Κολυμβητήριο Ιαλυσού: Από τη λήθη στην πολιτική ατζέντα

• Άμεση αντί­δρα­ση της δη­μο­τι­κής αρχής Κο­λιά­δη μετά την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ερώ­τη­ση του Β. Υψη­λά­ντη και το απο­κα­λυ­πτι­κό ρε­πορ­τάζ της «δ»

Άμεση αντί­δρα­ση της δη­μο­τι­κής αρχής Κο­λιά­δη προ­κά­λε­σε το άρθρο της «δ» για το εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο Δη­μο­τι­κό Κο­λυμ­βη­τή­ριο Ια­λυ­σού, που επί δύο δε­κα­ε­τί­ες πα­ρα­μέ­νει βου­τηγ­μέ­νο στη σκόνη και στη σιωπή. Μετά το σχε­τι­κό δη­μο­σί­ευ­μα, ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και κο­σμή­το­ρας της Βου­λής, Βα­σί­λης Υψη­λά­ντης, κα­τέ­θε­σε κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ερώ­τη­ση προς τους αρ­μό­διους υπουρ­γούς, ζη­τώ­ντας την επα­νέ­ντα­ξη του έργου σε χρη­μα­το­δο­τι­κό πρό­γραμ­μα.

Την Κυ­ρια­κή, ο δή­μαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης, συ­νο­δευό­με­νος από τον πρό­ε­δρο της ΔΕΡ­ΜΑΕ και αντι­δή­μαρ­χο Ια­λυ­σού Βα­λά­ντη Λάμπη και την πρό­ε­δρο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ια­λυ­σού Αγνή Μ. Κα­ρα­βό­λια, επι­σκέ­φθη­κε τον χώρο του κο­λυμ­βη­τη­ρί­ου, δη­μο­σιεύ­ο­ντας σύ­ντο­μη ανάρ­τη­ση στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα με τη δέ­σμευ­ση ότι το έργο «θα ολο­κλη­ρω­θεί».

Από τα πα­ρά­δο­ξα ότι μέχρι σή­με­ρα, το θέμα δεν έχει συ­ζη­τη­θεί σε καμία συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, γε­γο­νός που απο­δί­δε­ται από πολ­λούς σε επι­κοι­νω­νια­κή κί­νη­ση, προ­ερ­χό­με­νη από την ανα­ζω­πύ­ρω­ση του ζη­τή­μα­τος στην επι­και­ρό­τη­τα και τη δια­φαι­νό­με­νη εμπλο­κή της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Ένα έργο – σύμ­βο­λο εγκα­τά­λει­ψης

Το Δη­μο­τι­κό Κο­λυμ­βη­τή­ριο Ια­λυ­σού θε­με­λιώ­θη­κε την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2005, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1.240.000 ευρώ, στο πλαί­σιο του προ­γράμ­μα­τος «Ελ­λά­δα 2004». Σχε­δια­σμέ­νο με ολυ­μπια­κές προ­δια­γρα­φές, προ­ο­ρι­ζό­ταν να απο­τε­λέ­σει κέ­ντρο ναυ­τα­θλη­τι­σμού για τη νε­ο­λαία και χώρο διε­θνών διορ­γα­νώ­σε­ων. Μέχρι το 2009 είχαν απορ­ρο­φη­θεί 930.000 ευρώ. Όμως, με τη διοι­κη­τι­κή συ­νέ­νω­ση των δήμων το 2010, το έργο βυ­θί­στη­κε στη στα­σι­μό­τη­τα. Παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες από­πει­ρες έντα­ξης σε προ­γράμ­μα­τα όπως ο «Φι­λό­δη­μος Ι» ή το ΠΔΕ, ου­δέ­πο­τε ολο­κλη­ρώ­θη­κε, και το 2023 απε­ντά­χθη­κε ορι­στι­κά από το Πρό­γραμ­μα Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων λόγω αδρά­νειας των Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου. Σή­με­ρα, το έργο θυ­μί­ζει ερεί­πιο. Ξη­λω­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις, κα­τε­στραμ­μέ­να απο­δυ­τή­ρια, σκου­πί­δια και συν­θή­μα­τα στους τοί­χους. Δίπλα σε έναν σύγ­χρο­νο βρε­φο­νη­πια­κό σταθ­μό και τον Ιερό Ναό Αγίων Πά­ντων, το κου­φά­ρι του κο­λυμ­βη­τη­ρί­ου απο­τε­λεί σιω­πη­λό μνη­μείο διοι­κη­τι­κής απο­τυ­χί­ας και έλ­λει­ψης πο­λι­τι­κής βού­λη­σης. Όπως είχε επι­ση­μαν­θεί στο άρθρο της «δ», «η μο­να­δι­κή ελ­πί­δα σω­τη­ρί­ας του έργου ενα­πό­κει­ται στην πρό­θε­ση του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, που έχει απο­δεί­ξει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά του στην ολο­κλή­ρω­ση πλη­γω­μέ­νων έργων». Οι ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι εξε­τά­ζε­ται ακόμη και η νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής του Δήμου από την έκτα­ση, η οποία ανή­κει στην Πε­ρι­φέ­ρεια από το 2011, λόγω μη τή­ρη­σης του σκο­πού πα­ρα­χώ­ρη­σης.

