Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου αποφασίζει για την τύχη του 83χρονου κατηγορουμένου για τον βιασμό και την κακοποίηση της 8χρονης εγγονής του

• Η υπε­ρά­σπιση πέτυχε την αυτο­πρό­σωπη παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ενώ η Εισαγ­γε­λέας ζητά την προ­σω­ρινή του κράτηση για σοβαρά κακουρ­γή­ματα σε βάρος της εγγονής του

Μία από τις πιο σκο­τει­νές και πολύ­κρο­τες υπο­θέ­σεις παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης που έχουν συγκλο­νί­σει τα τελευ­ταία χρόνια τη Δωδε­κά­νησο εισέρ­χε­ται σήμερα σε νέα, καθο­ρι­στική φάση.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου συνε­δριά­ζει για να απο­φα­σί­σει αν ο 83χρονος κατη­γο­ρού­με­νος για τον βιασμό και την κατ’ εξα­κο­λού­θηση κακο­ποί­ηση της 8χρονης εγγονής του θα οδη­γη­θεί σε προ­σω­ρινή κράτηση ή αν θα παρα­μεί­νει ελεύ­θε­ρος υπό περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά από έντονη δια­φω­νία μεταξύ Ανα­κριτή και Εισαγ­γε­λέως, με την υπε­ρά­σπιση να έχει ήδη κατα­θέ­σει αίτημα για την αυτο­πρό­σωπη παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, το οποίο έγινε δεκτό.

Το αίτημα της υπε­ρά­σπι­σης και η αποδοχή του Συμ­βου­λίου

Ο 83χρονος, μέσω των πλη­ρε­ξου­σίων δικη­γό­ρων του κ.κ. Στέλιου Αλε­ξαν­δρή και Πολυ­ξέ­νης Χατζη­γιάννη υπέβαλε αίτημα στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ζητώ­ντας να παρα­στεί αυτο­προ­σώ­πως στη σημε­ρινή συνε­δρί­αση. Όπως υπο­γράμ­μισε στην αίτησή του, το ζήτημα αφορά άμεσα τη στέρηση ή μη της προ­σω­πι­κής του ελευ­θε­ρίας και συν­δέ­ε­ται με θεμε­λιώδη συνταγ­μα­τικά και δικο­νο­μικά δικαιώ­ματα, όπως η δίκαιη δίκη και το δικαί­ωμα ακρο­ά­σεως.

Το αίτημα έγινε δεκτό και ο κατη­γο­ρού­με­νος θα εκθέσει προ­φο­ρικά σήμερα τους ισχυ­ρι­σμούς του, να απα­ντή­σει σε ερω­τή­ματα και να συμ­βά­λει με τον τρόπο αυτό στη δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης.

Η εισαγ­γε­λική πρόταση: Η ανάγκη για προ­σω­ρινή κράτηση

Στον αντί­ποδα, η Εισαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών Ρόδου κατέ­θεσε πρόταση με την οποία ζητά την προ­σω­ρινή κράτηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, επι­κα­λού­μενη σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής για τα βαρύ­τατα κακουρ­γή­ματα που του απο­δί­δο­νται.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες η Εισαγ­γε­λέας κρίνει ότι τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας κατα­δει­κνύ­ουν ότι ο 83χρονος προέβη κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε γενε­τή­σιες πράξεις σε βάρος της ανή­λι­κης εγγονής του, τόσο στη Ρόδο όσο και στη Χάλκη, στο διά­στημα από τον Μάιο του 2020 έως τον Σεπτέμ­βριο του 2021. Η κατη­γο­ρούσα αρχή απο­δί­δει στον κατη­γο­ρού­μενο βιασμό, κατά φύσιν και παρά φύσιν συνου­σία και άλλες πράξεις ίσης βαρύ­τη­τας, που όπως ανα­φέ­ρει εντάσ­σο­νται σε ένα μοτίβο κατ’ εξα­κο­λού­θηση κακο­ποί­η­σης.

