• Ο επιτελής των τεχνικών υπηρεσιών της Περιφέρειας είχε αθωωθεί από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου για σωματική βλάβη από αμέλεια υπόχρεου δια παραλείψεως και η δίκη
επανέρχεται στο προσκήνιο με νέο κύκλο αξιολόγησης των ευθυνών για τη σήμανση της παράκαμψης
Η υπόθεση του ατυχήματος στην παράκαμψη της γέφυρας Μάκκαρη στη Ρόδο επιστρέφει σήμερα στις δικαστικές αίθουσες, μετά την άσκηση Εισαγγελικής έφεσης κατά της αθωωτικής απόφασης που είχε εκδοθεί από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου.
Σήμερα, η δικαστική επανεκκίνηση αποτελεί μια δεύτερη δοκιμασία για την προηγούμενη κρίση, καθώς η Εισαγγελική έφεση σηματοδοτεί ότι η αθωωτική απόφαση θεωρήθηκε πως πρέπει να ελεγχθεί εκ νέου σε επίπεδο αξιολόγησης πραγματικών περιστατικών, συλλογισμών και συμπερασμάτων γύρω από την ευθύνη του κατηγορούμενου σε ένα πλαίσιο αυξημένων υποχρεώσεων οδικής ασφάλειας.
Το ιστορικό της υπόθεσης και το σημείο μηδέν του ατυχήματος
Η υπόθεση αφορά περιστατικό που συνέβη στη Ρόδο στις 14 Νοεμβρίου 2019, σε χρονική συγκυρία κατά την οποία είχε τεθεί σε εφαρμογή υποχρεωτική παράκαμψη λόγω προβλημάτων στη γέφυρα Μάκκαρη. Είχε προηγηθεί στις 13 Νοεμβρίου 2019 απόφαση απαγόρευσης κυκλοφορίας παντός οχήματος στο τμήμα της εθνικής οδού Ρόδου Λίνδου στη γέφυρα Μάκκαρη, καθώς είχαν διαπιστωθεί ευρήματα ακαταλληλότητας και επικινδυνότητας για την ασφαλή διέλευση οχημάτων και πεζών.
Η κυκλοφορία, όπως είχε αποφασιστεί, έπρεπε να διεξάγεται μέσω υποχρεωτικής παράκαμψης. Και ακριβώς αυτό το σημείο είναι ο πυρήνας της υπόθεσης: οι συνθήκες με τις οποίες οργανώθηκε, σηματοδοτήθηκε και υποδείχθηκε η παράκαμψη στους οδηγούς, ειδικά σε ώρες μειωμένης ορατότητας και σε οδικά τμήματα χωρίς φωτισμό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας όπως είχαν παρουσιαστεί, ο οδηγός κινήθηκε στο σημείο στις 04.45 τα ξημερώματα της 14ης Νοεμβρίου 2019. Στη συμβολή της επαρχιακής οδού Χαράκι Μαλώνα με την παλαιά Εθνική οδό Ρόδου Λίνδου, από Αγία Αικατερίνη προς Μαλώνα, φέρεται ότι υπήρχε ελλιπής ή ακατάλληλη σήμανση, σε συνδυασμό με την απουσία φωτισμού κατά τις νυχτερινές ώρες. Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την περιγραφή, ήταν ο οδηγός να ακολουθήσει κατεύθυνση που υποδείκνυαν δύο κίτρινες πινακίδες με τις ενδείξεις «Παράκαμψη» και «Ρόδος» προς τα δεξιά, να στρίψει δεξιά και να καταλήξει με το όχημά του σε κενό ύψους 2.5 μέτρων. Από την πτώση υπέστη κάταγμα αυχενικού σπονδύλου.
Η κατηγορία και το βάρος της ιδιότητας του υπόχρεου
Ο κατηγορούμενος είναι επιτελικό στέλεχος των τεχνικών υπηρεσιών της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, με ιδιότητα προϊσταμένου του Τμήματος Μελετών της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου. Η κατηγορία που του αποδόθηκε είχε τη μορφή σωματικής βλάβης από αμέλεια υπόχρεου δια παραλείψεως, μια διατύπωση που δείχνει πως το κατηγορητήριο δεν στηρίχθηκε σε ενεργητική πράξη αλλά στην αποδιδόμενη παράλειψη εκπλήρωσης ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης.
Το κατηγορητήριο εστίασε στο ό,τι, λόγω της υπηρεσιακής θέσης και των αρμοδιοτήτων για τη συντήρηση της επαρχιακής οδού Μαλώνας Χαράκι, στην οποία περιλαμβάνεται και η οριζόντια και κατακόρυφη σήμανση, φέρεται να μην μερίμνησε για την τοποθέτηση κατάλληλης σήμανσης και σηματοδότησης σε δρόμο υπαγόμενο στην αρμοδιότητα της υπηρεσίας. Η κρίσιμη παράμετρος, όπως είχε αποτυπωθεί, ήταν η ανάγκη προειδοποιητικών φωτεινών σημάνσεων στη συγκεκριμένη συμβολή, καθώς και πινακίδων που να υποδεικνύουν καθαρά ότι η επιτρεπόμενη στροφή ήταν αριστερά.
Σε υποθέσεις όπως αυτή, το δικαστήριο καλείται να εξετάσει αν υπήρχε συγκεκριμένη υπηρεσιακή ευθύνη για τη σήμανση στο σημείο, αν η υποχρέωση ήταν σαφής και ενεργή εκείνη τη στιγμή, αν υπήρχε δυνατότητα επέμβασης στο πεδίο, καθώς και αν η τυχόν παράλειψη συνδέεται αιτιωδώς με το αποτέλεσμα. Με απλά λόγια, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν έλειπε κάτι από τον δρόμο, αλλά και αν αυτό το κάτι όφειλε να το έχει τοποθετήσει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος στο συγκεκριμένο πλαίσιο αρμοδιότητας και χρόνου.
Η αθώωση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και η αιτιολογία της κρίσης
Στην προηγούμενη δίκη, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου έκρινε αθώο τον κατηγορούμενο. Η απόφαση, όπως είχε γράψει η «δημοκρατική», κατέληξε ότι ενήργησε ορθώς στο πλαίσιο των καθηκόντων του και δεν ευθύνεται για το ατύχημα. Αυτή η διατύπωση παραπέμπει σε δικαστική αξιολόγηση που είτε αποσύνδεσε την ευθύνη του από τη συγκεκριμένη επιχειρησιακή διαχείριση της παράκαμψης, είτε έκρινε ότι τα βήματα που έγιναν από πλευράς υπηρεσίας ήταν επαρκή με βάση τις πραγματικές δυνατότητες και τα δεδομένα εκείνων των ημερών.
Στο πλευρό του κατηγορούμενου, ως συνήγορος υπεράσπισης, βρίσκεται ο κ. Γιώργος Μαυρομμάτης.
