Επίσκοπος Αντώνιος Πατρός: «Ο Πανορμίτης είναι πέρα από θρησκείες και λαούς»

• 2.000 άτομα ημε­ρη­σί­ως επι­σκέ­πτο­νται κα­θη­με­ρι­νά για προ­σκύ­νη­μα από την 1η Νο­εμ­βρί­ου το ιστο­ρι­κό μο­να­στή­ρι του Πα­νορ­μί­τη Σύμης

Με αυ­ξη­μέ­νες πλη­ρό­τη­τες ανα­χω­ρούν όλα τα ακτο­πλοϊ­κά δρο­μο­λό­για προς Σύμη με χι­λιά­δες προ­σκυ­νη­τές που επι­σκέ­πτο­νται από κάθε γωνιά της Δω­δε­κα­νή­σου και όχι μόνο, την Ιερά Μονή του Τα­ξιάρ­χη Μι­χα­ήλ Πα­νορ­μί­τη, ενό­ψει της εορ­τής του την 8η Νο­εμ­βρί­ου. 2.000 άτομα ημε­ρη­σί­ως επι­σκέ­πτο­νται κα­θη­με­ρι­νά για προ­σκύ­νη­μα από την 1η Νο­εμ­βρί­ου το ιστο­ρι­κό μο­να­στή­ρι του Πα­νορ­μί­τη Σύμης, ενώ μέρα με την ημέρα πλη­σιά­ζο­ντας αυ­ξά­νο­νται οι προ­σκυ­νη­τές, όπως δή­λω­σε στη «δ» ο Επί­σκο­πος Ρο­δο­στό­λου – Ηγού­με­νος της Ιεράς Μονής Πα­νορ­μί­του Σύμης, Αντώ­νιος Πα­τρός, ο οποί­ος μί­λη­σε στη «δ» για το πνευ­μα­τι­κό κα­τα­φύ­γιο του Πα­νορ­μί­τη, με τα χι­λιά­δες προ­σκυ­νή­μα­τα και τά­μα­τα από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο, όχι μόνο ενό­ψει της εορ­τής του, αλλά 365 ημέ­ρες τον χρόνο.

Τις τε­λευ­ταί­ες μέρες έχουν αυ­ξη­θεί και τα ακτο­πλοϊ­κά δρο­μο­λό­για προς Σύμη τόσο από Ρόδο, όσο και από Πει­ραιά, με έκτα­κτες προ­σεγ­γί­σεις των πλοί­ων για να εξυ­πη­ρε­τη­θεί ο κό­σμος. Προ­σκυ­νη­τές από κάθε γωνιά της Ελ­λά­δας και όχι μόνο. «Δεν είναι μόνο αυτές τις ημέ­ρες που με­τα­τρέ­πε­ται σε πνευ­μα­τι­κό κα­τα­φύ­γιο, αλλά καθ’ όλη τη διάρ­κεια του χρό­νου, πε­ρισ­σό­τε­ρο βέ­βαια από το Πάσχα μέχρι και το τέλος Νο­εμ­βρί­ου. Αυτές οι μέρες, είναι σαφώς το απο­κο­ρύ­φω­μα, διότι οι άν­θρω­ποι έρ­χο­νται να αφή­σουν το ευ­χα­ρι­στώ τους και να αφή­σουν την πα­ρά­κλη­σή τους στη Χάρη του στο ει­κο­νι­σμά του. Οι προ­σκυ­νη­τές αυ­ξά­νο­νται μέρα με την μέρα. Την Κυ­ρια­κή, το φαι­νό­με­νο στη Μονή ήταν ημέρα γιορ­τής. Πάρα πολύς κό­σμος. Όσα κα­ρά­βια έρ­χο­νται, έχουν προ­σκυ­νη­τές και προ­σπα­θού­με να τους εξυ­πη­ρε­τού­με, να υπάρ­χει μία ροή στο να προ­σκυ­νούν και να μην δυ­σκο­λεύ­ο­νται».

