Ακύρωση επιταγής και κατάσχεσης λόγω αοριστίας της απαίτησης σε διαταγή πληρωμής 770.000 ευρώ

• Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι ο πε­ριο­ρι­σμός από συ­νο­λι­κή οφει­λή 1.859.703,46 ευρώ σε 770.000 ευρώ έγινε χωρίς σαφή προσ­διο­ρι­σμό κον­δυ­λί­ων και συμ­βά­σε­ων, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπο­ρεί να στη­ρι­χθεί έγκυ­ρα η εκτέ­λε­ση και να ακυ­ρω­θούν οι πρά­ξεις, ενώ επι­βλή­θη­καν έξοδα 400 ευρώ

Η από­φα­ση υπ αριθμ 5/2026 του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, που εκ­δό­θη­κε στο πλαί­σιο της ει­δι­κής δια­δι­κα­σί­ας πε­ριου­σια­κών δια­φο­ρών, φέρ­νει στο προ­σκή­νιο ένα ζή­τη­μα που επα­νέρ­χε­ται συχνά στις υπο­θέ­σεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, τη σα­φή­νεια και την εκ­κα­θά­ρι­ση της απαί­τη­σης που εν­σω­μα­τώ­νε­ται στον εκτε­λε­στό τίτλο. Στην υπό­θε­ση εξε­τά­στη­κε ανα­κο­πή ημε­δα­πής ομόρ­ρυθ­μης εται­ρί­ας με έδρα τη Ρόδο κατά ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων, η οποία ενερ­γού­σε ως δια­χει­ρί­στρια τι­τλο­ποι­η­μέ­νων απαι­τή­σε­ων αλ­λο­δα­πής εται­ρεί­ας ει­δι­κού σκο­πού.

Το αντι­κεί­με­νο της ανα­κο­πής και οι πρά­ξεις εκτέ­λε­σης που προ­σβλή­θη­καν

Η ανα­κο­πή στρε­φό­ταν κατά επι­τα­γής προς πλη­ρω­μή που είχε τεθεί κά­τω­θεν πρώ­του εκτε­λε­στού απο­γρά­φου δια­τα­γής πλη­ρω­μής του 2018, καθώς και κατά πρά­ξε­ων ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας που ακο­λού­θη­σαν το 2025. Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία, η επι­τα­γή προς εκτέ­λε­ση φέρει ημε­ρο­μη­νία 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024 και κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην ημε­δα­πή εται­ρία στις 16 Οκτω­βρί­ου 2024, ενώ η κα­τά­σχε­ση ακι­νή­των απο­τυ­πώ­θη­κε σε κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση της 14ης Οκτω­βρί­ου 2025, με τα σχε­τι­κά απο­σπά­σμα­τα να συν­δέ­ο­νται και με δια­δι­κα­σί­ες δη­μο­σί­ευ­σης πλει­στη­ρια­σμών.

Η ανα­κό­πτου­σα υπο­στή­ρι­ξε ότι η εκτέ­λε­ση στη­ρι­ζό­ταν σε εκτε­λε­στό τίτλο που έπα­σχε από αο­ρι­στία ως προς το τι ακρι­βώς πε­ρι­λαμ­βά­νει το επι­δι­κα­σθέν ποσό. Ει­δι­κό­τε­ρα, προ­έ­βα­λε ότι η αρ­χι­κή απαί­τη­ση εμ­φα­νι­ζό­ταν ως συ­νο­λι­κό άθροι­σμα κε­φα­λαί­ου, τόκων, τόκων τόκων, ει­σφο­ρών, εξό­δων και άλλων κον­δυ­λί­ων, όμως στη δια­τα­γή πλη­ρω­μής ζη­τή­θη­κε και επι­δι­κά­στη­κε ποσό 770.000 ευρώ ως μέρος της συ­νο­λι­κής οφει­λής 1.859.703,46 ευρώ χωρίς να διευ­κρι­νί­ζε­ται ποια κον­δύ­λια ή ποιες συμ­βά­σεις κα­λύ­πτει ο πε­ριο­ρι­σμός.

