το ίδιο και ο νόμος 4646/2019 για την προ­σω­πική ευθύνη των διοι­κού­ντων. Ο νομο­θέ­της έβαλε τα όρια, το δικα­στή­ριο τα εφάρ­μοσε, και η υπόθεση αυτή θα δια­βά­ζε­ται από κάθε εισπρα­κτική υπη­ρε­σία ως υπεν­θύ­μιση ότι η παρα­γραφή δεν είναι τεχνι­κό­τητα αλλά δικαί­ωμα.

Η δικαιο­σύνη δικαί­ωσε τον Καλο­γη­ράτο, απλώς δεν πρόλαβε να του το πει.