Κάθε χρόνο μέχρι και την εορτή του Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χα­ήλ βοη­θά­ει και ο και­ρός στα Δω­δε­κά­νη­σα. Τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες η θά­λασ­σα είναι γα­λή­νια, βοη­θώ­ντας τον κόσμο να μην τα­λαι­πω­ρη­θεί και να μπο­ρεί να τα­ξι­δέ­ψει για να προ­σκυ­νή­σει την επι­βλη­τι­κή ει­κό­να του Πα­νορ­μί­τη που σε κα­θη­λώ­νει στο αντί­κρι­σμά της. «Πάντα βοη­θά­ει ο και­ρός. Αυτό είναι δική του πα­ρά­δο­ση. Την κρα­τά­ει και την απο­δει­κνύ­ει κάθε χρόνο σε όλους εμάς και σε όλο τον κόσμο. Πάμε στον Πα­νορ­μί­τη, αλλά να προ­λά­βου­με να φύ­γου­με μετά, να μην προ­κλη­θεί φουρ­τού­να και απο­κλει­στού­με, λένε οι πι­στοί κι έτσι γί­νε­ται» ανα­φέ­ρει ο Επί­σκο­πος Ρο­δο­στό­λου που φέτος συ­μπλη­ρώ­νει 8 χρό­νια ως Ηγού­με­νος της Μονής δο­σμέ­νος στη Χάρη του Πα­νορ­μί­τη (μόλις δύο άτομα είναι ο αριθ­μός της αδελ­φό­τη­τας), ενώ επί 43 χρό­νια υπη­ρέ­τη­σε τον ιερό κλήρο στη Ρόδο.

«Ο Πα­νορ­μί­της είναι ο Ηγού­με­νος εδώ, κι Εκεί­νος κα­νο­νί­ζει, φρο­ντί­ζει και οδη­γεί το παρόν και το μέλ­λον της Μονής. Ο Πα­νορ­μί­της είναι αυτός που διοι­κεί, εμείς απλά τον δια­κο­νού­με. Αυτό το λέω όχι για να δη­μιουρ­γή­σω εντύ­πω­ση, αλλά γιατί αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Με την ευχή και την ευ­λο­γία του Σε­βα­σμιο­τά­του Ποι­με­νάρ­χου μας, κ. Χρυ­σο­στό­μου, πο­ρευό­μα­στε και προ­σευ­χό­μα­στε για το κα­λύ­τε­ρο», θα επα­να­λά­βει ο ίδιος, όπως είχε επι­ση­μά­νει σε πρό­σφα­τη συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ».

«Ο Πα­νορ­μί­της, από τη στιγ­μή της ιδρύ­σε­ως του σαν Μονή, από το 1783 έως και σή­με­ρα, είναι κα­τα­φύ­γιο πνευ­μα­τι­κό, με τη βι­βλιο­θή­κη του, με τους ηγου­μέ­νους, τις μορ­φές που πέ­ρα­σαν από την ηγου­με­νία του, με τους λό­γιους που τον επι­σκέ­φτη­καν και έζη­σαν μέσα σε αυτό», όπως επι­ση­μαί­νει. «Όλα τα βλέμ­μα­τα είναι στραμ­μέ­να αυτές τις ημέ­ρες, όπως κάθε χρόνο, στο Μο­να­στή­ρι του Πα­νορ­μί­τη, που έχει και με­τα­δί­δει τη Χάρη του Αρ­χαγ­γέ­λου σε όσους τον επι­σκέ­πτο­νται αλλά και σε όσους τον επι­κα­λού­νται από όποιο ση­μείο της γης και αν βρί­σκο­νται. Η Μονή, βε­βαί­ως, πα­ρα­μέ­νει ένα φάρος πί­στης και ελ­πί­δας. Η ΙΜ Πα­νορ­μί­τη είναι ένα από τα πιο εμ­βλη­μα­τι­κά προ­σκυ­νή­μα­τα του Αι­γαί­ου. Είναι το πνευ­μα­τι­κό κα­τα­φύ­γιο για πάρα πολύ κόσμο», όπως λέει.

Όσο για τις μα­ζι­κές επι­σκέ­ψεις αλλά και την από­λυ­τη ησυ­χία που ακο­λου­θεί, ο Ηγού­με­νος θα πει: «Η πο­λυ­κο­σμία είναι για δύο ώρες την ημέρα. Μετά από αυτές τις δύο ώρες η Μονή πε­ριέρ­χε­ται σε μία άκρα­τη ησυ­χία. Με το δικό της χρώμα, τη δική της γεύση αυτής της ησυ­χί­ας. Δεν μπο­ρεί κά­ποιος να τη με­τα­φέ­ρει. Την ησυ­χία αυτή τη ζεις, τη γα­λή­νη του κόλ­που του Πα­νορ­μί­τη, τη ζω από την πρώτη στιγ­μή, από την 31 Μαρ­τί­ου του 2018 που βρέ­θη­κα σε αυτόν εδώ το χώρο, συ­ναι­σθα­νό­με­νος κι εγώ πώς από τη ζωή της Ρόδου θα με­τα­βώ σε αυτή την ησυ­χία, δεν με ενό­χλη­σε ούτε μία στιγ­μή. Είναι η Χάρη του εκεί­νη η οποία πλη­ρώ­νει τα πάντα, δη­λα­δή γε­μί­ζει τα πάντα. Και την ησυ­χία μας τη γε­μί­ζει και μας κάνει να εί­μα­στε πλή­ρεις εδώ στο μο­να­στή­ρι του».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η 8η Νο­εμ­βρί­ου κα­θιε­ρώ­θη­κε ως ημέρα αρ­γί­ας για τον Δήμο Σύμης, εορτή της μνή­μης του Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χα­ήλ Πα­νορ­μί­τη, πο­λιού­χου της Σύμης.