Η χρο­νι­κή ακο­λου­θία της υπό­θε­σης και το οι­κο­νο­μι­κό μέ­γε­θος

Από τα έγ­γρα­φα που αξιο­λο­γή­θη­καν προ­κύ­πτει ότι η αρ­χι­κή αί­τη­ση για έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής είχε υπο­βλη­θεί στις 21 Μαρ­τί­ου 2018 και στη­ρι­ζό­ταν σε 4 τρα­πε­ζι­κές συμ­βά­σεις χρη­μα­το­δό­τη­σης. Τα απο­σπά­σμα­τα λο­γα­ρια­σμών εμ­φά­νι­ζαν χρε­ω­στι­κά υπό­λοι­πα στα μέσα Δε­κεμ­βρί­ου 2016, με επι­μέ­ρους ποσά 508.779,91 ευρώ, 948.872,22 ευρώ, 256.827,54 ευρώ και 145.223,79 ευρώ, τα οποία αθροι­στι­κά οδη­γού­σαν στο ποσό 1.859.703,46 ευρώ. Παρά ταύτα, ζη­τή­θη­κε η έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής για 770.000 ευρώ, με επι­φύ­λα­ξη για το υπό­λοι­πο.

Η δια­τα­γή πλη­ρω­μής του 2018 υπο­χρέ­ω­νε την οφει­λέ­τρια εται­ρία, αλ­λη­λεγ­γύ­ως και εις ολό­κλη­ρον με 2 εγ­γυ­η­τές, να κα­τα­βά­λει το ποσό των 770.000 ευρώ έντο­κο με συμ­βα­τι­κό επι­τό­κιο υπε­ρη­με­ρί­ας και ανα­το­κι­σμό με εξά­μη­νη πε­ριο­δι­κό­τη­τα από 17 Δε­κεμ­βρί­ου 2016, καθώς και δι­κα­στι­κή δα­πά­νη 6.225,00 ευρώ. Στη συ­νέ­χεια, η δια­χει­ρί­στρια εται­ρεία κοι­νο­ποί­η­σε επι­τα­γή προς εκτέ­λε­ση και προ­χώ­ρη­σε σε κα­τά­σχε­ση 3 ακι­νή­των της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρί­ας, με ορι­σθεί­σα ημε­ρο­μη­νία ηλε­κτρο­νι­κού πλει­στη­ρια­σμού την 20η Μαΐου 2026.

Τα ακί­νη­τα που τέ­θη­καν στο επί­κε­ντρο της κα­τά­σχε­σης και η προ­ο­πτι­κή πλει­στη­ρια­σμού

Η κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση πε­ριέ­γρα­φε 3 ακί­νη­τες ιδιο­κτη­σί­ες στη Ρόδο. Με­τα­ξύ αυτών ανα­φε­ρό­ταν διώ­ρο­φη οι­κο­δο­μή με κα­λυμ­μέ­νη επι­φά­νεια 229 τμ και ακά­λυ­πτο χώρο 222 τμ, καθώς και 2 ακί­νη­τα στην Παλιά Πόλη, ένα ισό­γειο με αυλή επι­φά­νειας 81 τμ και ένα διώ­ρο­φο με αυλή, κα­λυμ­μέ­νης επι­φά­νειας 156 τμ, με πολύ συ­γκε­κρι­μέ­να κτη­μα­το­λο­γι­κά στοι­χεία. Η υπό­θε­ση απο­κτού­σε ιδιαί­τε­ρο βάρος καθώς είχε ήδη προσ­διο­ρι­στεί ηλε­κτρο­νι­κός πλει­στη­ρια­σμός για τις 20 Μαΐου 2026, γε­γο­νός που κα­θι­στού­σε κρί­σι­μη τη δι­κα­στι­κή κρίση επί της εγκυ­ρό­τη­τας του τί­τλου και των πρά­ξε­ων εκτέ­λε­σης.

Η κρί­σι­μη νο­μι­κή βάση που κα­θό­ρι­σε  το απο­τέ­λε­σμα

Το δι­κα­στή­ριο έθεσε στο επί­κε­ντρο της ανά­λυ­σής του την αρχή ότι η ανα­γκα­στι­κή εκτέ­λε­ση προ­ϋ­πο­θέ­τει απαί­τη­ση βέ­βαιη και εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νη, με πλήρη προσ­διο­ρι­σμό της έκτα­σης, του εί­δους και του πε­ριε­χο­μέ­νου της αξί­ω­σης στον ίδιο τον εκτε­λε­στό τίτλο. Με αυτό το πλαί­σιο, η κρίση δεν πε­ριο­ρί­στη­κε στο αν υπήρ­χε γε­νι­κά οφει­λή, αλλά στο αν ο τί­τλος που επι­λέ­χθη­κε για εκτέ­λε­ση πε­ριέ­γρα­φε με επάρ­κεια την απαί­τη­ση που τε­λι­κά διεκ­δι­κεί­το μέσω επι­τα­γής και κα­τά­σχε­σης.

