Νικητιάδης: Ελληνική Γλώσσα – Οικουμενική και μοναδική

Παρα­φρά­ζο­ντας στίχους από το ποίημα «Η Ελλη­νική γλώσσα» του Νικη­φό­ρου Βρετ­τά­κου και απο­δί­δο­ντάς τους με τη δική του, βιω­μα­τική ματιά, τοπο­θε­τή­θηκε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και Υπεύ­θυ­νος ΚΤΕ Ανά­πτυ­ξης, Γιώργος Νικη­τιά­δης, Α’ Αντι­πρό­ε­δρος της Ειδικής Μόνιμης Επι­τρο­πής Ελλη­νι­σμού της Δια­σπο­ράς, κατά την κοινή συνε­δρί­αση της Ειδικής Μόνιμης Επι­τρο­πής Ελλη­νι­σμού της Δια­σπο­ράς και της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σεων.

Ο κ. Νικη­τιά­δης, ανα­φε­ρό­με­νος στην Ελλη­νική γλώσσα, περιέ­γραψε με τρόπο έντονα συμ­βο­λικό πώς αντι­λαμ­βά­νε­ται ο ίδιος τη δύναμη και την καθο­λι­κό­τητα της ελλη­νι­κής γλώσσας, παρα­φρά­ζο­ντας τους στίχους του ποι­ή­μα­τος του Ν. Βρετ­τά­κου «Η Ελλη­νική γλώσσα» που ανα­φέ­ρει: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα ρυακάκι πού μουρ­μου­ρί­ζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλά­ζιους δια­δρό­μους συνα­ντήσω αγγέ­λους, θα τους μιλήσω ελλη­νικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους μέ μουσική.»

Με αυτή την εικόνα, ο κ. Νικη­τιά­δης υπο­γράμ­μισε ότι η ελλη­νική γλώσσα δεν είναι μόνο μέσο επι­κοι­νω­νίας, αλλά ένας παγκό­σμιος πολι­τι­σμι­κός κώδικας που ενώνει τον λόγο με την τέχνη, την ιστορία με τη μουσική, το ανθρώ­πινο με το υψηλό. Όπως τόνισε, αυτή η ποι­η­τική απο­τύ­πωση είναι από τις πιο δυνατές που έχουν δοθεί στον χώρο της τέχνης για να περι­γρά­ψει τι σημαί­νει ελλη­νική γλώσσα. Στην αρχή της παρέμ­βα­σής του, ο κ. Νικη­τιά­δης ανα­φέρ­θηκε στη «μεγάλη απούσα» και «μεγάλη απώλεια», Ελένη Γλύ­κα­τζη – Αρβελέρ, τιμώ­ντας τη μνήμη της επι­ση­μαί­νο­ντας ότι με την παρου­σία της και με το πέρασμά της από τη ζωή άφησε «ισχυ­ρό­τατο απο­τύ­πωμα» για τον πολι­τι­σμό μας, τη γλώσσα μας και τα ελλη­νικά γράμ­ματα,.

Παραλ­λή­λως, μνη­μό­νευσε δύο πρόσωπα που όπως σημεί­ωσε, «σφρά­γι­σαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο την πίστη τους στην ελλη­νική γλώσσα σε επίπεδο παγκό­σμιο», τον Ξενο­φώ­ντα Ζολώτα, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τις γνωστές ομιλίες του στα αγγλικά με εκτε­τα­μένη χρήση ελλη­νι­κών λέξεων, και τον Νικη­φόρο Βρετ­τάκο, τονί­ζο­ντας ότι η ποίησή του έδωσε μονα­δική διά­σταση στην ελλη­νική γλώσσα

Ο κ. Νικη­τιά­δης ανα­φέρ­θηκε επίσης στην τοπο­θέ­τηση του Καθη­γητή Γιώργου Μπα­μπι­νιώτη στη μεγάλη εκδή­λωση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, παρου­σία του Πρω­θυ­πουρ­γού και του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η διεθνής ανα­γνώ­ριση της Παγκό­σμιας Ημέρας Ελλη­νι­κής Γλώσσας απο­τε­λεί δια­κομ­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα, καθώς, όπως είπε, «τα Κόμματα όλα υπε­ρέ­βη­σαν οποιεσ­δή­ποτε δια­φο­ρές τους, έτσι ώστε να το στη­ρί­ξουν». Κλεί­νο­ντας, ο κ. Νικη­τιά­δης τόνισε ότι η προ­σπά­θεια δεν μπορεί να απευ­θύ­νε­ται μόνο στους Έλληνες, καθώς «οι Έλληνες, ούτως ή άλλως, μιλάνε ελλη­νικά». Το πραγ­μα­τικό ζητού­μενο, όπως επι­σή­μανε, είναι να απευ­θυν­θούμε σε όσους δεν μιλούν ελλη­νικά, για να τους κερ­δί­σουμε και να τους εμπνεύ­σουμε να τα μάθουν, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τον καθο­ρι­στικό ρόλο της Ομο­γέ­νειας, των φιλελ­λή­νων και των εκπαι­δευ­τι­κών σε όλο τον κόσμο στη μεγάλη αυτή προ­σπά­θεια.

Η συνε­δρί­αση στην οποία συμ­με­τείχε ο κ. Νικη­τιά­δης πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Τετάρτη 18 Φεβρουα­ρίου 2026, με θέμα ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης: «Η συμβολή της Ομο­γέ­νειας, των Φιλελ­λή­νων και των Εκπαι­δευ­τι­κών στην ιστο­ρική ανα­γνώ­ριση της Παγκό­σμιας Ημέρας Ελλη­νι­κής Γλώσσας από την Ουνέσκο».