Η δυτική Ρόδος έμεινε χωρίς ταχυδρομείο και χωρίς απαντήσεις

Το κλείσιμο του καταστήματος των ΕΛΤΑ στην Ιαλυσό δεν είναι μια απλή διοικητική αναδιάταξη. Είναι η αφαίρεση μιας βασικής δημόσιας υπηρεσίας από έναν από τους μεγαλύτερους οικιστικούς και τουριστικούς πυρήνες του νησιού, με τρόπο που προσβάλλει και την τοπική κοινωνία και τους ίδιους τους εργαζόμενους. Όταν ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΕΛΤΑ Δωδεκανήσου Χάρης Μιχαηλίδης λέει ότι το προσωπικό έμαθε την απόφαση από εσωτερικές πηγές και όχι από επίσημη ενημέρωση, η συζήτηση παύει να αφορά το λειτουργικό κόστος και μετατοπίζεται στον τρόπο που η διοίκηση αντιλαμβάνεται τον διάλογο. Το σχέδιο των μαζικών λουκέτων που πάγωσε πριν από έναν χρόνο λόγω αντιδράσεων δεν εγκαταλείφθηκε, απλώς άλλαξε ταχύτητα και εφαρμόζεται πλέον σιωπηλά, κατάστημα το κατάστημα, με το Αφάντου να αναφέρεται ήδη ως ο επόμενος πιθανός σταθμός.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι υπήρχαν εναλλακτικές στο τραπέζι. Οι εργαζόμενοι είχαν προτείνει αξιοποίηση ανεκμετάλλευτου κτηρίου που ήδη πληρώνουν τα ΕΛΤΑ, μεταστέγαση με χαμηλότερο κόστος και ευέλικτο πλαίσιο για πρακτορεία στα χωριά. Καμία δεν εισακούστηκε. Αντ’ αυτού, οι ηλικιωμένοι και οι κάτοικοι της δυτικής πλευράς καλούνται τώρα να κατεβαίνουν στο Μαντράκι για ένα συστημένο, σε ένα κεντρικό κατάστημα με πολύωρες αναμονές και μόνιμο κυκλοφοριακό χάος.

Η νησιωτικότητα δεν είναι λέξη για τα συνέδρια, είναι υποχρέωση του κράτους απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν δεύτερη επιλογή δίπλα τους.