Συνάντηση Νικητιάδη με τον Αγροτοκτηνοτροφικό Σύλλογο Ρόδου στο Γεννάδι – Στο επίκεντρο τα κρίσιμα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα

Τα τερά­στια και συσ­σω­ρευ­μένα προ­βλή­ματα που βιώνουν οι αγρότες στη Ρόδο, τα οποία στα νησιά οξύ­νο­νται ακόμη περισ­σό­τερο, συζη­τή­θη­καν στη συνά­ντηση του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και τ. Υφυπ. Πολι­τι­σμού – Του­ρι­σμού Γιώργου Νικη­τιάδη, με τη Διοι­κούσα Επι­τροπή και μέλη του νεο­σύ­στα­του Αγρο­το­κτη­νο­τρο­φι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Γεννάδι, το από­γευμα της Τρίτης 30 Δεκεμ­βρίου 2025. Στη συνά­ντηση συμ­με­τείχε και ο Μιχάλης Χατζη­κα­ντής, με πολυετή εμπει­ρία στον πρω­το­γενή τομέα. Κατά τη συζή­τηση εκφρά­στηκε η συμπα­ρά­σταση του Συλ­λό­γου στα γενι­κό­τερα αιτή­ματα των αγροτών σε όλη τη χώρα, ενώ ανα­δεί­χθη­καν και τα επι­πλέον, ειδικά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει ο πρω­το­γε­νής τομέας στη Ρόδο. Μιχάλης Χατζη­κα­ντής

Οι παρα­γω­γοί περιέ­γρα­ψαν τα ζητή­ματα που τους απα­σχο­λούν ιδιαι­τέ­ρως, με πρώτο τη δια­χεί­ριση των υδάτων, η οποία παρα­μέ­νει χωρίς σχε­δια­σμό και χωρίς την ανα­γκαία συντή­ρηση των υπο­δο­μών. Όπως επι­ση­μάν­θηκε, κατά καιρούς έχουν δοθεί υπο­σχέ­σεις από τους εμπλε­κό­με­νους φορείς για ολο­κλη­ρω­μένο σχε­δια­σμό και για πρό­σθετα έργα – ακόμη και για νέο φράγμα – οι οποίες όμως δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί, με απο­τέ­λε­σμα να περιο­ρί­ζο­νται κρί­σι­μες δυνα­τό­τη­τες άρδευ­σης.

Την ίδια στιγμή, το κόστος παρα­γω­γής στη Ρόδο και στα νησιά παρα­μέ­νει δυσα­νά­λογα υψηλό λόγω από­στα­σης, μετα­φο­ρι­κών, καυ­σί­μων και εφοδίων, αλλά εκτο­ξεύ­ε­ται ακόμη περισ­σό­τερο από την έλλειψη εργα­τι­κών χεριών. Οι παρα­γω­γοί υπο­γράμ­μι­σαν ότι, όταν δεν υπάρχει δια­θέ­σιμο εργα­τικό δυνα­μικό, καθώς η αδυ­να­μία εξεύ­ρε­σης στέγης για τους εργα­ζό­με­νους, λει­τουρ­γεί απο­τρε­πτι­κώς για όσους θα μπο­ρού­σαν να εργα­στούν εποχικά στον πρω­το­γενή τομέα τότε, υπάρχει τερά­στια έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού για να απα­σχο­λη­θεί στα χωράφια.

Θέμα της συζή­τη­σης απο­τέ­λε­σαν και οι κατα­στρο­φές από τα ελάφια, με τους παρα­γω­γούς να επι­ση­μαί­νουν ότι προ­κα­λού­νται μεγάλες ζημιές στις καλ­λιέρ­γειες. Παραλ­λή­λως, τα ελάφια εμφα­νί­ζο­νται συχνά και στο οδικό δίκτυο, με απο­τέ­λε­σμα να σημειώ­νο­νται τροχαία ατυ­χή­ματα και να χάνο­νται ζώα, χωρίς να υπάρχει σαφές πλαίσιο αντι­με­τώ­πι­σης, πρό­λη­ψης, δίκαιης απο­ζη­μί­ω­σης των αγροτών αλλά και προ­στα­σίας των ελαφιών.