Η Εισαγ­γε­λέας θεωρεί πως ο κατη­γο­ρού­με­νος εκμε­ταλ­λεύ­θηκε το νεαρό της ηλικίας του παιδιού, την ευάλωτη θέση του, αλλά και τον θεσμικό του ρόλο ως φρο­ντι­στή, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σει τις γενε­τή­σιες ορμές του. Επι­κα­λέ­στηκε κατα­θέ­σεις της ανή­λι­κης, συγ­γε­νι­κών προ­σώ­πων και ιατρο­δι­κα­στικά ευρή­ματα που συνη­γο­ρούν, κατά την άποψή της, υπέρ της ύπαρξης σοβαρών ενδεί­ξεων ενοχής.

Στο σκε­πτικό της επι­ση­μαί­νε­ται επίσης ο κίν­δυ­νος τέλεσης νέων εγκλη­μά­των, με την εκτί­μηση ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει ροπή προς τέτοιου είδους πράξεις.

Η ίδια χαρα­κτή­ρισε ανε­παρ­κείς τους περιο­ρι­στι­κούς όρους που του επι­βλή­θη­καν από τον Ανα­κριτή, καθώς όπως υπο­στή­ριξε δεν μπορούν να απο­κλεί­σουν τον κίνδυνο επα­νά­λη­ψης ομοει­δών εγκλη­μά­των.

Η θέση του Ανα­κριτή και η σύγκρουση με την Εισαγ­γε­λέα

Αντί­θετα, ο Ανα­κρι­τής που χει­ρί­στηκε την υπόθεση είχε κρίνει ότι, παρά την ύπαρξη σοβαρών ενδεί­ξεων ενοχής, αρκού­σαν αυστη­ροί περιο­ρι­στι­κοί όροι για να δια­σφα­λι­στεί ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν θα τελέσει νέα εγκλή­ματα και ότι θα είναι δια­θέ­σι­μος στις αρχές. Μεταξύ των όρων αυτών περι­λαμ­βά­νο­νταν ο κατ’ οίκον περιο­ρι­σμός, η απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, η αφαί­ρεση ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων και η απα­γό­ρευση συνα­να­στρο­φής με ανή­λι­κους.

Η δια­φω­νία αυτή οδήγησε την υπόθεση ενώπιον του Συμ­βου­λίου, το οποίο καλεί­ται σήμερα να επι­λύ­σει την ανα­κύ­ψασα σύγκρουση και να απο­φαν­θεί ορι­στικά.

Το ιστο­ρικό: οι καταγ­γε­λίες, τα ιατρικά ευρή­ματα και οι αντι­φά­σεις

Η υπόθεση ανα­δύ­θηκε το φθι­νό­πωρο του 2021, όταν η 8χρονη (γενν. 2014) παρα­πο­νέ­θηκε για ενο­χλή­σεις στα γεν­νη­τικά όργανα. Ακο­λού­θη­σαν ευρή­ματα ερε­θι­σμού και πόνος, ενώ στις ειδικές συνε­ντεύ­ξεις η ανήλικη περιέ­γραψε περι­στα­τικά το καλο­καίρι του 2020 και εκ νέου το καλο­καίρι του 2021.

Η αρχική ιατρο­δι­κα­στική εικόνα με ανα­φο­ρές σε ευρή­ματα συμβατά με κακο­ποί­ηση, αργό­τερα «δοκι­μά­στηκε» από γνω­μα­τεύ­σεις που εισή­γα­γαν εναλ­λα­κτι­κές εξη­γή­σεις, όπως παθο­λο­γι­κούς μηχα­νι­σμούς (π.χ. σοβαρή δυσκοι­λιό­τητα) ή κακώ­σεις χωρίς ανα­γκαία σύνδεση με βίαιη συνου­σία.

