Άρης: Τεράστια ζόρια, οι δικαιολογίες στέρεψαν για όλους

Κόκ­κι­νος συ­να­γερ­μός έχει ση­μά­νει στις τά­ξεις του Άρη μετά την ήττα στο Βάτι από τον το­πι­κό Δια­γό­ρα, το από­γευ­μα της πε­ρα­σμέ­νης Τε­τάρ­της για την 26η αγω­νι­στι­κή του πρω­τα­θλή­μα­τος της Α’ κα­τη­γο­ρί­ας Blue Star Ferries.

Οι πλη­γω­μέ­νοι από τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα “κι­τρι­νό­μαυ­ροι” δεν κα­τά­φε­ραν να εμ­φα­νι­στούν αντα­γω­νι­στι­κοί απέ­να­ντι στους “κυα­νέ­ρυ­θρους” της νό­τιας Ρόδου, ητ­τή­θη­καν με το βαρύ 3-0 και βρί­σκο­νται πλέον κα­τά­φα­τσα με τον κίν­δυ­νο του υπο­βι­βα­σμού, κα­λού­με­νοι τις τε­λευ­ταί­ες τέσ­σε­ρις αγω­νι­στι­κές της φε­τι­νής διορ­γά­νω­σης να ανα­συ­ντα­χθούν και να δώ­σουν και την ψυχή τους, προ­κει­μέ­νου να σώ­σουν την ομάδα.

Η ση­με­ρι­νή δυ­σμε­νέ­στα­τη συν­θή­κη έμοια­ζε αδια­νό­η­τη στο τέλος του πρώ­του γύρου του πρω­τα­θλή­μα­τος, να όμως που μία σειρά από λάθη, με ση­μα­ντι­κό­τε­ρο αυτό του εφη­συ­χα­σμού, έφερε τους Αρ­χαγ­γε­λί­τες στο χεί­λος του γκρε­μού.

Από τον Δε­κέμ­βριο και μετά ο Άρης με­τρά­ει την απώ­λεια σχε­δόν μιας… ντου­ζί­νας πο­δο­σφαι­ρι­στών, με­τα­ξύ των οποί­ων του­λά­χι­στον έξι “εν­δε­κα­δά­των”, με απο­τέ­λε­σμα να πάρει την κάτω βόλτα και να πα­λεύ­ει πλέον με δυ­σμε­νέ­στα­τους όρους, στη­ρι­ζό­με­νος σε μία…με το ζόρι εν­δε­κά­δα και στο φι­λό­τι­μο των λίγων που απέ­μει­ναν ενερ­γοί.

Ο ίδιος ο προ­πο­νη­τής Γιάν­νης Αρ­χο­ντού­λης έχει ση­κώ­σει τα χέρια ψηλά, προ­σπα­θώ­ντας να σώσει απε­γνω­σμέ­να ό, τι μπο­ρεί να σωθεί.

Πέρα από τις απώ­λειες στο έμ­ψυ­χο δυ­να­μι­κό, που στον πρώτο γύρο του φε­τι­νού πρω­τα­θλή­μα­τος τα πήγε εξαι­ρε­τι­κά δι­καιώ­νο­ντας τη δου­λειά του, ο έμπει­ρος τε­χνι­κός βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πος σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά με μία συν­θή­κη ανε­πί­τρε­πτη ακόμα και για το… τε­λευ­ταίο ερα­σι­τε­χνι­κό σω­μα­τείο, καθώς αδυ­να­τεί να κάνει ακόμα και μία στοι­χειώ­δη προ­πό­νη­ση της προ­κο­πής, λόγω λει­ψαν­δρί­ας.

Κά­ποιοι δεί­χνουν να μην έχουν συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει ούτε την κρι­σι­μό­τη­τα της κα­τά­στα­σης, ούτε το ει­δι­κό βάρος της φα­νέ­λας που έχουν το προ­νό­μιο και την τιμή να φο­ρά­νε, ούτε καν την ιδιό­τη­τά τους ως αθλη­τών που συμ­με­τέ­χουν σε μία κοινή προ­σπά­θεια και έχουν τις αυ­το­νό­η­τες, απλές υπο­χρε­ώ­σεις απέ­να­ντι στο σω­μα­τείο, στην ιστο­ρία του, στον φί­λα­θλο κόσμο του και την το­πι­κή κοι­νω­νία, την οποία εκ­προ­σω­πούν εντός των τεσ­σά­ρων γραμ­μών του γη­πέ­δου.

Απέ­να­ντι στον ίδιο τον εαυτό τους, εκτός κι αν θε­ω­ρεί­ται φυ­σιο­λο­γι­κό να μα­ζεύ­ο­νται στις προ­πο­νή­σεις έξι – επτά παί­κτες και να πρέ­πει να βγαί­νει στα απο­δυ­τή­ρια εκτός εαυ­τού τόσο ένας Γιάν­νης Αρ­χο­ντού­λης, όσο κι ένας Δη­μή­τρης Γκί­κας, δύο άν­θρω­ποι που έχουν φάει με το… κου­τά­λι τα γή­πε­δα των εθνι­κών κα­τη­γο­ριών, ακόμα και της Α’ Εθνι­κής.

Σε ση­μείο, που θα ήταν χρή­σι­μο να αναρ­τή­σουν την κα­ριέ­ρα τους στον πί­να­κα των απο­δυ­τη­ρί­ων, απλά για να υπάρ­χει μέτρο σύ­γκρι­σης.

Οι πά­ντες κα­λού­νται πλέον να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες τους, να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν το πα­ρελ­θόν της φα­νέ­λας που φο­ρούν, το γε­γο­νός πως εκ­προ­σω­πούν μία ολό­κλη­ρη το­πι­κή κοι­νω­νία και να δώ­σουν και την ψυχή τους για να σωθεί η ομάδα, ζωρις να πε­ρι­μέ­νουν να βγά­λουν τα κά­στα­να από τη φωτιά τα νεαρά παι­διά της ομά­δας Κ14 του συλ­λό­γου, που έπαι­ξαν την Τε­τάρ­τη στο Βάτι.

Τα προ­βλή­μα­τα υπάρ­χουν, είναι τε­ρά­στια, εδώ όμως είναι η στιγ­μή που οφεί­λουν να μι­λή­σουν οι Αρ­χαγ­γε­λί­τες, χωρίς δι­καιο­λο­γί­ες και υπεκ­φυ­γές.

Η νο­ο­τρο­πία στο ματς με τον Δια­γό­ρα Βα­τί­ου χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται για ορι­σμέ­νους ως απα­ρά­δε­κτη.

Το εκτός έδρας κρί­σι­μο ματς του Σαβ­βά­του με αντί­πα­λο τον Ευκλή προ­σφέ­ρε­ται για να απο­δει­χθεί το αντί­θε­το.

Τα προ­βλή­μα­τα πα­ρα­μέ­νουν, οι επι­λο­γές είναι ορια­κά με­τρη­μέ­νες, ωστό­σο στο γή­πε­δο του Αγίου Σουλά θα με­τρή­σει το “θέλω” και η ψυχή.

Όσοι μπο­ρέ­σουν κι έχουν το “τσα­γα­νό”…