Διπλωματικές πηγές: Η Ρηματική Διακοίνωση της Λιβύης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα

«Η Ρημα­τική Δια­κοί­νωση της 27ης Μαΐου 2025 της Μόνιμης Αντι­προ­σω­πείας της Λιβύης στον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών, σε αντί­δραση ελλη­νι­κών πρω­το­βου­λιών άσκησης νόμιμων κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των, εκφρά­ζει τις πάγιες θέσεις της Λιβύης, ωστόσο δεν παράγει έννομα απο­τε­λέ­σματα», ανα­φέ­ρουν διπλω­μα­τι­κές πηγές.

«Οι θέσεις αυτές έχουν τεθεί στο παρελ­θόν και απα­ντη­θεί προ­ση­κό­ντως από την Ελλάδα και την Αίγυπτο.

Το διεθνές δίκαιο δεν επι­κα­θο­ρί­ζε­ται από μονο­με­ρείς ρημα­τι­κές δια­κοι­νώ­σεις, ούτε από ευσε­βείς πόθους τρίτων. Τέτοιες θέσεις δεν παρα­πέ­μπουν σε ετοι­μό­τητα για επα­νέ­ναρξη συνο­μι­λιών για οριο­θέ­τηση Υφα­λο­κρη­πί­δας και Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης, βάσει του Διε­θνούς Δικαίου της Θάλασ­σας.

Η Ελλάδα θα συνε­χί­σει στον δρόμο του διε­θνούς δικαίου και των στέρεων περι­φε­ρεια­κών συμ­μα­χιών που πολ­λα­πλα­σιά­ζουν τη διπλω­μα­τική της ισχύ.

Σε αντί­θεση με άκυρες και ανυ­πό­στα­τες συμ­φω­νίες, η Ελλάδα βαδίζει και ενεργεί βάσει του Διε­θνούς Δικαίου και δεν διστά­ζει να δια­τυ­πώ­νει ευθέως τις θέσεις της σε κάθε συνο­μι­λητή της, όπως έπραξε και πρό­σφατα ο Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών κατά την επί­σκεψή του στη Λιβύη», κατα­λή­γουν διπλω­μα­τι­κές πηγές.

«Γαλάζια Πατρίδα» από τη Λιβύη στη Μεσό­γειο

Σε μια κίνηση που τελεί υπό την πλήρη καθο­δή­γηση της Τουρ­κίας και αντλεί επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία από το τουρ­κικό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, η Λιβύη, με ρημα­τική δια­κοί­νωση την οποία κατέ­θεσε από τις 27 Μαΐου στον ΟΗΕ και δημο­σιεύ­θηκε ως επίσημο έγγραφο την 1η Ιουλίου, κατέ­θεσε με συντε­ταγ­μέ­νες και χάρτη τα εξω­τε­ρικά όρια της υφα­λο­κρη­πί­δας της, σε μια προ­σπά­θεια να επι­βά­λει τετε­λε­σμένα και να κατο­χυ­ρώ­σει τα «οφέλη» που της προ­σφέ­ρει η Τουρκία με το Τουρ­κο­λι­βυκό Μνη­μό­νιο, εις βάρος κυρίως της Ελλάδας, αλλά και της Αιγύ­πτου.

Η κίνηση αυτή της Λιβύης ακο­λου­θεί τις κινή­σεις που έκανε η Τουρκία το 2020, κατα­θέ­το­ντας και αυτή μονο­με­ρώς και αυθαί­ρετα στον ΟΗΕ τα εξω­τε­ρικά όρια της υφα­λο­κρη­πί­δας της, βάσει του Τουρ­κο­λι­βυ­κού Μνη­μο­νίου, αγνο­ώ­ντας εντελώς τα δικαιώ­ματα της Ελλάδας και της Κύπρου στην υφα­λο­κρη­πίδα της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Η Λιβύη μάλιστα χαρα­κτη­ρί­ζει παρά­νομη την Ελλη­νο­αι­γυ­πτιακή Συμ­φω­νία, την ανα­κή­ρυξη της Ελλη­νι­κής ΑΟΖ στο Ιόνιο, αλλά και τον Θαλάσ­σιο Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό, σε μια προ­σπά­θεια γενι­κευ­μέ­νης αμφι­σβή­τη­σης των ελλη­νι­κών θαλασ­σίων ζωνών, ακόμη και εκεί που δεν μπορεί να το πράξει λόγω γεω­γρα­φίας η Τουρκία, δηλαδή στο Ιόνιο και νοτίως της Κρήτης.

Η Λιβύη επι­κα­λεί­ται, όπως και η Τουρκία, το επι­χεί­ρημα ότι η μέση γραμμή πρέπει να οριστεί μεταξύ των ηπει­ρω­τι­κών ακτών με την Ελλάδα και ότι τα νησιά δεν έχουν αυτο­μά­τως πλήρη επήρεια σε θαλάσ­σιες ζώνες, και βάσει της νομο­λο­γίας είτε πρέπει να αγνοη­θούν είτε να έχουν μειω­μένη επήρεια, ανάλογα με τις συν­θή­κες.

Πηγή: newmoney.gr