Στην κοι­νο­βου­λευ­τι­κή του ερώ­τη­ση ο κ. Υψη­λά­ντης υπο­γράμ­μι­σε ότι «η ολο­κλή­ρω­ση του Δη­μο­τι­κού Κο­λυμ­βη­τη­ρί­ου Ια­λυ­σού Ρόδου απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τη­τα για την ανά­πτυ­ξη του υγρού στί­βου στο με­γα­λύ­τε­ρο νησί της Δω­δε­κα­νή­σου, το οποίο στε­ρεί­ται ανά­λο­γων υπο­δο­μών». Ζή­τη­σε από τους υπουρ­γούς Εσω­τε­ρι­κών και Παι­δεί­ας, Θρη­σκευ­μά­των και Αθλη­τι­σμού να εξε­τά­σουν την επα­νέ­ντα­ξη του έργου σε νέο χρη­μα­το­δο­τι­κό πρό­γραμ­μα, ώστε «η Ρόδος να απο­κτή­σει επι­τέ­λους στέγη για τους αθλη­τές της κο­λύμ­βη­σης και της υδα­το­σφαί­ρι­σης». Η ερώ­τη­ση αυτή, που ήρθε σε συ­νέ­χεια του απο­κα­λυ­πτι­κού ρε­πορ­τάζ της «Δη­μο­κρα­τι­κής», έφερε ξανά στο επί­κε­ντρο της δη­μό­σιας συ­ζή­τη­σης ένα έργο που για πολ­λούς απο­τε­λεί το πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα θε­σμι­κής ανε­πάρ­κειας και χα­μέ­νων ευ­και­ριών.

Εί­κο­σι χρό­νια μετά τη θε­με­λί­ω­ση, η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να στε­ρεί­ται μια βα­σι­κή αθλη­τι­κή υπο­δο­μή, την ώρα που μι­κρό­τε­ρα νησιά, όπως η Κά­λυ­μνος, δια­θέ­τουν λει­τουρ­γι­κά κο­λυμ­βη­τή­ρια. Η πρό­σφα­τη κι­νη­το­ποί­η­ση μπο­ρεί να δώσει νέα ώθηση, ωστό­σο οι πο­λί­τες ανα­μέ­νουν απτά βή­μα­τα και όχι άλλες υπο­σχέ­σεις. Όπως εύ­στο­χα ση­μεί­ω­σε το αρ­χι­κό άρθρο, το κο­λυμ­βη­τή­ριο της Ια­λυ­σού δεν είναι απλώς ένα έργο που «κόλ­λη­σε», είναι μια συλ­λο­γι­κή ήττα, που θυ­μί­ζει τη χα­μέ­νη σχέση της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης με την ευ­θύ­νη, το όραμα και την αξιο­πι­στία απέ­να­ντι στους πο­λί­τες της.