Να ση­μειω­θεί ότι προ­σφά­τως ο Ηγού­με­νος Πα­νορ­μί­τη, ορί­σθη­κε και νέος Επί­σκο­πος Ρο­δο­στό­λου από την Αγία και Ιερά Σύ­νο­δο του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου.

Όσο για τα τά­μα­τα του κό­σμου προς τον Τα­ξιάρ­χη Πα­νορ­μί­τη, ο Ηγού­με­νος επι­ση­μαί­νει ότι είναι συ­γκι­νη­τι­κό το γε­γο­νός ότι δεν είναι μόνο αυτά που αφή­νουν οι πι­στοί στο ει­κό­νι­σμά του, αλλά και αυτά φθά­νουν από διά­φο­ρα ση­μεία από την Αλε­ξάν­δρεια της Αι­γύ­πτου μέχρι τα Κου­φο­νή­σια κλπ. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανέ­φε­ρε ότι μία πρό­σφα­τη πε­ρί­πτω­ση, όταν στις 25 Σε­πτεμ­βρί­ου έφθα­σε στην Αλε­ξάν­δρεια ένα τέ­τοιο τάμα σε μπου­κά­λι, το οποίο εντό­πι­σε ένας Άρα­βας μου­σουλ­μά­νος σε πα­ρα­λία, ο οποί­ος έστει­λε email στη Μονή για να τους ενη­με­ρώ­σει. Ο απο­στο­λέ­ας το είχε στεί­λει για το «τα­ξί­δι του» στις 2 Σε­πτεμ­βρί­ου. «Είχε μέσα ονό­μα­τα. Απευ­θυ­νό­ταν προς τον Πα­νορ­μί­τη. Μας τα έστει­λε με mail φω­το­τυ­πί­ες. Και μέσα σε αυτά τα χαρ­τιά ήταν τα τη­λέ­φω­να του απο­στο­λέα, που ήταν μία γυ­ναί­κα από τα Κου­φο­νή­σια. Αυτό μπο­ρεί να μην το έχου­με αυτή τη στιγ­μή στα χέρια μας, αλλά ο άν­θρω­πος αυτός, ο οποί­ος δεν είναι ούτε καν Χρι­στια­νός, φρό­ντι­σε η Μονή να έχει τα ονό­μα­τα αυτά τα οποία ήθε­λαν οι άν­θρω­ποι να δια­βα­στούν, να μνη­μο­νευ­τούν. Σε μία άλλη πα­ρα­λία της Κέας, γε­μά­τη από πλα­στι­κά μπου­κά­λια, εντο­πί­σθη­κε ένα μπου­κά­λι να βγά­ζει λάμψη. Και τι ήταν; Ήταν ένα ευρώ το οποίο είχε βάλει ο άν­θρω­πος μέσα που το έστει­λε για να ανά­ψει ένα κερί.

Ζούμε τα θαύ­μα­τα του, ζούμε τα τά­μα­τα τα οποία τα υπο­δε­χό­μα­στε με πολ­λούς και διά­φο­ρους τρό­πους. Είναι ζω­ντα­νός μέσα στη ζωή μας στο Μο­να­στή­ρι Του. Και βέ­βαια είναι γνω­στός στα πέ­ρα­τα της οι­κου­μέ­νης ο Πα­νορ­μί­της για τα τά­μα­τα που στέλ­νουν από όλο τον κόσμο. Μ’ αρέ­σει όταν έρ­χε­ται κά­ποιο από τα τά­μα­τα, τα μπου­κά­λια αυτά, να ει­δο­ποιώ εγώ τους απο­στο­λείς για να δω και να ζήσω την αντί­δρα­σή τους, την έκ­πλη­ξή τους. Ήρθε ένα τάμα από την Κρήτη. Πήρα την γυ­ναί­κα αυτή, η οποία το έστει­λε. Της λέω κα­λη­μέ­ρα, είμαι από το Μο­να­στή­ρι του Πα­νορ­μί­τη και αν έχετε στεί­λει κά­ποιο μπου­κά­λι, σας πλη­ρο­φο­ρώ ότι έχει έρθει. Και μου απα­ντά. Δεν είχα καμία αμ­φι­βο­λία ότι θα ερ­χό­ταν. Έχω ρίξει άλλα δύο και έχουν έρθει», πε­ριέ­γρα­ψε φα­νε­ρά συ­γκι­νη­μέ­νος.

