Δεκαετής κάθειρξη σε 40χρονο Τούρκο κρατούμενο για διακίνηση ναρκωτικών και ηθική αυτουργία σε προμήθεια κινητού μέσα στη φυλακή

Υπό­θε­ση που εκ­δι­κά­στη­κε ενώ­πιον του Β’ Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου φέρ­νει στο φως τον τρόπο με τον οποίο δί­κτυα πα­ρα­νο­μί­ας λει­τουρ­γούν ακόμη και μέσα σε σω­φρο­νι­στι­κά κα­τα­στή­μα­τα. Ένας 40χρο­νος Τούρ­κος κρα­τού­με­νος κα­τη­γο­ρή­θη­κε και τε­λι­κά κα­τα­δι­κά­στη­κε για σο­βα­ρές πα­ρα­βά­σεις του νόμου περί ναρ­κω­τι­κών, καθώς και για την ηθική αυ­τουρ­γία σε προ­μή­θεια κι­νη­τού τη­λε­φώ­νου, πα­ρα­βιά­ζο­ντας τις αυ­στη­ρές απα­γο­ρεύ­σεις που ισχύ­ουν εντός φυ­λα­κών.

Η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε τον Απρί­λιο του 2024, όταν ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ο οποί­ος κρα­τού­νταν στο Σω­φρο­νι­στι­κό Κα­τά­στη­μα Κω, βρέ­θη­κε να κα­τέ­χει 38 γραμ­μά­ρια ακα­τέρ­γα­στης ιν­δι­κής κάν­να­βης. Η πο­σό­τη­τα εντο­πί­στη­κε σε τα­κτι­κό έλεγ­χο που πραγ­μα­το­ποί­η­σαν σω­φρο­νι­στι­κοί υπάλ­λη­λοι στις 24 Απρι­λί­ου του ίδιου έτους. Η ουσία ήταν κρυμ­μέ­νη μέσα σε πλα­στι­κό κουτί, το οποίο ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ψευ­δώς ότι πε­ριεί­χε κρέμα, επι­χει­ρώ­ντας να πα­ρα­πλα­νή­σει τους ελεγ­κτές.

Σύμ­φω­να με τα ευ­ρή­μα­τα, η πο­σό­τη­τα δεν προ­ο­ρι­ζό­ταν για προ­σω­πι­κή χρήση αλλά για δια­κί­νη­ση προς άλ­λους κρα­του­μέ­νους, στοι­χείο που προ­κύ­πτει τόσο από το βάρος της ου­σί­ας όσο και από τον τρόπο από­κρυ­ψής της.

Οι αρχές διε­ρεύ­νη­σαν πε­ραι­τέ­ρω την υπό­θε­ση και κα­τέ­λη­ξαν ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν πε­ριο­ρί­στη­κε μόνο στην κα­το­χή, αλλά προ­κά­λε­σε σε τρίτο πρό­σω­πο, του οποί­ου η ταυ­τό­τη­τα δεν κα­τέ­στη δυ­να­τόν να εξα­κρι­βω­θεί, την από­φα­ση να ει­σά­γει ναρ­κω­τι­κά εντός του σω­φρο­νι­στι­κού κα­τα­στή­μα­τος.

Η μέ­θο­δος ήταν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή: το άγνω­στο άτομο πέ­τα­ξε στο προ­αύ­λιο της φυ­λα­κής συ­σκευα­σία με ακα­τέρ­γα­στη κάν­να­βη, την οποία στη συ­νέ­χεια πα­ρέ­λα­βε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Η πρα­κτι­κή αυτή, γνω­στή στις φυ­λα­κές ως «ρίψη», απο­τε­λεί έναν από τους συ­νή­θεις τρό­πους διο­χέ­τευ­σης απα­γο­ρευ­μέ­νων ου­σιών σε κρα­τού­με­νους.

Η δι­κο­γρα­φία πε­ριε­λάμ­βα­νε και δεύ­τε­ρη σο­βα­ρή κα­τη­γο­ρία: την ηθική αυ­τουρ­γία σε προ­μή­θεια κι­νη­τού τη­λε­φώ­νου. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος τη σχέση του με συ­γκρα­τού­με­νό του, τον έπει­σε με επί­μο­νες προ­τρο­πές να του πα­ρα­δώ­σει μια συ­σκευή κι­νη­τού τη­λε­φώ­νου μάρ­κας Samsung, η οποία ήταν κρυμ­μέ­νη στο σο­βα­τε­πί του θα­λά­μου.

Το κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο, μαζί με την κάρτα SIM που έφερε, κα­τα­σχέ­θη­κε, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρα­βί­α­ζε συ­στη­μα­τι­κά τους κα­νό­νες του σω­φρο­νι­στι­κού ιδρύ­μα­τος.

Η δίκη διε­ξή­χθη στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025, ενώ­πιον του Β’ Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κα­τα­δι­κά­στη­κε σε κά­θειρ­ξη δέκα ετών και τριών μηνών, καθώς και με χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 50.000 ευρώ.