ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κολυμβητήριο Ιαλυσού: Από τη λήθη στην πολιτική ατζέντα

Νατάσα Παμπρή 3 λεπτά ανάγνωση
badfb9a4-2eae-4603-81eb-253b71462012

• Άμεση αντί­δραση της δημο­τι­κής αρχής Κολιάδη μετά την κοι­νο­βου­λευ­τική ερώτηση του Β. Υψη­λά­ντη και το απο­κα­λυ­πτικό ρεπορ­τάζ της «δ»

Άμεση αντί­δραση της δημο­τι­κής αρχής Κολιάδη προ­κά­λεσε το άρθρο της «δ» για το εγκα­τα­λε­λειμ­μένο Δημο­τικό Κολυμ­βη­τή­ριο Ιαλυσού, που επί δύο δεκα­ε­τίες παρα­μέ­νει βου­τηγ­μένο στη σκόνη και στη σιωπή. Μετά το σχετικό δημο­σί­ευμα, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας και κοσμή­το­ρας της Βουλής, Βασίλης Υψη­λά­ντης, κατέ­θεσε κοι­νο­βου­λευ­τική Ερώτηση προς τους αρμό­διους υπουρ­γούς, ζητώ­ντας την επα­νέ­νταξη του έργου σε χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα.

Την Κυριακή, ο δήμαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, συνο­δευό­με­νος από τον πρόεδρο της ΔΕΡΜΑΕ και αντι­δή­μαρχο Ιαλυσού Βαλάντη Λάμπη και την πρόεδρο της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού Αγνή Μ. Καρα­βό­λια, επι­σκέ­φθηκε τον χώρο του κολυμ­βη­τη­ρίου, δημο­σιεύ­ο­ντας σύντομη ανάρ­τηση στα κοι­νω­νικά δίκτυα με τη δέσμευση ότι το έργο «θα ολο­κλη­ρω­θεί».

Από τα παρά­δοξα ότι μέχρι σήμερα, το θέμα δεν έχει συζη­τη­θεί σε καμία συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, γεγονός που απο­δί­δε­ται από πολλούς σε επι­κοι­νω­νιακή κίνηση, προ­ερ­χό­μενη από την ανα­ζω­πύ­ρωση του ζητή­μα­τος στην επι­και­ρό­τητα και τη δια­φαι­νό­μενη εμπλοκή της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Ένα έργο – σύμβολο εγκα­τά­λει­ψης

Το Δημο­τικό Κολυμ­βη­τή­ριο Ιαλυσού θεμε­λιώ­θηκε την 1η Ιανουα­ρίου 2005, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1.240.000 ευρώ, στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος «Ελλάδα 2004». Σχε­δια­σμένο με ολυ­μπια­κές προ­δια­γρα­φές, προ­ο­ρι­ζό­ταν να απο­τε­λέ­σει κέντρο ναυ­τα­θλη­τι­σμού για τη νεολαία και χώρο διεθνών διορ­γα­νώ­σεων. Μέχρι το 2009 είχαν απορ­ρο­φη­θεί 930.000 ευρώ. Όμως, με τη διοι­κη­τική συνέ­νωση των δήμων το 2010, το έργο βυθί­στηκε στη στα­σι­μό­τητα. Παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες από­πει­ρες ένταξης σε προ­γράμ­ματα όπως ο «Φιλό­δη­μος Ι» ή το ΠΔΕ, ουδέ­ποτε ολο­κλη­ρώ­θηκε, και το 2023 απε­ντά­χθηκε ορι­στικά από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων λόγω αδρά­νειας των Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου. Σήμερα, το έργο θυμίζει ερείπιο. Ξηλω­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις, κατε­στραμ­μένα απο­δυ­τή­ρια, σκου­πί­δια και συν­θή­ματα στους τοίχους. Δίπλα σε έναν σύγ­χρονο βρε­φο­νη­πιακό σταθμό και τον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων, το κουφάρι του κολυμ­βη­τη­ρίου απο­τε­λεί σιωπηλό μνημείο διοι­κη­τι­κής απο­τυ­χίας και έλλει­ψης πολι­τι­κής βού­λη­σης. Όπως είχε επι­ση­μαν­θεί στο άρθρο της «δ», «η μονα­δική ελπίδα σωτη­ρίας του έργου ενα­πό­κει­ται στην πρόθεση του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, που έχει απο­δεί­ξει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά του στην ολο­κλή­ρωση πλη­γω­μέ­νων έργων». Οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν ότι εξε­τά­ζε­ται ακόμη και η νομική δυνα­τό­τητα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής του Δήμου από την έκταση, η οποία ανήκει στην Περι­φέ­ρεια από το 2011, λόγω μη τήρησης του σκοπού παρα­χώ­ρη­σης.

Στην κοι­νο­βου­λευ­τική του ερώτηση ο κ. Υψη­λά­ντης υπο­γράμ­μισε ότι «η ολο­κλή­ρωση του Δημο­τι­κού Κολυμ­βη­τη­ρίου Ιαλυσού Ρόδου απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα για την ανά­πτυξη του υγρού στίβου στο μεγα­λύ­τερο νησί της Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο στε­ρεί­ται ανά­λο­γων υπο­δο­μών». Ζήτησε από τους υπουρ­γούς Εσω­τε­ρι­κών και Παι­δείας, Θρη­σκευ­μά­των και Αθλη­τι­σμού να εξε­τά­σουν την επα­νέ­νταξη του έργου σε νέο χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα, ώστε «η Ρόδος να απο­κτή­σει επι­τέ­λους στέγη για τους αθλητές της κολύμ­βη­σης και της υδα­το­σφαί­ρι­σης». Η ερώτηση αυτή, που ήρθε σε συνέ­χεια του απο­κα­λυ­πτι­κού ρεπορ­τάζ της «Δημο­κρα­τι­κής», έφερε ξανά στο επί­κε­ντρο της δημό­σιας συζή­τη­σης ένα έργο που για πολλούς απο­τε­λεί το πιο χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα θεσμι­κής ανε­πάρ­κειας και χαμένων ευκαι­ριών.

Είκοσι χρόνια μετά τη θεμε­λί­ωση, η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να στε­ρεί­ται μια βασική αθλη­τική υποδομή, την ώρα που μικρό­τερα νησιά, όπως η Κάλυ­μνος, δια­θέ­τουν λει­τουρ­γικά κολυμ­βη­τή­ρια. Η πρό­σφατη κινη­το­ποί­ηση μπορεί να δώσει νέα ώθηση, ωστόσο οι πολίτες ανα­μέ­νουν απτά βήματα και όχι άλλες υπο­σχέ­σεις. Όπως εύστοχα σημεί­ωσε το αρχικό άρθρο, το κολυμ­βη­τή­ριο της Ιαλυσού δεν είναι απλώς ένα έργο που «κόλλησε», είναι μια συλ­λο­γική ήττα, που θυμίζει τη χαμένη σχέση της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης με την ευθύνη, το όραμα και την αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στους πολίτες της.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.