Μάξιμος Χαρακόπουλος, γ.γ. Κ.Ο. της Ν.Δ.: «Χρειαζόμαστε μια κοινοβουλευτική ομάδα συμπαγή αλλά και ζωηρή, δημιουργική»

Κύριε Χαρα­κό­πουλε, πρό­σφατα εκλε­γή­κατε στη θέση του γενικού γραμ­μα­τέα της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας της Νέας Δημο­κρα­τίας. Τι σημα­το­δο­τεί αυτό και ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τές σας;

Αναμ­φί­βολα η εκλογή μου στη θέση αυτή, με πρόταση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, είναι ιδιαί­τερα τιμη­τική. Είναι μια θέση την οποίαν υπη­ρέ­τη­σαν σημα­ντι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες της μεγάλης φιλε­λεύ­θε­ρης παρά­τα­ξης και εν γένει του σύγ­χρο­νου πολι­τι­κού βίου της χώρας, όπως ο Κωστής Στε­φα­νό­που­λος, ο Αθα­νά­σιος Τσαλ­δά­ρης, ο Θανάσης Κανελ­λό­που­λος, ο Δημή­τρης Σιούφας.

Η επιλογή του πρω­θυ­πουρ­γού είναι μια έμπρα­κτη ανα­γνώ­ριση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής μου δια­δρο­μής και εμπει­ρίας. Είμαι βου­λευ­τής από το 2004, τη χρονιά που πρω­το­ε­κλέ­χτηκε και ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, με τον οποίον παρε­μπι­πτό­ντως είμαστε και συνο­μή­λι­κοι, παιδιά του ’68. Όπως ο ίδιος είπε από το βήμα της ΚΟ, έχω γράψει πολλά χιλιό­με­τρα στην πολι­τική.

Εκπρο­σωπώ σταθερά τις αρχές και τις αξίες της παρά­τα­ξης που ίδρυσε ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής. Εκλέ­χθηκα βου­λευ­τής με τον Κώστα Καρα­μανλή, έγινα υπουρ­γός με τον Αντώνη Σαμαρά. Θέλω να πιστεύω ότι όλα αυτά τα χρόνια εκπρο­σώ­πησα τη βάση του κόμ­μα­τος, τα βαθύ­τερα πιστεύω της, τις αξίες και τις αρχές της, χωρίς να διο­λι­σθήσω στον λαϊ­κι­σμό και στην εύκολη ρητο­ρεία.

Αυτά τα στοι­χεία ίσως είναι χρήσιμα σε αυτή τη δύσκολη συγκυ­ρία, καθώς η κυβέρ­νηση διανύει ήδη τον έβδομο χρόνο της, και οι προ­κλή­σεις είναι πολλές και σοβαρές, τόσο στο εσω­τε­ρικό όσο και στο εξω­τε­ρικό. Χρεια­ζό­μα­στε, λοιπόν, μια κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα συμπαγή αλλά και ζωηρή, δημιουρ­γική. Να συμ­βάλ­λει, δηλαδή, διαρκώς στο νομο­θε­τικό έργο, να μετα­φέ­ρει τα μηνύ­ματα της κοι­νω­νίας στην κυβέρ­νηση, και ταυ­τό­χρονα να επε­ξη­γεί το κυβερ­νη­τικό έργο στους πολίτες. Αυτόν τον στόχο προσ­δοκώ να υπη­ρε­τήσω από την νέα μου θέση.