Η υπε­ρά­σπιση αξιο­ποιεί ιδίως την αναφορά σε χαλά­ρωση σφιγ­κτήρα και αιμορ­ρο­ΐ­δες, καθώς και την καταγ­γελ­λό­μενη παρέμ­βαση συγ­γε­νι­κού προ­σώ­που που σύμφωνα με την ίδια θα μπο­ρούσε να εξηγεί μερική ρήξη υμένα.

Στο ψυχο­λο­γικό σκέλος, αξιο­λο­γή­σεις περιέ­γρα­ψαν παιδί με γνώσεις/συμπε­ρι­φο­ρές δυσα­νά­λο­γες της ηλικίας εύρημα που ενίοτε παρα­τη­ρεί­ται σε περι­πτώ­σεις έκθεσης σε σεξουα­λι­κο­ποι­η­μένο περι­βάλ­λον πλην όμως υπο­γραμ­μί­στη­καν όρια εγκυ­ρό­τη­τας, ανάγκη πολ­λα­πλών συνε­δριών και προσοχή στη χρονική ακρι­βο­λο­γία λόγω υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τας και δια­τα­ρα­χών λόγου. Το συμπέ­ρα­σμα των ειδικών δεν ήταν αυτό­ματο ούτε μονο­σή­μα­ντο, αντί­θετα, τόνιζε την ανάγκη ολι­στι­κής συνε­κτί­μη­σης.

Οι αντι­κρουό­με­νες μαρ­τυ­ρίες τρίτων προ­σώ­πων

Δύο πρόσωπα προ­σέ­θε­σαν τελείως αντίρ­ρο­πες αφη­γή­σεις: μία 50χρονη θεία, που­σύμ­φωνα με όσα έχουν κατα­γρα­φεί παρε­νέβη σωμα­τικά στην ανήλικη ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι «επι­χεί­ρησε να δια­πι­στώ­σει» αν είχε δια­κο­ρευ­θεί, και μία 52χρονη ομο­γε­νής από τις ΗΠΑ, η οποία κατέ­θεσε ότι είχε υπάρξει θύμα του ίδιου άνδρα σε πολύ παλαιό­τερο χρόνο.

Η υπε­ρά­σπιση αξιο­ποιεί την πρώτη αφήγηση ως εναλ­λα­κτική αιτία των ευρη­μά­των, ενώ η δεύτερη έστω χωρίς πλήρη δικα­νική επα­λή­θευση σήμερα ρίχνει βαριά σκιά στο προφίλ του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή

Ο 83χρονος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε πράξη. Προ­βάλ­λει την προ­σω­πική του δια­δρομή, την οικο­γε­νειακή του κατά­σταση, την προ­χω­ρη­μένη ηλικία και σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας (μεταξύ άλλων κολπική μαρ­μα­ρυγή, πολυ­φαρ­μα­κία), όπως και τον ρόλο του στην καθη­με­ρινή φρο­ντίδα της συζύγου του με προ­χω­ρη­μένη άνοια.

Επι­μέ­νει ότι ουδέ­ποτε έχει απα­σχο­λή­σει τη Δικαιο­σύνη, ότι είναι μόνιμος κάτοι­κος Ρόδου και ότι θα είναι δια­θέ­σι­μος σε κάθε κλήση των αρχών. Σε νομικό επίπεδο επι­κα­λεί­ται την αρχή «in dubio pro reo» και επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί ότι τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά δεν συγκρο­τούν «γενε­τή­σια πράξη» βαρύ­τη­τας συνου­σίας υπό την έννοια του νόμου.

Η υπόθεση έχει συγκλο­νί­σει Χάλκη και Ρόδο, πυρο­δο­τώ­ντας έντονα συναι­σθή­ματα. Από τη μία πλευρά, η αυτο­νό­ητη οργή απέ­να­ντι σε κάθε καταγ­γε­λία κακο­ποί­η­σης παιδιού. Από την άλλη, η θεσμική υπο­χρέ­ωση σεβα­σμού του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας και των δικο­νο­μι­κών εγγυ­ή­σεων μέχρι την τελε­σί­δικη κρίση.