Η στάθμη στο Φράγμα Απολακκιάς έχει κατέβει σημαντικά λόγω της ανομβρίας – Έκλεισε και πάλι από τις 31 Αυγούστου

• “Ανα­γκαία η στήριξη της ντόπιας παρα­γω­γής”, τονίζει στη «δ» ο Κοι­νο­τάρ­χης Απο­λακ­κιάς και Πρό­ε­δρος του ΤΟΕΒ

«Η στάθμη στο Φράγμα Απο­λακ­κιάς έχει κατέβει σημα­ντικά, λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης ανομ­βρίας και αυτό προ­κα­λεί ανη­συ­χία στον Τοπικό Οργα­νι­σμό Εγγείων Βελ­τιώ­σεων, αλλά και στους αγρότες που ποτί­ζουν με το νερό αυτό τις καλ­λιέρ­γειές τους» τονίζει στη «δ», ο Κοι­νο­τάρ­χης Απο­λακ­κιάς και πρό­ε­δρος του Τ.Ο.Ε.Β. Τσα­μπί­κος Καρα­γιάν­νης.

Ο κ. Καρα­γιάν­νης επι­ση­μαί­νει ότι από τις 31 Αυγού­στου έκλεισε και πάλι το φράγμα μπροστά στο πρό­βλημα λει­ψυ­δρίας που συνε­χί­ζε­ται, και βλέ­πο­ντας την αδυ­να­μία να καλύψει τις ανάγκες άρδευ­σης των καλ­λιερ­γειών. Έτσι απο­φα­σί­σθηκε ότι θα ανοίγει ανά 15 ημέρες για το πότισμα στις δεν­δρώ­δεις καλ­λιέρ­γειες, για να εξα­σφα­λι­στεί η άρδευση όλων των παρα­γω­γών, ενόψει της ιδιαί­τερα απαι­τη­τι­κής καλ­λιερ­γη­τι­κής περιό­δου.

Όπως εξήγησε ο κ. Καρα­γιάν­νης για τη δια­χεί­ριση της άρδευ­σης, «μετά και τα περσινά μέτρα που λάβαμε όσον αφορά τις καλ­λιέρ­γειες, αυτό κάνουμε και φέτος για να προ­στα­τεύ­σουμε και το νερό και να είμαστε έτοιμοι για του χρόνου για την καλο­και­ρινή καλ­λιέρ­γεια για το καρ­πούζι, το πεπόνι, τη ντομάτα και την πατάτα.

Με τα μέτρα που πήραμε πέρυσι μπο­ρέ­σαμε και καλ­λιερ­γή­σαμε αυτά τα προ­ϊ­ό­ντα και το καλο­καίρι», υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι προ­κει­μέ­νου να μην στε­ρέ­ψει το φράγμα απο­φα­σί­σθηκε η λήψη μέτρων και φέτος για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος.

Το Φράγμα το δια­χει­ρί­ζε­ται ο τοπικός Οργα­νι­σμός ο ΤΟΕΒ (Τοπικός Οργα­νι­σμός Εγγείων Βελ­τιώ­σεων), την υψηλή επο­πτεία την έχει από το 2022 η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και το συμ­βού­λιο απο­τε­λεί­ται από αγρότες της περιο­χής, και είναι εκείνοι που δια­χει­ρί­ζο­νται αυτό το μεγάλο έργο.

Ο πρό­ε­δρος του Φορέα δια­χεί­ρι­σης του φράγ­μα­τος σημεί­ωσε μεταξύ άλλων ότι «το φράγμα της Απο­λακ­κιάς όταν έγινε την δεκα­ε­τία του ’80 ήταν το μεγα­λύ­τερο έργο που είχε γίνει ποτέ στα Δωδε­κά­νησα. Είναι μικρό­τερο του φράγ­μα­τος Γαδουρά, γεμίζει με 8.000.000 κυβικά νερού και αρδεύει 9.000 στρέμ­ματα. Τότε ήταν υπο­χρε­ω­τικό και το επι­διώ­καμε κιόλας να γίνει ανα­δα­σμός. Το χωριό της Απο­λακ­κιάς είναι προ­νο­μιούχο όσον αφορά την ανά­πτυξη του αγρο­τι­κού τομέα. Διότι είναι το μονα­δικό χωριό που έχει φράγμα και ανα­δα­σμό. Ανα­δα­σμό έχει μόνο ο κάμπος της Θεσ­σα­λίας και η Απο­λακ­κιά της Ρόδου».

Παράλ­ληλα ο κ. Καρα­γιάν­νης απηύ­θυνε για μία ακόμη φορά έκκληση προς τους ξενο­δό­χους, επι­χει­ρη­μα­τίες και φορείς για την απορ­ρό­φηση της τοπικής παρα­γω­γής από την αγορά, τονί­ζο­ντας την ανάγκη άμεσης στή­ρι­ξης των προ­ϊ­ό­ντων που παρά­γο­νται στη ροδί­τικη γη.

Ο κ. Καρα­γιάν­νης επα­νέ­λαβε ότι παρότι η του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα στο νησί βρί­σκε­ται στο απόγειό της, παρα­τη­ρεί­ται σε κάποιες περι­πτώ­σεις να παρα­μέ­νουν αδιά­θετα μεγάλα φορτία αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, όπως τα καρ­πού­ζια. «Θα μπο­ρούσε να γίνει καλύ­τερη συνερ­γα­σία των καλ­λιερ­γη­τών, της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου κλπ. για την καλύ­τερη διο­χέ­τευση των προ­ϊ­ό­ντων. Και αυτό δεν είναι αργά, μπορεί να γίνει τώρα, με κάποια συμ­φω­νία για την επόμενη σεζόν. Αυτό θα είναι καλό για την στήριξη των τοπικών προ­ϊ­ό­ντων και της ντόπιας παρα­γω­γής, αλλά και των ανθρώ­πων που μένουν στα χωριά και ασχο­λού­νται με τον πρω­το­γενή τομέα, να εξα­κο­λου­θή­σουν να είναι στην ύπαιθρο.

Πολλοί επι­χει­ρη­μα­τίες μας στη­ρί­ζουν κι επι­λέ­γουν την ντόπια παρα­γωγή, όμως θα πρέπει και οι υπό­λοι­ποι να προ­τι­μούν τα προ­ϊ­ό­ντα της ροδί­τι­κης γης», όπως είπε, αφού παρά την εξαι­ρε­τική ποιό­τητα και τις αντα­γω­νι­στι­κές τιμές των τοπικών προ­ϊ­ό­ντων, συμ­βαί­νει το εξής παρά­δοξο ένα μεγάλο μέρος της παρα­γω­γής των αγροτών να μην φτάνει στην κατα­νά­λωση μέσω της του­ρι­στι­κής αγοράς, λόγω προ­βλη­μά­των στην εφο­δια­στική αλυσίδα και έλλει­ψης οργά­νω­σης, επι­ση­μαί­νο­ντας πως η ευθύνη είναι συλ­λο­γική. Παράλ­ληλα, ο κ. Καρα­γιάν­νης υπερ­θε­μα­τί­ζει τη μονα­δι­κό­τητα των ροδί­τι­κων προ­ϊ­ό­ντων στον τομέα της γεύσης και της ποιό­τη­τας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πρό­κει­ται για συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα το οποίο μπορεί να αξιο­ποι­η­θεί στον του­ρι­στικό τομέα