Καθημερινότητα εκτός ελέγχου στη Μεσαιωνική Πόλη

• Από τις 14 Απρι­λί­ου θα τεθεί σε εφαρ­μο­γή ο μη­χα­νι­σμός ελέγ­χου στις πύλες ει­σό­δου

Με την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο να βρί­σκε­ται ήδη σε εξέ­λι­ξη, η ει­κό­να που πα­ρου­σιά­ζει η Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου απέ­χει ση­μα­ντι­κά από εκεί­νη που αρ­μό­ζει σε έναν χώρο πα­γκό­σμιας πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Αντί για τάξη και έλεγ­χο, αυτό που κυ­ριαρ­χεί μέχρι στιγ­μής είναι η αί­σθη­ση της πλή­ρους απορ­ρύθ­μι­σης. Από τις 14 Απρι­λί­ου θα τεθεί σε εφαρ­μο­γή ο μη­χα­νι­σμός ελέγ­χου ει­σό­δου, καθώς μέχρι σή­με­ρα οι πύλες πα­ρα­μέ­νουν ου­σια­στι­κά αφύ­λα­κτες, χωρίς πα­ρου­σία προ­σω­πι­κού.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι η ανε­ξέ­λεγ­κτη εί­σο­δος οχη­μά­των, με την κα­τά­στα­ση στο εσω­τε­ρι­κό του μνη­μεί­ου να θυ­μί­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο ανορ­γά­νω­το αστι­κό ιστό παρά προ­στα­τευό­με­νη ιστο­ρι­κή πε­ριο­χή. Βροχή τα πα­ρά­πο­να και στις γει­το­νιές. Δια­νύ­ου­με την Με­γά­λη εβδο­μά­δα και στην οδό Φα­νου­ρί­ου, ηλι­κιω­μέ­νοι κά­τοι­κοι ανα­φέ­ρουν ότι ο δρό­μος πα­ρα­μέ­νει χωρίς επαρ­κή φω­τι­σμό, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες εκ­κλή­σεις τους προς τον δήμο. «Έχου­με μεί­νει στο σκο­τά­δι», ση­μειώ­νουν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, κά­νο­ντας λόγο για εγκα­τά­λει­ψη μιας ιστο­ρι­κής γει­το­νιάς που άλ­λο­τε βρι­σκό­ταν στο επί­κε­ντρο του εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Πα­ρά­πο­να και από τις γει­το­νιές

Αυ­το­κί­νη­τα και δί­κυ­κλα κι­νού­νται και σταθ­μεύ­ουν ανε­μπό­δι­στα, ακόμη και σε ση­μεία με­γά­λης επι­σκε­ψι­μό­τη­τας. Του­ρί­στες ανα­γκά­ζο­νται να πα­ρα­χω­ρούν προ­τε­ραιό­τη­τα σε οχή­μα­τα μέσα σε στενά σο­κά­κια, ενώ η απου­σία ελέγ­χου εντεί­νει την ηχο­ρύ­παν­ση και αυ­ξά­νει τον κίν­δυ­νο ατυ­χη­μά­των. Όπως δή­λω­σε ο αντι­δή­μαρ­χος και εκ­πρό­σω­πος τύπου Κώ­στας Χαλ­κιάς θα υπάρ­ξει συ­νερ­γα­σία με τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες της τρο­χαί­ας, ώστε να πα­τα­χθεί το φαι­νό­με­νο της πα­ρά­νο­μης στάθ­μευ­σης και της πα­ρά­νο­μης ει­σό­δου οχη­μά­των από τις μο­νο­δρο­μη­μέ­νες πύλες. «Εμείς, θε­ω­ρού­με συ­νο­λι­κά, ότι όλα αυτά είναι πάρα πολύ ση­μα­ντι­κά και ου­σιώ­δη, ώστε να μπο­ρέ­σει η λει­τουρ­γία και η ει­κό­να της Με­σαιω­νι­κής Πόλης να είναι αυτή που χρειά­ζε­ται και να είναι ανά­λο­γη με την ποιό­τη­τα του συ­γκε­κρι­μέ­νου μνη­μεί­ου. Όλα αυτά τα ζη­τή­μα­τα είναι τόσο δύ­σκο­λα όσο και εύ­κο­λα. Δύ­σκο­λα με την έν­νοια ότι έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με αρ­κε­τές πα­ρα­βα­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές και εύ­κο­λα με την έν­νοια ότι αν πραγ­μα­τι­κά οι ίδιοι απο­φα­σί­σου­με να μην προ­βαί­νου­με σε αυτές τις συ­μπε­ρι­φο­ρές μπο­ρούν να επι­λυ­θούν πάρα πολύ γρή­γο­ρα. Εξαρ­τά­ται από εμάς τους ίδιους και τον τρόπο που θα επι­λέ­ξου­με να συ­μπε­ρι­φερ­θού­με σε αυτό το μνη­μείο…», ανέ­φε­ρε ο κ. Χαλ­κιάς.

Ένα από τα ζη­τή­μα­τα που θα κλη­θεί να αντι­με­τω­πί­σει η δη­μο­τι­κή αρχή είναι η επα­να­φο­ρά στις βυ­θι­ζό­με­νες μπά­ρες (όπως ισχύ­ει σε όλες τις προ­στα­τευό­με­νες πό­λεις σε όλο τον κόσμο) ξη­λώ­νο­ντας τις κά­θε­τες ηλε­κτρο­κί­νη­τες μπά­ρες που έχουν επα­νει­λημ­μέ­να υπο­στεί δο­λιο­φθο­ρές και εγκα­τα­στά­θη­καν επί θη­τεί­ας Κα­μπου­ρά­κη.

Ωστό­σο, σχε­δόν δύο χρό­νια μετά, οι σχε­δια­σμοί αυτοί δεν έχουν με­τα­φρα­στεί σε πράξη. Την ίδια στιγ­μή, ερω­τή­μα­τα προ­κα­λεί η μέχρι στιγ­μής απου­σία του νυν εντε­ταλ­μέ­νου για τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, Σω­τή­ρη Βα­για­νού, από το πεδίο. Σε μια κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο για την ει­κό­να του νη­σιού, η έλ­λει­ψη ορα­τής πα­ρου­σί­ας και άμε­σων πα­ρεμ­βά­σε­ων ενι­σχύ­ει την αί­σθη­ση αδρά­νειας. Επαγ­γελ­μα­τί­ες και κά­τοι­κοι κά­νουν λόγο για μια κα­τά­στα­ση που επα­να­λαμ­βά­νε­ται κάθε χρόνο, χωρίς ου­σια­στι­κή βελ­τί­ω­ση. Η Με­σαιω­νι­κή Πόλη -όπως το­νί­ζουν- δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί χωρίς κα­νό­νες, ούτε να με­τα­τρέ­πε­ται σε χώρο ανε­ξέ­λεγ­κτης κυ­κλο­φο­ρί­ας. Το ζη­τού­με­νο πλέον δεν είναι νέες εξαγ­γε­λί­ες, αλλά η εφαρ­μο­γή όσων έχουν ήδη απο­φα­σι­στεί. Πα­ράλ­λη­λα συ­νε­χί­ζο­νται και οι πε­ρι­πτώ­σεις «κακών» επαγ­γελ­μα­τιών που φορ­τώ­νουν με πα­ρά­νο­μα ΙΧ rent a car την πλα­τεία Πει­σι­δώ­ρου ( Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­να) αδια­φο­ρώ­ντας για τους μο­νί­μους κα­τοί­κους της Με­σαιω­νι­κής Πόλης.