Σύμ­φω­να με την αι­τιο­λο­γία, ο δα­νει­στής μπο­ρεί να πε­ριο­ρί­σει το ποσό για το οποίο ζητεί δια­τα­γή πλη­ρω­μής, όμως όταν η συ­νο­λι­κή απαί­τη­ση απο­τε­λεί­ται από πε­ρισ­σό­τε­ρα κον­δύ­λια, ο πε­ριο­ρι­σμός πρέ­πει να συ­νο­δεύ­ε­ται από σαφή εξει­δί­κευ­ση του τι πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στο επι­διω­κό­με­νο μέρος. Το δι­κα­στή­ριο τό­νι­σε ότι, αν δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται σε ποια κον­δύ­λια ή σε ποια έκτα­ση πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τόκοι, έξοδα ή επι­μέ­ρους κε­φά­λαια, δεν μπο­ρεί να εξα­χθεί με ασφά­λεια ποια ακρι­βώς πα­ρο­χή επι­διώ­κε­ται να εκτε­λε­στεί.

Η αι­τιο­λο­γία της από­φα­σης εστιά­ζει στον τρόπο που απο­τυ­πώ­θη­κε ο πε­ριο­ρι­σμός της απαί­τη­σης. Ενώ ανα­φε­ρό­ταν ότι ζη­τεί­ται ποσό 770.000 ευρώ ένα­ντι συ­νο­λι­κής οφει­λής 1.859.703,46 ευρώ, δεν γι­νό­ταν προσ­διο­ρι­σμός για το αν το ποσό αντι­στοι­χεί σε συ­γκε­κρι­μέ­νη από τις 4 συμ­βά­σεις ή απο­τε­λεί τμήμα όλων, ούτε ανα­φε­ρό­ταν ότι ο πε­ριο­ρι­σμός είναι ανα­λο­γι­κός και αφορά συμ­μέ­τρως όλα τα κον­δύ­λια με συ­γκε­κρι­μέ­νο πο­σο­στό. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν, κατά την κρίση του δι­κα­στη­ρί­ου, η δια­τα­γή πλη­ρω­μής να μην μπο­ρεί να επι­τε­λέ­σει τον σκοπό της ως εκτε­λε­στός τί­τλος για ανα­γκα­στι­κή εκτέ­λε­ση, επει­δή η απαί­τη­ση που επι­διώ­κε­ται να εκτε­λε­στεί δεν ήταν επαρ­κώς συ­γκε­κρι­με­νο­ποι­η­μέ­νη.

Η προ­σέγ­γι­ση αυτή έχει πρα­κτι­κή διά­στα­ση. Σε υπο­θέ­σεις όπου υπάρ­χουν πολ­λα­πλές συμ­βά­σεις και σύν­θε­τα κον­δύ­λια, η απλή ανα­γρα­φή ενός συ­νο­λι­κού ποσού χωρίς ανά­λυ­ση οδη­γεί σε δυ­σχέ­ρεια ελέγ­χου του τι ακρι­βώς πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται, άρα και σε δυ­σχέ­ρεια ελέγ­χου της νο­μι­μό­τη­τας του ύψους, της βάσης τόκων και της επι­βά­ρυν­σης εξό­δων. Το δι­κα­στή­ριο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην από­φα­ση, έκρι­νε ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη αο­ρι­στία αρκεί για να κρι­θούν ακυ­ρω­τέ­ες οι πρά­ξεις εκτέ­λε­σης που στη­ρί­χθη­καν σε αυτόν τον τίτλο.

Το δια­τα­κτι­κό και οι άμε­σες συ­νέ­πειες

Με βάση την απο­δο­χή του πρώ­του λόγου ανα­κο­πής ως νό­μι­μου και κατ ου­σί­αν βά­σι­μου, το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε την ανα­κο­πή και ακύ­ρω­σε την επι­τα­γή προς εκτέ­λε­ση της 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024. Ακύ­ρω­σε επί­σης την κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας της 14ν Οκτω­βρί­ου 2025 και το σχε­τι­κό από­σπα­σμα που είχε δη­μο­σιευ­θεί για τις ανά­γκες της δια­δι­κα­σί­ας πλει­στη­ρια­σμού. Πα­ράλ­λη­λα, επι­βλή­θη­καν σε βάρος της καθ ης τα δι­κα­στι­κά έξοδα της ανα­κό­πτου­σας, τα οποία ορί­στη­καν σε 400 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­καν οι κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης και Αι­κα­τε­ρί­νη Νο­το­πού­λου.