Συντάξεις κάτω των 1.000 ευρώ: Η πραγματικότητα για έξι στους δέκα

Παρά τη βελ­τιω­μένη εικόνα των ασφα­λι­στι­κών ταμείων, τα οποία εμφα­νί­ζουν σήμερα πλε­ό­να­σμα άνω των 2 δισ. ευρώ, η καθη­με­ρι­νό­τητα της πλειο­νό­τη­τας των συντα­ξιού­χων παρα­μέ­νει δύσκολη. Οι έξι στους δέκα λαμ­βά­νουν μηνιαίο εισό­δημα που δεν ξεπερνά τα 1.000 ευρώ, τοπο­θε­τώ­ντας τους κάτω από το όριο της σχε­τι­κής φτώ­χειας. Σύμφωνα με τα στοι­χεία του συστή­μα­τος ΗΛΙΟΣ για τον Αύγου­στο, μόλις το 41,21% των κύριων συντά­ξεων υπερ­βαί­νει το όριο αυτό, ενώ η μέση κύρια σύνταξη δια­μορ­φώ­νε­ται στα 844 ευρώ και η επι­κου­ρική στα 196 ευρώ.

Προφίλ συντα­ξιού­χων και εισο­δη­μα­τική πίεση

Οι περισ­σό­τε­ροι συντα­ξιού­χοι είναι ηλικίας 66 έως 75 ετών, κυρίως άνδρες, εγκα­τε­στη­μέ­νοι στην Αττική και την Κεντρική Μακε­δο­νία. Η μεγα­λύ­τερη μερίδα κύριων συντά­ξεων κινεί­ται στα επίπεδα μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ, αντα­να­κλώ­ντας τόσο το ύψος των μισθών της εργα­σια­κής ζωής τους όσο και τα χρόνια ασφά­λι­σης. Παράλ­ληλα, η χαμηλή αγο­ρα­στική δύναμη και οι αυξη­μέ­νες ανάγκες υγείας λει­τουρ­γούν σωρευ­τικά, επι­βα­ρύ­νο­ντας την ποιό­τητα ζωής.

Ο ρόλος της εθνικής σύντα­ξης

Η εθνική σύνταξη απο­δει­κνύ­ε­ται κρίσιμο στοι­χείο για τη συγκρά­τηση του συντε­λε­στή ανα­πλή­ρω­σης σε ανεκτά επίπεδα. Με μέσες συντά­ξι­μες απο­δο­χές στα 1.300 ευρώ και μέσο χρόνο ασφά­λι­σης 32 ετών, η ανα­πλή­ρωση φθάνει το 77% εξαι­τίας της εθνικής σύντα­ξης. Αν οι μέσες απο­δο­χές ήταν υψη­λό­τε­ρες, ο ρόλος της εθνικής σύντα­ξης θα υπο­χω­ρούσε ανα­λο­γικά. Αντί­στροφα, χωρίς την εθνική σύνταξη, το συνο­λικό ποσό που θα λάμβανε ο μέσος συντα­ξιού­χος δεν θα ξεπερ­νούσε τα 600 ευρώ, με την ανα­πλή­ρωση να περιο­ρί­ζε­ται στο 45%.

Χωρίς την εθνική σύνταξη, το ποσοστό των συντα­ξιού­χων άνω των 65 ετών που θα βρί­σκο­νταν κάτω από το όριο της φτώ­χειας θα εκτο­ξευό­ταν στο 32,4% από 24,9% σήμερα. Δηλαδή, ένας στους τρεις θα ζούσε σε συν­θή­κες φτώ­χειας.

Ο δεύ­τε­ρος και ο τρίτος πυλώνας ασφά­λι­σης, που αφορούν επαγ­γελ­μα­τικά ταμεία και ιδιω­τι­κές ασφα­λι­στι­κές, δεν ενσω­μα­τώ­νουν την αρχή της αλλη­λεγ­γύης. Στα κεφα­λαιο­ποι­η­τικά σχήματα, ο ασφα­λι­σμέ­νος λαμ­βά­νει μόνο ό,τι έχει απο­τα­μιεύ­σει. Έτσι, σε περι­πτώ­σεις πρόωρης ανα­πη­ρίας ή θανάτου, η σύνταξη που προ­κύ­πτει είναι χαμηλή, λόγω μικρής συσ­σώ­ρευ­σης εισφο­ρών.

 Το ερώτημα της διπλής υπο­χρε­ω­τι­κής απο­τα­μί­ευ­σης

Μετά την ίδρυση του ΤΕΚΑ, όπου οι νέοι ασφα­λι­σμέ­νοι κατα­βάλ­λουν ήδη 6% του μισθού τους σε ατο­μι­κούς λογα­ρια­σμούς, τίθεται ζήτημα για το κατά πόσο μπορεί να επι­βλη­θεί δεύτερη υπο­χρε­ω­τική απο­τα­μί­ευση στο πλαίσιο του δεύ­τε­ρου πυλώνα. Το θέμα αυτό συν­δέ­ε­ται με το συνο­λικό σχε­δια­σμό της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και τις μελ­λο­ντι­κές δημο­σιο­νο­μι­κές ανάγκες.

Πηγή: newmoney.gr