Ο ηγού­με­νος προ­σθέ­τει ότι μέσα από την εξο­μο­λό­γη­ση και μέσα από την πο­ρεία του, βιώ­νει πολ­λές εμπει­ρί­ες από αν­θρώ­πους οι οποί­οι με ποι­κί­λους τρό­πους δέ­θη­καν με τον Πα­νορ­μί­τη. «Και όταν δεθεί κά­ποιος με τον Πα­νορ­μί­τη ο δε­σμός αυτός δεν είναι μία φορά δη­λα­δή για να τον επι­σκε­φθεί. Γί­νε­ται συ­νε­χό­με­νος, γί­νε­ται ετή­σιος μπορώ να πω και μπο­ρεί να είναι και δύο και τρεις φορές το χρόνο».

Τέλος ο π. Αντώ­νιος Πα­τρός έκανε ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά και στο γε­γο­νός ότι και πολ­λοί μου­σουλ­μά­νοι επι­σκέ­πτο­νται δια­χρο­νι­κά το ιστο­ρι­κό μο­να­στή­ρι για να ανά­ψουν κερί, πε­ρι­γρά­φο­ντας μία εμπει­ρία του προ εβδο­μά­δος: «Ήμουν μέσα στο κα­ρά­βι και ήταν δύο παι­δά­κια μικρά, με τη μη­τέ­ρα τους. Το ένα κρα­τού­σε ένα κο­μπο­σκοί­νι. Πώς σε λένε τον ρώ­τη­σα, μου είπε το όνομα. Δεν κα­τά­λα­βα εγώ. Λέω, Μι­χά­λη; Όχι μου λέει η μη­τέ­ρα του, Μου­ράτ τον λένε. Μπρά­βο, εγώ ξαφ­νιά­στη­κα και βλέπω τη μη­τέ­ρα να λέει ότι είναι γεν­νη­μέ­νο την πα­ρα­μο­νή του Πα­νορ­μί­τη. Λέω, εσύ γιορ­τά­ζεις τον Πα­νορ­μί­τη με τα γε­νέ­θλιά σου. Και από απέ­να­ντι ένας μου­σουλ­μά­νος έχει με τα­τουάζ τον Πα­νορ­μί­τη πάνω στο στή­θος του. Και από τη Ρόδο πολ­λοί μου­σουλ­μά­νοι έρ­χο­νται. Και όχι μόνο. Ο Πα­νορ­μί­της είναι πέρα από θρη­σκεί­ες, πέρα από κοι­νό­τη­τες, από λαούς κλπ. Ο Αρ­χάγ­γε­λος Μι­χα­ήλ αυτή τη στιγ­μή είναι απο­δε­κτός από τρεις θρη­σκεί­ες. Τη χρι­στια­νι­κή, την ιου­δαϊ­κή και τη μου­σουλ­μα­νι­κή. Ανα­φέ­ρε­ται και από τις τρεις θρη­σκεί­ες. Το προ­σκύ­νη­μά του είναι ανοι­χτό σε όλους τους αν­θρώ­πους. Να έρ­θουν να τον προ­σκυ­νή­σουν, να του ενα­πο­θέ­σουν… το ευ­χα­ρι­στώ του, όπως προ­εί­πα, αλλά και τα αι­τή­μα­τά του. Ει­δι­κά ο Πα­νορ­μί­της της Σύμης είναι στη γραμ­μή του Αρ­χαγ­γέ­λου. Είναι μια γραμ­μή η οποία ενώ­νει επτά προ­σκυ­νή­μα­τα σε μια ευ­θεία πο­ρεία. Είναι στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα, στη Σύμη, δύο στην Ιτα­λία, ένα στη Γαλ­λία, ένα στην Αγ­γλία, ένα στην Ιρ­λαν­δία», λέει κα­τα­λή­γο­ντας.