Συζη­τή­θηκε επίσης, η ανάγκη ουσια­στι­κής σύν­δε­σης του πρω­το­γε­νούς τομέα με τον του­ρι­σμό, ώστε η του­ρι­στική ισχύς της Ρόδου να μετα­τρα­πεί σε πραγ­μα­τικό εισό­δημα για τους παρα­γω­γούς και σε προ­στι­θέ­μενη αξία για τον προ­ο­ρι­σμό.

Ο Γιώργος Νικη­τιά­δης υπο­γράμ­μισε ότι τα ζητή­ματα του πρω­το­γε­νούς τομέα της Ρόδου και συνο­λι­κώς της Δωδε­κα­νή­σου θα συνε­χί­σει να τα ανα­δει­κνύει στη Βουλή με ερω­τή­σεις και επί­και­ρες ερω­τή­σεις, αξιο­ποιώ­ντας κάθε κοι­νο­βου­λευ­τικό μέσο πίεσης προς την Κυβέρ­νηση.

Αμέσως μετά το πέρας της συνά­ντη­σης ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Νικη­τιά­δης προέβη στην ακό­λουθη δήλωση :

«Η αδια­φο­ρία της Κυβέρ­νη­σης για τον πρω­το­γενή τομέα, ανα­δει­κνύ­ε­ται στο μέγιστο βαθμό στη Ρόδο με την έλλειψη νερού και αρδευ­τι­κών υπο­δο­μών και πλήρη έλλειψη σχε­δια­σμού για τον πρω­το­γενή τομέα στο νησί.

Το κόστος παρα­γω­γής στα νησιά είναι ούτως ή άλλως υψη­λό­τερο. Στη Ρόδο ωστόσο επι­βα­ρύ­νε­ται ακόμη περισ­σό­τερο από την έλλειψη εργα­τι­κών χεριών.

Το ζήτημα των ελαφιών, που είναι το σύμβολο του νησιού, πρέπει να εξε­τα­στεί ιδιαι­τέ­ρως αφού προ­κα­λού­νται τερά­στιες ζημιές στην παρα­γωγή, και δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο πρό­λη­ψης και απο­ζη­μί­ω­σης, ενώ κατα­γρά­φο­νται και ατυ­χή­ματα στους δρόμους, με συνέ­πεια να σκο­τώ­νο­νται τα συμπαθή ζώα. Η Ρόδος οφείλει να προ­στα­τεύ­σει και τον πρω­το­γενή της τομέα, αλλά και το ίδιο το ελάφι, που απο­τε­λεί σύμβολο του νησιού.

Η σύνδεση του του­ρι­σμού με την τοπική παρα­γωγή είναι κρίσιμη επιλογή ανά­πτυ­ξης: Περισ­σό­τερα ροδί­τικα προ­ϊ­ό­ντα στα ξενο­δο­χεία και στην εστίαση, στα­θε­ρές συμ­φω­νίες με τους παρα­γω­γούς, προ­στι­θέ­μενη αξία στον προ­ο­ρι­σμό και εισό­δημα που μένει στον τόπο.

Δεσμεύ­ο­μαι ότι θα ανα­δείξω τα ζητή­ματα αυτά με κάθε κοι­νο­βου­λευ­τικό τρόπο και με όλες τις ανα­γκαίες πολι­τι­κές πρω­το­βου­λίες, ώστε η Κυβέρ­νηση να ανα­λά­βει επι­τέ­λους τις ευθύνες της. Θεωρώ όμως πως μόνο η πολι­τική αλλαγή θα μπο­ρέ­σει επι­τέ­λους να ξανά βάλει τον πρω­το­γενή τομέα ξανά στο επί­κε­ντρο της πολι­τι­κής μας.»