Η κυβέρ­νηση του κ. Μητσο­τάκη, έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα, με σημείο αιχμής τα Τέμπη, που δια­τη­ρού­νται στη δημο­σιό­τητα, το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την ακρί­βεια που γονα­τί­ζει νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις. Πώς θα πορευ­τεί από εδώ και στο εξής, κατά την εκτί­μησή σας;

Ανα­φέ­ρε­στε σε μερικά πολύ σημα­ντικά και οπωσ­δή­ποτε υπαρκτά προ­βλή­ματα που ταλα­νί­ζουν την ελλη­νική κοι­νω­νία. Αλλά για να είμαστε αντι­κει­με­νι­κοί πρέπει να δούμε τα τερά­στια βήματα που έγιναν από το 2019 μέχρι σήμερα. Προη­γου­μέ­νως, η χώρα πέρασε δια πυρός και σιδήρου μια δομική κρίση, που γκρέ­μισε το ΑΕΠ, προ­κά­λεσε έκρηξη της ανερ­γίας, γίναμε διεθνώς το μαύρο πρόβατο. Από την ανάληψη της εξου­σίας από την ΝΔ, η Ελλάδα μπορεί να παρου­σιά­ζει μια εντελώς δια­φο­ρε­τική εικόνα. Τα επι­τό­κια των 10ετών ομο­λό­γων είναι χαμη­λό­τερα από αυτά της Γαλλίας. Η χώρα κατα­γρά­φει πρω­το­γενή και δημο­σιο­νο­μικά πλε­ο­νά­σματα. Το δημόσιο χρέος μειώ­νε­ται κατά 10 μονάδες κατ’ έτος. Η ανεργία από 18% έχει πέσει στο 8%. Οι ξένες επεν­δύ­σεις έχουν φθάσει στα 30 δισε­κα­τομ­μύ­ρια σε μια εξαετία. Ο κατώ­τα­τος μισθός από 650 ευρώ έφθασε στα 880. Η συνεπής οικο­νο­μική πολι­τική, που δεν βασί­ζε­ται στα δανεικά και αγύ­ρι­στα που μας οδή­γη­σαν στη χρε­ω­κο­πία, επι­τρέ­πουν μια πρω­το­φανή μείωση στους φόρους, από την οποία ωφε­λού­νται κυρίως οι νέοι μέχρι τα 30, αλλά και οι οικο­γέ­νειες με παιδιά. Αυτή η πορεία αν συνε­χι­στεί θα δώσει ακόμη καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα. Γιατί το σημα­ντικό είναι να αυξηθεί η παρα­γω­γική πίτα. Τότε, θα μοι­ρα­στούν και περισ­σό­τερα. Προ­βλή­ματα ασφαλώς υπάρ­χουν. Το ζήτημα των Τεμπών δικαίως έχει συγκλο­νί­σει την κοινή γνώμη και όλους μας. Όλη η ελλη­νική κοι­νω­νία ανα­μέ­νει να δοθούν απα­ντή­σεις από τη δικαιο­σύνη. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξεκι­νή­σει η δίκη. Το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, επίσης, δικαίως έχει εξορ­γί­σει κυρίως τον αγρο­τικό κόσμο, καθώς κάποια τρω­κτικά σφε­τε­ρί­ζο­νταν κον­δύ­λια που προ­ο­ρί­ζο­νταν για τους πραγ­μα­τι­κούς παρα­γω­γούς. Ήδη ξεκί­νησε η εξε­τα­στική επι­τροπή στη Βουλή. Ανα­μέ­νουμε ό,τι άλλα στοι­χεία θα προ­κύ­ψουν από την ευρω­παϊκή εισαγ­γε­λία, αλλά και από τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια. Τέλος, το πρό­βλημα της ακρί­βειας και του πλη­θω­ρι­σμού είναι ιδιαί­τερα σοβαρό. Οφεί­λε­ται πρω­τί­στως σε εξω­γε­νείς παρά­γο­ντες -πολέμους, κυρώ­σεις, άνοδο των τιμών της ενέρ­γειας. Ωστόσο, οι πολίτες κρίνουν από την τιμή στο ράφι, και αυτή πιστεύω ότι θα είναι η πιο κρίσιμη μάχη αυτής της κυβέρ­νη­σης. Δηλαδή, αφενός αύξηση των εισο­δη­μά­των, άμεσα αλλά και έμμεσα μέσω της μείωσης της φορο­λο­γίας, και χαλι­να­γώ­γηση των πλη­θω­ρι­στι­κών πιέσεων.

