Αμερικανοί: Ανακαλύπτουν ξανά την Ευρώπη — και ταξιδεύουν περισσότερο, συχνότερα και ξοδεύουν περισσότερα

Για τον Αλ Λένζα, τα τα­ξί­δια δεν είναι απλώς ένας τρό­πος να ξε­φύ­γει από την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, αλλά ένας τρό­πος ζωής. Οι γο­νείς του τα­ξί­δε­ψαν μόλις τρεις φορές στο εξω­τε­ρι­κό μετά τη με­τα­νά­στευ­σή τους στις ΗΠΑ το 1961. Ο ίδιος, όμως, έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει πε­ρί­που 500 τα­ξί­δια μέσα σε πέντε δε­κα­ε­τί­ες, γε­μί­ζο­ντας ράφια με βι­βλία που έχει τυ­πώ­σει ο ίδιος, κα­τα­γρά­φο­ντας τις ανα­μνή­σεις από κάθε τα­ξί­δι.

Στα 70 του, έχο­ντας πλέον μειώ­σει την επαγ­γελ­μα­τι­κή του δρα­στη­ριό­τη­τα, εξα­κο­λου­θεί να τα­ξι­δεύ­ει με αμεί­ω­τη έντα­ση — μόνο στη Βαρ­κε­λώ­νη έχει βρε­θεί τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο. Η ιστο­ρία του Λένζα απο­τυ­πώ­νει μια πολύ ευ­ρύ­τε­ρη αλ­λα­γή στην αμε­ρι­κα­νι­κή κοι­νω­νία. Όπως ανα­δει­κνύ­ει η Wall Street Journal, οι Αμε­ρι­κα­νοί έχουν με­τα­τρα­πεί τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες από έναν λαό που τα­ξί­δευε σχε­τι­κά λίγο στο εξω­τε­ρι­κό σε μία από τις πιο δρα­στή­ριες και οι­κο­νο­μι­κά ισχυ­ρές ομά­δες διε­θνών του­ρι­στών. Η Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται στην καρ­διά αυτής της νέας τα­ξι­διω­τι­κής κουλ­τού­ρας.

Το 2025 οι Αμε­ρι­κα­νοί πραγ­μα­το­ποί­η­σαν αριθ­μό-ρεκόρ, πε­ρί­που 24 εκα­τομ­μυ­ρί­ων τα­ξι­διών στην Ευ­ρώ­πη. Η Πορ­το­γα­λία υπο­δέ­χθη­κε σχε­δόν πε­ντα­πλά­σιους Αμε­ρι­κα­νούς επι­σκέ­πτες σε σχέση με μία δε­κα­ε­τία νω­ρί­τε­ρα, ενώ η Ελ­λά­δα σχε­δόν τε­τρα­πλά­σιους. Η Tourism Economics εκτι­μά μά­λι­στα ότι οι επι­σκέ­ψεις Αμε­ρι­κα­νών στην Ευ­ρώ­πη θα αυ­ξη­θούν πε­ραι­τέ­ρω, κατά πε­ρί­που 5%, μέσα στο 2026.

Πίσω από αυτή την έκρη­ξη βρί­σκε­ται ένας συν­δυα­σμός οι­κο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών αλ­λα­γών. Η αμε­ρι­κα­νι­κή οι­κο­νο­μία έχει δη­μιουρ­γή­σει μια με­γα­λύ­τε­ρη και πλου­σιό­τε­ρη με­σαία και ανώ­τε­ρη με­σαία τάξη, για την οποία τα τα­ξί­δια δεν θε­ω­ρού­νται πλέον πο­λυ­τέ­λεια αλλά βα­σι­κό κομ­μά­τι της ζωής. Ιδιαί­τε­ρα οι με­γα­λύ­τε­ρες ηλι­κί­ες δια­θέ­τουν ση­μα­ντι­κό πλού­το και πε­ρισ­σό­τε­ρο ελεύ­θε­ρο χρόνο, ενώ το αυ­ξη­μέ­νο προσ­δό­κι­μο ζωής δη­μιουρ­γεί την επι­θυ­μία να αξιο­ποι­ή­σουν όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο γί­νε­ται τα χρό­νια της συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης.