Την ίδια ώρα, τα ευρή­ματα των δημο­σκο­πή­σεων δεί­χνουν ότι η Νέα Δημο­κρα­τία δεν θα μπο­ρέ­σει να κερ­δί­σει την αυτο­δυ­να­μία. Μπορεί να ανα­τρα­πεί το κλίμα;

Έχουμε ακόμη χρόνο μέχρι τις εκλογές που, εκτός απρο­ό­πτου, θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Σε αυτό το διά­στημα τα μέτρα που έχουν ληφθεί θα γίνουν αντι­λη­πτά από τους πολίτες στην τσέπη τους. Οι φορο­α­παλ­λα­γές δεν είναι όπως τα επι­δό­ματα που έχουν άμεση επί­δραση, όμως έχουν μονι­μό­τερο και δικαιό­τερο χαρα­κτήρα. Σε κάθε περί­πτωση, οι μετρή­σεις της κοινής γνώμης δεί­χνουν ότι η ΝΔ είναι μακράν το πρώτο κόμμα, αλλά και η μονα­δική αξιό­πι­στη δύναμη δια­κυ­βέρ­νη­σης. Μετά απ’ αυτήν υπάρχει μια αντι­πο­λί­τευση, κατα­κερ­μα­τι­σμένη και με ελά­χι­στη αξιο­πι­στία, που δεν μπορεί να απο­τε­λέ­σει εναλ­λα­κτική κυβερ­νη­τική πρόταση. Απέ­να­ντί της, η ΝΔ έχει μια συγκρο­τη­μένη πολι­τική, που δίνει στη χώρα ασφαλή προ­ο­πτική. Την ώρα της κάλπης αναμ­φί­βολα θα τεθεί το ερώτημα αν θα ρισκά­ρουμε να εισέλ­θουμε σε μια περίοδο πολι­τι­κής αστά­θειας, με αδυ­να­μία συγκρό­τη­σης ισχυρής κυβέρ­νη­σης, και με κίνδυνο να απω­λέ­σουμε όλα όσα πετύ­χαμε μαζί αυτά τα χρόνια. Να επι­στρέ­ψουμε, δηλαδή, σε αυτόν τον εφιάλτη που ζήσαμε την προη­γού­μενη δεκα­ε­τία, και μάλιστα με χει­ρό­τε­ρους όρους, ανα­λο­γι­ζό­με­νοι τη διεθνή συγκυ­ρία, όπου καταρ­ρέει κάθε βεβαιό­τητα. Τη στιγμή της κάλπης νομίζω ότι οι πολίτες θα κάνουν την ορθή επιλογή.

Οι φήμες “φου­ντώ­νουν” για δημιουρ­γία κόμ­μα­τος από τον πρώην πρω­θυ­πουργό κ. Αντώνη Σαμαρά και από τον επίσης πρώην πρω­θυ­πουργό κ. Αλέξη Τσίπρα. Πώς μπορεί να επη­ρε­ά­σει αυτό το πολι­τικό σκηνικό; Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Δεν θα ήθελα να κάνω σχόλιο επί φημών. Συχνά ακού­γο­νται πολλά για τη δημιουρ­γία κομ­μά­των, που τελικά μένουν φήμες, ή κόμματα τα οποία δεν κατέρ­χο­νται καν στις εκλογές. Ας περι­μέ­νουμε πρώτα και αν υπάρξει κάτι το συζη­τάμε. Όσον αφορά, όμως, στον Αντώνη Σαμαρά, επα­να­λαμ­βάνω ότι τον σέβομαι ιδιαί­τερα, καθώς ανέλαβε μαζί με τον Βενι­ζέλο τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας ν πιο δύσκολη στιγμή. Κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και το έκανε με πατριω­τική αυτα­πάρ­νηση. Δεν θα του υπο­δείξω εγώ τις πολι­τι­κές του επι­λο­γές, αλλά προ­σω­πικά πιστεύω ότι η ΝΔ είναι ο φυσικός του χώρος.