Οι Αμε­ρι­κα­νοί επω­φε­λού­νται από τις οι­κο­νο­μι­κές συ­γκυ­ρί­ες

Την ίδια στιγ­μή, το ίδιο το τα­ξί­δι έχει γίνει ευ­κο­λό­τε­ρο και πιο προ­σι­τό. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση των αε­ρο­πο­ρι­κών αγο­ρών, η αύ­ξη­ση των διε­θνών πτή­σε­ων και η δη­μιουρ­γία της ζώνης ελεύ­θε­ρης με­τα­κί­νη­σης στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση επέ­τρε­ψαν στους Αμε­ρι­κα­νούς να επι­σκέ­πτο­νται πολ­λές χώρες σε ένα μόνο τα­ξί­δι. Σή­με­ρα πε­ρισ­σό­τε­ρο από το 50% των Αμε­ρι­κα­νών δια­θέ­τει δια­βα­τή­ριο, ένα­ντι λι­γό­τε­ρου από 5% το 1990. Μόνο κατά το οι­κο­νο­μι­κό έτος 2025 εκ­δό­θη­καν στις ΗΠΑ 27 εκα­τομ­μύ­ρια δια­βα­τή­ρια, αριθ­μός-ρεκόρ.

Η Ευ­ρώ­πη λει­τουρ­γεί συχνά ως η «πύλη» προς τον διε­θνή του­ρι­σμό. Ορι­σμέ­νοι επι­σκέ­πτες επι­στρέ­φουν πολ­λές φορές τον χρόνο, συν­δυά­ζο­ντας τα κλα­σι­κά αξιο­θέ­α­τα, όπως τον Πύργο του Άιφελ και το Κο­λοσ­σαίο, με πιο εξει­δι­κευ­μέ­νες εμπει­ρί­ες: πε­ρι­πά­τους στην αγ­γλι­κή ύπαι­θρο, κρουα­ζιέ­ρες στον Δού­να­βη, μα­θή­μα­τα πα­ρα­σκευ­ής αρω­μά­των στο Πα­ρί­σι ή επι­σκέ­ψεις σε φάρ­μες της Σκω­τί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα, οι Αμε­ρι­κα­νοί εμ­φα­νί­ζο­νται δια­τε­θει­μέ­νοι να ξο­δέ­ψουν πε­ρισ­σό­τε­ρα από άλλες εθνι­κό­τη­τες. Στην Ισπα­νία, οι Αμε­ρι­κα­νοί του­ρί­στες δα­πά­νη­σαν πέ­ρυ­σι σχε­δόν 350 δο­λά­ρια την ημέρα, ένα­ντι πε­ρί­που 200 δο­λα­ρί­ων για τους Γερ­μα­νούς και 150 δο­λα­ρί­ων για τους Γάλ­λους. Στην Ελ­λά­δα, οι Αμε­ρι­κα­νοί έμει­ναν κατά μέσο όρο εννέα νύ­χτες το 2025, ένα­ντι επτά των Βρε­τα­νών. Δεν είναι τυ­χαίο ότι οι Αμε­ρι­κα­νοί αντι­προ­σω­πεύ­ουν πε­ρί­που το 15% των πω­λή­σε­ων ειδών πο­λυ­τε­λεί­ας στην Ευ­ρώ­πη.

Πως τα τα­ξί­δια έγι­ναν απα­ραί­τη­τα

Η τάση δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στους με­γα­λύ­τε­ρους σε ηλι­κία τα­ξι­διώ­τες. Οι νε­ό­τε­ρες γε­νιές δί­νουν επί­σης με­γα­λύ­τε­ρη αξία στις εμπει­ρί­ες, επι­λέ­γο­ντας συχνά να δα­πα­νή­σουν χρή­μα­τα για τα­ξί­δια αντί για την αγορά κα­τοι­κί­ας ή άλλες με­γά­λες κα­τα­να­λω­τι­κές απο­φά­σεις. Η Όντρεϊ Χέ­ντλεϊ, πρό­ε­δρος της American Express Travel, μι­λώ­ντας στην Journal πε­ρι­γρά­φει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τα τα­ξί­δια ως κάτι που «δεν είναι προ­αι­ρε­τι­κό, αλλά απα­ραί­τη­το». Οι κρα­τή­σεις μέσω της πλατ­φόρ­μας της εται­ρεί­ας αυ­ξή­θη­καν κατά 22% μέσα σε έναν χρόνο.

Η νέα αυτή τα­ξι­διω­τι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ωστό­σο, έχει και μια σκο­τει­νή πλευ­ρά. Η μα­ζι­κή άφιξη Αμε­ρι­κα­νών και άλλων ξένων επι­σκε­πτών ενι­σχύ­ει τις οι­κο­νο­μί­ες, αλλά ταυ­τό­χρο­να επι­βα­ρύ­νει τις υπο­δο­μές, αυ­ξά­νει το κό­στος στέ­γα­σης και με­τα­μορ­φώ­νει τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Από τη Μα­γιόρ­κα και τη Βαρ­κε­λώ­νη έως την Ιτα­λία και την Πορ­το­γα­λία, οι αντι­δρά­σεις κατά του υπερ­του­ρι­σμού έχουν εντα­θεί. Στη Βαρ­κε­λώ­νη, όπου οι επι­σκέ­πτες ξε­περ­νούν κατά πολύ τον αριθ­μό των μό­νι­μων κα­τοί­κων, κά­τοι­κοι έχουν φτά­σει ακόμη και στο ση­μείο να κα­τα­βρέ­χουν του­ρί­στες με νε­ρο­πί­στο­λα.

Έτσι, η Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πη με ένα πα­ρά­δο­ξο: χρειά­ζε­ται τους Αμε­ρι­κα­νούς του­ρί­στες επει­δή ξο­δεύ­ουν πε­ρισ­σό­τε­ρο και πα­ρα­μέ­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρο, αλλά ταυ­τό­χρο­να δυ­σκο­λεύ­ε­ται να δια­χει­ρι­στεί τον όγκο τους. Οι κυ­βερ­νή­σεις εξε­τά­ζουν πε­ριο­ρι­σμούς στις βρα­χυ­χρό­νιες μι­σθώ­σεις, του­ρι­στι­κούς φό­ρους, πε­ριο­ρι­σμούς στις κρουα­ζιέ­ρες και νέες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες.

Και ενώ οι ευ­ρω­παϊ­κές πό­λεις προ­σπα­θούν να βρουν τη χρυσή τομή, η νέα γενιά Αμε­ρι­κα­νών τα­ξι­διω­τών συ­νε­χί­ζει να ανα­ζη­τά όλο και πιο μα­κρι­νές και αυ­θε­ντι­κές εμπει­ρί­ες. Η 24χρονη Τέσα Κόιλ, για πα­ρά­δειγ­μα, τα­ξί­δε­ψε πρό­σφα­τα στην Ελ­λά­δα, απο­φεύ­γο­ντας τα πλήθη και επι­λέ­γο­ντας τη Σίφνο. Το επό­με­νο όνει­ρό της είναι το Κιρ­γι­στάν και μια δια­μο­νή σε γιούρ­τα, αφού είδε σχε­τι­κές ει­κό­νες στο Instagram.

Η εξέ­λι­ξη αυτή δεί­χνει ότι η με­γά­λη αλ­λα­γή δεν αφορά μόνο πόσο τα­ξι­δεύ­ουν οι Αμε­ρι­κα­νοί, αλλά και τι ανα­ζη­τούν από τα τα­ξί­δια τους. Από τον μα­ζι­κό του­ρι­σμό των προη­γού­με­νων δε­κα­ε­τιών περ­νούν στα­δια­κά σε ένα μο­ντέ­λο πιο προ­σω­πι­κό, πιο πο­λυ­τε­λές και πιο εμπει­ρι­κό. Για την Ευ­ρώ­πη, αυτό απο­τε­λεί ταυ­τό­χρο­να τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κή ευ­και­ρία και μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις της νέας επο­χής του του­ρι­σμού.

Πηγή: ot.gr